چرا نباید فریب اشک تمساح و “دروغ درمانی های” پزشکیان را خورد  ✍ عبدالستار دوشوکی (مرکز مطالعات بلوچستان ـ لندن) مسعود پزشکیان در سفر اخیر خود (۲۰ دی ۱۴۰۳) به بلوچستان تلاش نمود تا از خود چهره ای ساده و مردمی و کاملا متفاوت از عملکرد ۴۶ ساله رژیم نشان دهد و به سبک اسلاف خویش اما با عوامفریبی بیشتر و ریختن اشک تمساح از رفع فقر, بی عدالتی و تبعیض در بلوچستان سخن بگوید. آن هم زمانی که چند کیلومتر آن طرف تر مامورین رژیم مشغول تخریب خانه های مردم در چابهار بودند. وانگهی فقر و بی عدالتی و تبعیضی که زاده  خود رژیمی است که پزشکیان از روز اول بعنوان بسیجی سرباز سرسپرده ولایت چه در جبهه و دانشگاه و مجلس و وزارت و صدارت در خدمت آن بوده است. وی با لفاظی طوری وعده فروشی یا در حقیقت با “دروغ درمانی” عوامفریبی می‌کند که گویی تازه وارد سیستم جور و جهل و ستم جمهوری اسلامی ایران شده است و از این همه فقر و عقب ماندگی و ستم مضاعف و بی عدالتی و تبعیض در کل ایران و بخصوص در بلوچستان شوکه شده است. تو گویی که ایشان در این سیستم جنایت پیشه وزیر و معاون وزیر و رئیس دانشگاه و نماینده و نایب رییس مجلس نبوده است و از ظلم و ستم در بلوچستان بی خبر بوده است. علیرغم اینکه نمایندگان بلوچ بارها از درد و رنج بلوچ به او گفته اند و حتی نمایندگان غیر بلوچ هم اعتراض شدید کرده اند. وی دوبار در چابهار از رفع بی عدالتی و تبعیض سخن گفت و به دروغ درمانی پرداخت. زمانی که انور بجارزهی، نماینده چابهار با التماس و تضرع از او خواست که به وعده ای که در سفر قبلی در زاهدان داده بود عمل کند، نماینده مجلس را با بی احترامی به توپ و تشر بست. واقعیت این است که تبعیض و نژادپرستی در ایران نهادینه شده است و نمونه بارز آن را نه تنها در ایران که حتی در رسانه های فارسی زبان نژادپرست برون مرزی نیز دید. و من بارها در این مورد سخن گفته و نوشته ام. پزشکیان حتی در زابل اعلام کرد که وضع استان نسبت به رژیم گذشته بدتر شده است و این وضعیت قابل قبول نیست و به هر شکلی که شده این وضعیت را باید به هم بریزیم. این دورویی حکایت از دو روی سکه فریب و سرکوب رژیم دارد. و نباید فریب اشک تمساح و “دروغ درمانی های” پزشکیان را خورد.