به گزارش رسانک، شامگاه یکشنبه ۳ اسفند ماه ۱۴۰۴، مراسم تشییع پیکر «عبدالله (عمر) پرکی» که بر اثر شکنجههای وحشتناک و غیرانسانی نیروهای اطلاعات انتظامی از جمله «محمدرضا بزی» در بازداشتگاه این نهاد در شهرستان مهرستان به قتل رسیده بود، با حضور گسترده مردم از نقاط مختلف مهرستان برگزار شد، این در حالی است که پزشکی قانونی در اقدامی عجیب، «تشنج» را نتیجه مرگ این شهروند اعلام کرده که سخنرانان این مراسم ضمن پرداختن به آن، لزوم شفافیت مسئولان قضایی و برخورد جدی با خاطیان نظامی را تاکید کردند.
در جریان مراسم خاکسپاری، یکی از سخنرانان با اشاره به بیاعتمادی عمومی نسبت به روند رسیدگیها گفت: «مردم نمیدانند کجا بروند و از چه کسی شکایت کنند؛ متأسفانه اعتمادی وجود ندارد. طبق گزارشهایی که به ما رسیده، مسئولان پزشکی قانونی علت مرگ را تشنج اعلام کردهاند. پس این آثار شکنجههای وحشیانه چه هستند؟ ما چطور به شما اعتماد کنیم؟ اگر این دروغ نیست پس چه است؟ شما مردم را چه چیزی فرض کردهاید که فکر میکنید مردم متوجه نیستند؟ اگر نمیتوانید مسئولیت خود را انجام بدهید، کنار بکشید. اگر نمیتوانید امنیت مردم را برقرار کنید، کنار بکشید.»
وی ادامه داد: «مسئولان فکر نکنند که چهاردیواری و اختیار دارند که هر کاری دلشان بخواهد انجام دهند. این قوانین مندرآوردی به درد خودتان میخورند و این مسئولان بایستی پاسخگو بشوند. اگر کسی که هنوز قدرت کنترل روان خود را ندارد و انسانیت ندارد، برای یک حرف معمولی به جان مردم میافتد، نباید حق در دست گرفتن اسلحه داشته باشد و جان مردم را بگیرد.»
وی با طرح پرسش درباره نحوه رفتار با بازداشتشدگان افزود: «کجای اسلام اجازه میدهد انسانی برای اخذ اعتراف آنقدر تحت فشار و شکنجه قرار گیرد که جان خود را از دست بدهد؟ اگر توان برقراری امنیت برای مردم را ندارید، کنار بروید. لذا جریان قتل این جوان را باید همه شفافسازی کنند. مسئولان هم برای هر گزارش پوشالی هر فرد نفوذی نباید اینگونه تحریک شوند و به بازار حمله کنند و به جان مردم بیفتند. اون افرادی که بصورت خودمختار این اعمال را انجام میدهند باید در مقابل قانون و قضات پاسخگو باشند. اعترافات اجباری که با شکنجه به دست بیاورید و فرد را تا حدی شکنجه کنید که به مرگ برسد، این اعترافات چه ارزشی دارند؟»
«عبدالله (عمر) پرکی»، حدوداً ۱۹ ساله، فرزند محمدبخش (خانمحمد)، متأهل و دارای یک فرزند ششماهه و اهل روستای کنت از توابع شهرستان سیب و سوران توسط رسانک احراز شده بود که روز سهشنبه ۲۸ بهمن ماه ۱۴۰۴ در مقابل یک تعمیرگاه در سطح شهر مهرستان توسط نیروهای لباسشخصی اطلاعات انتظامی بازداشت و به بازداشتگاه این نهاد منتقل شده بود.
روز ۲ اسفندماه پیکر وی با آثار گستردهای از شکنجه به خانوادهاش تحویل داده شد و پس از تحویل، برای انجام کالبدشکافی به پزشکی قانونی زاهدان منتقل شد و خانواده او همزمان با ثبت شکایت رسمی در دادگاه عمومی و دادگاه نظامی، روند پیگیری قضایی این پرونده را آغاز کردهاند.
بر اساس مشاهدات خانواده پس از تحویل پیکر، آثار گستردهای از خشونت بر بدن وی مشاهده شده است؛ از جمله شکستگی در انگشتان دست، شکستگی یک پا، آسیب در چند ناحیه از دست، صدمات شدید به گردن، از بین رفتن بخش عمده دندانها بهگونهای که از حدود ۳۰ دندان تنها دو دندان سالم باقی مانده و نیز ناخنهای وی کنده شدهاند. همچنین گفته شده برخی شکستگیها بدون رسیدگی درمانی در همان وضعیت باقی مانده و صورت او نیز بهشدت خونآلود بوده است.
در همین راستا، روز یکشنبه ۲ اسفندماه، در پی انتشار ویدئویی از پیکر عبدالله مرکز اطلاعرسانی پلیس سیستان و بلوچستان اعلام کرد که به دستور سردار «مرتضی جوکار» فرمانده انتظامی ویژه جنوب استان، تیمی ویژه برای بررسی نحوه وقوع این حادثه اعزام شده است. این اعلام در حالی صورت میگیرد که پرسشها درباره علت مرگ این شهروند در دوران بازداشت، نحوه نگهداری و مسئولیت نیروهای دخیل همچنان بیپاسخ مانده و افکار عمومی در انتظار شفافسازی رسمی است.
در اطلاعیه پلیس آمده است که وی به اتهام «قتل» تحت نظر بوده و با هماهنگی مرجع قضایی، بازرسان و کارشناسان تیم نظارتی در حال بررسی موضوع هستند و نتیجه بررسیها متعاقباً اعلام خواهد شد. با این حال، تا زمان تنظیم این گزارش، هیچ توضیحی درباره روند دقیق بررسی، افراد مورد بازخواست یا زمان اعلام نتیجه ارائه نشده است.
لازم به ذکر است که در سال ۲۰۲۵، دستکم ۹ زندانی بلوچ جان خود را از دست دادهاند که ۸ نفر از آنان در داخل زندان و یک نفر در دوران مرخصی و در بیمارستان فوت و یک نفر در نتیجه ضربوجرح مجروح شده است. سه مورد مرگ در زندان ایرانشهر و دو مورد در داخل زندان زاهدان و یک مورد بیرون آن و همچنین در زندانهای شیراز، چابهار و یزد نیز هر کدام یک مورد مرگ گزارش شده که ۶ نفر بهدلیل عدم رسیدگی پزشکی و در سه مورد دیگر، علت مرگ نامشخص باقی مانده است.
Be the first to comment