دومین سالگرد نامگذاری ۲۵ ژانویه به‌عنوان روز «یادبود نسل‌کشی بلوچ‌ها»

به گزارش رسانک، امروز یکشنبه ۵ بهمن ماه ۱۴۰۴ برابر با ۲۵ ژانویه ۲۰۲۶، دومین سالگرد نامگذاری روز «۲۵ ژانویه» به‌عنوان روز «یادبود نسل‌کشی بلوچ‌ها» است؛ روزی که به یاد کشف گورهای دسته‌جمعی در منطقه توتک از توابع خضدار در شرق بلوچستان نامگذاری شد؛ گورهایی که نمادی آشکار از سال‌ها ناپدیدسازی اجباری، ربایش، شکنجه و اعدام‌های فراقضایی شهروندان بلوچ بوده و همچنان یکی از تاریک‌ترین پرونده‌های باز حقوق بشری در بلوچستان به شمار می‌رود. با وجود گذشت سال‌ها، نه حقیقت به‌طور کامل روشن شده و نه عدالت برای قربانیان و خانواده‌های آنان محقق شده است.

در دی‌ماه ۱۴۰۲، بانُک دکتر «مهرنگ بلوچ»، فعال حقوق بشر و از چهره‌های شاخص جنبش اعتراضی علیه نسل‌کشی بلوچ‌ها اعلام کرد که ۲۵ ژانویه هر سال به‌عنوان روز «یادبود نسل‌کشی بلوچ» گرامی داشته خواهد شد. این نامگذاری به ابتکار کمیته همبستگی بلوچ انجام شد؛ نهادی که روز کشف اجساد دفن‌شده به‌صورت دسته‌جمعی در توتک خضدار در سال ۲۰۱۴ را به‌عنوان نماد جنایات سیستماتیک علیه ملت بلوچ انتخاب کرد.

گفتنی است که در سال ۲۰۱۴، پس از کشف این گور جمعی اعلام شد که دستکم ۱۵ جسد در محل یافت شده است، اما نهادهای حقوق بشری از جمله کمیسیون آسیایی حقوق بشر و رسانه‌های مستقل بلوچ، شمار واقعی اجساد را بیش از یکصد تن عنوان کردند؛ اجسادی که بسیاری از آن‌ها به شهروندان ناپدیدشده بلوچ نسبت داده شدند. سازمان عفو بین‌الملل و دیگر نهادهای بین‌المللی حقوق بشر نیز این واقعه را در چارچوب ناپدیدسازی اجباری و اعدام‌های خارج از دادرسی بررسی کرده و بارها خواستار انجام تحقیقات مستقل، شفاف و بی‌طرفانه شده‌اند.

با این حال، کمیسیون‌های رسمی تشکیل‌شده از سوی دولت پاکستان نه‌تنها به شناسایی عاملان این جنایت نینجامید، بلکه با رد مسئولیت نهادهای امنیتی و نظامی، بر ابهامات و بی‌اعتمادی خانواده‌های قربانیان افزود. این رویکرد، از نگاه فعالان حقوق بشر، مصداق تداوم مصونیت از مجازات و بی‌اعتنایی ساختاری به حق حیات و کرامت انسانی شهروندان بلوچ است.

روز «یادبود نسل‌کشی بلوچ» یادآور این واقعیت تلخ است که زخم بلوچستان صرفاً یک رویداد تاریخی نیست، بلکه نتیجه سیاست‌هایی است که سال‌ها با ناپدیدسازی، سرکوب و حذف فیزیکی انسان‌ها ادامه یافته است. زنده نگه‌داشتن یاد قربانیان این گورهای بی‌نام، نه‌تنها ادای احترام به جان‌های ازدست‌رفته، بلکه تلاشی برای مقابله با فراموشی، انکار و تکرار این جنایات است؛ جنایاتی که تا تحقق حقیقت و عدالت، همچنان بر زندگی مردم بلوچستان سایه افکنده‌اند.

اولین نفری باشید که دیدگاه می‌نویسد

ارسال دیدگاه

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد.


*