به گزارش رسانک، روز سه‌شنبه ۶ خرداد‌ ماه ۱۴۰۴، یک کودک ۸ ساله بلوچ در شهر  جالک (جالق)، مرکز شهرستان گلشن، قربانی شکنجه‌های وحشیانه پدر خود گشته بطوریکه هر ده انگشت دست‌های وی علیرغم شکسته شدن، با آب جوش سوزانده شده و تحت عمل جراحی در بیمارستان رازی سراوان قرار گرفته است.

هویت این کودک بلوچ، «ابوذر شهنوازی» ۸ ساله فرزند اسماعیل و اهل شهر جالق مرکز شهرستان گلشن عنوان شده است.

به گفته منابع رسانک، اسماعیل شهنوازی، پدر این کودک که پس از جدایی از همسرش، سرپرستی ابوذر را بر عهده دارد، او را به‌صورت مکرر مورد ضرب‌وجرح قرار می‌داده و این کودک از مدتی قبل قربانی خشونت خانگی بوده و در آخرین مورد، پدر این کودک هر ده انگشت دست او را روی زمین قرار داده و با میله آهنی شکسته است؛ سپس آب جوش روی دست‌های کودک ریخته که منجر به سوختگی شدید او شده است.

این کودک اکنون در وضعیت جسمی و روحی وخیم قرار دارد و پس از درمان و عمل جراحی در بیمارستان رازی سراوان ترخیص شده و هم‌اکنون در منزل مادر بزرگ مادری خود سکونت دارد و او با طرح شکایت در حال پیگیری مراحل قرانونی برای گرفتن حضانت و سرپرستی نوه خود از پدرش می‌باشد.

ویدیوئی که از تخت بیمارستان از ابوذر ضبط و ارسال شده، ابوذر می‌گوید: «پدرم هر روز من را شکنجه می‌داد. الان هم که بیمارستان هستم، حتی به دیدار من در بیمارستان نیامده تا حال من را جویا شود…» او می‌افزاید: «وقتی آب جوش رو دست‌هایم ریخت، از هوش رفتم. دیگه نمی‌دانستم چه اتفاقی افتاده است…» ابوذر در این ویدیو از روزهایی می‌گوید که با وجود سن پایین، بار سنگین درد، ترس و بی‌پناهی را با خود حمل کرده و اکنون، با دستان شکسته و سوخته، تنها چیزی که دارد، صدای زخمی‌اش است.

این در حالی است که ماده ۱۹ و ۳۷ کنوانسیون حقوق کودک (مصونیت از خشونت، شکنجه و رفتار غیرانسانی)، ماده ۳ (اولویت منافع کودک) و ماده ۳۹ (حق بازتوانی جسمی و روانی) نقض شده‌اند؛ همچنین در قوانین داخلی، ماده ۲ و ۹ قانون حمایت از کودکان و نوجوانان و ماده ۱۱۷۳ قانون مدنی درباره سلب حضانت در صورت آسیب به کودک، زیر پا گذاشته شده‌اند و نیاز به اقدام فوری دستگاه قضایی در این پرونده می‌باشد.

رسانک، از نهادهای مسئول، به‌ویژه دستگاه قضایی، می‌خواهد با فوریت نسبت به محافظت از این کودک، برخورد قضایی با عامل کودک‌آزاری و رسیدگی به وضعیت روحی و جسمی ابوذر اقدام فوری و جدی انجام دهند.

به گزارش رسانک، شامگاه چهارشنبه ۱۷ اردیبهشت ماه ۱۴۰۴، یک کودک ۴ ساله بلوچ فاقد شناسنامه در پی سقوط به گودال آبی در روستای سفیدآبه از توابع شهرستان نیمروز جان خود را از دست داد. این حادثه در حالی رخ داد که این گودال در نزدیکی خانه‌های مسکونی و در مرکز روستا واقع شده و فاقد هرگونه حصار یا اقدامات ایمنی برای جلوگیری از سقوط احتمالی ساکنان بوده است.

هویت این کودک جان‌باخته «نظیف براهویی» ۴ ساله، فرزند ذبیح‌الله و اهل سفیدآبه عنوان شده که پیکرش دو ساعت پس از ناپدید شدن، درون آب پیدا شده است.

بر اساس این گزارش، نظیف بدون اطلاع خانواده‌اش از خانه خارج شده و به دلیل نزدیکی محل سکونت به گودال، به درون آن سقوط کرده است. این حادثه در حالی رخ داده که خانواده نظیف به دلیل نداشتن شناسنامه، در صورت پیگیری قضایی یا رسانه‌ای این موضوع، تهدید به رد مرز شده‌اند؛ امری که بار دیگر تبعیض ساختاری و محرومیت مضاعف شهروندان فاقد مدارک هویتی را در بلوچستان آشکار می‌کند.

به گزارش رسانک، امروز جمعه ۱۹ اردیبهشت ماه ۱۴۰۴، بدنبال غرق و مفقود شدن یک کودک بلوچ هنگام عبور از رودخانه‌ قنبرزهی در منطقه پلان واقع در شهرستان دشتیاری در روز چهارشنبه ۱۷ اردیبهشت ماه، اهالی منطقه توانستند در سومین روز پیکر بی‌جان این کودک را از داخل رودخانه پیدا کنند.

هویت این کودک بلوچ، «امیرمحمد هوت»، ۹ ساله، فرزند شه‌بخش و اهل روستای قنبرزهی واقع در شهرستان دشتیاری توسط رسانک احراز شده است.

به گفته منابع رسانک، امیرمحمد به همراه دو نفر دیگر در حال عبور از رودخانه بوده که به دلیل شدت جریان آب، همگی در داخل آب گیر کرده‌اند اما دو نفر توانسته‌اند خودشان را از آب بیرون بکشند و جریان آب امیرمحمد را با خود برده است. این رودخانه در مسیر بین روستاهای پلان و ماندیرو قرار دارد.

منابع افزوده‌اند: شماری از ساکنان محلی از ساعات اولیه حادثه در تلاش برای یافتن این کودک هستند اما با توجه به صاف نبودن آب رودخانه تاکنون موفق به یافتن او نشده‌اند. شدت جریان آب و نبود امکانات امدادی کافی، روند جستجو را با دشواری مواجه کرده است.

گفتنی است که در طی این سه روز صدها نفر با هر امکاناتی که در دست داشته‌اند، از روستاهای اطراف به محل حادثه آمده و در یک همدلی و همدردی کم‌سابقه در جستجوی پیکر این کودک به خانواده وی کمک کرده‌اند.

به گزارش رسانک، امروز چهارشنبه ۱۷ اردیبهشت ماه ۱۴۰۴، دستکم یک کودک بلوچ هنگام عبور از رودخانه‌ای در منطقه پلان واقع در شهرستان دشتیاری به داخل آب افتاده و مفقود شده است.

هویت این کودک تا این لحظه مشخص نشده اما گفته شده که وی به همراه چند نفر دیگر در حال عبور از رودخانه بوده که به دلیل شدت جریان آب، به داخل رودخانه افتاده است.

به گفته منابع رسانک، این رودخانه در مسیر بین روستاهای پلان و مندیرو قرار دارد و این حادثه در پی تلاش شماری از کودکان برای عبور از رودخانه روی داده و تلاش‌ها برای یافتن این کودک تا لحظه تنظیم گزارش همچنان ادامه دارد.

منابع افزوده‌اند: شماری از ساکنان محلی از ساعات اولیه حادثه در تلاش برای یافتن این کودک هستند اما تاکنون موفق به یافتن او نشده‌اند. شدت جریان آب و نبود امکانات امدادی کافی، روند جستجو را با دشواری مواجه کرده است.

به گزارش رسانک، روز دوشنبه ۱۲ دی‌ ماه ۱۴۰۳، یک کودک ۱۲ ساله بلوچ که از تاریخ ۲۸ آذر ماه سال جاری ناپدید شده بود، بدنبال پیگیری‌های خانواده و بستگانش در اردوگاه الغدیر زاهدان پیدا شد و پس از ۱۵ روز بازداشت تحت عنوان اتباع بیگانه، آزاد شد.

هویت این کودک بلوچ “عمر شه‌بخش”، ۱۲ ساله، فرزند کریم‌بخش و اهل زاهدان عنوان شده است.

گفتنی است که عمر در روز ۲۸ آذر ماه در سطح شهر زاهدان و در منطقه دایی‌آباد توسط نیروهای نظامی تحت عنوان اتباع بیگانه بازداشت و به اردوگاه الغدیر این شهر منتقل شده بود. خانواده وی پس از روزها پیگیری مداوم از ارگان‌های دولتی، بیمارستان‌ها و درج آگهی مفقودی، سرانجام موفق شدند او را در اردوگاه الغدیر بیابند و پس از ۱۵ روز بازداشت، با انجام فرآیندهای اداری، آزاد کنند.

بازداشت و نگهداری کودکان بدون شفافیت در فرآیند قانونی و تفکیک از اتباع بزرگسال، نقض آشکار حقوق کودک و اصول انسانی است. چنین اقداماتی می‌تواند آسیب‌های روحی و روانی جدی به کودک وارد کند و باعث ایجاد ترس، اضطراب شود. این موارد نقض آشکار کنوانسیون حقوق کودک و سایر تعهدات بین‌المللی و داخلی در زمینه حمایت از حقوق کودکان به شمار می‌آید.

شایان ذکر است که در دو سال اخیر، پس از اعتراضات در بلوچستان، بسیاری از شهروندان بلوچ فاقد شناسنامه و حتی افرادی که دارای مدارک هویتی بوده‌اند، توسط دستگاه‌های نظامی و امنیتی تحت عنوان اتباع بیگانه بازداشت و بدون اطلاع خانواده‌هایشان از کشور رد مرز شده‌اند. برخی از این افراد موفق به بازگشت به کشور شده‌اند، اما طبق گزارش‌ها، تعدادی از آنها در کشورهای مقصد جان باخته‌اند یا همچنان در تلاش برای بازگشت به ایران هستند.

به گزارش رسانک، روز دوشنبه ۱۹ آذر ماه ۱۴۰۳، یک کودک بلوچ بدنبال تعقیب و گریز یک خودروی لندکروز و تیراندازی بدون ضابطه و خارج از چارچوب توسط نیروهای نظامی در داخل شهر چابهار مورد اصابت گلوله قرار گرفته و مجروح شده است.

هویت این کودک بلوچ، “دُردانگ رضوی مقدم”، ۵ ساله، فرزند یاسر و اهل شهرستان چابهار عنوان شده است.

بر اساس این گزارش، دردانگ به همراه پدر خود در خیابان صیاد در حوالی فرمانداری شهر چابهار برای خرید بستنی به یک سوپرمارکت رفته که پس از خرید و خروج از آن نیروهای نظامی که در تعقیب یک خودروی لندکروز بوده‌اند بصورت فراقانونی و بدون در نظر گرفتن قانون به‌کارگیری سلاح اقدام به تیراندازی کرده‌اند که در پی آن این کودک از ناحیه پا مورد اصابت گلوله قرار گرفته است.

گفته می‌شود که روز سه‌شنبه ۲۰ آذر ماه عمل جراحی بر روی پای این کودک انجام و مرمی گلوله نیز از پای وی خارج شده و حال عمومی وی مساعد گزارش شده است.

ماده ۳ قانون بکارگیری سلاح توسط مامورین نیروهای مسلح در موارد ضروری ناظر بر موارد ده‌گانه‌ای است که مامورین انتظامی حق بکارگیری سلاح را دارند اما در بسیاری از مناطق ایران از جمله بلوچستان به وفور دیده می‌شود که نیروهای مسلح بدون رعایت مواد و تبصره‌های این قانون، اقدام به تیراندازی سمت شهروندان می‌کنند و باعث کشته و زخمی شدن آنها می‌شوند.

بر اساس گزارش های جمع آوری شده در سال ٢٠٢٣، تیراندازی های مستقیم نیروهای نظامی باعث کشته و زخمی شدن دستکم ١٢٠ شهروند بلوچ شده است. در بین این موارد ٨٠ نفر جان خود را از دست داده و ۴٠ نفر نیز زخمی شده‌اند که در میان این افراد ٩ کودک و ٣ زن وجود دارد.

(توضیح: عکس منتشر شده، به همین شکل از طرف منابع دریافت شده است.)

به گزارش رسانک، روز شنبه ۱۷ آذر ماه ۱۴۰۳، یک طلبه نوجوان بلوچ که به وسیله موتورسیکلت شخصی خود در حال رفتن از روستای شورک به منطقه شورشادی واقع در شهرستان زاهدان جهت حاضر شدن در کلاس درس طلبگی، پس از تیراندازی افراد مسلح ناشناس به سمت وی، ناپدید شده و با گذشت سه روز تاکنون اطلاعی در دست نیست.

هویت این نوجوان بلوچ، “عبدالهادی قنبرزهی”، ۱۵ ساله، فرزند مراد و اهل روستای شورک واقع در دهستان چشمه زیارت از توابع شهرستان زاهدان عنوان شده است.

بر اساس این گزارش، عبدالهادی با موتورسیکلت خود از شورک در حال رفتن به مدرسه دینی شورشادی جهت تحصیل بوده که دو سرنشین یک دستگاه موتورسیکلت مدل تریل به سمت او تیراندازی کرده و پس از آسیب رساندن به موتورسیکلت وی با تیراندازی، آن را در همان محل رها کرده‌اند و گمان می‌رود که این افراد، عبدالهادی را با خود برده اند.

گفتنی است که پدر عبدالهادی یک دامدار و از قشر ضعیف جامعه از لحاظ اقتصادی است و با هیچ کسی هم نه دشمنی و نه بدهی نداشته و عدم اطلاع از سرنوشت وی باعث نگرانی خانواده و نزدیکان او شده است.

از کسانی که در این رابطه سرنخی دارند، می‌خواهیم که با ما تماس بگیرند.

به گزارش رسانک، شب گذشته ۳۰ آبان ماه ۱۴۰۳، بدنبال رسم غلط تیراندازی در یک مراسم عروسی در روستای کجدر از توابع شهرستان سرباز دو کودک زیر هجده سال با اصابت گلوله مجروح شدند.

از هویت این افراد تا لحظه تنظیم خبر اطلاعی در دست نیست ولی گفته می‌شود که حال یکی از آنها وخیم بوده است.

بر اساس این گزارش، یکی از حاضران در مراسم عروسی اقدام به تیراندازی هوایی کرده ولی بدلیل عدم توانایی در کنترل اسلحه باعث مجروح شدن این دو‌ نفر از ناحیه کتف و پا شده و هر دو نفر نیز به بیمارستان خاتم الانبیا ایرانشهر منتقل شده‌اند.

لازم به ذکر است که تیراندازی‌های نابجا در اماکن شلوغ و‌ مراسمات عروسی توسط برخی شرکت کنندگان هر از گاهی جان افراد را می گیرد و جشن شادی را به عزا تبدیل می کند.

(عکس از آرشیو)

به گزارش رسانک، امروز یکشنبه ۲۰ آبان ماه ۱۴۰۳، برخلاف تعهدات بین المللی ایران تحت عنوان الحاق به پیمان نامه حقوق کودک و بخش عدم به کارگیری کودکان در امور نظامی، ۸۰ دانش آموز دختر از شهرستان کلاگنج (قلعه گنج) به اردوی راهیان نور در مناطق جنگی اعزام شدند.

سرگرد “محمد مرادی”، جانشین فرماندهی سپاه ناحیه کله گنج در این باره گاعلام کرد: این دانش آموزان با دو دستگاه اتوبوس به مناطق جنگی شلمچه اعزام شدند.

سرگرد مرادی افزود: “دانش‌آموزان در این سفر چند روزه از مناطق عملیاتی جنوب شامل منطقه والفجر ۸، یادمان بیت المقدس، یادمان شهدای ذوالفقار کربلای ۴، شلمچه و کارون، هویزه و یادمان طلاییه بازدید می‌کنند.”

بر اساس پیمان نامه حقوق کودک، یک کودک، فرد زیر سن ۱۸ سال تعریف می شود. ایران از سال ۱۳۷۳ به این پیمان پیوسته است. بنابر این تعهدنامه، استفاده از کودکان و نوجوانان در نظامی‌گری ممنوع است، با این حال همچون بخش های کار کودکان، مجازات و اعدام و ازدواج قانونی کودکان، این قسمت از تعهدات نیز از سوی دولت ایران با آموزش نظامی و به کار گیری افراد زیر سن ۱۸ سال، نادیده گرفته می‌ شود.

به گزارش رسانک، شامگاه پنجشنبه ۱۷ آبان ماه ۱۴۰۳، یک نوزاد بلوچ که به تازگی و سالم متولد شده بود، پس از حدودا یک ساعت پیکر بی‌جان او تحویل بستگان تحت عنوان “نوزاد مرده متولد شده”، تحویل خانواده گردید.

گفته می‌شود که یک مادر باردار بلوچ حوالی ساعت هشت شب با وضع حمل یک نوزاد پسر سالم و زنده در زایشگاه به دنیا آورده که پس از حدودا یک ساعت به بستگان مادر باردار، نوزاد فوت شده ای با اثر کبودی بجای مانده و احتمالا نشأت گرفته از ضربه شدید در ناحیه صورت تحویل و عنوان شده که کودک از ابتدا مرده متولد شده است.

با اعتراض بستگان از انکار زنده بودن نوزاد توسط پرسنل زایشگاه و عدم توضیح برای دلیل زخم روی صورت، مسئولین زایشگاه نیز پاسخگو نبوده و با پرخاشگری و تهدید بستگان نوزاد را از زایشگاه خارج کرده‌اند.

گفتنی است که مادر نوزاد پس از چند ساعت بیهوشی به هوش آمده و در بخش زنان تحت مراقبت قرار گرفته و بستگان نوزاد معتقد هستند نوزاد از دست پرستاران بخش زایشگاه سقوط کرده و در اثر ضربه شدید فوت کرده است.