به گزارش رسانک، امروز یکشنبه ۱۲ مهرماه ۱۴۰۵، همزمان با آغاز سال تحصیلی جدید، جمعی از دانشجویان دانشگاه دولتی زابل از وضعیت نامناسب و غیربهداشتی خوابگاه‌ها، نحوه ارائه خدمات رفاهی و رفت‌وآمد و همچنین نحوه رسیدگی مسئولان دانشگاه به مشکلات دانشجویان ابراز نارضایتی کرده‌اند. دانشجویان می‌گویند شرایط خوابگاه «مطهری»، به حدی نامناسب است که امکان سکونت مطلوب و ایمن در آن وجود ندارد.
به گفته دانشجویان، در طول تابستان به دانشجویان اعلام شده بود که برخی خوابگاه‌ها برای انجام تعمیرات تخلیه شوند، اما دانشجویان پس از بازگشت در آغاز ترم با شرایطی مواجه شده‌اند که به گفته آنان، نه‌تنها تعمیرات وعده‌داده‌شده انجام نشده، بلکه نظافت و آماده‌سازی اصولی خوابگاه نیز صورت نگرفته است. همچنین در جریان جابه‌جایی اتاق‌ها، برخی اتاق‌ها تخریب شده و وسایل شخصی تعدادی از دانشجویان بدون هماهنگی از اتاق‌ها خارج و به انباری منتقل شده است. این دانشجویان از مفقود شدن یا آسیب دیدن بخشی از وسایل خود در جریان این جابه‌جایی‌ها نیز خبر داده و خواستار رسیدگی به این موضوع شده‌اند.
دانشجویان همچنین وضعیت بهداشتی خوابگاه را نگران‌کننده توصیف کرده‌اند. به گفته آنان، پس از بازگشت به خوابگاه، موش مشاهده شده و دانشجویان برای مقابله با آن از چسب موش استفاده کرده‌اند؛ به‌طوری که یک مار نیز به یکی از همین چسب‌ها گرفتار شده است. همچنین وجود مارمولک و دیگر جانوران در محیط خوابگاه گزارش شده است. دانشجویان می‌گویند پیش از آغاز ترم، انتظار داشتند خوابگاه‌ها به‌طور کامل نظافت، سمپاشی و برای اسکان آماده شوند، اما چنین اقدامی به شکل مطلوب انجام نشده است.
از سوی دیگر، تراکم بالای دانشجویان در اتاق‌ها از دیگر مشکلات مطرح‌شده است. بر اساس گزارش‌های دریافتی، اتاق‌های خوابگاه‌ها گاه شش تا هشت نفره هستند و فضای موجود پاسخگوی تعداد ساکنان نیست. دانشجویان همچنین از وضعیت نامناسب ساختمان، کثیفی محیط و انباشته شدن زباله در بالکن‌ها خبر داده‌اند و می‌گویند بخشی از امور نظافت عملاً بر عهده خود دانشجویان گذاشته شده است.
مشکلات رفت‌وآمد نیز بخش دیگری از اعتراض دانشجویان است. به گفته آنان، برای دانشجویان پسر تنها یک دستگاه اتوبوس در نظر گرفته شده که آن هم روزانه دو یا سه نوبت سرویس‌دهی می‌کند و ظرفیت آن پاسخگوی تعداد دانشجویان نیست. دانشجویان می‌گویند به دلیل پر بودن صندلی‌ها، شماری از آنان ناچارند مسیر حدود ۲۰ دقیقه‌ای میان خوابگاه و دانشگاه را به‌صورت فشرده و ایستاده در راهرو اتوبوس طی کنند. این در حالی است که برخی دانشجویان دختر که همچنان در ساختمان‌های مربوط به سایت قدیمی دانشگاه کلاس دارند، از سرویس رفت‌وآمد برخوردار نیستند و برای حضور در کلاس‌ها مجبور به استفاده از تاکسی یا خودروهای اینترنتی هستند.
منابع رسانک گفته‌اند: هزینه رفت‌وآمد با خودروهای اینترنتی برای هر مسیر حدود ۷۰ تا ۸۰ هزار تومان برآورد شده است؛ هزینه‌ای که با توجه به رفت‌وآمد روزانه می‌تواند بار مالی قابل‌توجهی به دانشجویان تحمیل کند. دانشجویان می‌گویند بسیاری از آنان با توجه به شرایط اقتصادی موجود توان پرداخت هزینه‌های روزانه اضافی را ندارند و انتظار دارند دانشگاه دولتی، خدمات پایه رفت‌وآمد را برای دانشجویان تأمین کند.
در بخش تغذیه نیز دانشجویان از تغییراتی در خدمات سلف دانشگاه ابراز نارضایتی کرده‌اند؛ از جمله حذف برخی دورچین‌های غذا و دریافت هزینه جداگانه برای نوشابه. آنان همچنین خواستار شفاف‌سازی درباره بودجه اختصاص‌یافته به دانشگاه و نحوه هزینه‌کرد منابع مربوط به خدمات رفاهی، خوابگاه، تغذیه و حمل‌ونقل هستند و می‌پرسند با وجود اختصاص بودجه به دانشگاه، دلیل تداوم چنین مشکلاتی چیست.
دانشجویان دانشگاه دولتی زابل تأکید کرده‌اند که درخواست آنان برخورداری از امکانات غیرمتعارف نیست، بلکه خواستار تأمین حداقل استانداردهای بهداشتی و رفاهی، حفظ امنیت و اموال شخصی، فراهم شدن امکان رفت‌وآمد مناسب و پاسخگویی شفاف مسئولان دانشگاه هستند. آنان می‌گویند ادامه این شرایط علاوه بر افزایش فشار اقتصادی و تحصیلی، موجب شده برخی دانشجویان حتی به فکر انصراف از تحصیل بیفتند.
دانشجویان خواستار آن هستند که مسئولان دانشگاه زابل درباره وضعیت خوابگاه‌ها، تعمیرات وعده‌داده‌شده، وسایل مفقود یا آسیب‌دیده، شرایط بهداشتی، نحوه ارائه خدمات تغذیه و وضعیت سرویس‌های رفت‌وآمد توضیح روشن ارائه کنند و نسبت به رفع مشکلات موجود اقدام شود.
Be the first to comment