به گزارش رسانک، روز گذشته ۲ تیرماه ۱۴۰۵، زهرا قلجاعی، مدیر انجمن تالاسمی سیستان و بلوچستان خبر داد که از ابتدای سال جاری تا پایان خردادماه دستکم ۱۳ مورد جدید ابتلا به بیماری تالاسمی در زاهدان ثبت شده است؛ آماری که بار دیگر نگرانیها درباره وضعیت پیشگیری، خدمات درمانی و شرایط دشوار بیماران تالاسمی در بلوچستان را افزایش داده است.
بر پایه این گزارش، بیماران تالاسمی در شهرهای مختلف بلوچستان علاوه بر وابستگی دائمی به تزریق خون، با مشکلات گستردهای از جمله کمبود داروهای حیاتی، نبود امکانات تخصصی، کمبود پزشکان فوق تخصص خون و مسیرهای طولانی برای دسترسی به خدمات درمانی روبهرو هستند. بسیاری از بیماران ساکن شهرهایی همچون چابهار، راسک، نیکشهر، فنوج، سراوان، مهرستان و خاش برای دریافت خدمات تخصصی ناچار به سفرهای طولانی به زاهدان هستند؛ موضوعی که فشار اقتصادی و جسمی سنگینی را بر خانوادههای کمبرخوردار تحمیل کرده است.
همچنین گزارشها حاکی از آن است که کمبود برخی داروهای آهنزدا و دشواری دسترسی به داروهای تزریقی مورد نیاز بیماران، روند درمان بسیاری از مبتلایان را با اختلال مواجه کرده است. بیماران تالاسمی برای جلوگیری از تجمع آهن ناشی از تزریق مداوم خون به این داروها وابسته هستند و هرگونه وقفه در تأمین آنها میتواند آسیبهای جبرانناپذیری به قلب، کبد و دیگر اندامهای حیاتی وارد کند.
همچنین، فعالان حوزه سلامت، از وجود شمار قابل توجهی از بیماران فاقد مدارک هویتی و شناسنامه در مناطق مختلف بلوچستان خبر دادهاند؛ افرادی که علاوه بر تحمل بیماری، به دلیل محرومیت از مدارک هویتی با محدودیت در دسترسی به خدمات درمانی، بیمهای و حمایتی نیز مواجه هستند. این وضعیت در کنار فقر گسترده و هزینههای سنگین رفتوآمد و درمان، شرایط زندگی بسیاری از خانوادههای درگیر تالاسمی را دشوارتر کرده است.
ثبت موارد جدید ابتلا در حالی ادامه دارد که فعالان حوزه سلامت بر ضرورت گسترش آموزشهای عمومی، مشاوره ژنتیک پیش از ازدواج و دسترسی برابر به خدمات درمانی تأکید میکنند. با این حال، محرومیت ساختاری، کمبود امکانات درمانی و بیتوجهی مزمن به زیرساختهای بهداشتی در بلوچستان همچنان موجب شده است بیماران تالاسمی و خانوادههای آنان با چالشهایی فراتر از یک بیماری مزمن دستوپنجه نرم کنند؛ وضعیتی که سلامت و زندگی صدها بیمار را در این منطقه با خطر جدی مواجه ساخته است.
Be the first to comment