آلودگی چشمه‌های تفتان در سایه فعالیت معادن طلا؛ اهالی سرسیاه از قطع آب شرب و افزایش بیماری‌های پوستی خبر می‌دهند

به گزارش رسانک، امروز سه‌شنبه ۲ تیرماه ۱۴۰۵، وضعیت چشمه‌های اصلی تأمین آب در روستای سرسیاه تفتان در پی فعالیت‌های معدنی به طور کامل آلوده شده و امکان استفاده از آن وجود ندارد؛ چشمه‌هایی که به گفته اهالی در نتیجه انباشت باطله‌های معدنی و عدم لایروبی مسیر آب، به‌تدریج یا خشک شده و یا اکنون بخش قابل توجهی از ساکنان منطقه را با بحران تأمین آب شرب مواجه کرده است.

منابع رسانک می‌گویند این چشمه سال‌ها یکی از مهم‌ترین منابع تأمین آب آشامیدنی و کشاورزی اهالی سرسیاه بوده، اما با گسترش فعالیت‌های معدن طلای تفتان و سرریز شدن باطله‌ها و رسوبات ناشی از عملیات استخراج به مسیرهای طبیعی آب، جریان آن به‌شدت کاهش یافته و در نهایت بخش‌هایی از آن کاملاً خشک شده است.

به گفته منابع رسانک، «بی‌بی نور ریگی کوته» از جمله افرادی بوده که طی سال‌های گذشته بارها نسبت به وضعیت این چشمه‌ها، آلودگی منابع آبی و انسداد مسیرهای طبیعی آب هشدار داده و موضوع را از طریق نهادهای مختلف پیگیری کرده است. با این حال، به گفته اهالی، باوجود اعتراض‌ها و درخواست‌های مکرر برای پاکسازی و لایروبی مسیر آب، شرکت بهره‌بردار معدن اقدام مؤثری انجام نداده و در نتیجه بخش مهمی از آب شرب مورد استفاده ساکنان سرسیاه از دست رفته است.

ساکنان منطقه می‌گویند همزمان با کاهش منابع آب، کیفیت آب باقی‌مانده نیز تحت تأثیر فعالیت‌های معدنی قرار گرفته و نگرانی‌ها درباره آلودگی منابع آبی افزایش یافته است. به گفته آنان، در سال‌های اخیر موارد متعددی از بیماری‌های پوستی در میان ساکنان روستاهای اطراف تفتان مشاهده شده و خانواده‌های بسیاری نسبت به افزایش بیماری‌های مختلف در منطقه ابراز نگرانی کرده‌اند. برخی اهالی همچنین معتقدند که در سال‌های گذشته شمار مبتلایان به بیماری‌های سخت، از جمله سرطان افزایش یافته است؛ موضوعی که از نگاه آنان نیازمند بررسی مستقل و تخصصی توسط نهادهای بهداشتی و کارشناسان محیط زیست است.

گفتنی است که در سال‌های اخیر ساکنان روستاهای سرسیاه، تیلویی، کوته، تمندان، دورودی نرون و دیگر مناطق دامنه تفتان بارها نسبت به پیامدهای زیست‌محیطی فعالیت معادن طلا اعتراض کرده‌اند. به گفته آنان، انفجارهای مکرر، گردوغبار ناشی از استخراج، نابودی باغ‌ها و زمین‌های کشاورزی، آسیب به پوشش گیاهی، خشک شدن چشمه‌ها و کاهش منابع آبی، زندگی هزاران نفر از ساکنان بومی را تحت تأثیر قرار داده است.

منابع رسانک تأکید می‌کنند که بسیاری از اعتراضات مردمی نسبت به این وضعیت بی‌پاسخ مانده و در برخی موارد نیز با برخوردهای امنیتی مواجه شده است. آخرین مورد در ۲۶ خردادماه ۱۴۰۵ رخ داد که زنان معترض در روستای سرسیاه تیلویی نسبت به ادامه فعالیت‌های معدنی تجمع کرده بودند که با یورش نیروهای نظامی و عوامل مرتبط با معدن مواجه شدند که در جریان آن «بی‌بی نور ریگی کوته» نیز مجروح شد.

در حالی که مسئولان و شرکت‌های بهره‌بردار از افزایش تولید طلا و توسعه فعالیت‌های معدنی به‌عنوان دستاورد اقتصادی یاد می‌کنند، ساکنان تفتان معتقدند بهای این توسعه با نابودی تدریجی منابع آب، خشک شدن چشمه‌ها، تخریب کشاورزی و افزایش مشکلات زیست‌محیطی از مردم منطقه دریافت می‌شود؛ مردمی که امروز بیش از هر زمان دیگری نگران آینده سرزمین، سلامت و معیشت خود هستند.