به گزارش رسانک، امروز شنبه ۳۱ مردادماه ۱۴۰۵، عملیات تخریب شماری از منازل مسکونی شهروندان بلوچ در محله جنگلوک چابهار آغاز شده و نیروهای منتسب به بنیاد مسکن با همکاری شهرداری و استفاده از چندین دستگاه لودر و کامیون در حال تخریب منازل این محله هستند. گفته می‌شود دست‌کم ۲۰ منزل از حدود ۵۰ خانه‌ای که در این مرحله در معرض تخریب قرار گرفته‌اند، تاکنون تخریب شده یا در روند تخریب قرار دارند.

به گفته منابع رسانک، محله جنگلوک از مناطق قدیمی چابهار است و صدها خانوار بلوچ سال‌ها در این منطقه سکونت داشته‌اند. این محله در مجاورت مراکز حساس، از جمله مراکز نظامی و دولتی قرار دارد و ساکنان آن طی سال‌های گذشته بارها با فشارها و تلاش‌هایی برای جابه‌جایی مواجه بوده‌اند.

در سال‌های گذشته نیز حوادث و اقداماتی در این محله رخ داده که زندگی ساکنان را تحت تأثیر قرار داده است. از جمله در اردیبهشت‌ماه ۱۳۹۹، آتش‌سوزی گسترده‌ای در جنگلوک رخ داد که بر اساس گزارش‌های منتشرشده، خانه‌ها و دارایی‌های صدها خانواده را از بین برد. درباره علت آن حادثه نیز ابهام‌ها و گزارش‌هایی مبنی بر عمدی بودن آتش‌سوزی مطرح شده بود، هرچند مسئولیت آن به‌صورت رسمی مشخص نشد.

همچنین قرار گرفتن جنگلوک در نزدیکی مراکز نظامی، در جریان حملات نظامی اخیر نیز برای ساکنان پیامدهایی به همراه داشته و برخی منازل اطراف این محله در جریان حملات به مراکز نظامی آسیب دیده‌اند. در چنین شرایطی، طرح جابه‌جایی ساکنان جنگلوک، بدون توجه کافی به سابقه سکونت آنان، وضعیت اقتصادی خانواده‌ها و حق آنان برای برخورداری از مسکن مناسب و امن، نگرانی‌هایی را درباره آینده این خانوارها ایجاد کرده است.

در همین راستا، طی سال‌های اخیر موضوع انتقال ساکنان جنگلوک به واحدهای مسکونی ساخته‌شده در مناطق دیگر چابهار مطرح شده است. بخشی از این واحدها در مجموعه‌ای موسوم به «هزار واحدی» در نزدیکی ترمینال چابهار و همچنین در مرادآباد شرقی ساخته شده‌اند و قرار است ساکنان جنگلوک پس از شناسایی افراد واجد شرایط، به این واحدها منتقل شوند. با این حال، یکی از مهم‌ترین نگرانی‌های ساکنان، تعداد ناکافی واحدهای مسکونی در مقایسه با شمار خانوارهای جنگلوک و همچنین شرایط واحدهای جدید است. گزارش‌های دریافتی حاکی از آن است که برخی از واحدهای در نظر گرفته‌شده فاقد حیاط و فضای مناسب برای زندگی خانوادگی بوده و از نظر ساختار و امکانات نیز با شرایط زندگی و فرهنگ خانواده‌های ساکن جنگلوک همخوانی کامل ندارند.

از سوی دیگر، شماری از خانواده‌هایی که برای انتقال به واحدهای جدید اقدام کرده‌اند، با مطالبه پرداخت مبالغی به‌عنوان اجاره‌بها مواجه شده‌اند. گفته می‌شود مبلغ مورد مطالبه حدود پنج میلیون تومان در ماه عنوان شده است؛ موضوعی که با توجه به وضعیت اقتصادی بسیاری از خانواده‌های این محله، می‌تواند فشار مالی قابل توجهی بر آنان وارد کند.

هرچند مسئولان مرتبط، پرداخت این مبالغ را اجاره‌بهای قانونی و بخشی از سازوکار ساماندهی سکونتگاه‌های غیررسمی عنوان می‌کنند، اما مسئله اصلی این است که خانواده‌هایی که سال‌ها در جنگلوک سکونت داشته و اکنون در نتیجه اجرای طرح جابه‌جایی ناچار به ترک محل زندگی خود می‌شوند، باید از ابتدا درباره وضعیت مالکیت، شرایط واگذاری، هزینه‌های سکونت و آینده مسکن خود به‌صورت شفاف و قابل فهم اطلاع‌رسانی می‌شدند.

همچنین گفته شده است که شرکت بازآفرینی شهری ایران، از زیرمجموعه‌های وزارت راه و شهرسازی، نزدیک به ۱۰۰ واحد مسکونی در مرادآباد شرقی ساخته و هدف از این طرح، ساماندهی سکونتگاه‌های غیررسمی و ارتقای شاخص‌های توسعه‌ای و زیست‌پذیری شهری عنوان شده است. همچنین مطرح شده که در صورت تمایل نداشتن برخی ساکنان به انتقال دائمی، امکان اسکان موقت آنان در این واحدها تا زمان ساماندهی جنگلوک و مشارکت آنان در پروژه آینده وجود داشته باشد.

با وجود این توضیحات، اجرای همزمان طرح جابه‌جایی و تخریب خانه‌های قدیمی، بدون آنکه وضعیت همه خانوارهای ساکن جنگلوک به‌طور شفاف مشخص شده باشد، می‌تواند خانواده‌های بیشتری را در وضعیت بلاتکلیفی قرار دهد. وجود حدود ۳۳۵ خانوار به گفته مسئولان؛ در برابر تعداد محدود واحدهای ساخته‌شده، این پرسش را ایجاد می‌کند که سرنوشت خانواده‌هایی که در مرحله فعلی مشمول انتقال نمی‌شوند، چه خواهد بود و آیا برای همه آنان مسکن مناسب، متناسب با تعداد اعضای خانواده و توان اقتصادی‌شان پیش‌بینی شده است یا خیر. از سوی دیگر، اگر هدف از طرح، ارتقای شرایط زندگی مردم جنگلوک است، این روند باید با مشارکت واقعی ساکنان، شفافیت در قراردادها، تضمین حق سکونت و مالکیت، تأمین مسکن متناسب با نیاز خانوارها و ارائه خدمات عمومی کافی همراه باشد.

ساکنان جنگلوک سال‌ها در این منطقه زندگی کرده‌اند و بسیاری از آنان ریشه‌های خانوادگی و اجتماعی عمیقی در این محله دارند. بنابراین، جابه‌جایی آنان صرفاً انتقال چند خانوار از یک نقطه به نقطه دیگر نیست، بلکه موضوعی اجتماعی است که مستقیماً با معیشت، روابط خانوادگی، دسترسی به شغل، مدرسه، خدمات درمانی و امنیت اقتصادی آنان ارتباط دارد. تخریب خانه‌ها پیش از تعیین تکلیف شفاف همه خانوارها و بدون ارائه تضمین روشن درباره محل سکونت، مالکیت و هزینه‌های آینده، می‌تواند فشار مضاعفی بر خانواده‌هایی وارد کند که سال‌ها در شرایط محرومیت زندگی کرده‌اند. از این رو، ضروری است عملیات تخریب تا زمان مشخص شدن وضعیت تمامی خانوارهای ساکن جنگلوک و ارائه راهکار قابل قبول برای آنان متوقف شده و روند جابه‌جایی با اطلاع‌رسانی شفاف و مشارکت خود ساکنان انجام شود.

مسئله جنگلوک را نمی‌توان تنها از زاویه ساماندهی کالبدی و ساخت‌وساز جدید بررسی کرد. اگر قرار است یک سکونتگاه غیررسمی (به قول مسئولان) به محله‌ای برخوردار از خدمات و امکانات تبدیل شود، این توسعه باید در کنار بهبود زیرساخت‌ها، حقوق ساکنان قدیمی را نیز تضمین کند. در غیر این صورت، جابه‌جایی اجباری خانواده‌های کم‌برخوردار و تحمیل هزینه‌های جدید، به جای حل مسئله محرومیت، می‌تواند شکل تازه‌ای از آن را ایجاد کند.

به گزارش رسانک، شامگاه ۲۸ مردادماه ۱۴۰۵، در اقدامی تحسین‌برانگیز و در راستای جلوگیری از گسترش درگیری و خونریزی، ریش‌سفیدان و معتمدین طایفه کردی تمندانی از جمله حاجی «حمزه تمندانی»، حاجی «محمدرضا تمندانی» و حاجی «حسین تمندانی» پس از وقوع تیراندازی مرگبار در ایرانشهر که منجر به کشته‌شدن دو شهروند بلوچ شد، با درایت و تدبیر، افراد دخیل در این حادثه را تحویل مراجع انتظامی و نظامی داده‌اند.

بر اساس گزارش‌های دریافتی، در پی این اقدام، دست‌کم چهار نفر بازداشت شده‌اند که هویت سه نفر از آنان «مرصاد تمندانی»، فرزند خدامراد، «صدیق تمندانی» و «ایمان تمندانی» توسط رسانک احراز شده و از هویت یک نفر دیگر تا لحظه تنظیم این گزارش اطلاعی در دست نیست.

این اقدام ریش‌سفیدان و معتمدین طایفه تمندانی در حالی صورت گرفته که طی هفته‌های اخیر با توجه به گسترش ناامنی و کشتار شهروندان توسط افراد مسلح فعالان مدنی و معتمدین خوشنام در حال تلاش برای ایجاد سنت حسنه‌ای مبنی بر حمایت نکردن از قاتل و تحویل فوری افراد متهم به قتل به مراجع قانونی هستند؛ رویکردی که می‌تواند نقش مهمی در جلوگیری از انتقام‌گیری، ادامه درگیری‌های طایفه‌ای و وقوع کشتارهای بیشتر داشته باشد. ریش‌سفیدان تمندانی ضمن محکوم کردن شدید این حادثه، با خانواده‌های جان‌باختگان نیز ابراز همدردی و اعلام همکاری کرده‌اند.

گفتنی است که شامگاه ۲۸ مرداد ماه ۱۴۰۵، در پی درگیری و اختلاف شخصی میان گروهی از شهروندان در ابتدای محله سجادشهر و خیابان بلوچستان ایرانشهر، افراد مسلح با تیراندازی به سمت سرنشینان یک خودروی پژو پارس، دو شهروند بلوچ را به قتل رساندند. هویت جان‌باختگان، «عنایت‌الله ابراهیمی»، حدوداً ۳۲ ساله، فرزند محمدعمر اهل ایرانشهر و «علی‌اصغر پلنگی»، حدوداً ۳۳ ساله، فرزند حسن و اهل شهرستان ریگان پیشتر توسط رسانک احراز شده بود.

پس از این تیراندازی، نزدیکان جان‌باختگان در واکنش به حادثه، خودروی افراد مسلح را به آتش کشیده و برای ساعاتی تنش در محل ادامه داشته است. اقدام ریش‌سفیدان و معتمدین برای تحویل افراد دخیل در این حادثه به مراجع انتظامی، می‌تواند نمونه‌ای از نقش مؤثر بزرگان و معتمدین محلی در پایان دادن به چرخه خشونت و جلوگیری از تداوم اختلافات و خونریزی میان شهروندان باشد.

به گزارش رسانک، امروز جمعه ۳۰ مردادماه ۱۴۰۵، مولوی عبدالحمید اسماعیل‌زهی، امام جمعه زاهدان، در خطبه‌های نماز جمعه این شهر با اشاره به افزایش گروگان‌گیری، باج‌خواهی، سرقت و ناامنی در منطقه، ارتباط دادن بیشتر گروگان‌گیری‌های اخیر به «مواد مخدر» را نادرست دانست و تأکید کرد که افراد بی‌گناه، بازاریان و کسبه نیز قربانی این گروگان‌گیری‌ها شده‌اند. وی همچنین با تأکید بر حرمت قتل ناحق، از علما، ریش‌سفیدان و طوایف خواست در پرونده قتل‌های غیرقابل توجیه پادرمیانی نکنند و گفت تمام اقوام، طوایف و مذاهب استان باید برای پایان دادن به گروگان‌گیری و باج‌خواهی متحد شوند.

مولوی عبدالحمید درباره ارتباط گروگان‌گیری‌های اخیر با مواد مخدر گفت: «این محاسبه درست نیست. شاید این سخن درباره گذشته صدق کند، اما این روزها بیشتر گروگان‌گیری‌ها برای باج‌خواهی هستند و موارد بسیار اندکی ممکن است با مواد مخدر ارتباط داشته باشند.» وی هشدار داد که چنین اظهاراتی ممکن است موجب شود مسئولان احساس مسئولیت کمتری نسبت به این پدیده داشته باشند و افزود: «بازاریان و کسبه و افراد بی‌گناه به گروگان گرفته می‌شوند.»

امام جمعه زاهدان همچنین «قتل ناحق» را غیرقابل توجیه دانست و اظهار کرد: «اگر قتلی در دفاع از ناموس، جان یا مال و در مقابل فردی که سلاح کشیده صورت گرفته باشد، می‌توان آن را توجیه کرد، اما قتل ناحقی که فرد ابتدابه‌ساکن مردم را می‌کشد، هیچ توجیهی ندارد.» وی از علما و ریش‌سفیدان خواست برای چنین قتل‌هایی سفارش و پادرمیانی نکنند، هرچند تأکید کرد که در صورت رضایت اولیای دم، امکان گذشت یا دریافت دیه همچنان وجود دارد.

وی در بخش دیگری از سخنان خود با اشاره به دستگیری گروگان‌گیران گفت: «وقتی یک گروگان‌گیر دستگیر می‌شود، هیچ‌کس برای او سفارش نکند، زیرا گروگان‌گیران خائن هستند.» مولوی عبدالحمید همچنین با تأکید بر ضرورت آزادی همه گروگان‌ها، گروگان‌گیری برای باج‌خواهی یا اسیر کردن افراد به دلیل بدهی و طلب را از نظر شرعی حرام و از نظر قانونی ممنوع دانست و خواستار پایان یافتن این پدیده شد.

مولوی عبدالحمید در ادامه با تأکید بر حفظ حرمت اقوام و طوایف گفت: «در موضوع گروگان‌گیری‌ها و مشکلات اخیر، تمام اقوام و طوایف آسیب دیده و مظلوم واقع شده‌اند؛ بنابراین قوم خاصی را ملامت نکنید و اسم قومیت‌های خاصی را نگیرید.» وی افزود که وجود افراد فاسد در میان یک قوم به معنای مسئول دانستن تمام آن قوم نیست و باید تنها فرد سارق، راهزن یا گروگان‌گیر، بدون توجه به قومیت او، مورد بازخواست قرار گیرد.

امام جمعه زاهدان در پایان خواستار اتحاد همه اقوام، طوایف و مذاهب استان برای مقابله با گروگان‌گیری، باج‌خواهی و سرقت شد و گفت: «تمام اقوام، طوایف و مذاهب استان باید با هم متحد شوند تا معضل گروگان‌گیری، باج‌خواهی و سرقت که امنیت جامعه را مختل کرده است، برچیده شود.» وی همچنین از حمایت علما و اقشار مختلف مردم از مواضع مطرح‌شده درباره مقابله با گروگان‌گیری و دفاع از امنیت و حقوق مردم قدردانی کرد و از افرادی که قصد حضور در دارالعلوم زاهدان در هفته آینده دارند، خواست خود را به زحمت نیندازند.

رَسانک نیوز/ چارشمبے 28 مرداد ماہ 1405، اسپهان ئے بندیگجاہ ءَ بلوچیں بندیگئے پاھو ئے ھُکمئے سرا کہ چہ پیش ءَ پہ مواد ئے چِست ءُ ائیرا پاھو ئے ھکمی وارتگ کاروایی بوتگ.

اے بلوچیں بندیگئے پجّار «ابدلباست براھویی»، 30 سالگ، امام ئے چُک ءُ دُزاپ ءِ نندوک زانگ بوتگ.

ھال وشّئے ھالانی رِد ءَ، ابدلباست سال 1397 ءَ ماں اسپهان ءَ مواد ءَ گوں جُڑتگیں تهمت ءَ دزگیر کنگ بوتگ. رَند چہ اشیا جمهوری اسلامی ایران ئے اِنساپ ادارہ ءَ آیی پاھو ئے ھُکم داتگ.

به گزارش رسانک، امروز چهارشنبه ۲۸ مردادماه ۱۴۰۵، حکم اعدام دست‌کم یک زندانی بلوچ که پیش‌تر با اتهامات مرتبط با مواد مخدر به اعدام محکوم شده بود، در زندان مرکزی اصفهان به اجرا درآمد.

هویت این زندانی بلوچ، «عبدالباسط براهویی (عیدوزهی)»، ۳۰ ساله، فرزند امام و اهل زاهدان، عنوان شده است.

بر اساس گزارش حال وش، عبدالباسط براهویی در سال ۱۳۹۷ در اصفهان با اتهام مرتبط با مواد مخدر بازداشت و سپس از سوی دستگاه قضایی جمهوری اسلامی ایران به اعدام محکوم شده بود.

بر اساس داده‌های گردآوری‌شده در طول سال ۲۰۲۵ دستکم ۱۳۷ مورد اجرای حکم اعدام علیه زندانیان بلوچ در ۲۷ زندان مختلف در ایران ثبت شده که زندان زاهدان با ثبت ۳۴ مورد اعدام، بیشترین تعداد اجرای احکام را داشته است. در این بین، ۹۴ نفر (حدود ۶۸٫۶ درصد) با اتهامات مرتبط با جرائم مواد مخدر، ۳۶ نفر (حدود ۲۶٫۳ درصد) به اتهام قتل، ۴ نفر (حدود ۲٫۹ درصد) به اتهامات سیاسی و عقیدتی، ۲ نفر (حدود ۱٫۵ درصد) به اتهام تجاوز به عنف و ۱ نفر (حدود ۰٫۷ درصد) با اتهامی نامشخص اعدام شده‌اند.

رَسانک نیوز/ دوشمبے 26 مرداد ماہ 1405 ءِ شپ ءَ، دُزاپ ءَ بلوچیں چکّی کہ ماں تاریک 10 مرداد ماہ ءِ شپ ءَ چہ لوگ ءَ پہ سودا ئے زورگ ءَ در آتکگ ءُ پجّار نہ بوتگیں مردمان ءَ آوار جتگ، ویلئے آ دگہ روچ ءَ آوار جنوکاں گوں آییئے لوگئے مردماں جُڑتگ اَنت ءُ 10 ملیارد ئے لوٹتگ، 16 روچ ءَ رَند آجو بوتگ.

رَسانک ءَ پیشترا اے بلوچیں چُکّئے پجّار «امیرھارس براھویی»، 11 سالگ، دُزاپ ءِ نندوک گوَشتگ. ھال سرکنوکانی رِد ءَ، آوار جنوکاں گوں چُکّئے پت ءَ رابتا ءُ داواھِش کرتگ کہ چُکّ آیانی کِرّا اِنت ءُ پہ آجو کنگ ءَ دہ ملیارد زرّ ئے لوٹ کرتگ.

رَسانک ءِ ھال سرکنوکان ءَ پیشترا گوَشتگ کہ چُکّئے پت ءِ سرا گُمان داریں پئونی گوں پاکستانئے کوڈ ءَ آتکگ. بلہ ھاندان ئے نزّیکیں ھال سرکنوکان ءَ گوَشتگ اے بُن گپّ پہ زھن ءُ ھئیالانی ٹگلینگ ءَ یک رِیپکی اِنت. زلور نہ اِنت کہ آوار جنوکاں ماں ھمے مُلک ءَ ببنت.

داں انگت ءَ چُکّئے آجو بوھگئے وڑ ءُ پئیم ئے بارئوا ءُ اِشی کہ آوار جنوکانی لوٹتگیں زَرّ دیئگ بوتگ یانکہ نہ گیشتریں ھالی دست نہ کپتگ.

به گزارش رسانک، شامگاه گذشته ۲۶ مردادماه ۱۴۰۵، یک کودک بلوچ که شامگاه ۱۰ مردادماه برای خرید از منزل خارج شده بود، در شهر زاهدان توسط افراد ناشناس ربوده شد و سپس افراد رباینده یک روز پس از این حادثه با خانواده کودک تماس گرفته و برای آزادی او درخواست ۱۰ میلیارد تومان وجه نقد کرده‌ بودند، پس از ۱۶ روز آزاد شد.

هویت این کودک «امیرحارث براهویی»، ۱۱ ساله، اهل زاهدان، پیشتر توسط رسانک احراز شده و بنا بر اظهارات منابع، ربایندگان در تماس با پدر این کودک مدعی شده‌اند که وی را در اختیار دارند و آزادی او را منوط به پرداخت مبلغ ده میلیارد تومان درخواستی کرده‌اند.

پیشتر منابع رسانک گفته بودند که تماس مزبور از شماره‌ای با پیش‌شماره کشور پاکستان برقرار شده، اما منابع نزدیک به خانواده تأکید کرده‌اند که این موضوع به‌تنهایی نشان‌دهنده حضور ربایندگان در آن کشور نیست و احتمال استفاده از این روش برای منحرف کردن روند شناسایی و پیگیری وجود دارد.

از چگونگی آزادی این کودک و اینکه مبلغ درخواستی ربایندگان پرداخت شده یا نه تا لحظه تنظیم این خبر اطلاعی در دست نیست.

گفتنی است که در ماه‌های اخیر، موارد آدم‌ربایی و گروگان‌گیری در استان سیستان و بلوچستان روندی افزایشی داشته و نگرانی‌های گسترده‌ای را در میان شهروندان ایجاد کرده است. تکرار این حوادث، به‌ویژه در شرایطی که خانواده‌ها با ناامنی فزاینده روبه‌رو هستند، ضرورت اتخاذ تدابیر مؤثر برای پیشگیری از چنین جرائمی و شناسایی و برخورد با عاملان آن را بیش از پیش برجسته کرده است.

رَسانک نیوز/ یکشمبے روچ 25 مرداد ماہ 1405، دُزاپ ءِ بندیگجاہ ءَ بلوچیں بندیگی کہ چہ پیش ءَ پہ کوشئے تُهمت ءَ پاھو ئے ھکمی وارتگ، پاھو دیئگ بوتگ. اے بندیگ سال 1402 ءَ دزگیر ءُ گوں اِنساپ ءِ جاورانی دیمروی ءَ پاھو ئے ھکمی وارتگ.

بلوچستانئے انسانی ھکّانی گل ئے کانال ءَ اے بلوچیں بندیگئے پجّار «مهمد (چراگ) اپروکتہ»، کِساس 30 سالگ، ھبیب الرھمان ئے چُک، آروس کرتگ ءُ یک زھگئے پت، سب ءُ سورانئے بالدان دمگئے نندوک زانتگ.

اے ھالئے رِد ءَ، مهمد ماں سال 1402 ءَ وتی سیادییے ھوری ءَ پہ جهمنندیں امنیتی کارمند ئے کوشئے الزاما ماں سب ءُ سوران ءَ دزگیر کنگ بوتگ. ھال سرکنوکان ءَ گوَشتگ «دزگیر بوھگ ءَ رَند گوں لٹ ءُ شاپ ءُ آزار دیئگ ءَ مهمد پہ اے کوشئے کنگ ءَ منّینگ بوتگ» ءُ چُنت ماہ پیش پہ آییا پاھو ئے ھُکم بُرّگ بوتگ. آ دگہ جهمنندی کہ پہ ھمے الزاما دزگیر کنگ بوتگ، آجو بوتگ.

اے ھال سرکنوکان ءَ گوَشتگ آییئے پاھو دیئگئے روچ کہ نزّیک آتکگ «مهمد پنچشمبے روچ (22 مرداد ماہ)»پہ پاھو دیئگ ءَ ایوکیں واڈ ءَ شور دیئگ بوتگ. لوگئے مردمان ءَ شمبے روچ ءَ گوں آییا گُڑسریں دیدار کرتگ. آییئے پاھو ئے ھُکمئے سرا یکشمبے روچ 25 مرداد ماہ ءَ کاروایی بوتگ ءُ ھماں روچئے ساھت 17 ءَ بے ساھیں جون ماں بالدان دمگئے ھڈ ائیردہ ءَ مانش ءَ ائیر دیئگ بوتگ.

رَسانک نیوز/ یکشمبے 25 مرداد ماہ 1405 ءِ شپ ءَ، لاشار ئے ھریدوک دمگ ءَ سئے بااسریں مردمان ءَ بلوچی آوار جتگ ءُ چہ دمگ ءَ ڈنّ برَگ ءَ رَند، سکّ ءَ لٹ ءُ شاپ اِش کرتگ.

رَسانک ءَ اے بلوچئے پجّار «زاھد پرورش»، 32 سالگ، آروس کرتگ ءُ زھگانی پت، لاشار ئے ھریدوک دمگئے نندوک زانتگ.

رَسانک ءِ ھال سرکنوکانی رِد ءَ، سئے نام گرَگ بوتگیں مردماں کہ چہ دمگئے بااسریں، شوندارین ءُ شهدربر جاھا وانوکیں ٹولییا بوتگ اَنت، پہ زور زاھد ءَ وتی گاڑیئے پدئیں ڈبّها مان کرتگ ءُ چہ دمگ ءَ ڈنّ بُرتگ.

ھال سرکنوکان ءَ گوَشتگ رَند چہ اشیا کہ زاھد پرورش چہ دمگ ءَ ڈنّ بَرَگ بوتگ، آییئے سرا کارواییا سردیں سلاہ (کارچ) کارمرز کنگ بوتگ.

ھال سرکنوکانی رِد ءَ، لٹ ءُ کُٹّئے شونزیں پد ءُ نشاں آییئے جان ءِ سرا درا بوتگ ءُ جاہ آتکگنت، ھمے وڑا آییئے دیم گژّتگ ءُ کارچئے پَد دل بند ئے سرا ایئر بوتگ. کارواییا رَند نام گِرَگ بوتگیں مردمان ءَ پدا زاھد دمگ ءَ بُرتگ ءُ یلہ داتگ. چہ بازیں ٹپّان ءُ کارچئے بوھگئے سئوب ءَ پہ درمان ءَ گِہ ئے نادراہجاہ ءَ سرکنگ بوتگ.

رَسانک ءِ ھال سرکنوکانی رِد ءَ، زاھد ئے لوگئے مردماں رَند چہ کسّهئے سهیگ بئیگ ءَ اے مردمانی کہ ھماں دمگئے نندوک اَنت شکایست اِش کرتگ. ھال سرکنوکان ءَ گوَشتگ زاھد پرورش چہ دمگئے تنگدست ءُ بزّگیں مردماں زانگ بیت.

رَسانک نیوز/ مروچی دوشمبے 26 مرداد ماہ 1405، نوک ورنائیں بلوچی کہ جمے 23 مرداد ماہ ءِ شپ ءَ چہ کنرک ئے زیباشهر دمگ ءَ سلاہ بندین ءُ پجّار نہ بوتگیں مردمان ءَ آوار جتگ ءُ چئیریں جاگهی بُرتگ، ویل ءَ رَند داں انگتا آییئے ھچ پئیمیں ھالے سرپد ئے دست نہ کپتگ.

رَسانک ءَ اے نوک ورنائیں بلوچئے پجّار «رامین پهردل»، کِساس 18 سالگ، رھیم بکش ئے چُک، کنرک ءِ نندوک زانتگ.

رَسانک ءِ ھال سرکنوکانی رِد ءَ، کنرک ئے زیباشهر دمگ ءَ نگرہ رنگیں پژو گاڑیئے سلاہ بندیں نندوکان ءَ آیی گوں سلاہ ءَ بیهار ءُ لٹ ءُ شاپ کرتگ. اشیا رَند پہ زور وتی گاڑی ءَ سوار کرتگ ءُ چہ جاھا دَر شُتگ اَنت.

ھال سرکنوکان ءَ گوَشتگ کہ دہ ءُ یازدہ سالگیں چُنت چُک کہ چمّاں وت اے ویل ءَ دیستگِش، بُن گپّ ءَ رامین ئے لوگ ءَ سرِش کرتگ. اے ویل ھماں وھدا پیش آتکگ کہ پیش چہ اشیا رامین ءَ گوں ھچ کس ءَ جیڑہ ءُ جنجالی نہ بوتگ.