دُزاپ ءُ بم ئے راہ ءَ نزامی ٹولییے تیرگواری ءَ سئے بلوچ کُشگ ءُ ٹپّیگ بوتگ/ یکّی چہ ٹپّیگ بوتگیں مردماں دزگیر کنگ بوتگ

رَسانک نیوز/ پنچشمبے 4 تیر ماہ 1405، 1 تیر ماہ ءِ بانگواہ ءَ دُزاپ ءُ بم ئے میان راہ ءُ بمئے 50 کیلومتری ءَ چہ نزامی ٹولییے کمین ءُ بید چہ دلگوش دئیگ ءَ تویوتا باری گاڑی ءُ پژو 405 گاڑیانی سرا تیرگواری ءَ یک بلوچی کُشگ ءُ آییئے دو ھمراہ ٹپّیگ بوتگ۔ یکی چہ ٹپّیگ بوتگیں مردماں گوں پژو 405 گاڑی ءَ چہ جاہ ءَ در روگ ءَ سئوبیں بوتگ۔ تویوتا گاڑییے دومی ٹپّیگ بوتگیں مردم ءَ نزامی ٹولییا دزگیر کرتگ ءُ کرمان ءَ بُرتگ.

رَسانک ءَ کُشگ بوتگیں بلوچئے پجّار «واھد شهنوازی»، 69 سالگ، جلال ئے چُک، آروس کرتگ ءُ ھشت زھگئے پت، یکّی چہ ٹپّیگ بوتگیں مردمانی پجّار «پرامرز شهنوازی (ھسین‌زھی)»، 46 سالگ، نواب ئے چُک، آروس کرتگ ءُ سئے زھگئے پت، ھر دو دُزاپ ءِ نندوک زانتگ۔ آ دگہ ٹپّیگ بوتگیں مردمئے پجّار کہ پژو گاڑی ءَ نندوک ءُ پہ دَر روگ ءَ سوبیں بوتگ داں انگت ءَ زانگ نہ بوتگ.

رَسانک ءِ ھال سرکنوکانی رِد ءَ، باںگواہ ءِ ساھت سئے وھدا اے دویں گاڑیانی نندوک کہ چہ بم ءَ دیم پہ دُزاپ ءَ پد ترّگ ءَ بوتگ اَنت، نزامی ٹولییا آیانی راہ سرا کمین بستگ ءُ بید چہ دلگوش دئیگ ءَ تیرگواری کرتگ۔ اے تیرگواری ءَ چُنت تیر تویوتا گاڑی ئے نندوکیں مردماں، ٹایر ءُ باتری ءَ لگّتگ ءُ گاڑی اُوشتاتگ.

ھال سرکنوکان ءَ گوَشتگ اے تیرگواری ءَ پژو گاڑی ءَ نندوکیں مردمیا ھم تیر وارتگ ءُ چہ تویوتا گاڑییے نندوکیں مردماں واھد ءَ ساہ داتگ ءُ پرامرز ءَ ھم ٹپّیگ بوھگ ءَ رَند، کرمانئے مواد ئے دیم داروکیں نزامی ٹولی ءَ دزگیر کرتگ ءُ وتی دارگجاہ ءَ بُرتگ۔ واھد ئے بے ساھیں جون ویلئے سئے روچ ءَ پد داں انگت ءَ نزامی ٹولییے کِرّا اِنت.

رَسانک ءِ ھال سرکنوکان ءَ ھمیں وڑا گوَشتگ واھد ءُ پرامرز ئے لوگئے مردمانی رَندگیری ءَ پد، کرمان ئے مواد ئے دیم داروکیں نزامی ٹولییے اَپسری کہ آییئے نام «سرھنگ اَلی ھجت نیا» اِنت، آیان ءَ گوشتگی کہ اے سلاہ بندیں ٹکّر ءَ دو نزامی کارمند ھم کُشگ بوتگ ءُ گوں تُرندی ءُ ھژم ءَ پہ واھد ئے بے ساھیں جون ئے دست ءَ دئیگ ءَ نہ منّتگی.

گوَشگ لوٹیت سئے روچ چہ اے تیرگواری ءُ پرامرز ئے دزگیر کنگ ءَ گوَستگ، اے دوران ءَ آییا بس یک بری ماں ویلئے روچ ءَ، سباھئے ساھت شش ءَ گوں لوگئے مردماں پہ کمّیں وھدی ھبر کنگئے موہ دئیگ بوتگ ءُ داں انگتا گوں ھچ کس ءَ دیدار ئے موہ دئیگ نہ بوتگ۔ چہ اشیا کہ پرامرز ءَ تیر وارتگ لوگئے مردم پہ آییئے جان دُراھییے جاور ءَ سکّ ءَ دل پریشان اَنت.