گزارشی از وضعیت بحرانی زندان طاغذی زابل؛ از ورود و خریدوفروش مواد مخدر صنعتی تا غذای نامناسب، آلودگی بهداشتی و برخوردهای خشونت‌آمیز

به گزارش رسانک، امروز یکشنبه ۲۴ آبان‌ماه ۱۴۰۵، وضعیت زندان طاغذی زابل با مشکلات گسترده‌ای از جمله ورود و خریدوفروش مواد مخدر صنعتی، معتاد شدن زندانیان تازه‌وارد، کیفیت نامناسب غذا، شرایط غیربهداشتی و آلودگی گسترده به شپش، همچنین برخوردهای توهین‌آمیز و تهدیدآمیز برخی کارکنان با زندانیان همراه است؛ مسائلی که سلامت جسمی و روانی زندانیان را با خطر جدی مواجه کرده و موجب نگرانی خانواده‌های آنان شده است.

بر اساس اطلاعات دریافتی، «محمدرضا گلوی»، رئیس زندان، برخی معاونان وی و «محمدامین سالاری»، رئیس بهداری زندان، از جمله مسئولان اصلی دخیل در ورود و توزیع مواد مخدر در این مجموعه هستند. مواد مخدر صنعتی واردشده در اختیار شماری از زندانیان قرار می‌گیرد تا با قیمت‌های بالا در میان سایر زندانیان به فروش برسانند. این فعالیت‌ها در اکثر بندها وجود دارند و در هر بند چند نفر به فروش مواد مخدر مشغول هستند.

یکی از منابع رسانک با اشاره به وضعیت یکی از بستگان خود که به حدود دو سال حبس محکوم شده و تنها چند ماه از ورودش به زندان می‌گذرد، از تغییر وضعیت جسمی و رفتاری او خبر داده است. «این زندانی پیش از ورود به زندان حتی سیگار نیز مصرف نمی‌کرد، اما پس از سه ماه به مصرف سیگار و مواد مخدر صنعتی روی آورده است.» این منبع در جریان ملاقات با مشاهده وضعیت او از تغییرات شدید جسمی‌اش ابراز شوک و نگرانی کرده است.

همچنین، یک زندانی دیگر در جریان تماس‌های تلفنی و ملاقات‌ها از وضعیت خریدوفروش مواد مخدر در زندان گفته و توضیح داده است که افرادی به او پیشنهاد مصرف شیشه و کریستال داده و با این عنوان که این مواد اعتیادآور نیستند و موجب آرامش ذهنی و کاهش ناراحتی می‌شوند، او را به مصرف ترغیب کرده‌اند. در معاملات داخل زندان نیز مواد صنعتی به دلیل سهولت مصرف، بیش از سایر انواع مواد خریدوفروش می‌شوند.

این منبع همچنین توضیح داده است که زندانی در تماس‌های اولیه برای درخواست پول، شماره‌حساب‌های متفاوتی در اختیار خانواده قرار می‌داده و خانواده تصور نمی‌کرده‌اند که این مبالغ برای خرید مواد مخدر باشد. مبالغ درخواست‌شده از حدود ۸۰۰ هزار تا یک میلیون و ۵۰۰ هزار تومان متغیر بوده و قیمت یک پایپ نیز حدود ۶۰۰ هزار تومان اعلام شده است. پول‌ها به حساب افرادی واریز می‌شده که با فروشندگان داخل زندان ارتباط داشته‌اند و شماره‌حساب‌ها در هر نوبت تغییر می‌کرده است.

ورود مواد مخدر به زندان در شرایطی صورت می‌گیرد که ملاقات‌کنندگان هنگام ورود بازرسی بدنی کامل می‌شوند و حتی کفش، زیر کفش و داخل جوراب‌های آنان نیز مورد بازرسی قرار می‌گیرد. به همین دلیل، مسیر ورود مواد از طریق ملاقات‌کنندگان نیست و مواد از مسیرهای دیگر و با هماهنگی برخی مسئولان وارد زندان می‌شود. منابع همچنین از ارتباط نزدیک مسئولان زندان با دادستانی و اداره اطلاعات شهرستان زابل خبر داده و نبود نظارت مؤثر بر این وضعیت را از عوامل ادامه آن می‌دانند.

در کنار گسترش خریدوفروش مواد مخدر، وضعیت تغذیه زندانیان نیز بسیار نامناسب است. به هر زندانی برای صبحانه تنها یک‌چهارم نان بی‌کیفیت داده می‌شود که به گفته منابع، کیفیت آن حتی به نان مخصوص دام شباهت دارد. در بسیاری از وعده‌های غذایی نیز به‌جای گوشت از سویا استفاده می‌شود و کیفیت غذاهای صبحانه، ناهار و شام به‌شدت پایین است. همچنین گوشت و بخشی از مواد غذایی اختصاص‌یافته به زندانیان از زندان خارج شده و به خانه برخی کارکنان منتقل می‌شود؛ موضوعی که به معنای محروم کردن زندانیان از سهم غذایی خود است.

از سوی دیگر، «محمدامین سالاری»، رئیس بهداری زندان، در زمینه توزیع متادون نیز نقش داشته و متادون اختصاص‌یافته به زندانیان به‌طور کامل در اختیار آنان قرار نمی‌گیرد و بخشی از آن به فروش می‌رسد. این وضعیت در کنار ورود و خریدوفروش مواد مخدر صنعتی، سلامت زندانیانی را که برای درمان یا کنترل وابستگی به دارو نیاز دارند، نیز به خطر می‌اندازد.

شرایط بهداشتی بندهای مردان زندان نیز بسیار نامناسب است. تمامی اتاق‌های این بخش با آلودگی به شپش مواجه هستند و موکت‌ها و پتوهای مورد استفاده زندانیان نیز به این انگل آلوده شده‌اند. نبود رسیدگی مستمر به نظافت، شست‌وشو و ضدعفونی وسایل و فضای نگهداری زندانیان، شرایطی را ایجاد کرده که زندانیان در محیطی آلوده و غیربهداشتی دوران محکومیت خود را سپری می‌کنند.

همچنین زندانیان دارای شرایط رأی باز با برخوردهای توهین‌آمیز و تهدیدآمیز از سوی «محسنی»، مسئول اجرای احکام زندان و مسئول ثبت اثر انگشت، مواجه هستند. این مسئول با لحنی نامناسب و طلبکارانه با زندانیان صحبت کرده و در مواردی آنان را تهدید می‌کند که در صورت اعتراض و دفاع از خود، «به‌گونه‌ای مورد ضرب‌وشتم قرار خواهند گرفت که نتوانند از جای خود بلند شوند.» همچنین آنان را به انتقال به سلول انفرادی و محرومیت از مرخصی تا پایان دوران محکومیت تهدید می‌کند؛ به‌طوری‌که ممکن است با وجود شرایط رأی باز، مجبور شوند تمام مدت باقی‌مانده محکومیت خود را در زندان سپری کنند.

منابع رسانک همچنین از برخورد تبعیض‌آمیز کارکنان زندان با زندانیان بلوچ خبر داده و تأکید کرده‌اند که رفتار نامناسب و توهین‌آمیز با این زندانیان به‌مراتب شدیدتر است. مجموعه این شرایط، از ورود و خریدوفروش مواد مخدر صنعتی و معتاد شدن زندانیان تازه‌وارد گرفته تا سوءاستفاده از مواد غذایی و دارو، آلودگی گسترده محیط زندان و تهدید و تحقیر زندانیان، ضرورت نظارت فوری و مستقل بر عملکرد مدیریت و کارکنان زندان طاغذی زابل را برجسته می‌کند.

Be the first to comment

Leave a Reply

Your email address will not be published.


*