گمیگ‌اِنت آسمان مُلک ئے نہ‌کندایت

پہ اِستاراں شھیدیں سؤگوار اِنت

رسانک/ دست های خواهران ما حنایی و رنگ سرخ گرفته اند. دستان خواهران ما از برای خون برادران ما خونی و سرخ رنگ شده اند.

براستی که بلوچستان غم‌زده است و آسمان سزمین، دیگر نمی خندد. بلوچستان برای ستاره‌های شهید شده اش در عزا و سوگواری است.

کجا هستند آن رستم های اژدها کُش، بار دیگر ما به پهلوانانی چون “کمبر” نیاز داریم.

دشمنان بلوچ و بلوچستان بدانند که نخواهیم گذاشت خون برادران و خواهران و شهدای “جمعه سیاه” پایمال شود.

اولین نفری باشید که دیدگاه می‌نویسد

ارسال دیدگاه

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد.


*