به گزارش رسانک، امروز چهارشنبه ۱۰ تیرماه ۱۴۰۵، در ادامه جنگ زرگری و منازعه درونگروهی بر سر قدرت توسط امام جمعه اهل تشیع چابهار و نماینده ولیفقیه، «سیدمحمد موسوی»، وی در یکی از تجمعات شبانه طرفداران جمهوری اسلامی در این شهر بار دیگر در حضور «انور بجارزهی»، نماینده مجلس حوزه شهرستان چابهار به او تاخت و گفت «طرفداران انور بجارزهی مرا تهدید کردهاند، به آنها بگو بنشینند سر جای خودشان.»
موسوی در این سخنان مدعی شده که طرفداران نماینده مجلس حوزه چابهار «با نامه و کلیپ و… او را تهدید کردهاند» و خطاب به انور بجارزهی میگوید: به آنها بگو موسوی در اینجا ۴۵ سال تهدید شده، در مقابل مسجد بمباران کردند، در جمعیت بودم چهل نفر از ما را کشتند، موسوی از این تهدیدات نمیترسد. به طرفداران خودت بگو سر جای خودشان بنشینند. موسوی برای خدا در این شهر است و از تهدید نمیترسد.»
این سخنان در حالی بار دیگر از سوی امامجمعه مادامالعمری چابهار مطرح شده که پیشتر کلیپی بیش از دو دقیقهای از سخنان تند و پرخاشگرانه «سیدمحمد موسوی» علیه «محمدانور بجارزهی»، نماینده شهرستانهای جنوبی بلوچستان در مجلس ایران، توجه افکار عمومی مردم بلوچ را به لایههای پنهان ساختار قدرت در این منطقه جلب کرده بود.
فعالان اجتماعی منطقه بر این باورند که برآیند این واکاوی نشان میدهد که موسوی و بجارزهی، با وجود منازعات لفظی و اختلافات آشکار، در واقع دو روی یک سکهاند. هر دو بازیگر، مشروعیت و استمرار حضور خود را از کلانساختار حکومت ایدئولوژیک ـ نظامی میگیرند و بقای سیاسی خود را در چارچوب همان ساختار تعریف میکنند. اختلاف آنها نه بر سر حقوق تضییعشده مردم بلوچ، فقر گسترده یا تبعیضهای ساختاری در چابهار، بلکه بر سر نحوه خدمت به مرکز قدرت، توزیع رانت در عزل و نصبها و سهمخواهی از منابع و فرصتهای سیاسی است. از این منظر، این تقابل بیش از آنکه بازتابدهنده مطالبات عمومی باشد، نوعی «جنگ زرگری» و منازعه درونگروهی بر سر قدرت به شمار میرود.
Be the first to comment