به گزارش رسانک، امروز پنجشنبه ۲۰ فروردین ۱۴۰۵، با اجباری شدن برگزاری کلاسهای آنلاین از سوی اداره آموزش و پرورش منطقه دشتیاری، شماری از دانشآموزان در مناطق روستایی بهدلیل نبود اینترنت و نداشتن ابزارهایی مانند تلفن همراه یا لپتاپ، از دسترسی به آموزش محروم شدهاند.
بر اساس گفتوگوهای میدانی با چند تن از معلمان، مسئولان آموزش و پرورش اعلام کردهاند که برگزاری کلاسهای مجازی الزامی است و حتی اگر تنها یک دانشآموز دارای تلفن همراه باشد، باید کلاس تشکیل شود. این در حالی است که بسیاری از دانشآموزان روستایی اساساً به گوشی هوشمند دسترسی ندارند و در مواردی حتی سرپرستان خانواده نیز فاقد چنین امکاناتی هستند.
به گفته منابع رسانک، برخی دانشآموزان ناچارند برای حضور در کلاسها از تلفن همراه پدران خود استفاده کنند؛ پدرانی که اغلب به مشاغلی مانند صیادی، سوختبری یا کارگری مشغولاند و ساعات طولانی خارج از خانه هستند. این شرایط باعث شده تا بسیاری از دانشآموزان از روند آموزشی عقب بمانند یا بهطور کامل از آن بازبمانند.
منابع رسانک همچنین گزارش دادهاند که در برخی مناطق، فضاهای آموزشی و مدارس بهجای استفاده تحصیلی، در اختیار نیروهای نظامی قرار گرفته و عملاً امکان آموزش حضوری نیز از دانشآموزان سلب شده است. به گفته معلمان، نبود زیرساختهای ارتباطی، فقر اقتصادی، اشغال مراکز آموزشی و عدم دسترسی برابر به ابزارهای آموزش، موجب شده آموزش مجازی نهتنها کارآمد نباشد بلکه به حذف تدریجی بخش قابل توجهی از دانشآموزان از چرخه تحصیل منجر شود.
این وضعیت نشاندهنده سیاستهای ناکارآمد و تبعیضآمیز در حوزه آموزش است؛ جایی که جمهوری اسلامی ایران بدون فراهم کردن حداقل زیرساختها، آموزش مجازی را تحمیل کرده و عملاً دانشآموزان مناطق محروم، بهویژه در بلوچستان، را از حق ابتدایی تحصیل محروم ساخته است.
Be the first to comment