به گزارش رسانک، امروز دوشنبه ۶ مهرماه ۱۴۰۵، مراسمی تحت عنوان «نمایش اقتدار گردان‌های جان‌فدای ایران» در فلکه بسیج شهرستان نیکشهر برگزار شد؛ مراسمی که در شرایطی برگزار شد که مردم این شهرستان و دیگر مناطق بلوچستان با گرانی، مشکلات اقتصادی، کمبود امکانات اولیه و فشارهای معیشتی مواجه هستند، اما به جای پرداختن به مطالبات و مشکلات مردم، بار دیگر یک نمایش خیابانی با حضور نیروهای سازمان‌یافته و با استفاده از امکانات عمومی برگزار شد.
بر اساس گزارش‌های دریافتی، مدیران و کارکنان ادارات، نیروهای حراست و شماری از نیروهای سازمانی در این مراسم حضور داشتند و دانش‌آموزان دبیرستانی نیز از مدارس خارج و به محل مراسم آورده شدند. منابع می‌گویند حضور دانش‌آموزان در این برنامه اجباری بوده و آنان در زمانی که باید در کلاس‌های درس حضور می‌داشتند، برای شرکت در مراسم به فلکه بسیج منتقل شده‌اند. استفاده از دانش‌آموزان برای پر کردن صحنه چنین برنامه‌هایی، در حالی که آنان هنوز در سن تحصیل هستند، نمونه‌ای از استفاده ابزاری از فضای آموزشی برای ایجاد تصویر پرجمعیت از یک مراسم حکومتی است.
به گفته منابع رسانک، بخش دیگری از جمعیت حاضر را نیروهای بسیج، نیروهای هلال‌احمر و شماری از نیروهای غیربومی تشکیل می‌دادند. در جریان این برنامه نیز چند قبضه سلاح و تجهیزات نظامی به نمایش گذاشته شد تا آنچه برگزارکنندگان «اقتدار» می‌نامند، در برابر شهروندان به نمایش گذاشته شود؛ در حالی که بخش مهمی از این نیروها از ساختارهای سازمانی و اداری به مراسم آورده شده بودند و حضور شهروندان عادی بسیار محدود بود.
رژه موتوری این مراسم نیز با آنچه عنوان «نمایش اقتدار» برای آن انتخاب شده بود فاصله قابل‌توجهی داشت. بر اساس گزارش‌های میدانی، این بخش تنها با حدود ۸ یا ۹ موتورسوار و چند دستگاه خودرو برگزار شد. تصاویر و گزارش‌های دریافتی نیز حاکی از آن است که عموم شهروندان نیکشهر استقبال قابل‌توجهی از این مراسم نکرده و در محل برگزاری آن حضور نداشتند؛ غیبت مردم عادی در کنار حضور نیروهای سازمان‌یافته، تفاوت محسوسی میان جمعیت واقعی جامعه و جمعیتی که برای این نمایش گردآوری شده بود ایجاد کرده است.
برگزاری چنین مراسمی در نیکشهر در شرایطی است که شهروندان با مشکلات اقتصادی و معیشتی، گرانی و کمبود امکانات اولیه دست‌وپنجه نرم می‌کنند. منتقدان معتقدند در چنین وضعیتی، هزینه‌کرد امکانات عمومی برای نمایش‌های نظامی و تبلیغاتی، به جای رسیدگی به مشکلاتی مانند وضعیت معیشت، خدمات عمومی و نیازهای روزمره مردم، بیش از آنکه نشانه اقتدار باشد، تلاش برای پوشاندن ناکارآمدی در مدیریت مشکلات جامعه است.
از سوی دیگر، به میدان آوردن دانش‌آموزان و کارمندان برای تکمیل جمعیت مراسم، پرسش جدی درباره میزان واقعی مشارکت مردم در این برنامه‌ها ایجاد می‌کند. اگر «نمایش اقتدار» قرار است بیانگر همراهی جامعه باشد، حضور اجباری دانش‌آموزانی که باید در کلاس درس باشند و کارمندانی که در چارچوب وظایف اداری در مراسم حاضر می‌شوند، نمی‌تواند به‌عنوان مشارکت داوطلبانه مردم تلقی شود.
در حالی که مردم نیکشهر و مناطق دیگر برای تأمین نیازهای اولیه زندگی با مشکلات مختلف روبه‌رو هستند، نمایش چند قبضه سلاح، چند خودرو و موتورسیکلت و گردآوردن نیروهای سازمانی نمی‌تواند پاسخگوی مطالبات واقعی جامعه باشد. اقتدار ادعایی زمانی می‌تواند برای مردم معنا داشته باشد که امنیت، رفاه، خدمات عمومی و آینده‌ای قابل اتکا در زندگی روزمره آنان تأمین شود، نه اینکه برای نمایش جمعیت و انسجام، دانش‌آموزان از کلاس درس خارج و کارمندان و نیروهای سازمانی به خیابان آورده شوند.
Be the first to comment