ایرج بلوچ

قلم، تیزتر از شمشیر و ماندگارتر از هر سلاح است؛ اما چه دردناک است هنگامی که این قلم، به جرم گفتن حقیقت، به سکوت کشیده شود. یعقوب مهرنهاد، آن جوان بلوچ، با قلمش نه‌تنها واژه‌ها که فریادهای فروخفته‌ی ملتی را نگاشت. او از زخم‌های کهنه‌ی بلوچستان نوشت، از مادران داغدار، از جوانان دربند، از کودکانی که آینده‌شان زیر سایه‌ی ظلم، تاریک و دیجور بود.

یعقوب، صدای عدالت بود؛ صدایی که در نشست‌های «جوانان پرسشگر، مسئولین پاسخگو» طنین‌انداز شد و لرزه بر اندام ستم‌پیشگان انداخت. او با نوشته‌هایش، نه‌فقط دردهای هزاران‌ساله‌ی مردمش را عیان کرد، بلکه آگاهی را چون مشعلی در دل‌های خاموش روشن ساخت. اما این روشنگری، برای ظالمان تاب‌آوردنی نبود.

در بهاری غم‌انگیز از سال ۱۳۸۶، یعقوب را همراه با برادر خردسالش به بند کشیدند. پنج ماه شکنجه، بازجویی و محاکمه‌ای ناعادلانه، تنها به جرم حقیقت‌گویی. و سرانجام، در چهاردهم مرداد ۱۳۸۷، در ۲۸ سالگی، در زندان زاهدان، قلبش را خاموش کردند. خانواده‌اش را حتی از وداع آخر محروم ساختند و سه فرزند خردسالش را بی‌پدر گذاشتند.

یعقوب مهرنهاد، قهرمانی است که نامش در قلب بلوچستان جاودانه شد. اعدام او نه‌تنها خاموشی یک انسان، که تلاشی برای خاموش کردن عدالت بود. اما مگر می‌توان فریاد قلم را برای همیشه ساکت کرد؟ یاد یعقوب، چون تفتان استوار، در خاطر ملت بلوچ زنده است و خواهد ماند.

درد او، درد ملتی است که هنوز زیر سایه‌ی ستم نفس می‌کشد؛ و قلمش، مشعلی است که هرگز خاموش نخواهد شد.

به گزارش رسانک، روز سه‌شنبه ۱۴ مرداد ماه ۱۴۰۴، شانزدهمین سالگرد اعدام «یعقوب مهرنهاد» روزنامه‌نگار و فعال مدنی بلوچ است؛ جوانی که به‌دلیل فعالیت‌های مسالمت‌آمیز و تلاش برای روشنگری و عدالت‌خواهی در بلوچستان، از سوی دستگاه‌های امنیتی جمهوری اسلامی بازداشت، شکنجه، محاکمه‌ ناعادلانه و سرانجام اعدام شد. اعدام این فعال مدنی در سال ۱۳۸۷ موجی از خشم و اندوه در میان ملت بلوچ و نهادهای مدافع حقوق بشر در داخل و خارج از کشور برانگیخت، اما مسئولان جمهوری اسلامی هیچ‌گاه پاسخگوی این اقدام سرکوبگرانه نبودند.

یعقوب مهرنهاد، متولد زاهدان و دبیر انجمن فرهنگی‌اجتماعی «جوانان صدای عدالت» بود. او با راه‌اندازی نشست‌هایی تحت عنوان «جوانان پرسشگر، مسئولین پاسخگو» تلاش داشت بستری برای گفت‌وگو، طرح مطالبات و افزایش شفافیت در سطح استان فراهم آورد. همچنین او به‌عنوان روزنامه‌نگار روزنامه مردمسالاری در زاهدان فعالیت می‌کرد و با نقد صریح عملکرد مسئولان محلی، در میان مردم به‌عنوان چهره‌ای عدالت‌خواه شناخته می‌شد.

در اردیبهشت ماه ۱۳۸۶، یعقوب مهرنهاد پس از برگزاری یکی از نشست‌های انجمن، همراه با برادر نوجوانش توسط نیروهای امنیتی بازداشت شد و بدون دسترسی به وکیل، بیش از پنج ماه در بازداشتگاه وزارت اطلاعات تحت فشار و شکنجه قرار داشت. در نهایت، او در دادگاهی غیرعلنی و بدون حضور خانواده و وکیل، به اتهام‌هایی از جمله «همکاری با گروه‌های مخالف نظام» به اعدام محکوم شد. این در حالی‌ست که هیچ‌گاه سند یا مدرک معتبری از سوی نهادهای امنیتی یا قضایی برای اثبات این اتهام ارائه نشد.

مهرنهاد در روز ۱۴ مرداد ماه ۱۳۸۷ در زندان مرکزی زاهدان اعدام شد؛ در حالی که خانواده‌اش تنها چند ساعت پیش از اجرای حکم از موضوع مطلع شدند و حق بدرقه یا وداع با او را نیافتند. او در هنگام اعدام ۲۸ سال داشت و سه فرزند خردسال از او بر جا ماند.

اعدام یعقوب مهرنهاد که تنها به‌دلیل نوشتن، سخن گفتن و تلاش برای آگاهی‌بخشی انجام شد، یکی از مصادیق بارز سرکوب ساختاری آزادی بیان، فعالان مدنی و نخبگان بلوچ در جمهوری اسلامی ایران است. در سال‌های پس از اعدام وی نیز فشارها بر فعالان مدنی در بلوچستان همچنان ادامه دارد و تاکنون هیچ‌گونه تحقیق مستقل یا پاسخگویی درباره پرونده او صورت نگرفته است.

رسانک/ تاریخ بلوچستان پر است از مردان و زنانی که حماسه هایی بزرگ آفریدند اما در این میان بودند افرادی که بی ادعا، سلاح قلم‌ به دست گرفتند تا هم تاریخ این قهرمان سازان را به رشته نگارش دربیاورند و هم با همین قلم، سخنگوی ملت خویش شدند.

“یعقوب مهرنهاد” در میان این ستارگان درخشان، نامی است که همیشه در اذهان ملت بلوچ خواهد ماند.
مردی که تنها جرمش نوشتن برای ملت خود در وبلاگش بود؛ وبلاگی که به پرچم بلوچستان مزین شده بود.
اما همین قلم و پرچم، همچون خاری در چشم رژیم فاشیست و تمامیت خواه جمهوری اسلامی ایران بود.

یعقوب، مردی که قلمش صدای رسای بلوچستان بود و‌ ترس، ارعاب، تهدید و ‌بازداشت این صدا را نتوانست خاموش کند و زمانی که رژیم جمهوری اسلامی در برابر این عزم راسخ یعقوب احساس عجز کرد، تنها راه را شکستن قلم بلوچستان دید.

رژیم‌جمهوری اسلامی ایران با تشکیل دادگاهی فرمایشی، با اتهام واهی «محاربه و‌ فساد فی الارض از طریق راه اندازی تشکل مدنی و وبلاگ نویسی»، یعقوب را محکوم‌ به اعدام کرد و با طلوع آفتاب روز ۱۴ مرداد ماه ۱۳۸۷، یعقوب در زندان مرکزی دزاپ اعدام شد.

گرچه رژیم جمهوری اسلامی ایران به زعم‌ خودش قلم رسای بلوچستان را شکست، اما صدای او‌ را هیچگاه نتوانست خاموش کند و از هر تکه شکسته شده قلم یعقوب، جوانه ای دیگر برای بلوچستان رویید.

یاد یعقوب مهرنهاد و همه آزادیخواهان بلوچ که اکنون در بین ما نیستند، زنده و راهشان پر رهرو باد.

رسانک/ تاریخ بلوچستان پر است از مردان و زنانی که حماسه هایی بزرگ آفریدند اما در این میان بودند افرادی که بی ادعا، سلاح قلم‌ به دست گرفتند تا هم تاریخ این قهرمان سازان را به رشته نگارش دربیاورند و هم با همین قلم، سخنگوی ملت خویش شدند.

“یعقوب مهرنهاد” در میان این ستارگان درخشان، نامی است که همیشه در اذهان ملت بلوچ خواهد ماند.
مردی که تنها جرمش نوشتن برای ملت خود در وبلاگش بود؛ وبلاگی که به پرچم بلوچستان مزین شده بود.
اما همین قلم و پرچم، همچون خاری در چشم رژیم فاشیست و تمامیت خواه جمهوری اسلامی ایران بود.

یعقوب، مردی که قلمش صدای رسای بلوچستان بود و‌ ترس، ارعاب، تهدید و ‌بازداشت این صدا را نتوانست خاموش کند و زمانی که رژیم جمهوری اسلامی در برابر این عزم راسخ یعقوب احساس عجز کرد، تنها راه را شکستن قلم بلوچستان دید.

رژیم‌جمهوری اسلامی ایران با تشکیل دادگاهی فرمایشی، با اتهام واهی «محاربه و‌ فساد فی الارض از طریق راه اندازی تشکل مدنی و وبلاگ نویسی»، یعقوب را محکوم‌ به اعدام کرد و با طلوع آفتاب روز ۱۴ مرداد ماه ۱۳۸۷، یعقوب در زندان مرکزی دزاپ اعدام شد.

گرچه رژیم جمهوری اسلامی ایران به زعم‌ خودش قلم رسای بلوچستان را شکست، اما صدای او‌ را هیچگاه نتوانست خاموش کند و از هر تکه شکسته شده قلم یعقوب، جوانه ای دیگر برای بلوچستان رویید.

یاد یعقوب مهرنهاد و همه آزادیخواهان بلوچ که اکنون در بین ما نیستند، زنده و راهشان پر رهرو باد.

#بازنشر

رژیم جمهورى اسلامی ایران در روز چهارم آگست به جنایتی هولناک دست زد. در این روز یعقوب مهرنهاد فعال مدنى٬ وبلاگ نویس٬روزنامه نگار و بالاتر از همه دوست و همدرد راستین زحمتکشان و مردم بلوچ به دار آویخته شد

دستگاه قضایى رژیم هیچ جرم مشخصى بر علیه این فرزند راستین و دلیر مردم بلوچستان اعلام نکرد. اما همه میدانند که یعقوب جوانى پرشور و دلسوز مردم بلوچستان بود که همواره با تماس گرفتن با مقامات دولتی در ٱستان و نمایندگان مجلس ٱستان دنبال خواسته هاى مردم از طریق قانونی و با استفاده از کانالهاى مبارزه مدنى بود. به همین دلیل بود که یعقوب با تاسیس “صداى عدالت” به فعالیتهاى فرهنگى و مدنى از جمله برگزارى جلسات پرسش و پاسخ با مقامات اجرایى ٱستان پرداخت. ٱمید او و صداى عدالت این بود که میتوان در چهارچوب قانون موجود به فعالیتهاى مدنى و فرهنگى دست زده و احقاق حقوق نمود. یعقوب به خوبى به سیاست سرکوب فرهنگى گسترده رژیم جمهورى اسلامى دربلوچستان پى برده بود و به همین منظور بخش مهمى از فعالیتهاى خود را بر سرشناخت فرهنگى و مبارزه براى برابرى فرهنگى و رفع ستم فرهنگى از ملت بلوچ متمرکز نموده بود. برگزارى مراسم فرهنگى و خاصا روز بزرگداشت فرهنگ مردم بلوچ از فعالیتهاى چشمگیر او بود.

مبارزه براى آگاهى رسانى به مردم بلوچ از طریق استفاده از کانالهاى مطبوعاتى از جمله امکانات موجود در انترنت براى یعقوب اهمیت مهمى داشت. او وبلاگ خود را با هدف اطلاع رسانى درست و بیطرفانه به ملت بلوچ پایه گذارى نمود و سعى داشت تا از این راه بتواند سهم خود را در راه از بین بردن ناآگاهى مردم بلوچ و افشاى اطلاعات مغرضانه مطبوعات رژیم ادا نماید. او گزارش فعالیتهاى خود را مرتب در وبلاگ خود منتشر میکرد تا همه مردم از آن مطلع شوند. اما رژیم آزادى ستیزجمهورى اسلامى این وبلاگ را تحى اعمال جنایتکارانه خویش میدانست و آنرا بست.

اعدام یعقوب مهرنهاد مبارز حقوق مدنى و فرهنگى مردم بلوچ بیانگر این واقعیت است که رژیم بلوچ ستیز از هر گونه فعالیت ولو مسالمت آمیز و فرهنگى- مدنى احساس وحشت مى کند و تمام اشکال مبارزه را با اعدام و زندان جواب میدهد و خود راه را براى مبارزه قهرآمیز مردمى هموار مى نماید. اعدامهاى انتقام جویانه اخیر ده ها تن از زندانیان بلوچ که در زندانهاى مختلف اسیر هستند گویاى هر چه بیشتر جنگ تمام عیار رژیم و تحمیل روشهاى دفاع قهرآمیز مردم بر علیه نیروهاى سرکوبگر در بلوچستان و مناطق دیگر ایران است.

حزب مردم بلوچستان اعدام یعقوب مهرنهاد را ضایعه بزرگى براى ملت بلوچ و مردم آزادیخواه مردم ایران دانسته و تنها گناه این شهید مظلوم و جوان را دفاع او از حقوق مدنى- فرهنگى مردم بلوچستان میداند. اما سردمداران و مزدوران رژیم باید بدانند که اعدام و سرکوب قهرآمیز پیشگامان مبارزه مردمى فقط راه را براى مبارزه با اشکال مختلف از جمله مبارزه قهرآمیز هموار مى نماید و تمام مردم بلوچ را به به دفاع از فرزندان آگاه و مبارز خویش متحد مى نماید.

به گزارش رسانک، روز سه‌شنبه ۱۰ مرداد ماه ۱۴۰۰، جمعی از فعالان سیاسی بلوچ و اعضای حزب مردم بلوچستان، ساکن در کشور فرانسه، در یک نشست یاد یعقوب مهرنهاد را گرامی داشتند.

این نشست به همت شاخه فرانسه حزب مردم بلوچستان، در آستانه سیزدهمین سالگرد اعدام یعقوب مهرنهاد توسط رژیم جمهوری اسلامی ایران برگزار گردید.

در این نشست علاوه بر گرامیداشت یاد و خاطره این وبلاگ نویس بلوچ در مورد سیاست های تبعیض گرایانه حاکمیت نسبت به ملت بلوچ بحث و تبادل نظر شد و در مورد واهمه رژیم از آگاهی مردم در رابطه با حقوق اساسی خود و نیز افزایش فعالیت ها در این خصوص راهکارهایی ارائه شد.

یعقوب مهرنهاد اولین وبلاگ نویس بلوچ بود که در تاریخ ۱۴ مرداد ماه ۱۳۸۷ در زندان مرکزی دُزاپ اعدام شد.

آگوست 3, 2021

رژیم فاشیستی و فرقه گرای جمهوری اسلامی بر پایه‌ی جنایت، ترور، حذف فیزیکی دگراندیشان، فریب، دروغ و اختلاس بنا شده است. رژیم از ابتدای به قدرت رسیدن از آزادی بیان و گردش آزاد و شفاف اطلاعات در میان ملت‌های خارج از حاکمیت به شکل عام و در بلوچستان به شکل خاص هراس داشته است.

جمهوری اسلامی ایران مردم بلوچستان را غیر خودی می‌داند و در ارتباط با آن‌ها سیاست‌های استعمارگرایانه‌ را اعمال می‌کند. رژیم علاوه بر حذف فیزیکی مخالفان در داخل و خارج از کشور، طبق اعلام سازمان گزارشگران بدون مرز رتبه‌ی اول جهانی را در اعدام خبرنگاران دارا می‌باشد. یعقوب مهرنهاد ستاره‌ی درخشان مبارزه‌ی حق طلبانه‌ی مدنی و یکی از خبرنگاران و وبلاگ نویسان با وجدان بلوچ بود، که برای احقاق حقوق ملت بلوچ از طریق فعالیت‌های مدنی و ارائه‌ی گزارشات در چارچوب قوانین و مقررات جمهوری اسلامی فعالیت می‌کرد.

وی سرپرست و خبرنگار روزنامه‌ی “مردم سالاری” در استان بود. با تأسیس “انجمن جوانان صدای عدالت” و برگزاری جلسات پرسش و پاسخ با مقامات اجرایی مسئول در بلوچستان و نمایندگان استان در مجلس شورای اسلامی و ارائه‌ی گزارشات در وبلاگ خویش تلاش نمود، تا از این طریق ملت بلوچ را به حقوق خود آشنا نموده و پرده از نقض حقوق انسانی مردم بلوچ و اهداف خصمانه و استعمارگرایانه‌ی رژیم بردارد.

او تلاش می‌نمود تا فرهنگ مطالبه‌گری در جامعه گسترش یابد و نهادینه شود. رژیم دیکتاتوری جمهوری اسلامی که از یک طرف، از آگاهی ملت بلوچ نسبت به فعالیت‌های استعماری خویش و غارت منابع بلوچستان هراس داشت و از طرف دیگر، با گسترش فرهنگ مطالبه‌گری در میان ملت بلوچ منافع خودش را در خطر می‌دید، در اردیبهشت ماه ۱۳۸۶ اقدام به دستگیری آقای یعقوب مهرنهاد کرد.

پس از یک سال و اندی تحمل شکنجه‌های قرون وسطایی و زندان انفرادی، بدون محاکمه‌ی منصفانه و طی آیین دادرسی حتی در چارچوب قوانین خود، در ۱۴ مرداد ۱۳۸۷ هجری شمسی (برابر با ۴ آگوست ۲۰۰۸ میلادی) با اعدام غیرمنتظره و تلافی‌جویانه‌ی یعقوب مهرنهاد، این فرزند برومند و دلیر بلوچستان در زندان زاهدان، ملتی را عزادار نمود. دلیل دیگر رژیم برای اعدام مهرنهاد ایجاد فضای رعب و وحشت در میان جامعه‌ی مدنی بلوچستان بود.

سران رژیم جمهوری اسلامی که فکر می‌کردند با اعدام یعقوب مهرنهاد می‌توانند صدای رسا و حق‌طلبانه‌ی مردم بلوچستان را، که از حنجره‌ی او بیرون آمده بود خفه کنند، خیلی زود نتیجه‌ی عکس آن را تجربه کردند.

بطوریکه امروز پس از ۱۳ سال از اعدام او و همفکرش عبدالناصر طاهری صدر، هزاران یعقوب مهرنهاد دیگر از میان جوانان بلوچ قدم در راه او نهاده و استوار، با صدای رسا و عدالتخواهانه‌ی خویش، راه او را ادامه می‌دهند و یاد او را گرامی می‌دارند.

حزب مردم بلوچستان / آگست 2021

رژیم جمهورى اسلامی ایران در روز چهارم آگست به جنایتی هولناک دست زد. در این روز یعقوب مهرنهاد فعال مدنى٬ وبلاگ نویس٬روزنامه نگار و بالاتر از همه دوست و همدرد راستین زحمتکشان و مردم بلوچ به دار آویخته شد

دستگاه قضایى رژیم هیچ جرم مشخصى بر علیه این فرزند راستین و دلیر مردم بلوچستان اعلام نکرد. اما همه میدانند که یعقوب جوانى پرشور و دلسوز مردم بلوچستان بود که همواره با تماس گرفتن با مقامات دولتی در ٱستان و نمایندگان مجلس ٱستان دنبال خواسته هاى مردم از طریق قانونی و با استفاده از کانالهاى مبارزه مدنى بود. به همین دلیل بود که یعقوب با تاسیس “صداى عدالت” به فعالیتهاى فرهنگى و مدنى از جمله برگزارى جلسات پرسش و پاسخ با مقامات اجرایى ٱستان پرداخت. ٱمید او و صداى عدالت این بود که میتوان در چهارچوب قانون موجود به فعالیتهاى مدنى و فرهنگى دست زده و احقاق حقوق نمود. یعقوب به خوبى به سیاست سرکوب فرهنگى گسترده رژیم جمهورى اسلامى دربلوچستان پى برده بود و به همین منظور بخش مهمى از فعالیتهاى خود را بر سرشناخت فرهنگى و مبارزه براى برابرى فرهنگى و رفع ستم فرهنگى از ملت بلوچ متمرکز نموده بود. برگزارى مراسم فرهنگى و خاصا روز بزرگداشت فرهنگ مردم بلوچ از فعالیتهاى چشمگیر او بود.

مبارزه براى آگاهى رسانى به مردم بلوچ از طریق استفاده از کانالهاى مطبوعاتى از جمله امکانات موجود در انترنت براى یعقوب اهمیت مهمى داشت. او وبلاگ خود را با هدف اطلاع رسانى درست و بیطرفانه به ملت بلوچ پایه گذارى نمود و سعى داشت تا از این راه بتواند سهم خود را در راه از بین بردن ناآگاهى مردم بلوچ و افشاى اطلاعات مغرضانه مطبوعات رژیم ادا نماید. او گزارش فعالیتهاى خود را مرتب در وبلاگ خود منتشر میکرد تا همه مردم از آن مطلع شوند. اما رژیم آزادى ستیزجمهورى اسلامى این وبلاگ را تحى اعمال جنایتکارانه خویش میدانست و آنرا بست.

اعدام یعقوب مهرنهاد مبارز حقوق مدنى و فرهنگى مردم بلوچ بیانگر این واقعیت است که رژیم بلوچ ستیز از هر گونه فعالیت ولو مسالمت آمیز و فرهنگى- مدنى احساس وحشت مى کند و تمام اشکال مبارزه را با اعدام و زندان جواب میدهد و خود راه را براى مبارزه قهرآمیز مردمى هموار مى نماید. اعدامهاى انتقام جویانه اخیر ده ها تن از زندانیان بلوچ که در زندانهاى مختلف اسیر هستند گویاى هر چه بیشتر جنگ تمام عیار رژیم و تحمیل روشهاى دفاع قهرآمیز مردم بر علیه نیروهاى سرکوبگر در بلوچستان و مناطق دیگر ایران است. دستگیرى٬شکنجه و اعتراف گیرى اجبارى از مهره هاى کلیدى سابق رژیم که پس از اعتراض به نتایج انتخابات دستگیر شده بودند نشانگرذات قهرآمیز بودن رژیم مى باشد که تمام راهاى مبارزه مسالمت آمیز و مدنى را بسته و پیغامى زورگویانه به تمام کسانی است که ماهیت قهارانه آنرا هنوز درنیافته اند.

حزب مردم بلوچستان اعدام یعقوب مهرنهاد را ضایعه بزرگى براى ملت بلوچ و مردم آزادیخواه مردم ایران دانسته و تنها گناه این شهید مظلوم و جوان را دفاع او از حقوق مدنى- فرهنگى مردم بلوچستان میداند. اما سردمداران و مزدوران رژیم باید بدانند که اعدام و سرکوب قهرآمیز پیشگامان مبارزه مردمى فقط راه را براى مبارزه با اشکال مختلف از جمله مبارزه قهرآمیز هموار مى نماید و تمام مردم بلوچ را به به دفاع از فرزندان آگاه و مبارز خویش متحد مى نماید.

حزب مردم بلوچستان
٤ آگوست ٢٠٢٠

مهناز بلوچ

قلم قدرتمندترین سلاح بشریست و قدرت قلم بالاتر از هر گونه سلاح های کشتار جمعی است.

امروز روز قلم است و یادی کنیم از اولین #وبلاگ_نویس بلوچ؛ او که از رنجهای مردمش می‌نوشت، او که نوشتهایش سبب سلب مقاومت دشمنان ملت بلوچ می‌شد.
نوشته هایی که دردها و رنجهای چند صد ساله ی ملتمان را بازگو میکرد.

آری او یعقوب بود، مهربان یعقوبمهرنهاد ، قهرمان ملی وطنم بلوچستان که هرگز نام و یادش از خاطر ملت بلوچ پاک نخواهد گردید.

یعقوب مهرنهاد اولین وبلاگ نویس و فعال مدنی بلوچ، دبیر انجمنجوانان صدای عدالت بود، که در سال ١٣٨١ با اخذ اعتبارنامه از سازمان ملی جوانان به عنوان سازمان غیردولتیِ مدنی تاسیس شد.

از اهداف مهم این انجمن، بهبود کیفیت سطح آموزشی و فرهنگی مردم استان و کمک به مردم محروم و فقیر بود.
یعقوب صدای دردمند ملت ستمدیده اش بود و همیشه تلاش میکرد تا با روشهای مسالمت آمیز و به دور از خشونت ( او بارها در سخنرانی‌هایش روشهای مسالمت آمیز را برای رسیدن به به اهداف، بهترین روش می‌دانست و مخالف هرگونه روشهای مسلحانه و خشونت آمیز بود و این روشهای تند را نکوهش میکرد) چهره ی فقر، بیسوادی و تبعیض ملتش را به سوی روشنایی سوق و تغییر دهد‌‌‌.

او در وبلاگ خود نوشته بود:
ما مبارزه‌ای فراگیر بر علیه انحصار و استبداد را با نفی خشونت به پیش خواهیم برد و یقین داریم که آینده از آن ماست و پیروزی خود را در عقلانیت و نفی خشونت می‌دانیم چرا که اگر مظلومان چون ظالمان و ستمگران دست به خشونت بزنند هیچ تفاوتی با یکدیگر نخواهند داشت.

اگر چه انجمن وی دارای مجوزهای قانونی بود، اما اهدافی که او و یارانش دنبال میکردند، بر خلاف ایدئولوژی رژیم جمهوری اسلامی ایران بود.
زیرا این رژیم هرگز خواهان پیشرفت #ملت_بلوچ نبوده و نخواهد بود، چرا که آگاهی و پیشرفت این ملت را خطری بزرگ برای تمامیت ارضی خود میداند.

یعقوب معتقد بود که : تنها راه ایجاد امنیت در استان اجرای عدالت واقعی و از بین بردن تبعیض، فقر، بیسوادی و بیکاری ست که این سخنان خوشایند سردمداران رژیم جمهوری اسلامی ایران نبود، زیرا که فقر، بیچارگی، بیسوادی و ضعیف نگه داشتن ملت بلوچ، خواسته ی آنها برای رسیدن به اهداف خود و باقی ماندن بر مسند قدرت بوده و هست. به همین خاطر یعقوب مهرنهاد در انتخابات شورای شهر، رد صلاحیت شد‌.

یعقوب مهرنهاد اولین بار در فروردین ماه سال ۱۳۸۶ پس از نوشتن مطلبی در وبلاگ خود که در آن به مقامهای محلی سیستان و بلوچستان انتقاد كرده و خواستار استعفا یا بركناری آنها از مسئولیت شده بود در اردیبهشت ماه سال ۱۳۸۶ توسط وزارت اطلاعات رژیم ایران به همراه برادر ۱۶ ساله و تعدادی از اعضای انجمن جوانان صدای عدالت بازداشت شدند. که اعضای انجمن و برادر وی پس از چند ماه آزاد شدند.

سرانجام یعقوب مهرنهاد پس از مدتی بازداشت و محاکمه ای ناعادلانه، بدون حضور وکیل و خانواده ی وی، به اتهام عضویت و همکاری با گروه جندالله ( در صورتیکه او همیشه خشونت و فعالیتهای مسلحانه برای رسیدن به هدف را نفی میکرد ) در چهاردهم مرداد سال یکهزار و سیصد و هشتاد و هفت، توسط ظالمان این برهه از تاریخ خاموش گردید.

روز قلم را به یعقوب مهرنهاد عزیز، او که قلمش وحشت را بر اندام لرزان رژیم خونریز و وحشت افکن می انداخت، تبریک میگویم.

نام و یادش در خاطر ملت بلوچ تا ابد جاودان خواهد ماند.