به گزارش رسانک، سحرگاه امروز چهارشنبه ۱۴ آذر ماه ۱۴۰۳، یک زندانی بلوچ که روز دوشنبه ۱۲ آذر ماه به قسمت قرنطینه (سلول انفرادی) زندان مرکزی زاهدان جهت اجرای حکم اعدام منتقل شده بود، توسط مسئولان زندان اعدام شد.

هویت این شهروند بلوچ، “مهدی حسین زهی”، ۲۵ ساله، مجرد، فرزند عبدالغفور و اهل شهرستان مهرستان عنوان شده است.

بر اساس این گزارش، مهدی در سال ۱۴۰۰ به اتهام “قتل” توسط نیروهای نظامی بازداشت شده و حدود دو سال در زندان سراوان به سر برده است و نهایتا در سال ۱۴۰۲ به زندان مرکزی زاهدان منتقل و حدود یک سال و نیم در این زندان محبوس بوده است.

مسئولان زندان زاهدان پس از انتقال این زندانی به قرنطینه طی تماسی تلفنی از خانواده وی خواسته‌اند که جهت انجام آخرین ملاقات به این زندان مراجعه کنند و روز گذشته فقط به مادر، خواهر و برادر وی اجازه ملاقات در حد پنج دقیقه داده‌اند.

گفته می‌شود که مهدی، پدر خود را چند سال پیش از دست داده و خانواده وی بارها با شاکی پرونده صحبت کرده‌اند و او قول داده که اگر مهدی به قتل اقرار کند، قبل از اجرای حکم، رضایت خواهد داد. مهدی در دو سال ابتدایی حبس در دادگاه اتهام قتل را رد کرده ولی با این قول شاکی، به قتل اقرار کرده اما شاکی او با عدم رضایت، خواستار اجرای حکم قصاص شده است.

لازم به ذکر است که در سال ٢٠٢٣ دستکم ١٨۴ زندانی بلوچ با اتهامات گوناگون در ٢۶ شهر مختلف ایران که زندان‌های زاهدان با ۵۴ و بیرجند با ٣١ مورد بیشترین تعداد اجرای حکم غیرانسانی اعدام را داشته‌اند، اعدام گشته‌ که در بین این زندانیان حداقل چهار زن نیز وجود دارد.

به گزارش رسانک، روز شنبه ۱۱ آذر ماه ۱۴۰۳، یک زندانی بلوچ که در خطر محکومیت اعدام قرار دارد و بر اثر بیماری عضلانی زمین‌گیر شده و توان حرکت خود را از دست داده بدلیل عدم اعزام او به بیمارستانی در خارج از زندان علیرغم تشخیص پزشک بهداری زندان، دست به اعتصاب غذا زده است.

هویت این زندانی بلوچ، “مسلم رئیسی”، ۲۶ ساله فرزند مجید و اهل شهر جالک (جالق) عنوان شده و بدلیل بیماری در شرایط وخیمی به سر می‌برد.

بر اساس این گزارش، مسلم در بند ۲ زندان مرکزی بخاطر عدم رسیدگی پزشکی و وضعیت وخیم جسمانی در سایه بی‌توجهی‌ مسئولین زندان دست به اعتصاب غذا زده و با ارسال نامه‌ای به مدیریت داخله علاوه بر اعلام اعتصاب خواستاری رسیدگی پزشکی شده است. عدم اعزام وی به بیمارستان در حالی است که وی با تشخیص پزشک زندان نیاز به مداوا در مراکز درمانی خارج از مجموعه زندان دارد، اما مسئولین زندان مرکزی زاهدان برای اعزام او مخالفت کرده‌اند.

گفتنی است که مسلم حدود چهار سال قبل به اتهام قتل در سراوان توسط نیروهای نظامی بازداشت شده و پس از چند ماه در زندان مرکزی زاهدان ممنوع الملاقات شده و هم اکنون در بند دو (امنیتی) زندان مرکزی زاهدان به سر می‌برد.

این زندانی به دلیل شرایط و مدت زمان زیاد نگهداری‌اش در سلول‌های انفرادی و عدم تحرک ‌جسمی و‌ فعالیت عضلانی از ناحیه پای راست دچار خشکی عضلانی شده و به حدی ضعیف شده که برای حرکت دادن آن نیاز به کمک نفر دوم دارد و او باید تحت درمان و فیزیو‌تراپی قرار گیرد.

به گزارش رسانک، روز چهارشنبه ۷ آذر ماه ۱۴۰۳، یک زندانی بلوچ که پیشتر به اتهام قتل به قصاص (اعدام) محکوم شده بود، پس از جلب رضایت اولیای دم و پرداخت دیه از زندان مرکزی زاهدان آزاد شد.

هویت این زندانی بلوچ “ابراهیم رودینی” ۲۵ ساله، فرزند محمدگل، متاهل و دارای یک فرزند و اهل زاهدان عنوان شده است.

گفتنی است که ابراهیم در سال ۱۴۰۰، از بابت اتهام قتل در شهرستان زابل بازداشت و از دادگاه شعبه ۳ کیفری این شهرستان به قصاص (اعدام) محکوم و پس از دو سال شش ماه به زندان مرکزی زاهدان منتقل و روز شنبه ۲۱ مهر ماه ۱۴۰۳، در ابتدا جهت اجرای حکم اعدام به سلول انفرادی زندان مرکزی زاهدان منتقل گردید ولی با دادن مهلتی یک ماهه جهت گرفتن رضایت از اولیا دم از انفرادی به سلول خود بازگردانده شد.

ابراهیم پس از نزدیک به سه سال حبس زیر حکم اعدام، با تلاش و پیگیری ریش‌سفیدان و معتمدان محلی، رضایت اولیای دم را جلب کرده و با طی شدن مراحل قضایی پرونده، از زندان مرکزی زاهدان آزاد شد.

لازم به ذکر است که در سال ٢٠٢٣ دستکم ١٨۴ زندانی بلوچ با اتهامات گوناگون در ٢۶ شهر مختلف ایران که زندان‌های زاهدان با ۵۴ و بیرجند با ٣١ مورد بیشترین تعداد اجرای حکم غیرانسانی اعدام را داشته‌اند، اعدام گشته‌ که در بین این زندانیان حداقل چهار زن نیز وجود دارد.

به گزارش رسانک، امروز یکشنبه ۶ اسفند ماه ۱۴۰۲، در حالی که “قادر گرگیج” شهروند بازداشتی بلوچ بیش از یک هفته است به دلیل شرایط نامساعد جسمانی در بهداری زندان دزاپ (زاهدان) بستری می باشد، از مراجعه به پزشک در خارج از زندان جهت رسیدگی مناسب پزشکی محروم مانده است.

“قادر گرگیج”، ۵۲ ساله، فرزند شاه محمد، متاهل و دارای هشت فرزند، از معتمدین بلوچ اهل زاهدان است که به مدت ۸۷۶ روز در زندان مرکزی زاهدان مبحوس بوده و از یک هفته قبل شده بود.

بر اساس همین گزارش قادر روز دوشنبه هفته پیش از بند هشت زندان مرکزی زاهدان بخاطر بیماری زمینه‌ای قلب و فشار خون به بهداری منتقل شده و مسئولین زندان در آخرین پیگیری به بستگان وی گفته‌اند که به بند منتقل شده ولی خانواده هنوز نمی دانند که آیا حال وی هنگام ترخیص از بهداری و بازگشت به بند مساعد بوده یا خیر.

گفتنی است که نیروهای اطلاعات سپاه در ۱۰ مهر ماه ۱۴۰۰، با یورش به منزل قادر و بدون ارائه حکم اقدام به تفتیش منزل و بازداشت وی کردند و وی کماکان بلاتکلیف در زندان زاهدان محبوس است و خانواده وی هر بار که جهت پیگیری پرونده اش به دادگاه مراجعه می کنند با رفتار ناشایست و توهین آمیز مسئول شعبه ۳ دادگاه به نام “قائم‌خواه” مواجه می شوند.

لازم به ذکر است که نیروهای اطلاعات سپاه عنوان کرده‌اند که قادر را در رابطه با موضوع مواد مخدر بازداشت کرده‌اند که وی این اتهامات را در مرحله بازپرسی شعبه ۳ دادگاه بشدت رد نموده است و بازداشت وی بدلایل سیاسی و با هدف سناریوسازی علیه او می باشد.

به گزارش رسانک، امروز ۱۴ دی ماه ۱۴۰۲، پیکر «جمشید اربابی (گرگیج)» فرزند محمد کریم، اهل شیرآباد زاهدان که در خرداد ١۴٠١ بازداشت شده بود و در تاریخ ١٢ دی ماه در بند دو زندان زاهدان جان باخته بود، در قبرستان لار تشییع شد.

جمشید، ۳۶ ساله معروف به “امیر محمد”، متاهل و دارای سه فرزند، بود که بدلیل ایست قلبی جان خود را از دست داده بود.

گفتنی است حدود ساعت ۰۰:۳۰ بامداد روز سه‌شنبه، جمشید در هنگام خواب دچار ایست قلبی شده و با توجه به تنفس او که مانند صدای خفگی بوده، هم اتاقی‌های وی به افسر نگهبان اطلاع داده‌اند و وی به کمک زندانیان به بهداری زندان منتقل شده و پس از معاینه و اخذ مجوز حدودا با یک ساعت تاخیر به بیمارستان تامین اجتماعی خارج از زندان اعزام و ساعت ۲ بامداد به بیمارستان رسیده است.

این در حالی بوده که وی قبل از رسیدن به بیمارستان جان خود را از دست داده و با تلاش و اجرای عملیات احیاء علایم حیاتی او بازنگشتند.

بر اساس این گزارش جمشید در خرداد سال ۱۴۰۱، به اتهام درگیری و داشتن شاکی خصوصی بازداشت و با وجود رضایت شاکی و پرداخته دیه پرونده از حیث شاکی خصوصی به پایان رسیده و بسته شده اما از حیث جنبه عمومی جرم تا شش ماه دیگر آزاد می شد.

جمشید یکی از افراد فعال مذهبی در جماعت تبلیغ بود و بخاطر همین پس از گذراندن چندین تشکیل در تبلیغ جماعت معروف به امیر محمد شده بود. به گفته منابع او پیش از اینکه به جماعت برود ملقب به جمشیدفر بوده است.

رَسانک نیوز

مرۆچی بامگاه، شمبه 18 آزر 1402، کَم چه کَم دو بلۆچ بندیگ مان دزاپئے زندان مرکزییا هُکم اێدام دئیگ بوتگ، که 15 آزر 1402، اِشان دێم په سلو ل اِنپرادیا اجرائے هُکم اێداما دزاپئے زندان مرکزییا مُنتگل کنگ برتگ.

اے دوێن بلۆچ زندانی چه هال وشّ نیوزئے نێمگا پجار کنگ بوتگ‌اَنت، یکیئے نام “ابدباست گرگێج ” نزیک 33 سال اِنت بیبرگئے چُک اِنت، مُتاهلے چُنت چُکئے پت اِنت دزاپئے جهمنند اِنت. ابدلهزیز(همل) شهلی بر 34 سال اِنت، ایسائے چُک اِنت متاهل سئے چُکئے پت اِنت جهمنند دلگان اِنت چۆ گوشگ بوتگ.

بر اساس اے هالان، ابدلباست گُڈسرا سال 1398، گۆن تئومت مواد مخدر دُزاپئے بازداشت، انکلابئے آمیدگِسا همے شهرا مهکوم په هُکم اێدام بوتگ.

انچش ابدلهزیز نزیک پنچ سال پێش په اتهام کتل بمپورئے شهرا بازداشت بوتگ، هما سالا 1401آ په زامانت سند ادارۆکی آزات بوتگ و پدا هما مهرماها مان دلگانا وتی لۆگا بازداشت چه دادگاه کئپری دزاپا په اێداما مهکوم کنگ بوتگ.

اے دوێن زندانی پنچشَمبِهئے رۆچ 16 آزر ماها 1402آ، گۆن وتی کئولان دیدار کرتگ.

به گزارش رسانک، روز چهارشنبه ۱۵ آذر ماه ۱۴۰۲، دستکم یک زندانی بلوچ که از بابت اتهامات مرتبط با مواد مخدر پیشتر به اعدام محکوم شده‌ بود جهت اجرای حکم اعدام به سلول انفرادی زندان مرکزی دزاپ (زاهدان) منتقل شد.

هویت این زندانی بلوچ “عبدالباسط گرگیج”، حدودا ۳۳ ساله، فرزند بیبرگ، متاهل، دارای فرزند و اهل زاهدان عنوان شده است.

گفتنی است عبدالباسط در اواخر سال ۱۳۹۸، با اتهامات مربوط به مواد مخدر در زاهدان بازداشت و از دادگاه انقلاب این شهر به اعدام محکوم شده و روز سه‌‌شنبه آخرین ملاقات را با خانواده داشته است.

رسانک/ رژیم جمهوری اسلامی ایران عملا در بلوچستان و در قبال مردمان این سرزمین در حال نسل کشی خاموشی است که باعث شده تا بنیان بسیاری از خانواده ها از هم پاشیده شود و کودکان بسیاری یتیم شوند.

از تاریخ ۲۰ آبان ماه تا روز ۹ آذر ماه ۱۴۰۲، جلادان رژيم جمهوری اسلامی به طور متوسط در هر ۲۴ ساعت، یک زندانی بلوچ را در زندان‌های مختلف ایران اعدام و ده‌ها کودک را یتیم کرده‌اند.

در میان اسامی افراد اعدام شده، هم مرد و هم زن دیده می شود. فراموش نکنید زیر سایه فشارهای امنیتی به یقین می‌توان گفت که شمار اعدامیان بیشتر از آن چیزی است که رسانه‌های مستقل بلوچستان احراز هویت و منتشر می‌کنند زیرا بسیاری از خانواده‌ها از سوی نهادهای امنیتی و حتی قضایی تهدید شده و حاضر نیستند در این باره اطلاع رسانی کنند.

این آمار وحشتناک حکایت از خشم و نفرت بی حد رژیم جمهوری اسلامی ایران از ملتی دارد که هر جمعه با دستی خالی برای دادخواهی، برای اجرای عدالت و رفع تبعیض به خیابان آمدند و بر علیه مسببان وضعیت اسفبار خود شعار دادند.

رژیم جمهوری اسلامی ایران که یارای مقابله با این اقتدار ملت بلوچ را ندارد، با اعدام های فراقانونی و گسترده سعی در شکستن روحیه مردم دارد ولی آنگونه که بلوچ ها در طول تاریخ نشان داده‌اند، این سیاست نیز محکوم به شکست در مقابل آنهاست.

به گزارش رسانک، سحرگاه امروز پنجشنبه ۹ آذر ماه ۱۴۰۲، مسئولان زندان زاهدان حکم اعدام دو زندانی بلوچ را در این زندان به اجرا گذاشتند.

حال وش، هویت این دو شهروند بلوچ را “ناصر ازبگزهی (رخشانی)” ، ۲۲ ساله، فرزند موسی، متاهل و “ناصر عالیزهی”، ۲۷ ساله، متاهل ،دارای دو فرزند، هر دو اهل دزاپ (زاهدان) عنوان کرده است.

بر اساس این گزارش، ناصر ازبگزهی در سال ۱۴۰۰ در زاهدان با اتهامات مرتبط به مواد مخدر بازداشت شده و ناصر عالیزهی نیز در ٢٨ آبان ماه همان سال با اتهامات مشابه در زاهدان بازداشت شده و علیرغم رد این اتهام، از دادگاه انقلاب این شهر به اعدام محکوم شده است.

به گزارش رسانک، امروز چهارشنبه ۸ آذر ماه ۱۴۰۲، مسئولان زندان زاهدان دو زندانی بلوچ را جهت اجرای حکم اعدام به بخش قرنطینه این زندان منتقل کردند.

هویت این زندانیان بلوچ “ناصر عالیزهی”، ۲۷ ساله، فرزند قادربخش و “ناصر ازبگزهی (رخشانی)، ۲۲ ساله، فرزند موسی، هر دو اهل زاهدان عنوان شده است.

بر اساس این گزارش، این دو‌نفر در سال ۱۴۰۰ با اتهامات مرتبط با مواد مخدر در دو پرونده جداگانه در شهر زاهدان بازداشت و دردادگاه انقلاب این شهر به اعدام محکوم شدند.