بازداشت ۱۲ ساعته و شکنجه «عامر دادآفرین» توسط نیروهای اطلاعات سپاه در ایرانشهر

به گزارش رسانک، شامگاه پنجشنبه ۹ بهمن‌ماه ۱۴۰۴، «عامر دادآفرین» شهروند بلوچ، توسط نیروهای اطلاعات سپاه به‌صورت خشونت‌آمیز در منطقه کلینک شهر ایرانشهر بازداشت شده و به‌مدت حدود ۱۲ ساعت تحت ضرب‌وشتم، شکنجه جسمی و روانی و بازجویی همراه با تهدید و سناریوسازی امنیتی قرار گرفته است؛ بازداشتی که به گفته منابع نزدیک، در ارتباط مستقیم با فعالیت‌های سیاسی مادر وی فریبا ملازهی (بلوچ) در خارج از کشور انجام شده است.

«محمدعامر دادآفرین»، ۲۱ ساله، فرزند فریبا ملازهی (بلوچ)، فعال سیاسی بلوچ و ساکن لندن می‌باشد، وی پیش از این نیز به همراه دایی خود «محمد ملازهی» در تاریخ ۲۸ خردادماه ۱۴۰۲، توسط نیروهای اداره اطلاعات، بازداشت و پس از ۴۲ روز بازداشت در تاریخ ۸ مردادماه ۱۴۰۲، آزاد شده بود.

به گفته منابع رسانک: حوالی ساعت ۱۸:۳۰، محمدعامر دادآفرین به‌همراه یکی از بستگانش در حال تردد با خودرو در منطقه کلینک ایرانشهر بوده که یک خودروی پژو با حضور شش فرد مسلح، با لباس شخصی و صورت‌های پوشیده، مسیر آن‌ها را مسدود کرده است و پس از تهدید با سلاح، چشم‌های این دو نفر را بسته، آن‌ها را به‌شدت مورد ضرب‌وشتم قرار داده و در وضعیت تحقیرآمیز، زیر صندلی‌های عقب خودرو منتقل کرده‌اند.

منابع در ادامه افزوده‌اند: «این افراد ابتدا به بازداشتگاه اطلاعات سپاه در منطقه شهردراز منتقل شده و در آنجا تحت ضرب‌وشتم شدید، توهین، تهدید و بازجویی قرار گرفته‌اند و بازجویان تلاش داشته‌اند با سناریوسازی، عامر را وادار به اعتراف همکاری و ارتباط با گروه‌های مسلح و حتی «دست داشتن در حمله مسلحانه به منزل یکی از بستگان» کنند؛ اتهاماتی که وی همگی را رد کرده است.»

منابع عنوان کردند در جریان بازجویی، بازجویان با اشاره مستقیم به فعالیت‌های سیاسی مادر محمدعامر دادآفرین، از جمله حضور او در پارلمان اروپا اقدام به تهدید و اعمال فشار روانی کرده‌اند. بازجویان صراحتاً گفته‌اند که «قبلاً به تو و مادرت رحم شده» و در صورت عدم همکاری، پیامدهای سنگین‌تری در انتظار او خواهد بود.»

گفتنی است که یکی از بازداشت‌شدگان ساعاتی پس از بازداشت در شامگاه روز گذشته آزاد شده، اما محمدعامر تا ۱۲ ساعت در بازداشت نگه داشته شده و در تمام مدت، با چشم‌بند تحت ضرب‌وشتم قرار داشته و نهایتاً صبح امروز در مقابل منزل آزاد شده است.

رسانک تأکید می‌کند ربایش خیابانی، بازداشت بدون حکم قضایی، شکنجه جسمی و روانی، اعتراف‌گیری اجباری و اعمال فشار بر بستگان فعالان سیاسی، مصداق روشن نقض حقوق بنیادین شهروندان است و نشان‌دهنده استفاده از خانواده‌ها به‌عنوان ابزار فشار امنیتی علیه کنشگران سیاسی خارج از کشور است.