به گزارش رسانک، روز دوشنبه ۱۹ آذر ماه ۱۴۰۳، یک کودک بلوچ بدنبال تعقیب و گریز یک خودروی لندکروز و تیراندازی بدون ضابطه و خارج از چارچوب توسط نیروهای نظامی در داخل شهر چابهار مورد اصابت گلوله قرار گرفته و مجروح شده است.

هویت این کودک بلوچ، “دُردانگ رضوی مقدم”، ۵ ساله، فرزند یاسر و اهل شهرستان چابهار عنوان شده است.

بر اساس این گزارش، دردانگ به همراه پدر خود در خیابان صیاد در حوالی فرمانداری شهر چابهار برای خرید بستنی به یک سوپرمارکت رفته که پس از خرید و خروج از آن نیروهای نظامی که در تعقیب یک خودروی لندکروز بوده‌اند بصورت فراقانونی و بدون در نظر گرفتن قانون به‌کارگیری سلاح اقدام به تیراندازی کرده‌اند که در پی آن این کودک از ناحیه پا مورد اصابت گلوله قرار گرفته است.

گفته می‌شود که روز سه‌شنبه ۲۰ آذر ماه عمل جراحی بر روی پای این کودک انجام و مرمی گلوله نیز از پای وی خارج شده و حال عمومی وی مساعد گزارش شده است.

ماده ۳ قانون بکارگیری سلاح توسط مامورین نیروهای مسلح در موارد ضروری ناظر بر موارد ده‌گانه‌ای است که مامورین انتظامی حق بکارگیری سلاح را دارند اما در بسیاری از مناطق ایران از جمله بلوچستان به وفور دیده می‌شود که نیروهای مسلح بدون رعایت مواد و تبصره‌های این قانون، اقدام به تیراندازی سمت شهروندان می‌کنند و باعث کشته و زخمی شدن آنها می‌شوند.

بر اساس گزارش های جمع آوری شده در سال ٢٠٢٣، تیراندازی های مستقیم نیروهای نظامی باعث کشته و زخمی شدن دستکم ١٢٠ شهروند بلوچ شده است. در بین این موارد ٨٠ نفر جان خود را از دست داده و ۴٠ نفر نیز زخمی شده‌اند که در میان این افراد ٩ کودک و ٣ زن وجود دارد.

(توضیح: عکس منتشر شده، به همین شکل از طرف منابع دریافت شده است.)

به گزارش رسانک، شامگاه جمعه ۹ آذر ماه ۱۴۰۳، یک نوجوان بلوچ در پی تیراندازی بدون ضابطه نیروهای انتظامی به سمت خودروی حامل او و دو نفر دیگر از دوستانش در رودخانه زنگوتان واقع در بخش مرکزی بنت از توابع شهرستان نیکشهر پس از اصابت گلوله جان خود را از دست داد.

هویت این نوجوان بلوچ، “اسماعیل بلوچی”، ۱۵ ساله، فرزند حسن و اهل روستای شاتاپ واقع در بخش بنت از توابع شهرستان نیکشهر عنوان شده است.

بر اساس این گزارش، حوالی ساعت ۲۳:۳۰ نیروهای انتظامی بدون هیچگونه هشداری به سمت خودروی این افراد تیراندازی کرده‌اند و اسماعیل که در سمت شاگرد خودرو نشسته بوده با اصابت گلوله به ناحیه قلب در دم جان باخته و نیروهای نظامی نیز پس از این اقدام فراقانونی از محل متواری شده‌اند.

گفته می‌شود که دوستان اسماعیل پیکر او را به داخل روستا انتقال داده و تحویل خانواده وی داده‌اند.

بر اساس گزارش های جمع آوری شده در سال ٢٠٢٣، تیراندازی های مستقیم نیروهای نظامی باعث کشته و زخمی شدن دستکم ١٢٠ شهروند بلوچ شده است. در بین این موارد ٨٠ نفر جان خود را از دست داده و ۴٠ نفر نیز زخمی شده‌اند که در میان این افراد ٩ کودک و ٣ زن وجود دارد.

به گزارش رسانک، شامگاه امروز چهارشنبه ۲۳ آبان ماه ۱۴۰۳، نیروهای انتظامی شهرستان ایرانشهر با یورش به حوالی فلکه امینی فرد با تیراندازی هوایی بی مورد برای شهروندان ایجاد رعب و وحشت کرده‌اند.

گفتنی است که در ۱۷ آبان ماه نیز در پی یورش و تیراندازی نیروهای انتظامی برای ایجاد رعب و وحشت در پیست خودساخته شهر ایرانشهر واقع در میدان امینی‌فرد، شهروندان در مقابل تیراندازی نیروها در اقدامی اعتراضی با پرتاب سنگ نیرو‌های نظامی را مجبور به ترک محل کرده بودند.

در هفته گذشته، نیروهای نظامی حوالی ساعت ۱۰:۰۰ شب نیروهای انتظامی به محل پیست خودساخته شهر ایرانشهر یورش برده و برای ایجاد رعب و وحشت و متفرق کردن حاضرین اقدام به شلیک هوایی کرده‌اند که شهروندان در حرکتی اعتراضی با پرتاب سنگ نیروها را مجبور به ترک محل پیست خود ساخته کرده‌اند.

به گزارش رسانک، روز گذشته ٣٠ بهمن ماه ۱۴۰۲، تیراندازی یک فرد مسلح به سمت یک شهروند بلوچ در شهرستان جاشک (جاسک) منجر به کشته شدن نفر شد.

هویت این شهروند بلوچ، “ایرج (فامیلی نامشخص)”، فرزند غلام و اهل روستای هژدان از توابع شهرستان جاشک عنوان شده است.

گفته می‌شود، فرد ضارب که به تازگی از زندان و بوسیله سندی که ایرج گذاشته به مرخصی آمده و زمانی که ایرج از او خواسته تا پس از پایان مرخصی به زندان برگردد تا سند وی مصادره نشود، با او درگیر شده است.

بر اساس گزارش های جمع آوری شده در سال ٢٠٢٣، دستکم ١٩٢ شهروند بلوچ مورد حمله مسلحانه افراد ناشناس قرار گرفته اند که در بین آنها ١۵٠ نفر کشته و ۴٢ نفر زخمی شده‌اند. در بین این افراد دستکم پنج کودک و چهار زن نیز وجود دارند.

به گزارش رسانک، روز پنجشنبه ۲۸ دی ماه ۱۴۰۲، یک شهروند جوان بلوچ فاقد شناسنامه در ورودی روستای مرزی جریکه از توابع شهرستان زهک بر اثر تیراندازی نیروهای پاسگاه هنگ مرزی از ناحیه پشت هدف چهار گلوله قرار گرفته و جان باخت.

هویت این شهروند بلوچ “نجیب گرگیج”، ۲۰ ساله، فرزند نهال، اهل روستای جریکه از توابع زهک عنوان شده است.

بر اساس این گزارش، نجیب از سمت مرز در حال بازگشت به خانه خود بود که نیروهای پاسگاه جریکه بدون ایست و هشدار قبلی، از پشت هدف چهار گلوله قرار گرفته بطوری که گلوله از سینه وی خارج شده و جانش را از دست داده است.

گفتنی است نجیب سرپرست و تنها نان آور مادر و خانواده اش بود. وی با کارگری و کولبری مخارج زندگی خانوادش را تامین می کرد. وی برای دریافت شناسنامه سالها دوندگی کرد اما هیچگاه موفق نشد که شناسنامه بگیرد.

به گفته اهالی روستا در این روستا و روستاهای همجوار شهروندان بلوچ زیادی هستند که بدلیل نداشتن شناسنامه از ابتدایی ترین حقوق خود محروم هستند و بچه ها به دلیل نداشتن شناسنامه، نمی توانند درس بخوانند و زندگی بسیار سختی دارند.

بر اساس گزارش های جمع آوری شده در سال ٢٠٢٣، تیراندازی های مستقیم نیروهای نظامی باعث کشته و زخمی شدن دستکم ١٢٠ شهروند بلوچ شده است. در بین این موارد ٨٠ نفر جان خود را از دست داده و ۴٠ نفر نیز زخمی شده‌اند که در میان این افراد ٩ کودک و ٣ زن وجود دارد.

به گزارش رسانک، روز شنبه ۲ دی ماه ۱۴۰۲، یک خودروی سوختبر در محور پهره (ایرانشهر) به واش (خاش) در محدوده منطقه محمود‌آباد بر اثر انحراف از مسیر اصلی خود واژگون و دچار آتش سوزی شده که در در پی آن سرنشین خودرو سوختبر مجروح شد.

از هویت این سوختبر مجروح که گفته شده اهل نوک‌آباد مرکز شهرستان تفتان است تا لحظه تنظیم گزارش اطلاعی در دست نیست.

گفتنی است خودرو سوختبر جهت جلوگیری از برخورد با یک تریلی که در خط سبقت و مقابل وی بوده از مسیر اصلی خود خارج و در شانه خاکی جاده به دلیل سرعت زیاد و عدم توانایی در کنترل خودرو، واژگون و دچار آتش سوزی شده و راننده مجروح توسط سرنشینان خودرو‌های عبوری به موقع نجات داده شد.

لازم به ذکر است که سوختبری از معدود کارهایی است که بسیاری از شهروندان بلوچ در نقاط مختلف بلوچستان بدلیل نبود شغل مناسب و پایدار ناچاراً به آن روی آورده اند که گاهاً خطراتی همچون تصادف و واژگونی خودرو و تیراندازی مستقیم نیروهای نظامی و امنیتی جان آنها را تهدید می کند.

به گزارش رسانک، روز ۱۵ مرداد ماه ۱۴۰۲، یک شهروند بلوچ که توسط نیروهای اداره اطلاعات شستون (سراوان) در بامداد چهارشنبه ۴ مرداد ماه، به ضرب چند گلوله مجروح شده بود و در کما به سر می برد، بدلیل عفونت خونی ناشی از جراحات وارده جان خود را از دست داد.

هویت این شهروند بلوچ “پدرام سپاهی”، ۳۱ ساله، فرزند محمدرضا، متاهل، دارای دو فرزند خردسال اهل شستون (سراوان) عنوان شده است.

گفتنی است پدرام در ۴ مرداد ماه ۱۴۰۲، حوالی ساعت ۳ بامداد، مقابل درب منزلش با شلیک مستقیم نیروهای اداره اطلاعات از ناحیه پا مجروح می شود.

خانواده و‌ همسایه های پدرام با شنیدن صدای تیراندازی، از منزل خارج می شوند و با مشاهده وی، با اورژانس و پلیس تماس می گیرند، اما نیروهای اداره اطلاعات با شلیک‌های هوایی، مانع از نزدیک شدن نیروهای امدادی و خانواده وی جهت کمک و امداد رسانی می شوند.

نیروی نظامی نیز علی رغم تماس های مکرر خانواده، در محل حادثه، حاضر نشدند.

گفتنی است نیروهای اطلاعات پس از تیراندازی، به هیچ کس اجازه نزدیک شدن ندادند و ضمن تماس با مسئولین خود، با شرح جزئیات در مورد جراحات پدرام و حضور مردم در محل، کسب تکلیف می کردند که چه باید بکنند.

آنها پس از نزدیک به ۴۰ دقیقه، پدرام را سوار بر خودرو با پلاک شخصی کردند و پس از طی مصافت کوتاهی، در انتهای کوچه منتهی به خیابان طالقانی به دور از چشم مردم، وی را رها کرده و محل را ترک کرده اند.

مردم عادی نیز پس از پیدا کردن پدرام، او را به بیمارستان رازی سراوان منتقل کرده و به دلیل خونریزی زیاد و عدم رسیدگی به موقع، از هوش می رود.

وی پس از چند روز بستری شدن در بخش مراقبت های ویژه این بیمارستان و به دلیل نبود امکانات و عدم رسیدگی دچار عفونت خونی شده و با سطح هوشیاری پایین در روز شنبه ۷ مرداد ماه، به بیمارستان خاتم الانبیاء زاهدان منتقل شده و آنجا در بخش مراقبت های ویژه این بیمارستان بستری می شود، اما باتوجه به خونریزی شدید و عفونت خونی و عدم جذب خون تازه در بدن پدرام، سطح هوشیاری وی افت می کند و با بالا رفتن عفونت قسمت جراحت دیده، مجبور به قطع پا‌ی او می شوند.

با تمام این اقدامات صورت گرفته، پدرام بخاطر عفونت خونی ناشی از جراحت و سطح هوشیاری پایین و از کار افتادن کلیه ها عصر روز گذشته پس از ۱۱ روز مجروحیت جان خود را از دست داد.

به گزارش رسانک، روز ۱۶ مرداد ماه ۱۴۰۲، یک سوختبر بلوچ در اثر سقوط از قایق به داخل آب دریا و برخورد با پروانه موتور آن، در خور باهو‌ در خلیج گواتر‌، جان خود را از دست داد.

از هویت این سوختبر بلوچ تا لحظه تنظیم خبر اطلاعی در دست نیست.

لازم به ذکر است که سوختبری از معدود کارهایی است که بسیاری از شهروندان بلوچ در اقلیم بلوچستان بدلیل نبود شغل مناسب و پایدار ناچاراً به آن روی آورده اند که گاهاً خطراتی همچون تصادف و واژگونی خودرو و تیراندازی مستقیم نیروهای نظامی و امنیتی جان آنها را تهدید می کند.

به گزارش رسانک، با گذشت چهار روز از یورش نیروهای امنیتی و نظامی رژيم جمهوری اسلامی ایران به یک منزل مسکونی در روستای جکیگور از توابع شهرستان راسک، مقامات و مسئولان امنیتی پاسخگوی خانواده و نزدیکان افراد بازداشت‌شده نیستند.

در یورش نیروهای امنیتی از جمله اطلاعات سپاه پاسداران به یک منزل مسکونی در تاریخ ١٢ مرداد ماه ۱۴۰۲، چهار نفر بازداشت شده و پس از آن به زاهدان منتقل شده اند و از وضعیت آنها علیرغم پیگیری های خانواده هایشان، تاکنون اطلاعی در دست نیست.

گفته می‌شود در این منزل که نوعی شکست اطلاعاتی اطلاعات سپاه محسوب می شود هیچ فردی از اعضای گروه‌ و سازمان های مسلح بازداشت نشده و افرادی که بازداشت شده‌اند از اهالی عادی منطقه بودند.

هویت این شهروندان “اصغر دلیری (آسکانی)”، “محسن دلیری (آسکانی)” که با يکديگر نسبت برادری دارند و دو تن از مهمانان آنان به نام های “منهم” و “جلال” توسط رسانک محرز گشته است.

در این یورش ناشیانه نیروهای امنیتی به منزل مسکونی که چهار خانوار، از جمله کودکان و زنان زندگی می‌کرده‌اند مادر اصغر و محسن به نام “سیدبی‌بی آسکانی” با اصابت مرمی گلوله و دختر خردسال اصغر به نام “مریم” با اصابت ترکش آرپیجی به صورت به شدت مجروح شده‌اند.

در همین راستا مادر اصغر روز گذشته ١۵ مرداد ماه از بیمارستان ولایت راسک پس از پرداخت هزینه‌های گزاف چند میلیونی مرخص شده و عدم پاسخگویی مسئولان امنیتی در شهرستان راسک، علیرغم گذراندن دوره نقاهت برای بدست آوردن خبری از وضعیت فرزندان خود راهی زاهدان شده است.

گفتنی است که حال روحی سایر اعضای خانواده خصوصاً کودکان و زنان پس از حمله نیروهای امنیتی مساعد نیست و همچنان در حالت ترس و دلهره قرار دارند.

لازم به ذکر است که مردم منطقه که از این افراد شناخت کامل دارند و نیز تحلیلگران مسائل بلوچستان، یورش نیروهای نظامی و امنیتی به این منزل مسکونی را شکست اطلاعاتی بزرگی برای نهادهای امنیتی استان بلوچستان و سیستان و جمهوری اسلامی می‌دانند که بازیچه دست مخبر خود شده‌اند. زیرا افرادی که در این منزل سکونت داشته‌اند از مردم عادی بوده‌اند که بدلیل یک درگیری طایفه‌ای از منطقه آشار شهرستان سرباز به روستای جکیگور در شهرستان راسک مهاجرت کرده و سکنی گزیده بودند.

به گزارش رسانک، هفته گذشته، جسد یک شهروند بلوچ که حدودا یک ماه پیش در پهره (ایرانشهر) ناپدید شده بود، در یک منزل نیمه کاره پیدا شده است.

هویت این شهروند “داوود ملک‌زئی”، ۳۲ ساله، فرزند محمد علی، اهل شهرستان سرباز  و ساکن ایرانشهر عنوان شده است.

گفتنی است داوود حدودا یک ماه پیش در شهر ایرانشهر ناپدید شده بود و خانواده و بستگانش در جستجوی وی بودند.

آنها بارها آگهی «گمشده» در روزنامه ها چاپ کردند و هیج خبری از وی نداشتند، تا اینکه یک‌شنبه هفته پیش، روز ۸ مرداد ماه ۱۴۰۲،  اداره آگاهی ایرانشهر به خانواده داوود خبر می دهد که: “چند روز قبل یک جسد مجهول الهویه که شباهت بافرد گمشده (داوود ملک‌زهی) را داشته، در یک ساختمان نیمه کاره، اطرف شهر کشف شده که ۱۴ روز از مرگش می گذشته و چون جسد متلاشی شده بوده، توسط شهرداری دفن شده است”

به دلیل ضربات متعددی که در زمان قتل به داوود وارد شده و علی رغم کلی بودن عکس های تهیه شده از جسد، خانواده قادر به تشخیص هویت، از روی عکس های نشان داده شده نبودند، اما پس از بررسی‌ تصاویر از قسمت کف پا، برای اعضاء خانواده تا حدودی مسجل شده که جسد کشف شده متعلق به داوود می باشد.

تا لحظه تنظیم گزارش اطلاعی از هویت و انگیزه ضاربین، در دست نیست.