به گزارش رسانک، امروز پنجشنبه ۱۴ اسفند ماه ۱۴۰۴، همزمان با ورود جنگ میان ایالات متحده آمریکا و اسرائیل با جمهوری اسلامی ایران به پنجمین روز خود، شهرهای ساحلی چابهار و کنارک در جنوب استان سیستان و بلوچستان به یکی از نقاطی تبدیل شدهاند که آثار تحولات نظامی و صدای انفجارها در آن بهوضوح احساس میشود. گزارشهای میدانی دریافتی نشان میدهد که طی این چند روز چندین انبار مهمات و تأسیسات نظامی در پایگاههای هوایی و دریایی اطراف این دو شهر هدف حملات موشکی قرار گرفته و آثار این حملات همچنان در فضای شهر قابل مشاهده است.
بر اساس اطلاعات بهدستآمده از ساکنان محلی، در این ۵ روز چندین انبار مهمات و مراکز پشتیبانی نظامی در پایگاههای هوایی و دریایی اطراف کنارک و چابهار هدف موشکها قرار گرفتهاند. گفته میشود بخشی از تجهیزات و حتی برخی کشتیهای متعلق به سپاه پاسداران و ارتش جمهوری اسلامی در این حملات آسیب دیده یا به طور کامل منهدم شدهاند. به گفته شاهدان محلی، تمرکز حملات بیشتر بر زیرساختهای نظامی از جمله انبارهای مهمات، سامانههای پدافندی، مراکز ارتباطی و تأسیسات لجستیکی بوده است. ساکنان میگویند تا این لحظه مناطق مسکونی داخل پایگاهها یا محلههای شهری کمتر هدف مستقیم قرار گرفتهاند، اما شدت انفجارها به حدی بوده که در برخی مناطق، بهویژه در کنارک، شیشه خانهها شکسته است. از آنجا که اطراف شهر کنارک و حتی بخشهای وسیعی از چابهار در مجاورت مراکز نظامی و امنیتی قرار دارد، صدای انفجارها بهراحتی در سطح شهر شنیده شده و فضای سنگینی بر زندگی روزمره مردم حاکم کرده است.
در ساعات نخست آغاز جنگ، موجی از ترس و نگرانی در میان مردم شکل گرفت و بسیاری از ساکنان کنارک، بهویژه خانوادههایی که در نزدیکی پایگاههای نظامی زندگی میکردند، تلاش کردند شهر را ترک کنند. حتی گفته میشود برخی نیروهای نظامی و کارکنان غیرنظامی نیز در همان روزهای ابتدایی پایگاهها را ترک کردهاند. کارمندان و ساکنان غیربومی که در چابهار و کنارک مشغول کار بودند نیز تلاش کردند به شهرهای زادگاه خود بازگردند. در کنارک شمار قابل توجهی از مردم به روستاها و شهرهای اطراف، بهویژه به سمت نیکشهر و مناطق امنتر رفتند؛ جایی که بستگان یا آشنایانی داشتند. کسانی که امکان رفتن نداشتند ناچار در شهر باقی ماندند. چابهار به دلیل جمعیت بیشتر و گستردگی شهر کمتر شاهد تخلیه گسترده بود، اما در آنجا نیز برخی خانوادهها ترجیح دادند برای چند روز شهر را ترک کنند.
در روزهای نخست جنگ، جاده کنارک به چابهار و مسیر منتهی به نیکشهر به یکی از مسیرهای بسیار پررفتوآمد تبدیل شد. شاهدان میگویند بسیاری از خودروهایی که در این مسیر دیده میشدند مملو از وسایل خانوادههایی بودند که شهر را ترک میکردند. همزمان با این موج خروج، قیمت بنزین در بازار آزاد به شدت افزایش یافت. به گفته منابع رسانک، بنزینی که پیش از جنگ هر ۲۰ لیتر آن حدود ۵۰۰ تا ۶۰۰ هزار تومان معامله میشد، در روزهای نخست جنگ تا حدود ۸ میلیون تومان نیز فروخته شد. اکنون با گذشت چند روز، قیمت آن در بازار آزاد به حدود ۲ تا ۳ میلیون تومان کاهش یافته است. پمپبنزینها در روزهای ابتدایی جنگ بسیار شلوغ بودند، اما اکنون در برخی نقاط چابهار و کنارک صفها کمتر شده است؛ زیرا هنوز بسیاری از ساکنان به شهر بازنگشتهاند.
با گذشت ۵ روز از آغاز جنگ، بخشی از کسانی که شهر را ترک کرده بودند به خانههای خود بازگشتهاند، هرچند حملات همچنان ادامه دارد. برخی از ساکنان میگویند نگرانی از سرقت و خالی ماندن خانهها آنان را مجبور به بازگشت کرده است. عدهای دیگر نیز گفتهاند زندگی در خانه اقوام یا در شهرهای دیگر برایشان دشوار بوده، بهویژه برای کودکان. گروهی نیز با نوعی پذیرش شرایط میگویند که به تدریج به صدای انفجارها عادت کردهاند. در میان مردم این باور شکل گرفته که در حال حاضر کنترل آسمان منطقه در دست نیروهای آمریکایی و اسرائیلی است و ساکنان میگویند تقریباً هر روز جنگندههایی را در ارتفاع بالا در آسمان منطقه مشاهده میکنند.
در روزهای نخست جنگ گزارشهایی منتشر شد مبنی بر اینکه برخی بیمارستانها از بیماران خواستهاند در صورت امکان به مراکز درمانی دیگر منتقل شوند. دلیل اصلی این موضوع کمبود کادر درمان عنوان شده است؛ زیرا بسیاری از پزشکان و کارکنان درمانی چابهار و کنارک غیربومی هستند و در روزهای ابتدایی جنگ شهر را ترک کردهاند.
منابع رسانک همچنین میگویند تا این لحظه هیچ گزارش رسمی از سوی رسانهها یا نهادهای حکومتی درباره میزان تلفات انسانی در پایگاههای نظامی کنارک و چابهار منتشر نشده است.
با این حال برخی گزارشهای غیررسمی و روایتهای محلی از بیمارستانها، بهویژه در کنارک، از کشته شدن تعدادی از نیروهای نظامی در نخستین روز حملات خبر میدهند. به دلیل قطع یا محدودیت اینترنت و فضای شدید امنیتی، اطلاعات دقیق در این باره منتشر نشده و بسیاری از جزئیات تنها از طریق روایتهای محلی منتقل میشود.
در حال حاضر فضای چابهار نسبت به روزهای نخست جنگ آرامتر اما همچنان خلوتتر از وضعیت عادی است. برخی مغازهها فعالیت خود را از سر گرفتهاند و زندگی به شکل محدود جریان دارد، اما حضور کمتر مردم در خیابانها و نگرانی پنهان در میان ساکنان کاملاً محسوس است. در کنارک اما تأثیر جنگ بیشتر احساس میشود، زیرا نزدیکی این شهر به پایگاههای نظامی باعث شده صدای انفجارها و تحرکات نظامی بیشتر شنیده شود. تداوم این وضعیت نشان میدهد که تبدیل مناطق مسکونی بلوچستان به حلقهای از پایگاههای نظامی جمهوری اسلامی، در شرایط درگیری نظامی بیش از هر چیز امنیت و زندگی مردم بومی را به خطر میاندازد؛ مردمی که بدون نقشی در تصمیمات نظامی حکومت، اکنون ناچارند زندگی روزمره خود را در سایه جنگ و نااطمینانی ادامه دهند.
Be the first to comment