به گزارش رسانک، شامگاه گذشته ۲۵ بهمن ماه ۱۴۰۴، یک کودک بلوچ که در ۱۲ آبان ماه در شهر چابهار توسط افراد مسلح ناشناس ربوده شده و با گذشت ۱۰۳ روز و علیرغم پیگیریهای مکرر خانواده وی هیچ اطلاعی از محل نگهداریاش نبود، در داخل شهر ایرانشهر رها شد.
هویت این کودک بلوچ، «مزمل بلوچ»، ۱۰ ساله، فرزند محسن و اهل چابهار توسط رسانک محرز شده است.
به گفته منابع رسانک، این کودک در حالی توسط ربایندگان در داخل شهر ایرانشهر آزاد شده که آنها شماره تلفن پدرش را بر روی یک کاغذ نوشته و او در شهر آزاد کردهاند. پس از مشاهده مردم، آنها با پدرش تماس گرفتهاند و او از شهروندان خوایته تا مزمل را به اداره آگاهی تحویل دهند.
پیشتر منابع رسانک گفته بودند: در صبح روز دوشنبه ۱۲ آبانماه، حوالی ساعت شش و چهلوپنج دقیقه، افراد مسلح ناشناس خودروی پدر این کودک را که در حال رساندن فرزندش به مدرسه بود، در یکی از خیابانهای چابهار متوقف کرده و کودک را ربودهاند. افراد مسلح پس از توقف خودرو، بدون ارائه هیچ توضیحی، مزمل را از خودرو خارج کرده و با خود بردهاند. آنان پدر او را نیز با اسلحه تهدید کردهاند تا مانع مقاومت وی شوند.
منابع افزودهاند: در طول این مدت علیرغم پیگیریهای مکرر خانواده از طریق نهادهای مسئول در دستگاههای قضایی و امنیتی، نتیجهای حاصل نشده بود و خانواده این کودک خصوصا مادرش به شدت نگران بوده و بارها تا مرز سکته پیش رفته است.
گفتنی است که در قوانین جمهوری اسلامی ایران، جرم آدمربایی در ماده ۶۲۱ قانون مجازات اسلامی (بخش تعزیرات) تعریف و مجازات آن تعیین شده است؛ بر اساس این ماده، هر کس به قصد مطالبه وجه یا مال یا به قصد انتقام یا هر منظور دیگری، شخصی را برباید یا مخفی کند، به حبس از پنج تا پانزده سال محکوم میشود و اگر سن فرد ربودهشده کمتر از پانزده سال باشد یا ربودن با وسیله نقلیه انجام گیرد یا همراه با آزار جسمی یا حیثیتی باشد، مرتکب به حداکثر مجازات (۱۵ سال حبس) محکوم خواهد شد. همچنین اگر در جریان آدمربایی جرایمی مانند ایراد صدمه یا قتل رخ دهد، مجازاتهای مقرر برای آن جرایم نیز به طور جداگانه اعمال میشود.
Be the first to comment