به گزارش رسانک، امروز جمعه ۲۱ آذرماه ۱۴۰۴، مدیرعامل شرکت آب و فاضلاب سیستان و بلوچستان اعلام کرده که بیش از نهصد روستای این استان همچنان از طریق ناوگان آبرسانی سیار تأمین آب میشوند؛ آماری که خودِ مسئولان آن را تأیید میکنند و نشاندهنده عمق بحران آب در یکی از تشنهترین مناطق کشور است. این در حالی است که در بخشهای وسیعی از دشتیاری، بهویژه روستاهای پاییندست سدهای پیشین و زیردان، نبود شبکه آبرسانی و بیتوجهی به توسعه زیرساختها به مسئلهای مزمن و فرساینده تبدیل شده و مردم این مناطق همچنان برای تهیه ابتداییترین نیاز حیاتی خود یعنی آب، مجبور به انتظار برای تانکرهایی هستند که نه بهموقع میرسند و نه آبی با کیفیت قابل آشامیدن ارائه میدهند.
گفتههای فرهاد سرگلزایی، مدیرعامل شرکت آب و فاضلاب، درباره تقویت ناوگان آبرسانی سیار در شهرستانهای دشتیاری، راسک و سرباز در حالی مطرح میشود که گزارشهای پیشین رسانک نشان میدهد آب این تانکرها نه رایگان و نه پایدار است. شهروندان روستاهای دشتیاری بارها گفتهاند که آب را با قیمتهای بسیار بالا خریداری میکنند و تانکرها تنها هر چند روز یکبار به منطقه میرسند. بسیاری از اهالی میگویند آبی که دریافت میکنند نه از نظر بهداشتی و نه از نظر مقدار، پاسخگوی نیاز خانوادهها نیست و حتی برای مصرف روزمره هم مناسب نیست.
گفتنی است که همزمان با تشنگی روستاهای بلوچستان، پروژههای کلان انتقال آب دریا از سواحل بلوچستان به استانهای مرکزی ایران با سرعت در حال اجراست و آب دریای بلوچستان برای استانهایی مانند یزد، اصفهان، خراسان رضوی و جنوبی منتقل میشود. این تضاد آشکار میان انتقال آب به نقاط دیگر کشور و بیتوجهی به تأمین آب شرب مردم بلوچ، نشان میدهد که بحران آب در این مناطق نه نتیجه کمبود منابع، بلکه پیامد مستقیم سیاستگذاریهای تبعیضآمیز و نبود برنامهریزی برای توسعه زیرساختهای حیاتی در بلوچستان است.
اولین نفری باشید که دیدگاه مینویسد