به گزارش رسانک، در سال ۲۰۲۵، کودکان بلوچ یکی از آسیبپذیرترین گروهها در برابر نقض حقوق بشر در بلوچستان بودهاند و در موارد متعدد، حقوق بنیادین آنان از جمله حق حیات، حق سلامت، حق امنیت و حق برخورداری از حمایت در برابر خشونت بهطور جدی نقض شده است.
بر اساس اطلاعات گردآوریشده، در مجموع ۴۵ کودک در سال ۲۰۲۵ کشته یا مجروح شدهاند. از این تعداد، ۱۸ کودک جان خود را از دست دادهاند و ۲۷ کودک دیگر دچار جراحات جسمی شدهاند. در میان جانباختگان، سه مورد جنین ثبت شده است؛ دو جنین در نتیجه قصور پزشکی و خطاهای درمانی جان باختهاند و یک جنین نیز در پی قتل مادر باردار توسط همسرش جان خود را از دست داده است. این موارد، نقض همزمان حق حیات زن و کودک و نمونهای از پیوند خشونت خانگی با نقض شدید حقوق کودک به شمار میرود.
یکی از نگرانیهای جدی در سال ۲۰۲۵، قصور پزشکی و فقدان امکانات درمانی ضروری در مناطق مختلف بلوچستان بوده است. دستکم ۸ مورد قصور پزشکی ثبت شده که در نتیجه آن ۷ کودک جان خود را از دست داده و یک کودک مجروح شده است. همچنین در یک مورد دیگر، نبود پادزهر عقرب و کمبود امکانات درمانی باعث مرگ یک کودک شده است. این موارد نشان میدهد که فقدان دسترسی برابر به خدمات درمانی، بهویژه در شرایط اضطراری، بهطور مستقیم جان کودکان بلوچ را به خطر انداخته است.
در کنار کاستیهای درمانی، موارد متعددی از خشونت فیزیکی علیه کودکان نیز ثبت شده است. این خشونتها شامل ضربوجرح توسط اعضای خانواده، باغبان، معلم، مأموران شهرداری و افراد ناشناس بوده و بیانگر ضعف جدی در سازوکارهای حمایتی و نظارتی برای حفاظت از کودکان است. چنین رفتارهایی، نقض صریح حق کرامت انسانی و حق کودک برای زندگی در محیطی امن و عاری از خشونت بهشمار میرود.
در سال ۲۰۲۵، همچنین پنج کودک قربانی تجاوز جنسی شدهاند؛ مواردی که نشاندهنده آسیبپذیری شدید کودکان در برابر خشونت جنسی و فقدان نظام مؤثر پیشگیری، حمایت و پاسخگویی در این زمینه است. نبود مسیرهای امن گزارشدهی، ترس خانوادهها از پیامدهای اجتماعی یا امنیتی و ضعف حمایتهای روانی و حقوقی، از جمله عواملی است که این نقضها را تشدید کرده است.
از دیگر موارد نگرانکننده، مسمومیت دانشآموزان در محیطهای آموزشی است. دستکم ۲۰ نفر دیگر از آسیبدیدگان ثبتشده، دانشآموز بودهاند که بهدلیل نبود نظارت کافی، شرایط ناایمن و ضعف مدیریت سلامت در مدارس دچار مسمومیت شدهاند. این موارد، نقض حق آموزش در محیطی امن و سالم و نشانهای از بیتوجهی به مسئولیت دولت در تضمین امنیت کودکان در مراکز آموزشی است.
علاوه بر این، مواردی از تیراندازی افراد ناشناس، تصادفات، برقگرفتگی و حمله سگهای خیابانی نیز بهعنوان عوامل آسیبدیدگی یا مرگ کودکان ثبت شدهاند که همگی به نبود زیرساختهای ایمن، ضعف مدیریت شهری و فقدان اقدامات پیشگیرانه مؤثر بازمیگردد.
از منظر حقوق بینالملل، کودکان مشمول حمایتهای ویژهاند و دولت ایران بهعنوان عضو کنوانسیون حقوق کودک موظف است حق حیات، سلامت، امنیت و حفاظت در برابر خشونت را برای همه کودکان بدون تبعیض تضمین کند.
Be the first to comment