به گزارش رسانک، امروز چهارشنبه ۷ مردادماه ۱۴۰۵، نسخهای از وصیتنامه دستنویس «علیاحمد یوسفی»، شهروند اهل روستای چاهمراد کهنوج و ساکن جیرفت که سحرگاه ۳۱ تیرماه ۱۴۰۵ در زندان جیرفت اعدام شد، به دست رسانک رسیده که وی این متن را پیش از اجرای حکم، با خودکار بر روی برگهای در زندان نوشته و در آن ضمن قدردانی از افرادی که در مراسم تشییع و تدفینش حضور یافتهاند، بار دیگر بر بیگناهی خود تأکید کرده است.
«علیاحمد یوسفی» در بخشی از این وصیتنامه نوشته است: «بزرگواران، من به جرم ناکرده محکوم شدم و با سوگند ناحق عدهای خداشناس، جوانمرگ شدم. گذر زمان همه چیز را اثبات خواهد کرد. من نمیدانم حکم اعدام مرا از طریق روابط گرفتند یا از هر راهی دیگر، ولی فقط میدانم که به خودشان ظلم کردند و خون من و نظام (مقتول) را به گردن خودشان کردند. اگر روزی بیگناهی من بر همگان ثابت شد که قطعاً اینگونه خواهد شد و خداوند حقیقت را آشکار خواهد کرد، آن روز خداوند خودش تقاص این کار شاهدان ناحق را خواهد داد.»
وی در بخش پایانی وصیتنامه نیز خطاب به پدر و مادر خود نوشته است: «با تمام خوبیهایی که برای من انجام دادید، من فرزند خوبی برای شما نبودم. مرا ببخشید و شرمندهام.»
رسانک پیشتر گزارش داده بود که سحرگاه چهارشنبه ۳۱ تیرماه ۱۴۰۵، حکم اعدام علیاحمد یوسفی، حدوداً ۳۴ ساله، متأهل، اهل روستای چاهمراد از توابع کهنوج و ساکن جیرفت، در زندان جیرفت به اجرا درآمد. وی در سال ۱۳۹۸ و پس از یک نزاع بازداشت شده بود و در جریان رسیدگی قضایی با اتهام «قتل عمد» روبهرو شد. به گفته منابع رسانک، علیاحمد همواره این اتهام را رد میکرد، اما دادگاه با استناد به اظهارات افرادی که بهعنوان «شاهد» معرفی شده بودند، حکم قصاص نفس را صادر کرد و این حکم پس از اعتراض نیز به تأیید رسید.
منابع همچنین به رسانک گفته بودند که خانواده علیاحمد یوسفی در طول سالهای گذشته از طریق ریشسفیدان، معتمدان محلی و دیگر راههای مسالمتآمیز، بارها برای جلب رضایت خانواده مقتول تلاش کردند، اما این اقدامات سرانجامی نداشت و حکم اعدام وی به اجرا درآمد.
Be the first to comment