به گزارش رسانک، امروز دوشنبه ۴ اسفند ماه ۱۴۰۴، پنجمین سالگرد کشتار سوختبران بلوچ در مرز شمسر واقع در منطقه بمپشت سراوان است؛ واقعهای که در ۴ اسفند ۱۳۹۹ با تیراندازی مستقیم نیروهای سپاه پاسداران به سوی سوختبرانی که در آن سوی مرز در وضعیت دشوار و بدون دسترسی کافی به آب و غذا مانده بودند رخ داد و دهها کشته و زخمی بر جای گذاشت. این حادثه به سرعت به یکی از تلخترین رخدادهای سال ۱۳۹۹ در بلوچستان بدل شد و موجی از اعتراضات گسترده مردمی را در پی داشت که با سرکوب خونین و قطع اینترنت همراه بود.
در آن روز، نیروهای سپاه پاسداران در گذر مرزی شمسر شهرستان سراوان به سوی سوختبران آتش گشودند. تیراندازی مستقیم به سوی افرادی که برای تأمین معیشت خانوادههای خود در آن منطقه حضور داشتند، موجب جانباختن و مجروح شدن دهها تن شد؛ آماری که هیچگاه بهصورت شفاف و رسمی اعلام نشد و همین ابهام، بر نگرانی و خشم عمومی افزود.
روز پس از این کشتار، شهروندان برای مطالبه پاسخگویی مسئولان به فرمانداری سراوان مراجعه کردند، اما عدم ارائه توضیح روشن از سوی مقامات، اعتراضات مردمی را در پی داشت. این اعتراضات ابتدا در سراوان آغاز شد و سپس به سرعت به دیگر شهرهای بلوچستان گسترش یافت و حدود یک هفته ادامه داشت. در جریان این اعتراضات نیز شمار دیگری از شهروندان بلوچ با شلیک مستقیم نیروهای حکومتی کشته و زخمی شدند و دهها نفر بازداشت گردیدند. همزمان با گسترش اعتراضات، اینترنت در بسیاری از مناطق بلوچستان قطع شد.
در آن مقطع، دادستان نظامی استان سیستان و بلوچستان از تشکیل پرونده در دادسرای نظامی برای بررسی حادثه گذر مرزی شمسر خبر داده و اعلام کرده بود که سازمان قضایی نیروهای مسلح به موضوع رسیدگی خواهد کرد. با گذشت پنج سال، نتیجهای شفاف و علنی از این پرونده اعلام نشده و خانوادههای قربانیان همچنان در انتظار روشن شدن ابعاد کامل این کشتار و معرفی عاملان آن هستند.
کشتار شمسر در حافظه جمعی ملت بلوچ به عنوان نقطهای سرنوشتساز در روند تحولات سالهای اخیر بلوچستان ثبت شده است؛ روندی که در ادامه آن، جمعه خونین ۸ مهر ۱۴۰۱ در زاهدان و رویداد ۱۳ آبان ۱۴۰۱ در خاش نیز با کشته و زخمی شدن دهها شهروند همراه شد و اعتراضات مردمی را برای ماهها در شهرهای مختلف بلوچستان تداوم بخشید؛ اعتراضاتی که بنا بر گزارشها حدود سیزده ماه به صورت پیوسته ادامه داشت. اکنون در پنجمین سالگرد کشتار شمسر، این سلسله حوادث همچنان در حافظه عمومی زنده است و مطالبه عدالت و پاسخگویی، بیپاسخ باقی مانده است.
Be the first to comment