روایت جان‌باختن «محمدمهدی سالاری»؛ دانشجوی نخبه اهل کهنوج در اعتراضات مشهد

به گزارش رسانک، امروز سه‌شنبه ۲۱ بهمن‌ماه ۱۴۰۴، نزدیکان «محمدمهدی سالاری» از نحوه جان‌باختن او در جریان اعتراضات سراسری علیه جمهوری اسلامی ایران در شهر مشهد روایت می‌کنند؛ جوانی که شامگاه پنجشنبه ۱۸ دی‌ماه پس از آخرین تماس تلفنی با خانواده‌اش ناپدید شد و ساعاتی بعد، بدون اطلاع‌رسانی شفاف، جان‌باخته اعلام شد. به گفته خانواده، ابتدا به آن‌ها گفته شده بود که او در بیمارستان بستری است، اما ساعاتی بعد مشخص شد که با اصابت گلوله به قلبش کشته شده و پیکرش در اختیار نهادهای دولتی قرار گرفته است.

«محمدمهدی سالاری»، متولد سال ۱۳۸۲، فرزند داریوش، اهل شهرستان کهنوج، دانشجوی نخبه دانشگاه فردوسی مشهد بود. او از دانشجویان ممتاز این دانشگاه به‌شمار می‌رفت و بنا به گفته نزدیکانش، «بورسیه تحصیلی برای ادامه تحصیل در آلمان نیز داشته است». خانواده او می‌گویند محمدمهدی در مسیر علمی خود آینده روشنی پیش رو داشت و همواره به‌عنوان یک نخبه شناخته می‌شد.

بر اساس روایت یکی از نزدیکان، محمدمهدی تا حدود ساعت ۱۰:۳۰ شب ۱۸ دی‌ماه با خواهرش در تماس بوده، اما پس از آن هیچ خبری از او نمی‌رسد. صبح روز جمعه ۱۹ دی‌ماه، حوالی ساعت ۱۰، مسئولان دانشگاه فردوسی مشهد با خانواده تماس گرفته و اعلام می‌کنند که فرزندشان جان خود را از دست داده است. خانواده که در کهنوج ساکن بودند، بلافاصله راهی مشهد می‌شوند، اما با اطلاعات متناقض مواجه می‌شوند؛ ابتدا گفته می‌شود که او در بیمارستان است و سپس اعلام می‌شود که بر اثر تیراندازی کشته شده است.

نزدیکان محمدمهدی می‌گویند گلوله مستقیماً به قلب او اصابت کرده و علت مرگ، شلیک مستقیم عنوان شده است. به گفته نزدیکان وی، همزمان روایت‌هایی از سوی منابع دولتی منتشر شد که تلاش داشت مرگ او را به عوامل دیگر نسبت دهد. مادر محمدمهدی این روایت‌ها را رد کرده و تأکید کرده است که فرزندش توسط نیروهای حکومتی کشته شده است.

یکی از بستگان او روایت می‌کند شبی که برای تحویل گرفتن پیکر محمدمهدی به مشهد رفته بودند، شمار زیادی از پیکرهای جان‌باختگان اعتراضات به‌صورت همزمان منتقل می‌شد و فضای محل، به‌گفته او، «مملو از جنازه‌هایی بود که بی‌صدا آورده و برده می‌شدند». پیکر محمدمهدی سرانجام روز یکشنبه ۲۱ دی‌ماه به کهنوج منتقل و در همان‌جا به خاک سپرده شد؛ در حالی که خانواده و نزدیکانش تأکید دارند او نه‌تنها یک معترض، بلکه یک نخبه علمی بود که جانش در سرکوب اعتراضات سراسری گرفته شد.