سوختبران طرح رزاق در سراوان مجبور به تردد از مسیرهای صعب‌العبور؛ تداوم اخذ مبالغ سنگین

به گزارش رسانک، امروز سه‌شنبه ۳ شهریورماه ۱۴۰۵، سوختبران در منطقه چتکانی بم‌پشت تا مرز شمسر واقع در شهرستان سراوان، برای تردد خودروهای خود ناچار به بازگشایی و هموار کردن مسیرهای خاکی، کوهستانی و صعب‌العبوری هستند که به گفته آنان روزانه محل وقوع حوادث جاده‌ای بوده و خطرات جدی برای جان سوختبران به همراه دارد. این در حالی است که فعالیت این سوختبران در چارچوب طرح موسوم به «رزاق» انجام می‌شود؛ طرحی که از سوی دولت برای ساماندهی سوختبری و تأمین معیشت مرزنشینان اجرا شده است.

سوختبران عنوان کرده‌اند که با وجود قرار داشتن فعالیت آنان تحت نظارت طرح رزاق، نیروهای نظامی اجازه تردد از جاده‌های آسفالته، مسیرهای هموار و راه‌های نزدیک‌تر به مرز را به آنان نمی‌دهند و آنان را مجبور می‌کنند برای دور ماندن از پاسگاه‌ها و ایست‌های نظامی، از مسیرهای کوهستانی و بسیار خطرناک عبور کنند. به گفته آنان، طی کردن این مسیرها گاه چندین ساعت زمان می‌برد و خرابی و صعب‌العبور بودن راه‌ها، هزینه‌های سنگینی را نیز به خودروهای سوختبران تحمیل می‌کند.

یکی از سوختبران در توضیح وضعیت موجود عنوان کرده است که علاوه بر هزینه‌های مربوط به بارگیری سوخت، مبالغی نیز تحت عنوان «همیاری» و هزینه هماهنگی از آنان دریافت می‌شود و بخشی از این مبالغ از طریق دستگاه‌های کارتخوان دریافت می‌شود. وی می‌گوید مبلغ ۱۵ میلیون و ۴۰۰ هزار تومان تحت عنوان همیاری و حدود ۶ میلیون تومان نیز بابت هماهنگی با سوختبران در آن سوی مرز از هر خودرو دریافت می‌شود؛ مبالغی که با توجه به نوسان قیمت گازوئیل و هزینه‌های خودرو، بخش قابل توجهی از درآمد سوختبران را از بین می‌برد.

سوختبران می‌گویند با توجه به این هزینه‌ها، اگر کمتر از هفده بشکه سوخت بارگیری کنند، عملاً متضرر می‌شوند؛ چرا که پس از پرداخت مبالغ مربوط به همیاری و هماهنگی، هزینه‌های تعمیر و استهلاک خودرو و سایر مخارج، درآمد حاصل از انتقال مقدار کمتر سوخت برای آنان صرفه اقتصادی نخواهد داشت.

این سوختبران تأکید دارند که اگر طرح رزاق با هدف ساماندهی قانونی سوختبری و حمایت از معیشت مرزنشینان ایجاد شده است، چرا همچنان آنان باید برای انتقال سوخت از مسیرهای خطرناک و فاقد زیرساخت عبور کنند و در کنار آن مبالغ سنگینی نیز از آنان دریافت شود. آنان معتقدند ادامه این وضعیت، در عمل جان سوختبران را در معرض خطر قرار داده و فشار اقتصادی مضاعفی بر آنان وارد کرده است.

پیش‌تر نیز در ۳۰ مردادماه ۱۴۰۵، سوختبران طرح رزاق در مرز روتک شهرستان میرجاوه در اعتراض به دریافت مبالغ ۱۵ میلیون و ۴۰۰ هزار تومانی تحت عنوان «همیاری» و ۶ میلیون تومان بابت هماهنگی با سوختبران در آن سوی مرز، همچنین نبود مسیر مناسب برای تردد، دست به اعتراض و اعتصاب زده بودند. معترضان در آن اعتراض نیز خواستار شفاف‌سازی درباره مبالغ دریافتی، حساب‌های مقصد و نحوه هزینه‌کرد این وجوه شده بودند.