
به گزارش رسانک، روز گذشته ۲۴ بهمن ماه ۱۴۰۴، مولوی فضلالرحمن کوهی، امام جمعه روستای پشامگ از توابع شهرستان راسک، در خطبههای نماز جمعه مسجد جامع این روستا با واکنش به حملات و اتهامزنی برخی رسانههای حکومتی علیه مولوی عبدالحمید، از او به عنوان «خط قرمز و زبان گویای اهلسنت» یاد کرد و تأکید کرد که هیچگونه فاصلهای میان علمای اهلسنت و مواضع وی وجود ندارد.
مولوی کوهی تصریح کرد که موضعگیریهای مولوی عبدالحمید صرفاً دیدگاه شخصی او نیست، بلکه به نمایندگی از علمای اهلسنت و در دفاع از حقوق مردم ایران بیان میشود. وی گفت اگر حاکمیت یا هر مسئولی قصد نزدیکی و مدارا با جامعه اهلسنت را دارد، راه آن از احترام و اصلاح رابطه با مولوی عبدالحمید میگذرد.
او با اشاره به حوادث دیماه ۱۴۰۴ اظهار داشت هیچ عالم آزادهای نسبت به کشتهشدن افرادی که به گفته او بهدلیل فریاد گرسنگی و مطالبهگری جان باختهاند، بیتفاوت نیست. به گفته وی، سکوت برخی علما به معنای اختلاف یا محافظهکاری نیست، بلکه به این دلیل است که مولوی عبدالحمید به نمایندگی از آنان سخن گفته و آنان «قدم به قدم و مو به مو» از مواضع او تبعیت میکنند.
امام جمعه پشامگ همچنین انتشار مطالبی در فضای مجازی درباره موضعگیری ۶۰۰ نفر از علمای اهلسنت برخلاف دیدگاههای مولوی عبدالحمید را رد کرد و آن را تلاشی برای ایجاد شکاف دانست. او تأکید کرد علمای اهلسنت حتی به اندازه «سر سوزنی» موضعی متفاوت ندارند و در صورت لزوم خود نیز موضعگیری خواهند کرد.
مولوی کوهی در ادامه با بیان اینکه کشور را دوست دارند و اجازه تعرض هیچ بیگانهای را نمیدهند، گفت در عین حال نمیتوان نسبت به مطالبات و جانباختن شهروندان بیتفاوت بود و شرایط فعلی نتیجه بیتوجهی به هشدارها و درخواستهای مکرر برای رسیدگی به مشکلات مردم است.
وی در بخش پایانی سخنانش با اشاره به بازداشت فرزندش گفت بهخوبی میداند چرا «نوح کوهی» بازداشت شده و چه «دستهایی پشتپرده» در این پرونده نقش داشتهاند، اما تاکنون بهدلیل مصلحت سکوت کرده است. او تأکید کرد نه از مسئولان التماس آزادی کرده و نه خواهد کرد، اما بازداشت فرزندش نباید ابزاری برای وادار کردن وی به سکوت باشد و در صورت نیاز جزئیات بیشتری را بیان خواهد کرد.
لازم به ذکر است که حافظ «نوح کوهی»، ۲۶ ساله و از مدرسین شعبه حفظ حوزه علمیه پشامگ، روز سهشنبه ۲۸ فروردین ۱۴۰۳ پس از احضار تلفنی به اطلاعات سپاه راسک، به همراه بستگان خود به این نهاد مراجعه کرد و همانجا توسط مأموران بازداشت شد. وی پیشتر در اسفند ۱۴۰۲ با انتشار ویدئویی، در پی تداوم بیخبری از وضعیت پدرش که در آن زمان در زندان وکیلآباد مشهد بود، خواستار اجازه تماس و ملاقات شده بود.
Be the first to comment