جزئیات تازه از قتل عبدالرئوف حملی در ایرانشهر؛ شکستگی گسترده جمجمه، جراحات متعدد و ابهامات درباره علت مرگ

به گزارش رسانک، در پی کشته شدن «عبدالرئوف حملی» در بامداد سه‌شنبه ۱۲ آبان‌ماه ۱۴۰۵ در محدوده فلکه ابتر ایرانشهر، جزئیات تازه‌ای از وضعیت پیکر وی و ابهامات موجود در بررسی پزشکی قانونی به دست رسیده است. در گزارش اولیه رسانک، از تیراندازی افراد مسلح ناشناس به خودروی وی و کشته شدن او بر اثر اصابت چندین گلوله خبر داده شده بود. همچنین نزدیکان این شهروند احتمال دخالت ارگان‌های امنیتی در این قتل را مطرح کرده بودند.

به گفته نزدیکان عبدالرئوف، بررسی پیکر وی نشان داده است که جمجمه از ناحیه پشت سر دچار شکاف و شکستگی شده و بخش‌های مختلف آن، به‌ویژه سمت چپ و قسمت جلویی، آثار شکستگی و ترک‌خوردگی گسترده داشته است. همچنین آثار بریدگی و جراحات ناشی از جسم برنده در ناحیه سر، کبودی و زخم‌هایی در پیشانی، اطراف چشم چپ، بینی و بازوی وی مشاهده شده است. علاوه بر این، آثار فرورفتگی در ساق هر دو پا و کبودی در ناحیه پهلو نیز بر پیکر او وجود داشته است.

این منابع می‌گویند قسمت جلویی سر فاقد آثار بریدگی و پارگی بوده، اما شکستگی‌های گسترده‌ای در بخش‌های مختلف جمجمه وجود داشته است. تعدد جراحات و کبودی‌ها در نواحی مختلف بدن، ابهامات بیشتری درباره نحوه وارد آمدن آسیب‌ها به این شهروند ایجاد کرده است.

به گفته این منابع، در جریان بررسی پزشکی قانونی، ابتدا علت مرگ صرفاً اصابت یک گلوله عنوان شده است؛ اما نزدیکان عبدالرئوف با اشاره به جراحات متعدد و شکستگی‌های جمجمه، درباره علت این آسیب‌ها و مسیر حرکت گلوله پرسش‌هایی مطرح کرده‌اند.

به گفته آنان، پس از اصرار خانواده برای انجام رادیولوژی و بررسی احتمال باقی ماندن گلوله در جمجمه، تصاویر رادیولوژی نشان داده است که گلوله‌ای در جمجمه وجود ندارد؛ درحالی‌که شکستگی‌ها و ترک‌خوردگی‌های متعددی در بخش‌های مختلف آن مشاهده شده است.

نزدیکان این شهروند همچنین از وجود یک سوراخ در مجاورت پارگی بزرگ سر وی خبر داده‌اند که به گفته آنان، محل احتمالی ورود گلوله بوده است. با این حال، محل مشخصی برای خروج گلوله مشاهده نشده و در بررسی رادیولوژی نیز اثری از باقی ماندن آن در جمجمه وجود نداشته است.

این مسئله پرسش‌های جدی درباره مسیر اصابت گلوله، محل خروج احتمالی آن و چگونگی وارد آمدن شکستگی‌های گسترده به جمجمه مطرح کرده است. نزدیکان عبدالرئوف معتقدند مجموعه جراحات مشاهده‌شده با وارد آمدن ضربات متعدد با جسم سخت و جسم برنده نیز مطابقت دارد و روایت اولیه درباره مرگ وی صرفاً بر اثر اصابت گلوله، پاسخگوی تمام ابهامات موجود نیست.

نزدیکان وی همچنین با اشاره به ابهام در نحوه حضور سریع نیروهای پلیس در محل حادثه و چگونگی بازداشت دو نفر در ارتباط با این پرونده، ارگان‌های امنیتی را در قتل عبدالرئوف دخیل دانسته و اعلام کرده‌اند که این قتل با همکاری این ارگان‌ها انجام شده است. آنان خواستار بررسی مستقل آثار جراحات، شکستگی‌های جمجمه، تصاویر رادیولوژی و گزارش پزشکی قانونی شده‌اند تا علت واقعی مرگ و نحوه وقوع این قتل به‌طور شفاف مشخص شود.

عبدالرئوف حملی، حدوداً ۳۸ ساله، فرزند عبدالکریم، متأهل و دارای پنج فرزند، اهل روستای مدهوک شهرستان مهرستان و ساکن منطقه علی‌آباد ایرانشهر بود. وی عموی «ابوذر حملی» است که دهم مهرماه ۱۴۰۵ در جریان درگیری نیروهای نظامی در ارتفاعات شوشگیم و بیدلد شهرستان راسک کشته شد. همچنین برادر وی، «عبدالحلیم حملی»، ۵۰ ساله، در تاریخ ۲۱ اردیبهشت‌ماه ۱۴۰۵ به همراه «ناصر جمالزهی»، «عبدالماجد جمالزهی» و «منصور جمالی» در منطقه سرکهوران ایرانشهر هدف تیراندازی نیروهای اداره اطلاعات قرار گرفت و کشته شد. نیروهای امنیتی پس از کشته شدن این چهار شهروند، خودروی آنان و پیکرهایشان را با ریختن بنزین به آتش کشیده بودند.