تکرار ادعای حکومتی درباره نبود تبعیض از سوی امام جمعه فنوج؛ «۴۳۰ نماز جمعه» چگونه معیار رفع تبعیض شد؟

به گزارش رسانک، روز پنجشنبه ۵ شهریورماه ۱۴۰۵، ویدئویی از سخنان مولوی «سیدعلی قریشی»، امام جمعه شهرستان فنوج، منتشر شده که در آن با استناد به برگزاری ۴۳۰ نماز جمعه اهل‌سنت در استان سیستان و بلوچستان، وجود تبعیض علیه اهل‌سنت را رد کرده و گفته است: «وقتی ۴۳۰ نماز جمعه هست، نباید دائم از تبعیض گفت؛ چون ممکن است یک نفر احساساتی شود، تفنگ بردارد و آدم بکشد.»

قریشی در ادامه، مسئولیت احتمالی چنین رویدادی را متوجه صاحبان تریبون دانسته و گفته است: «خون او به گردن من و تو تریبون‌دار است.» این سخنان در حالی مطرح می‌شود که پیش از این نیز «مصطفی محامی»، نماینده ولی‌فقیه در سیستان و بلوچستان، پس از طرح موضوع تبعیض از سوی مولوی عبدالحمید اسماعیل‌زهی، امام جمعه زاهدان، اظهاراتی مشابه درباره ارتباط دادن طرح تبعیض با احتمال روی آوردن افراد به خشونت مطرح کرده و به دلیل سخنان توهین‌آمیز خود علیه مولوی عبدالحمید با واکنش گسترده شهروندان، طوایف و روحانیون در داخل و خارج از کشور مواجه شده بود.

استناد به وجود ۴۳۰ نماز جمعه اهل‌ سنت به‌عنوان دلیلی برای نبود تبعیض، در حالی است که تبعیض مذهبی صرفاً به امکان برگزاری نماز جمعه محدود نمی‌شود. محدودیت در ساخت و اداره مساجد اهل‌سنت در برخی شهرها، از جمله تهران، محدودیت در دسترسی به برخی مناصب عالی حکومتی و سیاسی، محدودیت در تصدی برخی موقعیت‌های قضایی و نظامی و همچنین نابرابری در برخورداری از امکانات و فرصت‌های اقتصادی و اجتماعی، از جمله مواردی هستند که در گزارش‌های مختلف درباره وضعیت مردم بلوچ و اهل‌سنت در ایران مطرح شده‌اند.

از سوی دیگر، مسئله تبعیض در بلوچستان تنها به حوزه مذهبی محدود نیست و شهروندان این منطقه سال‌هاست از محرومیت گسترده در زمینه زیرساخت‌های آموزشی، درمانی، راه‌ها، آب و اشتغال و همچنین نابرابری در توزیع منابع و فرصت‌های توسعه‌ای سخن می‌گویند. بنابراین، تقلیل یک مطالبه گسترده اجتماعی و سیاسی به تعداد تریبون‌های نماز جمعه، نمی‌تواند پاسخگوی مجموعه مطالباتی باشد که درباره تبعیض مطرح شده است.

رسانک تأکید می‌کند که طرح مسالمت‌آمیز مطالبات درباره تبعیض و نابرابری، به‌خودی‌خود به معنای دعوت به خشونت نیست. پیوند دادن بیان این مطالبات با احتمال «تفنگ برداشتن و آدم کشتن»، به جای پاسخ به اصل مسئله، می‌تواند موجب حذف صورت مسئله و انتقال مسئولیت از ساختارهای ایجادکننده تبعیض به منتقدان آن شود. پرسش اساسی این است که اگر تبعیضی وجود ندارد، چرا به جای ارائه پاسخ روشن و مستند به موارد متعدد مطرح‌شده درباره نابرابری، صرفاً به تعداد نمازهای جمعه از سوی یک روحانی حقوق‌بگیر حکومت استناد می‌شود؟!

Be the first to comment

Leave a Reply

Your email address will not be published.


*