به گزارش رسانک، امروز دوشنبه ۲ شهریورماه ۱۴۰۵، اهالی چندین روستا در بخش باهوکلات از توابع شهرستان دشتیاری با گذشت حدود هفت ماه، همچنان با کمبود شدید آب آشامیدنی مواجه هستند و میگویند علیرغم انتقال آب از سد یا بند شیرگواز، نه آب خط شیرگواز به بسیاری از روستاها میرسد و نه از آب سد پیشین سهمی برای تأمین آب مورد نیاز آنان باقی میماند. به گفته اهالی، خط اصلی انتقال آب شیرگواز که به حدود ۲۰ تا ۳۰ روستا میرسد، فشار و حجم کافی ندارد و حتی با روشن کردن دو پمپ شناور، آب وارد خطوط فرعی بسیاری از روستاها نمیشود.
یکی از اهالی عنوان کرده است که پیشتر تنها یک پمپ شناور برای این خط روشن میشده و حتی روستاهای نزدیک به خط نیز آب کافی دریافت نمیکردند، اما مدتی است یک پمپ دیگر نیز فعال شده و با وجود آن، مشکل همچنان پابرجاست. به گفته وی، ظرفیت این خط به فعالیت چهار تا پنج شناور بزرگ در محل شیرگواز نیاز دارد، اما مشخص نیست چرا این پمپها بهطور کامل فعال نمیشوند.
این وضعیت در حالی ادامه دارد که به گفته اهالی، مشکل اصلی کمبود منابع آب نیست و آب در سدها وجود دارد، اما آبرسانی به روستاها بهصورت نامنظم انجام میشود و گاهی ۱۴ تا ۱۵ روز آب در خطوط جریان ندارد. ساکنان روستاهای «شهبیکزهی»، «پنجشنبهبازار»، «کچ»، «دنسر» و «مولاداد» از جمله روستاهایی هستند که بنا بر گزارشهای دریافتی با این مشکل مواجهاند.
اهالی همچنین میگویند همزمان با بیآبی روستاها، بخش قابلتوجهی از آب سد پیشین توسط شرکت «ماهان» مصرف میشود؛ شرکتی که هزاران هکتار از اراضی منطقه را در اختیار گرفته و در این زمینها اقدام به کشت و کشاورزی کرده است. به این ترتیب، آب منابعی که باید بخشی از نیاز روستاهای منطقه را تأمین کند، برای فعالیتهای کشاورزی این شرکت مصرف میشود و روستاهای اطراف از دسترسی به آب کافی محروم ماندهاند.
یکی از اهالی گفته است که شرکت «ماهان» با ایجاد یک هوتگ در فاصله حدود ۱۰ کیلومتری، حجم قابلتوجهی از آب سد پیشین را منتقل میکند و آبی که به گفته وی میتواند برای مدت طولانی مورد استفاده قرار گیرد، طی حدود ۱۰ روز از سد خارج میشود. وی همچنین گفته است مقدار اندک آبی که از طریق دو پمپ فعلی خط شیرگواز منتقل میشود، به برخی افراد بانفوذ میرسد که از آب شرب برای کشت موز استفاده میکنند.
یکی دیگر از اهالی با اشاره به دشواری تأمین آب آشامیدنی گفته است: «خسته شدیم از بس با بیستلیتری آب آوردیم.» این وضعیت در حالی است که ساکنان دهها روستا برای تأمین ابتداییترین نیاز خود ناچار به حمل مداوم آب هستند، اما در مقابل، بخش قابلتوجهی از منابع آب منطقه برای فعالیتهای کشاورزی و کشت در اراضی تحت اختیار شرکت ماهان مصرف میشود.
تداوم این شرایط، نگرانیهای جدی درباره نحوه مدیریت و توزیع منابع آب در منطقه ایجاد کرده است؛ جایی که از یک سو روستاها با بیآبی و نبود آب آشامیدنی پایدار مواجهاند و از سوی دیگر، منابع آبی منطقه برای کشت و کشاورزی در مقیاس گسترده مصرف میشود. اهالی خواستار رسیدگی فوری مسئولان، تأمین آب پایدار برای روستاها و بررسی نحوه برداشت و مصرف آب سدهای شیرگواز و پیشین هستند.
Be the first to comment