به گزارش رسانک، امروز ۱۶ تیر ماه ۱۴۰۴، بستگان «عبدالحمید براهویی»، شهروند بلوچ ساکن مناطق عشایری شهرستان زاهدان، با ارسال اسناد محلی از محرومیت ۳۲ ساله او و خانوادهاش از داشتن شناسنامه و هویت رسمی خبر دادند. بنا بر این گزارش، این خانواده که از اهالی بومی منطقه هستند، بهرغم تلاشهای مکرر و ارائه استشهادنامههای متعدد از سوی بزرگان و شوراهای محلی، همچنان از ابتداییترین حقوق قانونی و اجتماعی محروم ماندهاند.
عبدالحمید براهویی که متولد دهه پنجاه شمسی است، از سال ۱۳۷۲ بارها برای ثبت هویت خود به نهادهای مربوطه مراجعه کرده، اما هر بار با بیتوجهی و کارشکنی مواجه شده است. بر اساس اطلاعات ارائهشده، او دارای چهار دختر و پنج پسر است که همگی بدون شناسنامه بزرگ شدهاند و در زندگی روزمره، از تحصیل، درمان، یارانه، اشتغال، ثبتنام سیمکارت و حتی داشتن کارت ملی محروماند.
در این اسناد چندین نسخه استشهادنامه رسمی از سوی شوراهای محلی، شهرداری، امامان جماعت و معتمدین منطقه وجود دارد که همگی بر بومیبودن و تابعیت ایرانی این خانواده گواهی دادهاند و خواستار صدور شناسنامه برای آنها شدهاند. با این حال، نهادهای دولتی همچنان از ثبت هویت عبدالحمید و خانوادهاش خودداری کردهاند.
این در حالی است که طبق قوانین جمهوری اسلامی ایران، افرادی که در خاک ایران متولد شدهاند و والدینشان تبعه ایران هستند، باید به طور قانونی تابعیت ایرانی داشته باشند. عدم اجرای این اصل، نقض آشکار قانون اساسی و مصداق بارز تبعیض ساختاری علیه ملت بلوچ است.
خانواده عبدالحمید براهویی علاوه بر زندگی در حاشیه و فقر، همواره در معرض خطر بازداشت، اخراج یا رد مرز بهعنوان «اتباع غیرمجاز» قرار دارند؛ در حالی که همه شواهد بر ایرانی بودن آنان تأکید دارد. در روزهای اخیر و همزمان با موج گسترده اخراج مهاجران افغانستانی، شمار دیگری از فاقدان شناسنامه بلوچ نیز هدف برخوردهای مشابه قرار گرفتهاند.
بیتوجهی نهادهای مسئول به وضعیت این خانوادهها، بازتابی از سیاستهای تبعیضآمیز است که سالهاست مردم بومی و عشایری بلوچ را از حق ابتدایی هویت محروم ساخته و آنان را به حاشیه رانده است. تداوم این وضعیت، زخم کهنهای بر پیکر جامعه بلوچستان باقی خواهد گذاشت که با وعده و سکوت ترمیم نخواهد شد.
Be the first to comment