به گزارش رسانک، سحرگاه روز شنبه ۲۸ تیر ماه ۱۴۰۴، حکم اعدام سه زندانی از جمله دو جوان اهل استان سیستان و بلوچستان که پیشتر به اتهام «ربایش و تجاوز به عنف» در استان گلستان بازداشت و به اعدام محکوم شده و روز پنجشنبه ۲۶ تیر ماه به بخش قرنطینه زندان امیرآباد گرگان منتقل شده بودند، به اجرا درآمد.

هویت دو تن از اعدام‌شدگان «علیرضا اشترک» فرزند یعقوب، متأهل و دارای یک فرزند و «محمد اشترک» فرزند محمود، مجرد، هر دو ساکن روستای قره‌تپه از توابع آق‌قلا در استان گلستان و اصالتا اهل زابل در استان سیستان و بلوچستان محرز شده و هویت نفر سوم که ترکمن و اهل استان گلستان بوده تا لحظه تنظیم خبر اطلاعی در دست نیست.

به گفته منابع رسانک، این سه جوان در سال ۱۴۰۱، بدلیل شکایت یک زن بازداشت شده‌اند اما در ادامه سه زن دیگر نیز به جمع شاکیان پرونده پیوسته‌اند و نهایتاً با طرح اتهام «تجاوز به عنف»، حکم اعدام برای آنان صادر و نهایتا در دیوان عالی کشور این حکم عینا تأیید شده است.

منابع رسانک افزوده‌اند: این افراد در طول سه سال گذشته در بند ۳ زندان امیرآباد نگهداری می‌شدند و خانواده‌های این زندانیان روز جمعه ۲۷ تیر ماه توانسته‌اند آخرین ملاقات را با فرزندان خود در زندان امیرآباد گرگان انجام دهند.

لازم به ذکر است که در سال ۲۰۲۴ دستکم ۱۱۱ زندانی بلوچ با اتهامات گوناگون در ۲۳ شهر مختلف ایران اعدام شده‌اند و از بین افراد ۸۳ نفر با اتهامات مرتبط به «مواد مخدر»، ۲۵ نفر با اتهام «قتل» اعدام شده‌اند و اتهام ۳ مورد نیز نامعلوم مانده است.

به گزارش رسانک، سحرگاه امروز پنجشنبه ۸ آذر ماه ۱۴۰۳، حکم اعدام دو زندانی بلوچ که روز سه‌شنبه ۶ آذر ماه جهت اجرای حکم اعدام به همراه یک زندانی دیگر به سلول انفرادی زندان یزد منتقل شده بودند، توسط مسئولان این زندان به اجرا درآمد.

هویت این دو زندانی بلوچ، “داوود محمدی‌ تخت‌شاه (دهمرده)”، ۳۳ ساله، فرزند احمد، متأهل و دارای دو فرزند، و “عثمان دهمرده”، ۲۶ ساله، فرزند سرور، هر دو اهل زاهدان عنوان شده‌اند.

بر اساس این گزارش، داوود و عثمان در سال ۱۳۹۸ در محور یزد به اردکان به اتهامات مرتبط با مواد مخدر بازداشت شدند و در دادگاه انقلاب یزد به اعدام محکوم شده‌اند. آنها روز گذشته ۷ آذر ماه اجازه ملاقات و انجام دیدار آخر را با خانواده خود در این زندان پیدا کرده‌اند.

به گفته نزدیکان این دو شهروند، هیچ مواد مخدر یا مواد غیرمجازی از خودرو یا همراه این دو نفر کشف نشده است. داوود و عثمان در دادگاه همه اتهامات وارده علیه خود را رد کرده و تأکید داشته‌اند که مواد مخدری که در مکانی دیگر کشف شده، به آن‌ها تعلق ندارد، با این وجود، پس از حدود شش سال، اجرای حکم اعدام این دو نفر اجرا شده است.

لازم به ذکر است که در سال ٢٠٢٣ دستکم ١٨۴ زندانی بلوچ با اتهامات گوناگون در ٢۶ شهر مختلف ایران که زندان‌های زاهدان با ۵۴ و بیرجند با ٣١ مورد بیشترین تعداد اجرای حکم غیرانسانی اعدام را داشته‌اند، اعدام گشته‌ که در بین این زندانیان حداقل چهار زن نیز وجود دارد.

به گزارش رسانک، روز شنبه ۳ آذر ماه ۱۴۰۳، شماری از فعالان تجمعی اعتراضی علیه اعدام و‌ خشونت علیه زنان به مناسبت روز جهانی “خشونت علیه زنان” در شهر کلن آلمان برگزار کردند که در یک بخش از آن “حمید جلالی نارویی”، فعال سیاسی و حقوق بشری بلوچ نیز سخنرانی کرد.

وی در بخشی از سخنان خود گفت: “خشونت علیه زنان و مخصوصا در جمهوری اسلامی مقوله ای جدید و تازه نیست ولی هزاران سرفصل ناگشوده دارد چرا که هر چه در این مورد حرف و صحبت شود قطره ای است از دریا و زمانی که انسان در یک‌ کشور جهان اول زندگی می‌کند و رفتار و کردار انسان‌ها مخصوصا حکام آن کشورها با زنان را می‌بیند تصوری فراتر از زندگی همزمان ملت ها در یک کره خاکی به انسان دست می دهد اگر چه در اینجا هم‌ نمونه‌هایی از خشونت علیه زنان دیده می‌شود ولی قابل تصور در کشوری که من زندگی کرده ام و در جوامع و ملت های دیگر مخصوصا اقلیت ها دیده ام قابل توصیف و تعریف نیست.

نارویی ادامه داد: “وقتی حرف از بلوچستان پیش می آید به جرات می‌توان گفت که مظلوم ترین و تحت فشارترین از لحاظ خشونت علیه زنان در این خطه رخ داده و در حال رخ دادن است و این فاجعه کماکان ادامه دارد. بخش بزگی از زنان بلوچ از ابتدایی ترین حق خود که داشتن شناسنامه محروم هستند. به لطف جمهوری اسلامی تعدادی از مردم و زنان بلوچ‌ ما از این سند که حق اولیه هر شهروند هست محرومند و با سیاست دغل بازی و مکارانه رژیم هویت بلوچ بودن و تعلق داشتن به این سرزمین مادری از آنها گرفته شده است.

به گزارش رسانک، سحرگاه روز یکشنبه ۲۷ آبان ۱۴۰۳، حکم اعدام دستکم یک زندانی بلوچ از بابت اتهام قتل که پیشتر به اعدام محکوم شده‌ بود در زندان کهنوج به اجرا در آمد.

هویت این زندانی بلوچ، “محمد بامری”، حدودا ۳۶ ساله، معروف به “دلاویز مبارکی”، اهل روستای چارچای از توابع شهرستان زهکلوت عنوان شده است.

بر اساس این گزارش، دلاویز توسط نیروهای نظامی با اتهام “قتل” در شهرستان کهنوج بازداشت شده و از جزئیات بیشتر پرونده وی اطلاعی در دست نیست.

لازم به ذکر است که در سال ٢٠٢٣ دستکم ١٨۴ زندانی بلوچ با اتهامات گوناگون در ٢۶ شهر مختلف ایران که زندان‌های زاهدان با ۵۴ و بیرجند با ٣١ مورد بیشترین تعداد اجرای حکم غیرانسانی اعدام را داشته‌اند، اعدام گشته‌ که در بین این زندانیان حداقل چهار زن نیز وجود دارد.

به گزارش رسانک، سحرگاه امروز یکشنبه ۲۷ آبان ماه ۱۴۰۳، دستکم یک زندانی بلوچ محبوس در زندان بیرجند که روز گذشته به قرنطینه این زندان جهت اجرای حکم منتقل شده بود، بدون اجازه یافتن برای انجام ملاقات آخر با خانواده‌اش، توسط مسئولان زندان و قضایی بیرجند اعدام شد.

هویت یکی از سه زندانی، “پرویز براهویی”، حدودا ۲۸ ساله، فرزند شریف و اهل زاهدان عنوان شده است.

بر اساس این گزارش، پرویز در سال ۱۴۰۱ در شهرستان بیرجند توسط نیروهای نظامی بازداشت و پس از مدتی کوتاه از دادگاه انقلاب این شهر به اعدام محکوم شده بود. وی در تاریخ ۲۶ آبان ماه جهت اجرای حکم به قرنطینه (سلول انفرادی) منتقل شده بود و مسئولان زندان اجازه ملاقات آخر با خانواده‌اش را به او نداده‌اند.

برخی گزارش‌ها حاکی از اعدام دستکم دو شهروند دیگر به همراه پرویز با اتهامات مرتبط با مواد مخدر دارند که از هویت آنها تا لحظه تنظیم خبر اطلاعی در دست نیست.

لازم به ذکر است که در سال ٢٠٢٣ دستکم ١٨۴ زندانی بلوچ با اتهامات گوناگون در ٢۶ شهر مختلف ایران که زندان‌های زاهدان با ۵۴ و بیرجند با ٣١ مورد بیشترین تعداد اجرای حکم غیرانسانی اعدام را داشته‌اند، اعدام گشته‌ که در بین این زندانیان حداقل چهار زن نیز وجود دارد.

به گزارش رسانک، امروز سه‌شنبه ١٠ بهمن ماه ۱۴۰۲، مولوی عبدالحمید اسماعیل زهی، امام جمعه زاهدان بدنبال افزایش اعدام‌ شهروندان کورد و بلوچ واکنش نشان داد.

وی در صفحه اصلی خود در شبکه اجتماعی ایکس نوشت:
“اجرای احکام اعدام در کشور شدت گرفته و بیشترین قربانیان آن مردم عزیز کرد و بلوچ هستند. استفادۀ حداکثری از حکم اعدام نه با تعالیم آسمانی سازگاری دارد و نه با قوانین بشری، و نه در سیرۀ حضرت رسول و صحابه و اهل بیت می‌توان سراغی از آن یافت.
«فَهَلْ أنْتُمْ مُنْتَهُونَ»”

به گزارش‌ رسانک، امروز یکشنبه ۸ بهمن ماه ١۴٠٢، حکم اعدام سه نفر از جمله دو برادر زندانی بلوچ فاقد شناسنامه که از بابت اتهامات مربوط به‌ مواد مخدر و قتل، به سلول انفرادی زندان بیرجند منتقل شده بودند، اجرا شد.

حال وش، هویت این دو زندانی بلوچ را “عارف اسحاق زهی”، ۲۴ ساله، متاهل، دارای یک فرزند و “عاصف اسحاق زهی”، ۳۰ ساله، متاهل، دارای سه فرزند، هر دو فرزند ظاهر و اهل زابل و هویت زندانی دیگر را “روح الله شاکری”، ۲۱ ساله، اهل روستای بردسکن خراسان رضوی عنوان کرده است.

گفتنی است عارف و عاصف در سال ۱۴۰۰ با اتهام مواد مخدر در بیرجند بازداشت و در دادگاه انقلاب این شهر به اعدام محکوم شدند.

روح الله نیز در سال ۱۴۰۰، به اتهام قتل در یک نزاع دسته جمعی، در مراسم عروسی در بیرجند بازداشت و به اعدام (قصاص) محکوم شده بود.

بر اساس این گزارش، حکم اعدام دو برادر بلوچ در حالی انجام شده که بر خلاف قانون مسئولان قضایی و زندان بیرجند اجازه ملاقات آخر با خانواده را به آنها نداده‌اند.

لازم به ذکر است که در سال ٢٠٢٣ دستکم ١٨۴ زندانی بلوچ با اتهامات گوناگون در ٢۶ شهر مختلف ایران که زندان‌های زاهدان با ۵۴ و بیرجند با ٣١ مورد بیشترین تعداد اجرای حکم غیرانسانی اعدام را داشته‌اند، اعدام گشته‌ که در بین این زندانیان حداقل چهار زن نیز وجود دارد.

رَسانک نیوز

اێرانئے جمهوری اسلامیئے رژیم، بلۆچستانئے تها و اے سرڈگارئے تها آرامیئے گۆما مردمان کُشگا اِنت که رژیمئے اے کار سئوب بوتگ که بازێن هلکیئے بُنهشت گار ببیت و بازێن چُکّے چۆرهَ بنت.

چه آبانئے بیستمی رۆچا تا آزرئے نهمی رۆچا،‏ جمهوری اسلامیئے رژیمئے اێدامئے کارِندهان(جلّادان)، درنیامی هسابا هر ۲۴ ساهتئے تها، یک کَسے اێدام و چُن ده چُکِّش چۆرهَ کُرتگ.

اێدام بوتگێن مردمانی نامانی تها، هم مردێن و هم جنێن گِندگ بئیگا اِنت. مشمۆشێت که امنیتی پشارانی تها زلور گوَشگ بیت که اێدام بوتگێن مردمانی هساب سک باز گێشتر چه آ چیزے اِنت که بلۆچستانئے رَسانک گوَشگا اَنت چیا که بازێنے چه اێدام بوتگێن هلکئے مردمان، چه دئولت و رژیمئے نێمگا تهدید بنت که وتی چُکّانی بێران بئیگئے گپّا شِنگ مکننت.

اے دهشتناکێن هساب اێرانئے جمهوری اسلامیئے رژیمئے بد واهی و بێزاریا چه کئومیا پێش دارگا اِنت که هر جمهه گۆن وتی هالیگێن دستان وتی هکّئے لۆٹا و اَدالتئے اجرا بئیگ و دو دێمیانی گاریئے واستا هیابانا (خیابان) کاینت و اے وهشتناکێن جاورئے واستا جاک جننت.

اێرانئے جمهوری اسلامیئے رژیم که بلۆچئے کئومئے دێم په دئمیئے کُدرتی نێست، گۆن گئیر کانونی و بازێن اێدامانی گۆما لۆٹیت مردمانی جاڑئے سرا اَسر اێر بکنت بله چۆ که بلۆچان اے گوَستگێن سرگوَستا پێش داشتگ، اے سیاست بلۆچانی دێما گار بیت و بلۆچانی دێما پرۆشئے سرا مهکوم اِنت.

رسانک/ رژیم جمهوری اسلامی ایران عملا در بلوچستان و در قبال مردمان این سرزمین در حال نسل کشی خاموشی است که باعث شده تا بنیان بسیاری از خانواده ها از هم پاشیده شود و کودکان بسیاری یتیم شوند.

از تاریخ ۲۰ آبان ماه تا روز ۹ آذر ماه ۱۴۰۲، جلادان رژيم جمهوری اسلامی به طور متوسط در هر ۲۴ ساعت، یک زندانی بلوچ را در زندان‌های مختلف ایران اعدام و ده‌ها کودک را یتیم کرده‌اند.

در میان اسامی افراد اعدام شده، هم مرد و هم زن دیده می شود. فراموش نکنید زیر سایه فشارهای امنیتی به یقین می‌توان گفت که شمار اعدامیان بیشتر از آن چیزی است که رسانه‌های مستقل بلوچستان احراز هویت و منتشر می‌کنند زیرا بسیاری از خانواده‌ها از سوی نهادهای امنیتی و حتی قضایی تهدید شده و حاضر نیستند در این باره اطلاع رسانی کنند.

این آمار وحشتناک حکایت از خشم و نفرت بی حد رژیم جمهوری اسلامی ایران از ملتی دارد که هر جمعه با دستی خالی برای دادخواهی، برای اجرای عدالت و رفع تبعیض به خیابان آمدند و بر علیه مسببان وضعیت اسفبار خود شعار دادند.

رژیم جمهوری اسلامی ایران که یارای مقابله با این اقتدار ملت بلوچ را ندارد، با اعدام های فراقانونی و گسترده سعی در شکستن روحیه مردم دارد ولی آنگونه که بلوچ ها در طول تاریخ نشان داده‌اند، این سیاست نیز محکوم به شکست در مقابل آنهاست.

به گزارش رسانک، بیش از چهار ماه بی‌خبری از وضعیت سلامت منصور دهمرده، از بازداشت شدگان اعتراضات مردمی سال ١۴٠١ و محکوم‌شده به اعدام، باعث نگرانی خانواده این زندانی بلوچ از وضعیت سلامت وی شده است.

این شهروند زندانی حدود چهار ماه قبل از ناحیه پا مورد عمل جراحی قرار گرفته بود و مبلغ هزینه عمل جراحی از خانواده وی دریافت شده است اما به آنها در هنگام عمل جراحی اجازه حضور داده نشده و در مورد نتیجه جراحی و بهبودی منصور به خانواده اش تاکنون اطلاعی داده نشده است.

منصور دهمرده متولد ۱۳۷۹ فرزند امان الله با معلولیت جسمی، مجرد و شاگرد اتوبوس، در روز ۱۱ مهر ماه ۱۴۰۱، در زاهدان بازداشت شده بود. وی سه‌شنبه ۱۳ دی ماه ۱۴۰۱، از شعبه دو کیفری دادگاه مجتمع‌ قضایی شهید نوری زاهدان واقع در بلوار بهداشت با اتهام “افساد فی الارض” به اعدام محکوم شده است.

گفتنی است که این شهروند بلوچ در زمان بازداشت به مدت ۱۰ روز تحت شکنجه شدید در بازداشتگاه اطلاعات قرار داشته به طوری که دندان‌ها و بینی وی شکسته شده و بر اثر همین شکنجه ها غده ای که بالای زانوی وی وجود دارد، دچار زخم و خونریزی شده و به دلیل عدم رسیدگی پزشکی و بی توجهی عامدانه مسئولین زندان دچار عفونت گردیده بود، بطوری که راه رفتن برای وی سخت گشته بود.

لازم به ذکر است که روز ٢٩ مهر ماه ۱۴۰۲، شماری از سیاستمداران و فعالان حقوق بشر، از جمله فرانسیسکا براندمان، رئیس سازمان جوانان حزب دموکرات‌ آزاد آلمان (FDP) و آنیکو گلوگووسکی-مرتنر، عضو پارلمان از حزب دموکرات‌ آزاد و کفیل سیاسی منصور دهمرده تجمعی اعتراضی در برابر سفارتخانه جمهوری اسلامی ایران در برلین و برای حمایت از این زندانی سیاسی بلوچ برگزار کردند.