کشته و مجروح‌شدن دستکم ۱۲ نفر در واژگونی خودرو حامل زنان و کودکان بلوچ در جاده زهکلوت به چاه ابراهیم

به گزارش رسانک، امروز دوشنبه ۱۹ مردادماه ۱۴۰۵، در پی واژگونی یک دستگاه پیکان وانت در جاده کوهستانی زهکلوت به چاه ابراهیم در منطقه رودبارزمین، دست‌کم یک شهروند جان خود را از دست داده و ۱۱ تن دیگر، از جمله زنان و کودکان بلوچ، مجروح شده‌اند. بر اساس گزارش‌های اولیه، حدود ۲۵ نفر از زنان و کودکان عشایر بلوچ در قسمت بار این خودرو حضور داشته‌اند و برخی گزارش‌های تأییدنشده نیز حاکی از آن است که شمار کشته‌ها و مجروحان این حادثه ممکن است بیش از آمار اعلام‌شده باشد.

گفته می‌شود خودرو در حالی که به سمت مرکز شهر در حرکت بوده، در مسیر کوهستانی دچار حادثه و واژگون شده است. در میان سرنشینان خودرو، زنان بلوچ و کودکان نیز حضور داشته‌اند و بر اساس گزارش‌های دریافتی، وضعیت برخی از مصدومان وخیم گزارش شده است. همچنین عنوان شده است که یک زن باردار با وضعیت وخیم در میان مصدومان بوده و برای دریافت خدمات درمانی با بالگرد به مرکز درمانی منتقل شده است.

به گفته منابع رسانک، پس از وقوع حادثه، چندین دستگاه آمبولانس اورژانس ۱۱۵، یک بالگرد امدادی و خودروهای شخصی برای انتقال مجروحان به محل اعزام شده‌اند و مصدومان برای دریافت خدمات درمانی به مراکز درمانی منتقل شده‌اند. با توجه به شمار بالای سرنشینان خودرو و حضور زنان و کودکان در قسمت بار یک خودروی باری، ضرورت بررسی دقیق نحوه وقوع حادثه، ظرفیت و ایمنی وسیله نقلیه و همچنین شرایط جاده محل حادثه بیش از پیش مطرح است.

به گفته برخی ساکنان محلی، نامناسب بودن وضعیت آسفالت، وجود چاله‌های بزرگ و مشکلات موجود در مسیر ارتباطی از جمله عواملی هستند که احتمال می‌رود در وقوع این حادثه نقش داشته باشند. همچنین درباره هزینه اجرای این مسیر و ادعاهایی پیرامون تخلف و اختلاس حدود ده‌ها میلیارد تومان در ارتباط با پروژه جاده، مطالبی از سوی برخی منابع رسانک مطرح شده است که نیازمند بررسی و شفاف‌سازی از سوی نهادهای مسئول است.

در مناطق روستایی و عشایری رودبارزمین، فاصله زیاد سکونتگاه‌ها از مراکز درمانی و دشواری دسترسی به جاده‌های استاندارد، هنگام وقوع حوادث نیز پیامدهای سنگین‌تری به همراه دارد. اگرچه در این حادثه بالگرد امدادی و چندین دستگاه آمبولانس برای انتقال مصدومان اعزام شده‌اند، اما استفاده از امداد هوایی و انتقال اضطراری مجروحان نمی‌تواند جایگزین ایجاد جاده‌های ایمن، توسعه حمل‌ونقل عمومی و دسترسی پایدار مردم منطقه به خدمات درمانی و امدادی شود.