به گزارش رسانک، روز جمعه ۲۱ فروردینماه ۱۴۰۵، مولوی فضلالرحمن کوهی، امام جمعه پشامگ راسک، در مراسم نماز جمعه این روستا ضمن اعلام خبر احضار خود به دادگاه ویژه روحانیت مشهد گفت این احضار پس از واکنش او به موضوع مطرحشده درباره ترور مولوی عبدالحمید اسماعیلزهی، امامجمعه زاهدان، صورت گرفته است. وی همچنین در این سخنرانی به بیان جزئیاتی از دوران زندان، فشارهای امنیتی، بیاعتمادی نسبت به حاکمیت و دلایل سکوت خود در قبال برخی تحولات از جمله جنگ ایران و آمریکا پرداخت.
مولوی کوهی با اشاره به احضار خود گفت: «الان چند روز پیش از دادگاه ویژه روحانیت مشهد برایم تماس گرفتند که باید بیایید به دادگاه که بدلیل جنگ اسرائیل و آمریکا با ایران مناسب دیده نشد که بروم ولی دوباره برایم تماس گرفتند که نه هرطور شده باید بیایید.» او درباره علت این احضار افزود: «اخیراً در مورد حضرت شیخالاسلام مولوی عبدالحمید مطلبی مبنی بر ترور ایشان در فضای مجازی مطرح شد و من هم به حسب وظیفه واکنش نشان دادم؛ حالا چون این را گفتهام باید بروم مشهد جواب بدهم.»
وی در بخش دیگری از سخنان خود با اشاره به شش سال زندان در مشهد اظهار داشت: «این را همه میدانند من شش سال در مشهد زندان بودهام… خدا را گواه میگیرم هیچ وقت در دلم این حرف در حد خیال هم گذر نکرده که چرا سخنانی گفتهام.» او تأکید کرد که در دوران زندان «سرم را جلوی هیچ تهدیدی خم نکردم و جز سخن حق به زبان نیاوردم.»
مولوی کوهی همچنین از فشارها و برخوردهای امنیتی علیه خود و اطرافیانش پرده برداشت و گفت: «مسجد و مدرسه و خانهٔ من در نبودم مورد تهدید و ارعاب قرار گرفتند… با کفشهایشان وارد مسجد شدهاند، قرآنها را از روی میزها به زمین انداختند و در و شیشهها را شکستهاند.» وی افزود که فرزندش نیز در این مدت بازداشت شده است.
او در ادامه با اشاره به سکوت خود در قبال برخی رویدادها، از جمله حوادث دیماه ۱۴۰۴، گفت: «وقتی جریان دی ماه برای هموطنانم رخ داد من کاملاً سکوت اختیار کردم… از خداوند متعال به ازای آن سکوت پوزش میطلبم.» وی همچنین درباره عدم موضعگیری در قبال جنگ ایران و آمریکا افزود: «سکوتمان از بیاعتمادی است… اگر بدانیم شما به آنچه گفتید پایبند هستید، سکوت نمیکردیم.»
مولوی کوهی در بخش دیگری از سخنان خود نسبت به فشار بر منتقدان و با اشاره به مولوی عبدالغفار نقشبندی، امامجمعه موقت سابق در شهرستان راسک هشدار داد و اظهار داشت: «هر کسی که از کشور بیرون رفته و اسلحه به دست گرفته عاملش تنگنظریهای شما بوده.» او همچنین از مسئولان خواست «ظرفیت و تحمل خود را بالا ببرند» و افزود: «زاویه را برای کسی که انتقاد میکند تنگ نکنید.» وی در پایان با تأکید بر اهمیت اماکن مذهبی گفت: «مساجد و مدارس خط قرمز هستند» و از مردم خواست نسبت به این موضوع حساس باشند.
این اظهارات در شرایطی مطرح میشود که احضار و فشار بر روحانیون منتقد در مناطق بلوچستان همواره ادامه داشته و برخورد با افرادی مانند مولوی کوهی بهدلیل حمایت از چهرههایی چون مولوی عبدالحمید، نشانهای از تشدید محدودیتها علیه صداهای منتقد تلقی میشود. چنین رویکردی در چارچوب سیاستهای امنیتی جمهوری اسلامی ایران، نهتنها به افزایش نارضایتی و بیاعتمادی دامن زده بلکه زمینههای فاصلهگیری بیشتر میان جامعه و حاکمیت را نیز تقویت کرده است؛ مسیری که میتواند در کنار نقشآفرینی نیروهای اجتماعی در بلوچستان، به تضعیف پایههای قدرت مرکزی و تسریع روندهای اعتراضی منجر شود.
Be the first to comment