به گزارش رسانک، امروز چهارشنبه ۸ بهمنماه ۱۴۰۴، در ماهها و سالهای اخیر گزارشها و شواهد میدانی متعددی از افزایش حضور نیروهای وابسته به سپاه پاسداران، از جمله اعضا و نیروهای مرتبط با لشکرهای فاطمیون و زینبیون، در مناطق مختلف بلوچستان منتشر شده است؛ حضوری که همزمان با تشدید فضای امنیتی و گسترش اعتراضات مردمی، بهعنوان یکی از عوامل نگرانکننده در افزایش سطح سرکوب، خشونت سازمانیافته و بیاعتمادی عمومی در این استان تلقی میشود. این نیروها که عمدتاً از اتباع افغانستان و پاکستان تشکیل شدهاند، پیشتر در چارچوب سیاستهای برونمرزی جمهوری اسلامی ایران و تحت فرماندهی نیروی قدس سپاه پاسداران در جنگ سوریه بهکار گرفته شده بودند و اکنون گزارشها حاکی از آن است که از آنان بهعنوان نیروی کمکی برای کنترل امنیتی و مهار اعتراضات داخلی، بهویژه در مناطق معترضخیز بلوچستان، استفاده میشود.
لشکر فاطمیون متشکل از نیروهای شیعه افغانستانی و لشکر زینبیون متشکل از نیروهای شیعه پاکستانی هستند که با حمایت مستقیم سپاه پاسداران سازماندهی، آموزش و تجهیز شدهاند. این نیروها پس از سالها فعالیت در میدانهای جنگ خارج از مرزهای ایران، به ساختاری شبهنظامی و وابسته به نهادهای امنیتی جمهوری اسلامی تبدیل شدهاند که بنا بر گزارشهای متعدد، قابلیت استفاده در مأموریتهای سرکوب داخلی را نیز دارند. دولت پاکستان لشکر زینبیون را بهعنوان یک گروه تروریستی معرفی کرده و نهادهای بینالمللی بارها نسبت به ماهیت فرامرزی، ایدئولوژیک و سرکوبگر این نیروها هشدار دادهاند؛ هشدارهایی که با توجه به تحولات اخیر در ایران، اهمیت دوچندان پیدا کرده است.
در جریان اعتراضات سراسری دیماه ۱۴۰۴، گزارشهای تأییدنشده متعددی از سوی منابع به دست رسانک رسیده که از حضور نیروهایی با لهجه و ظاهر غیربومی در شهرهایی مانند چابهار و ایرانشهر خبر میدهد. بر اساس این گزارشها، این افراد در کنار نیروهای نظامی و امنیتی در کنترل خیابانها، ایجاد ایستهای بازرسی و برخورد مستقیم با معترضان نقش داشتهاند. اگرچه تاکنون نمیتوان این حضور را بهطور رسمی تأیید کرد، اما تکرار این گزارشها و انطباق آن با الگوی استفاده حکومت از نیروهای غیرمحلی برای سرکوب اعتراضات، نگرانیها درباره استفاده هدفمند از فاطمیون و زینبیون علیه مردم بلوچ را افزایش داده است. فعالان بلوچ هشدار میدهند که بهکارگیری نیروهایی که هیچ پیوند اجتماعی، فرهنگی و عاطفی با جامعه محلی ندارند، میتواند سطح خشونت را بالا برده و دامنه سرکوب را گستردهتر کند.
پیشتر نیز گزارشهای متعددی از حضور نیروهای وابسته به فاطمیون، بهویژه اتباع افغانستان، در پروژههای عمرانی و اقتصادی استان سیستان و بلوچستان منتشر شده است. این پروژهها عمدتاً در امتداد سواحل بلوچستان و دیگر طرحهایی اجرا میشوند که پیمانکاری آنها بر عهده سپاه پاسداران و نهادهای وابسته به آن است. منابع میگویند در بسیاری از این پروژهها، بهجای بهکارگیری کارگران بلوچ و نیروهای بومی، از همین نیروهای مهاجر و وابسته استفاده میشود؛ مسئلهای که نهتنها به تشدید بیکاری و فقر در میان شهروندان بلوچ دامن زده، بلکه این نگرانی را ایجاد کرده که این نیروها در مواقع اعتراض و ناآرامی، بهسرعت از محیطهای کاری به ابزار سرکوب خیابانی تبدیل شوند.
شهروندان بلوچ و فعالان اجتماعی معتقدند استفاده همزمان از این نیروها در حوزههای اقتصادی و امنیتی، یک سیاست حسابشده برای مهار اعتراضات و کنترل جامعه است. به گفته آنان، نیروهایی که معیشت، اقامت و امنیتشان به نهادهای نظامی گره خورده، در شرایط بحرانی بدون تردید در برابر مردم معترض قرار داده میشوند و این امر میتواند شکافهای ملی، مذهبی و اجتماعی را عمیقتر کرده و زمینهساز درگیریهای گستردهتر و خشونتبارتر شود.
حضور و فعالیت نیروهای شبهنظامی خارجی در بلوچستان، چه در قالب مأموریتهای امنیتی و چه در پوشش فعالیتهای اقتصادی، پیامدهای بلندمدت و خطرناکی برای امنیت و ثبات منطقه بههمراه دارد. افزایش بیاعتمادی عمومی، احساس اشغال امنیتی، تشدید تبعیض ساختاری علیه شهروندان بلوچ و تبدیل پروژههای توسعهای به ابزار سرکوب، از جمله پیامدهایی است که فعالان و ناظران بلوچ نسبت به آن هشدار میدهند. در شرایطی که بلوچستان سالهاست با محرومیت، فقر و بیتوجهی سیستماتیک مواجه است، تداوم چنین سیاستهایی میتواند این استان را به یکی از کانونهای اصلی بحران و نارضایتی عمیق در کشور تبدیل کند؛ بحرانی که مسئولیت مستقیم آن بر عهده نهادهای امنیتی و تصمیمگیر خواهد بود.
اولین نفری باشید که دیدگاه مینویسد