


به گزارش رسانک، امروز شنبه ۹ اسفند ماه ۱۴۰۴، همزمان با افزایش تنشها میان ایالات متحده آمریکا و جمهوری اسلامی ایران و استقرار ناوهای آمریکایی در نزدیکی آبهای جنوب بلوچستان، بررسیهای میدانی و دادههای محلی حاکی از گسترش و تقویت تأسیسات نظامی در امتداد سواحل مکران، از محدوده چابهار تا پسابندر است؛ مناطقی که طی سالهای گذشته بهصورت تدریجی به پهنههای حفاظتشده و دارای محدودیت شدید تردد تبدیل شدهاند و اکنون نشانههایی از ایجاد سازههای زیرزمینی و استحکامات دفاعی پیشرفته در آنها دیده میشود.
در محور ساحلی رمین تا پسابندر، جاده دسترسی که پیشتر صرفاً یک مسیر محلی بود، بهصورت دو بانده توسعه یافته و کنترلهای امنیتی در آن افزایش یافته است. منابع میگویند در برخی مقاطع در سالهای قبلتر حتی به رانندگان کامیونهای حامل شن و ماسه برای پایگاههای نظامی، اجازه ورود به محدودههای خاص آن داده نشده و نیروهای مستقر خود اقدام به تخلیه بار و بازگرداندن خودروها کردهاند؛ موضوعی که نشاندهنده حساسیت بالای لجستیکی و امنیتی این مسیر است.
در روستای کوه پُشَت در نزدیکی پسابندر و همچنین در ارتفاعات مشرف به ساحل، گزارشهایی از حفر تونلها و ایجاد دیدهبانیهای مستقر بر فراز کوهها بدست آمده است. همچنین در محدوده کوه «کچو» در مسیر ساحلی، یک پایگاه مجزا ایجاد شده که بهگفته منابع، بخشی از یک شبکه پشتیبانی گستردهتر محسوب میشود. برخی گزارشها نیز از ارتباط احتمالی این تونلها با اسکله نظامی موسوم به اسکله نظامی امام علی حکایت دارد؛ تأسیساتی که در اختیار سپاه پاسداران انقلاب اسلامی قرار دارد.
در محدوده شمال و شمالغربی زندان چابهار نیز، اطراف زندان چابهار، ساختوسازهای حفاظتی و امنیتی گسترش یافته و منطقه به یک پهنه بهشدت کنترلشده تبدیل شده است. منابع از ایجاد سازههای زیرزمینی در این محدوده خبر میدهند، هرچند جزئیات رسمی درباره کاربری دقیق این تأسیسات منتشر نشده است.
پیشتر نیز نام چابهار و پسابندر در برخی اظهارات رسمی بهعنوان نقاط دارای اهمیت راهبردی در جنوب شرق سیستان و بلوچستان مطرح شده بود. اکنون همزمانی گسترش این زیرساختها با افزایش تنشهای منطقهای، این پرسش را تقویت میکند که سواحل بلوچستان به یکی از کانونهای اصلی آرایش دفاعی و موشکی جمهوری اسلامی تبدیل شدهاند؛ تحولی که در صورت بروز درگیری مستقیم، میتواند این مناطق را به خط مقدم تقابلهای نظامی بدل سازد و پیامدهای امنیتی و انسانی گستردهای برای ساکنان بومی در پی داشته باشد.
Be the first to comment