گلایه اهالی روستای خیرآباد ایرانشهر از کم‌آبی، هدررفت آب و اجرا نشدن صحیح طرح هادی

به گزارش رسانک، امروز یکشنبه ۴ مردادماه ۱۴۰۵، اهالی روستای خیرآباد از توابع منطقه نایگون شهرستان ایرانشهر، با ابراز نارضایتی از مشکلات متعدد این روستا، به‌ویژه بحران دسترسی به آب آشامیدنی و اجرای نامناسب طرح هادی، اعلام کردند که با وجود قرار داشتن روستا در یکی از مناطق دارای منابع آبی فراوان، بخش زیادی از ساکنان همچنان از نعمت آب لوله‌کشی محروم هستند. به گفته شهروندان، آب این روستا علاوه بر تأمین نیاز محلی، به مناطقی مانند بمپور، نیروگاه و برخی روستاهای اطراف نیز منتقل می‌شود، اما به دلیل نبود شبکه لوله‌کشی مناسب، ساکنان بخش آن‌سوی محور مواصلاتی از دسترسی به آب آشامیدنی بی‌بهره مانده‌اند.

به گفته منابع رسانک، بسیاری از اهالی ناچارند برای تأمین آب منازل خود، مسیر جاده را حفاری کرده و لوله‌های آب را از زیر آسفالت عبور دهند تا بتوانند از شاه‌لوله‌های اصلی آب استفاده کنند. این در حالی است که به گفته آنان، اداره راهداری نسبت به تخریب جاده اعتراض می‌کند، اما شهروندان مسئولیت این وضعیت را متوجه دهیاری، شورای روستا می‌دانند که در اجرای طرح هادی و پیش‌بینی زیرساخت‌های لازم برای شبکه آبرسانی، برنامه‌ریزی مناسبی نداشته‌اند.

شهروندان همچنین عنوان کرده‌اند که در بخش‌هایی از روستا، به دلیل ترکیدگی خطوط انتقال آب، حجم زیادی از آب آشامیدنی برای روزها و حتی هفته‌ها هدر می‌رود، اما اقدامی برای تعمیر این خطوط انجام نشده است. در مقابل، ساکنان مناطق فاقد آب برای تأمین نیازهای اولیه خود ناچار به حفر چاه هستند، اما به دلیل محدودیت‌ها و الزامات قانونی از سوی نهادهای مسئول، امکان انجام این کار را نیز ندارند و در نهایت این مردم هستند که بیشترین آسیب را متحمل می‌شوند.

اهالی روستای خیرآباد با انتقاد از عملکرد مسئولان روستا و نماینده شهرستان ایرانشهر، «رحمدل بامری»، اعلام کردند که با وجود سفرها و وعده‌های مکرر درباره توسعه زیرساخت‌های آبرسانی و رفع مشکلات روستا، تاکنون اقدام مؤثری انجام نشده است. آنان خواستار عمل به وعده‌های داده‌شده، اصلاح شبکه آبرسانی، جلوگیری از هدررفت آب و رسیدگی فوری به مشکلات زیرساختی این روستا شدند.

ادامه این وضعیت، در حالی که منابع آبی در منطقه وجود دارد، نشان‌دهنده ضعف در مدیریت، برنامه‌ریزی و نگهداری زیرساخت‌های حیاتی است؛ مسئله‌ای که می‌تواند علاوه بر تشدید مشکلات معیشتی و بهداشتی ساکنان، موجب اتلاف منابع آبی و افزایش نارضایتی عمومی در مناطق روستایی شود.