به گزارش رسانک، در سال ۲۰۲۵، احضار شهروندان بلوچ همچنان یکی از ابزارهای مورد استفاده نهادهای امنیتی و قضایی برای اعمال فشار، کنترل اجتماعی و ایجاد فضای بازدارندگی در بلوچستان بوده است. هرچند تعداد احضارهای مستندشده در این سال نسبت به برخی سالهای گذشته محدودتر است، اما این امر لزوماً به معنای کاهش نقض حقوق شهروندان بلوچ نیست و میتواند نشاندهنده تغییر در شیوههای اعمال فشار و افزایش استفاده از روشهای غیررسمی و فراقانونی باشد.
بر اساس اطلاعات و گزارشهای مستندشده، در سال ۲۰۲۵ دستکم ۶ مورد احضار شهروندان بلوچ بهصورت مستند ثبت شده است. از میان این موارد، سه مورد در شهر زاهدان و سه مورد دیگر هرکدام یک مورد در شهرهای راسک، زابل و چابهار گزارش شدهاند. اگرچه این آمار، تنها موارد ثبتشده و قابل مستندسازی را دربر میگیرد، اما بهدلیل ماهیت غیرشفاف و غیررسمی بسیاری از احضارها، احتمال میرود شمار واقعی این موارد بیش از ارقام موجود باشد.
افراد احضارشده در این موارد، طیفی متنوع از گروههای اجتماعی از جمله روحانیون، فعالان مدنی، روزنامهنگاران، بلاگرهای فعال در شبکههای اجتماعی، افراد معتمد بومی و سران طوایف را شامل میشوند.
بررسی الگوی احضارها حاکی از آن است که در بسیاری از موارد، احضارها بدون ارائه احضاریه کتبی رسمی و بدون توضیح روشن درباره موضوع یا اتهام و به وسیله تماس تلفنی صورت گرفتهاند. چنین رویهای، مطابق قوانین داخلی ایران فاقد وجاهت قانونی است و با اصول دادرسی عادلانه و حق امنیت قضایی شهروندان مغایرت دارد.
در برخی موارد، احضارها با لحن تهدیدآمیز، هشدار نسبت به پیامدهای عدم مراجعه یا فشار برای خودداری از فعالیتهای اجتماعی، رسانهای و مدنی همراه بوده است. این وضعیت، احضار را از یک اقدام قانونی قضایی به ابزاری برای ایجاد ترس و محدودسازی غیررسمی حقوق بنیادین شهروندان تبدیل میکند.
در مجموع، هرچند تعداد احضارهای ثبتشده در سال ۲۰۲۵ محدود بوده، اما ماهیت این احضارها، گروههای هدف قرارگرفته و شیوه اجرای آنها نشان میدهد که احضار همچنان بهعنوان ابزاری فراقانونی برای اعمال فشار و کنترل اجتماعی در بلوچستان مورد استفاده قرار میگیرد. مستندسازی این موارد، با وجود محدودیتهای اطلاعاتی، برای نشاندادن الگوی نقض حق امنیت قضایی و آزادیهای بنیادین شهروندان بلوچ ضروری است.
Be the first to comment