سندی از تلاش‌های قانونی «بی‌بی‌نور ریگی‌کوته»، زن مجروح‌شده در تفتان توسط مسئول حراست شرکت پارس‌تامین و بی‌نتیجه ماندن آن

به گزارش رسانک، امروز جمعه ۲۹ خرداد ماه ۱۴۰۵، سندی به دست رسانک رسیده که نشان می‌دهد «بی‌بی نور ریگی کوته»، زن بلوچی که شامگاه ۲۶ خردادماه، در جریان یورش نیروهای نظامی و عوامل معدن طلای تفتان به منطقه تیلویی در روستای سرسیاه از توابع بخش نوک‌آباد شهرستان تفتان مجروح شده بود، حدود یک ماه قبل، تلاش‌هایی کاملا قانونی بدلیل تهديدات «موحد»، مسئول حراست شرکت پارس تامین که یکی از هلدینگ‌های مسئول در استخراج معادن منطقه می‌باشد، از طریق دستگاه قضایی انجام داده که بی‌نتیجه مانده‌اند.

بر اساس این سند که در روز ۲ خردادماه سال جاری تسلیم مقام قضایی شده، «بی‌بی نور ریگی کوته»، به دلایل «تهدید مکرر، ایجاد رعب و وحشت»، «سوءاستفاده از ناآگاهی روستاییان»، «تلاش برای اجبار روستاییان به ترک اراضی موروثی»، «مداخله و تعدی نسبت به حقوق عرفی»، «تجاوز به حریم باغات و‌ محل سکونت»، «تهدید مستقیم جانی که مصداق بارز تهدید به قتل و ایراد صدمات شدید بدنی است» از سوی آقای «موحد»، مسئول حراست شرکت معدنی پارس‌تامین علیه این زن بلوچ و خانواده‌اش مطرح شده‌اند، در شعبه اول دادگاه صلح شهرستان خاش، شکایت کرده است.

منابع رسانک می‌گویند: «بی‌بی‌نور ریگی کوته»، ۵۵ ساله فرزند خدامراد، متاهل و داری پنج فرزند، اهل روستای سرسیاه واقع در شهرستان تفتان می‌باشد که در جریان برخورد نیروهای حاضر در محل بر اثر ضربات قنداق اسلحه به ناحیه سر مجروح شده است. در این یورش، علاوه بر «موحد» از مسئولان حراست معدن، فردی با نام خانوادگی «بامری» از نیروهای کلانتری نوک‌آباد نیز در محل حضور داشته است. نیروهای حاضر در حالی وارد منطقه شدند که بسیاری از مردان روستا در محل حضور نداشتند و تنها زنان، کودکان و سالمندان در خانه‌ها و اطراف محل تجمع حضور داشتند.

گفتنی است که اعتراضات اهالی سرسیاه و منطقه تیلویی محدود به روزهای اخیر نیست و ساکنان این منطقه بیش از یک دهه است که نسبت به پیامدهای فعالیت معدن طلای تفتان هشدار می‌دهند. به گفته آنان، تردد شبانه‌روزی ماشین‌آلات سنگین و کامیون‌های معدن از داخل بافت روستا، آرامش ساکنان را سلب کرده و زندگی روزمره مردم را با مشکلات گسترده‌ای مواجه کرده است. اهالی می‌گویند کامیون‌های معدن از ساعات اولیه صبح تا پاسی از شب و گاه تا حدود ساعت یک بامداد در مسیرهای روستا تردد می‌کنند و صدای مداوم این وسایل نقلیه، خواب و آسایش کودکان، زنان و سالمندان را مختل کرده است.

در طول سال‌های گذشته حجم گسترده گرد و غبار ناشی از فعالیت‌های معدنی و عبور ماشین‌آلات سنگین بر باغات، مزارع کشاورزی، مراتع و حتی دام‌های روستاییان تأثیر منفی گذاشته است. ساکنان منطقه معتقدند بخشی از منابع آبی و زمین‌های حاصلخیز آنان آسیب دیده و معیشت خانوارهایی که به کشاورزی و دامداری وابسته هستند با تهدید جدی روبه‌رو شده است. همچنین بسیاری از اهالی از آنچه بی‌توجهی مسئولان نسبت به شکایت‌ها و درخواست‌های مکرر مردم برای کاهش آسیب‌های زیست‌محیطی و اجتماعی معدن می‌خوانند، انتقاد کرده‌اند.