زخم‌های ماندگار سرکوب در بلوچستان؛ جنایاتی که فراموش نخواهند شد

✍ مهسا اربابی

در حالی‌که نگاه‌ها به تحولات و حملات اخیر میان اسرائیل و جمهوری اسلامی ایران دوخته شده بود، ملت بلوچ بار دیگر بر واقعیتی تأکید می‌کند که پیش از هر درگیری منطقه‌ای و جهانی، در خانه‌ ما جریان داشت و دارد: جنگی نابرابر از سوی رژیم جمهوری اسلامی علیه مردم بلوچستان؛ جنگی که با گلوله، اعدام، بازداشت و سرکوب اجرا شده و همچنان ادامه دارد.

نیروهای نظامی و امنیتی جمهوری اسلامی ایران، سال‌هاست که با بی‌رحمی و بدون هیچ پاسخگویی، جان، کرامت و زندگی مردم بلوچ را هدف قرار داده‌اند. نمونه‌های آشکار این ظلم را می‌توان در «جمعه خونین زاهدان» و «جمعه خونین خاش» دید؛ روزهایی که مردم بی‌دفاع بلوچ در میانه‌ نماز جمعه، تنها به دلیل دادخواهی برای حقوق‌شان، با رگبار گلوله پاسخ داده شدند و ده‌ها نفر به شهادت رسیدند.

این تنها گوشه‌ای از جنایاتی‌ست که در بلوچستان رخ داده و می‌دهد. بسیاری از خانواده‌ها عزیزان خود را در خیابان‌ها از دست داده‌اند، بسیاری دیگر در زندان‌های حکومت با احکام سنگین یا خطر اعدام روبه‌رو هستند. کودکانی یتیم شده‌اند، مادرانی چشم‌انتظار مانده‌اند و مردم بلوچ، هر روز در سایه‌ تهدید، فقر تحمیل‌شده، تبعیض سیستماتیک و سرکوب مستمر زندگی می‌کنند.

این ظلم‌ها، نه فقط قابل بخشش نیستند، بلکه هرگز فراموش نخواهند شد. هر گلوله‌ای که در زاهدان و خاش شلیک شد، هر حکم ناعادلانه‌ای که صادر شد، هر صدای معترضی که خاموش شد، در حافظه‌ جمعی ملت بلوچ حک شده است.

اولین نفری باشید که دیدگاه می‌نویسد

ارسال دیدگاه

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد.


*