رسانک/ بانُک “کریمه بلوچ”، یکی از زنان برجسته و فعالان حقوق بشری و سیاسی بلوچستان و از اعضای کلیدی سازمان دانشجویان بلوچ (BSO) بود. او اولین زنی بود که به عنوان رئیس این سازمان انتخاب شد و به خاطر فعالیت‌هایش در دفاع از حقوق ملت بلوچ، حقوق زنان و حقوق بشر شناخته می‌شد.

کریمه بلوچ در سال ۱۹۸۳ در منطقه تُمپ در شهرستان تربت واقع در بلوچستان از یک خانواده ساده و روستایی متولد شد و از ابتدای نوجوانی به مسائل اجتماعی و فرهنگی منطقه‌اش علاقه نشان داد. کریمه تحصیلات اولیه‌اش را در مدرسه محلی تمپ شروع کرد و بعدا برای ادامه تحصیل به شهر تربت رفت. او به دانشگاه بلوچستان در مرکز بلوچستان، شهر کویته وارد شد و در رشته روانشناسی تحصیل کرد. در همین دوران بود که به سازمان دانشجویان بلوچ (BSO) پیوست و فعالیت‌های سیاسی و اجتماعی خودش را شروع کرد. حضور کریمه در این سازمان، او را به یکی از صداهای برجسته برای عدالت و حقوق مردم بلوچ تبدیل کرد.

فعالیت‌های کریمه شامل برگزاری تجمعات، نوشتن مقالات، نامه‌ها و سخنرانی در مورد مشکلات بلوچستان بود. او همچنین به‌طور ویژه روی ناپدیدسازی قهری و اجباری شهروندان و‌ فعالان سیاسی و حقوق بشری بلوچستان، سرکوب مردم بلوچ و حقوق زنان تمرکز داشت. فعالیت‌های این زن شجاع، به‌ویژه اعتراض‌هایش علیه ناپدید شدن‌های اجباری و سرکوب مردم بلوچ، خشم مقامات پاکستانی را برانگیخت. این فشارها در نهایت او را مجبور به ترک پاکستان کرد و به کانادا پناهنده شد ولی همچنان از آنجا به فعالیت‌هایش ادامه داد. در همان سال به عنوان یکی از صد زن برتر مجله بی‌بی‌سی در سطح جهان انتخاب شد.

کریمه به دلیل فعالیت‌هایش در دفاع از حقوق مردم بلوچ، آگاهی‌بخشی درباره ناپدیدسازی قهری بلوچ ها و مبارزه‌اش برای عدالت اجتماعی و برابری شناخته شد. او از صدای خود برای جلب توجه جهانی به مشکلات بلوچستان استفاده کرد و توانست مسائل منطقه را به سطح بین‌المللی برساند. این افتخار نه تنها جایگاه کریمه را به عنوان یک رهبر برجسته تثبیت کرد، بلکه توجه جهان را به مسائل بلوچستان جلب کرد.

کریمه در ۲۰ دسامبر سال ۲۰۲۰ پس از خروج از منزل مفقود شد و در ۲۱ دسامبر پیکر بی‌جانش در نزدیکی دریاچه‌ای در شهر تورنتو کانادا پیدا شد. مرگ او باعث شوک و اندوه گسترده‌ای در میان جامعه بلوچ و فعالان حقوق بشر شد و بسیاری مرگ او را مشکوک و در نتیجه قتل سیاسی دانستند و انگشت اتهام را به سوی رژیم جمهوری اسلامی پاکستان نشانه رفتند.

قتل این زن شجاع بلوچ واکنش‌های گسترده‌ای علیه رژیم جمهوری اسلامی پاکستان در سراسر بلوچستان فارغ از مرزها بدنبال داشت که از آن جمله انتقاد شدید مولوی عبدالحمید اسماعیل زهی در زاهدان، مولوی عثمان قلندرزهی در خاش، مولوی محمد امین آسکانی در پشامگ در مراسم‌های نماز جمعه در تاریخ ۵ دی ماه و همچنین همدردی مردم در سراسر بلوچستان را نام برد.

انتقال پیکر بانک کریمه بلوچ به بلوچستان در ۲۵ ژانویه ۲۰۲۱ باعث شد که حکومت پاکستان تدابیر شدید امنیتی را در بلوچستان به اجرا بگذارد تا از تجمعات گسترده مردمی و اعتراضات احتمالی جلوگیری کند. نیروهای امنیتی در مناطق مختلف مستقر شدند و ارتباطات برخی از مناطق محدود یا قطع شد تا صدای اعتراض‌ها خاموش بماند.

در تاریخ ۲۶ ژانویه، با وجود محدودیت‌ها و سرکوب شدید، مردم بلوچ در مناطق مختلف بلوچستان، به ویژه در شهرهایی مانند کویته و گوادر نمازهای جنازه نمادین برای کریمه بلوچ برگزار کردند. در شهر تربت، محل اصلی خاکسپاری کریمه بلوچ، هزاران نفر از جمله زنان از سراسر بلوچستان در مراسم تشییع جنازه او شرکت کردند. این حضور گسترده، علیرغم تهدیدها و حضور نیروهای امنیتی، نشان‌دهنده محبوبیت و تاثیر عمیق او بر مردم بود. این تجمعات نمادی از همبستگی و احترام به او به عنوان یک رهبر مردمی بود. مردم با برگزاری این مراسم‌ها پیام دادند که صدای کریمه خاموش نخواهد شد و راه او ادامه خواهد داشت.

رسانک/ امروز ۱۰ فوریه سالگرد ولادت دختری به نام “کریمه بلوچ” است که حتی پس از شهادت نیز الگویی برای ملت بلوچ شده و همواره برای ملت بلوچ زنده و یاد او جاویدان است.

بانک “کریمه بلوچ” یکی از فعالان حقوق بشر و رئیس سابق سازمان دانشجویان شرق بلوچستان (BSO) بود که در ظهر ۳۰ آذرماه ۱۳۹۹ در شهر تورنتو کانادا از خانه اش بیرون رفت و یک روز بعد جسد بی جان وی در همین شهر پیدا شد.

بانُک کریمه ۳۷ سال داشت و نخستین زن رئیس سازمان دانشجویان بلوچ در تاریخ هفتاد ساله این سازمان بود. او همچنین یکی از تاثیرگذارترین چهره‌های سیاسی و اجتماعی سال‌های اخیر بلوچستان بود، تا حدی که در لیست صد زن تاثیرگذار بی بی سی قرار گرفت. مبارزی که با سخنرانی، در دست گرفتن تصاویر اقوام ناپدیده شده‌اش و حضور در راهپیمایی‌های عمدتا زنانه، به نقض حقوق شهروندان بلوچ در پاکستان اعتراض می‌کرد.

لطیف جوهر بلوچ یکی از دوستان نزدیک ایشان می گوید که در روز ۳۰ آذر ماه ۹۹ حوالی ساعت ۳ بعداز ظهر در کتابخانه دانشگاه مشغول مطالعه بودیم که بعد از آنجا به خانه رفتیم و کریمه بلوچ از خانه بیرون رفت و در روز بعد  به طور نامعلومی این فعال حقوق بشری شهید می شود و جسد بی جان وی بعد از تحقیقات پلیس به خانواده اش تحویل داده خواهد شد.

بانک کریمه بلوچ، کسی است که برای بیان حقایق و از بین بردن محدودیت ها و تبیعضات نژادپرستانه رژیم جمهوری اسلامی پاکستان نسبت به ملت بلوچ را با روشنگری و مطالبه گری بیان و در مقابل ظلم و جفا ایستادگی می کرد.

بازنشر

رسانک/ از زمان تحت سلطه قرار دادن شرق بلوچستان در سال ۱۹۴۸ میلادی توسط کشور پاکستان، ملت بلوچ روز ۲۷ مارس را به عنوان روز سیاه شناخته است. 

در این روز، ارتش پاکستان با حمله مسلحانه به خاک بلوچستان و اشغال آن، حاکمان وقت بلوچستان را مجبور به پذیرش قرارداد ادغام اجباری کشور بلوچستان، به پاکستان تازه تاسیس و جدا شده از هند کردند.

@rasanknews 

پس از ادغام اجباری و اشغال بلوچستان، جنبش مقاومت ملت بلوچ تحت رهبری آقا عبدالکریم خان، که برادر جوانتر حاکم بلوچستان بود، آغاز شد. بدین ترتیب، از ۲۷ مارس ۱۹۴۸ میلادی ، مناقشه بین بلوچستان و پاکستان آغاز شد. 

ملت بلوچ تا به حال دستکم پنج انتفاضه عمده با دولت پاکستان جهت تلاش برای بازگرداندن حاکمیت خود بر خاک بلوچستان داشته اما پاکستان با کمک چین و تا حدی غرب توانسته انتفاضه ملت بلوچ را تحمل کند. 

www.rasanknews.com 

فقدان وحدت بین نیروهای آزادی خواه بلوچ، نقش مهمی در شکست های جنبش مقاومت بلوچ داشته است، با این حال، تلاش برای آزادی ملت بلوچ هنوز پایان نیافته است و پس از هر عقب نشینی، آنها خود را دوباره سازماندهی کرده و با تمام منابع و وسایل موجود، مقاومت می کنند.

واقعیت این است که پس از ۲۷ مارس ۱۹۴۸ ملت بلوچ در شرق بلوچستان هرگز روزی را بدون بی ثباتی، خشونت، فساد، بنیادگرایی مذهبی، نظامی گری، بدبختی و فقر شدید سپری نکرده اند.

حکومت پاکستان زمینه های کشتار در بلوچستان را ایجاد کرده که نشان می دهد آنها در آخرین مرحله حکومت استعماری خود در بلوچستان قرار دارند.

جنگ های آزادی خواهانه ملت بلوچ در شرق بلوچستان در سال های ۱۹۴۸، ۱۹۵۸، ۱۹۶۳ و ۱۹۷۳ میلادی انجام گرفت و آخرین مرحله آن در ژانویه سال ۲۰۰۰ میلادی پس از آن که دیکتاتور بازنشسته نظامی، ژنرال پرویز مشرف جنگ علیه ملت بلوچ را اعلام کرد، آغاز شده  و کماکان ادامه دارد.

در جریان این مقاومت ملت بلوچ، در مقابل اشغالگران، بیش از ۲۰,۰۰۰ نفر از اقشار مختلف بلوچستان توسط نیروهای پاکستانی، ربوده و یا به شهادت رسیده اند.

(ویدئو از مرکز مطالعات بلوچستان ـ لندن 

دکتر عبدالستار دوشوکی) 

رسانک/ امروز ۱۸ خرداد ماه ۱۴۰۰، مصادف با ۸ جون ۲۰۲۱، توسط ملت بلوچ و فعالان سیاسی و حقوق بشری بلوچستان به عنوان روزی نام نهاده شده که برادران، پدران، خواهران و مادران بلوچ توسط رژیم های جمهوری اسلامی ایران و پاکستان، علی الخصوص پاکستان ربوده و به زندان افکنده می شوند و یا کشته می شوند.

ناپدیدسازی قهری‌ بر خلاف قوانین بین المللی میباشد و حاکمانی که در برابر مخالفان خود اینگونه رفتاری دارند، بایستی به جنایت علیه بشریت محکوم شوند.

در شرق بلوچستان و در انتفاضه اخیر ملت بلوچ علیه رژیم نظامی پاکستان ده‌ها هزار نفر از بلوچ ها ربوده، محبوس و کشته شده اند. بسیاری از خانواده ها پس از سال‌ها همچنان چشم انتظار نزدیکان خود هستند.

در همین راستا کمپینی در فضای مجازی و خصوصا توییتر توسط فعالان سیاسی و حقوق بشری بلوچستان با هشتگ

BalochMissingPersonsDay#

شکل گرفته است تا صدای ملت بلوچ را به گوش جهانیان برساند.

اما آنچه که مسلم است بیداری ملت بلوچ در راستای بدست آوردن حقوق اساسی خود است که تاریخ بارها ثابت کرده ملتی که برای حقوق خود مبارزه می کند، پیروز میدان خواهد شد.

رسانک/ از زمان تحت سلطه قرار دادن شرق بلوچستان در سال ۱۹۴۸ میلادی توسط کشور پاکستان، ملت بلوچ روز ۲۷ مارس را به عنوان روز سیاه شناخته است. 

در این روز، ارتش پاکستان با حمله مسلحانه به خاک بلوچستان و اشغال آن، حاکمان وقت بلوچستان را مجبور به پذیرش قرارداد ادغام اجباری کشور بلوچستان، به پاکستان تازه تاسیس و جدا شده از هند کردند.

@rasanknews 

پس از ادغام اجباری و اشغال بلوچستان، جنبش مقاومت ملت بلوچ تحت رهبری آقا عبدالکریم خان، که برادر جوانتر حاکم بلوچستان بود، آغاز شد. بدین ترتیب، از ۲۷ مارس ۱۹۴۸ میلادی ، مناقشه بین بلوچستان و پاکستان آغاز شد. 

ملت بلوچ تا به حال دستکم پنج انتفاضه عمده با دولت پاکستان جهت تلاش برای بازگرداندن حاکمیت خود بر خاک بلوچستان داشته اما پاکستان با کمک چین و تا حدی غرب توانسته انتفاضه ملت بلوچ را تحمل کند. 

www.rasanknews.com 

فقدان وحدت بین نیروهای آزادی خواه بلوچ، نقش مهمی در شکست های جنبش مقاومت بلوچ داشته است، با این حال، تلاش برای آزادی ملت بلوچ هنوز پایان نیافته است و پس از هر عقب نشینی، آنها خود را دوباره سازماندهی کرده و با تمام منابع و وسایل موجود، مقاومت می کنند.

واقعیت این است که پس از ۲۷ مارس ۱۹۴۸ ملت بلوچ در شرق بلوچستان هرگز روزی را بدون بی ثباتی، خشونت، فساد، بنیادگرایی مذهبی، نظامی گری، بدبختی و فقر شدید سپری نکرده اند.

حکومت پاکستان زمینه های کشتار در بلوچستان را ایجاد کرده که نشان می دهد آنها در آخرین مرحله حکومت استعماری خود در بلوچستان قرار دارند.

جنگ های آزادی خواهانه ملت بلوچ در شرق بلوچستان در سال های ۱۹۴۸، ۱۹۵۸، ۱۹۶۳ و ۱۹۷۳ میلادی انجام گرفت و آخرین مرحله آن در ژانویه سال ۲۰۰۰ میلادی پس از آن که دیکتاتور بازنشسته نظامی، ژنرال پرویز مشرف جنگ علیه ملت بلوچ را اعلام کرد، آغاز شده  و کماکان ادامه دارد.

در جریان این مقامت ملت بلوچ، در مقابل اشغالگران، بیش از ۲۰,۰۰۰ نفر از اقشار مختلف بلوچستان توسط نیروهای پاکستانی، ربوده و یا به شهادت رسیده اند.

عبدالخالق چراخ انداز

بانُک کریمه بلوچ یکی از قدرتمندرین زنان جهان که وجودش کابوسی بزرگ برای دشمنان ملت بلوچ و آرمان آزادی خواهی اش چراغی فروزان برای آزادگان است، زاده جامعه ای بود که ملتش از بیرون گرفتار دشمنان تا دندان مسلح که در حال چپاول سرزمینش و کشتار ملت‌اش هستند و از داخل گرفتار تعصبات مردسالاری که وظایف زن را در چهارچوب خانه اش محدود میکند. 

در این حصارهای بزرگ، اما این دخترک چنان بزرگ شد که تمام این حصارها، امروز بسیار کوچک و ناچیز به نظر میرسند. او همه این معادله ها را آنگونه بهم زد که امروز تمام مردان سرزمینش با افتخار او را رهبر خود می‌نامند و دشمنانش چنان در عجز و ناتوانی گرفتار شده اند که از تابوت او نیز هراس داشتند. 

شاید شایسته ترین لقبی که از طرف ملت بلوچ به او داده شد “مادر بلوچستان” باشد، مادری که ملت بزرگ بلوچ، دوباره از وجود او، جان گرفت و مردمانش را که بخاطر مرزهای سیاسی بین آنها فاصله افتاده بود را دوباره بیشتر از هر زمانی با هم همدل و همراه کرد.

بانُک کریمه بلوچ، امروز شخصیتی شناخته شده و محبوب در میان همه بلوچ های جهان فارغ از موقعیت جغرافیایی آنهاست و اگر تا دیروز شخصیت های بزرگی چون نواب اکبر بُکٹی و میرخیربخش مری در غرب بلوچستان کمتر شناخته شده بودند؛ آرمان های کریمه تمام آن اسم ها را پررنگ و شناخته تر کرده و در جوانان بلوچ عطشی شدید در شناخت شخصیت های آزادی خواه و راه و آرمان آنها، بوجود آورده است. 

همه اینها حاصل تلاش دختری ۱۵ ساله بود که نگذاشت پرچم آزادی خواهی از دست مردان سرزمینش به زمین بیافتد، دختری که تا دید دشمنان ظالم عرصه را بر مردان آزادی خواه ملتش تنگ کرده و بسیاری از آنها را کشته و یا اسیر و آواره کوهستان ها نموده، تمام سنت ها را شکسته و وارد این کارزار نابرابر شد و نفسی تازه به آن داد و با تلاش های قهرمانانه، جانی دوباره به ملت خسته از ظلم های بیشمار بخشید و نه تنها نگذاشت این چراغ خاموش شود بلکه از او چراغی فروزان ساخت که ملتش در روشنایی آن میتوانند راه آزادی را پیدا کنند. 

یکی دیگر از تاثیرگذارترین مواردی که او بر جای گذاشت و شاید هم جز، یک زن نمیتوانست انجام دهد احیای دوباره نقش زنان در جامعه بلوچستان بود. او نقشی که در زیر خرواری از سنت و عرف، خاک شده بود را دوباره جان بخشید و از آن درختی تنومند ساخت که از هر شاخه آن دختران قدرتمندی چون دکتر مهرنگ بلوچ پا به عرصه وجود می‌گذارند که نوید از دوره ای جدید برای بلوچستان و زنان بلوچ میدهند که در آن زنان در صف مقدم و پرچم داران مبارزه آزادی خواهی هستند و شگفت انگیزتر از همه این است که این دیگر محدود به شرق بلوچستان نیست؛ بلکه دختران بلوچ در غرب بلوچستان نیز با هیجان و احساس از آرمان های کریمه سخن میگویند و آرمان آزادی در آنها نیز در حال شکل گیریست و آنچه در فضای مجازی و محافل واقعی شاهد هستیم نیز گواه بر این گفته است. 

 دیگر دختران بلوچ خود را محصور در خانه نمیدانند و از آرمانهایی سخن میگویند که تا دیروز شاید محدود به مردان سرزمین بود و این بزرگترین خطر برای دشمنان این سرزمین و امیدی روز افزون برای ملت ستمدیده بلوچ است. زیرا دیگر بند و اسارت این ملت ممکن نیست اگر دخترانش نه تنها مثل مادران قهرمان تاریخش پسرانی چون میر کمبر پرورش میدهند و برای آزادی ملتش فدا میکنند بلکه چون کریمه خود نیز در این عرصه در کنار فرزندان و مردان سرزمین بلوچستان، ندای آزادی سر میدهند و جانشان را در این عرصه فدا میکنند. 

بدون تردید سرزمینی که مادران و دخترانش کریمه بلوچ باشند، سرنوشتی کمتر از آزادی ندارد. 

به گزارش رسانک، سحرگاه امروز یکشنبه 24 ژانویه مصادف با ۵ بهمن ماه ۹۹ صدها تن از مردم بلوچ بهمراه خانواده بانک کریمه بلوچ وارد فرودگاه کراچی شدند تا جسد وی را تحویل بگیرند اما نیروهای امنیتی و نظامی پاکستانی از ورود آنها به داخل جلوگیری و از تحویل دادن پیکر شهید سر باز زده اند. 

در همین حال گزارش شده خانواده بانک کریمه نیز توسط نیروهای امنیتی به مکان نامعلومی منتقل شده اند. 

شهر کراچی به شدت امنیتی شده و محلی (پارک مولوی عثمان) که قبلاً برای تشييع جنازه برنامه ریزی شده بود در محاصره کامل نیروهای نظامی رژيم جمهوری اسلامی پاکستان قرار گرفته است. 

مقامات پاکستانی می گویند: اجازه نمی‌دهیم نماز میت در شهر کراچی برگزار شود.

طبق همین گزارشات نیروهای پاکستانی میخواهند مراسم تدفین در سکوت خبری و بدون حضور مردم انجام شود به همین دلیل می‌خواهند جسد را توسط هلیکوپتر به تربت، زادگاه بانک کریمه منتقل کنند.

سمیر مهراب برادر کریمه در توییتی نوشت: “نمی دانستم که یک کشور اسلامی با دارا بودن بمب هسته ای از جسد یک زن بلوچ تا این حد می ترسد.”

گفتنی‌ است از ورود خودروها به کراچی از سمت بلوچستان جلوگیری می‌شود. 

کریمه بلوچ از زنان فعال حقوق بشر بلوچ بود که در تاریخ اول دی ماه توسط نیروهای پاکستانی در کشور کانادا به طرز مشکوکی کشته شد. 

به گزارش رسانک، روز یکشنبه ۲۴ ژانویه ۲۰۲۱ مصادف با ۵ بهمن ماه ۹۹ پیکر بانک کریمه بلوچ از کشور کانادا به بلوچستان منتقل خواهد شد.

پیکر بانک کریمه ساعت ۴ بامداد وارد فرودگاه بین المللی کراچی و با استقبال مردم به منطقه لیاری شهر کراچی منتقل و در پارک مولوی غسمان راس ساعت ۱۰ تشییع خواهد شد.

جسد وی سپس به زادگاهش در تُمپ واقع در شرق بلوچستان جهت دفن انتقال داده خواهد شد. 

بانک کریمه از فعالان سیاسی و حقوق بشری بلوچ در شرق بلوچستان بود که از سوی بی بی سی به عنوان یکی از صد بانوی تاثیر گذار جهان در سال ۲۰۱۶ معرفی شد.

 وی در تاریخ ۱ دی ماه ۹۹ در شهر تورنتو کانادا به طرز مشکوکی جان خود را از دست داد.

بسیاری از فعالین حقوق بشری و سیاسی بلوچ رژیم پاکستان را مسئول قتل او می دانند.

من وتی چُکئے مرکئے ھال اِشکت بله من نه گرێت پرچا که من زانان منی چُک یک شێرزالے اَت و یک مُکهمێن پگرے واھند بوتگ پمێشکا اگن من بگرێوان گُڑا منی چُکا دوست نبیت . منی چُک کریمها درانڈێهیئے زندگی ھچبر دوست نبوتگ. منی چُکّا گۆن بلۆچستانئے کۆهان ، کِشکان، دمکان، مێتگان، دْرچکان گۆن وتی مچکدگان سک مهر بوتگ۔ کینڈاها بئیگا ابێد ھم اشانی بابتا مُدام گۆن من ترانِ کرتگ منا مُدام گوَشتگی که اودئے پَٹ و ڈنان اودئے بهشتێن ندارگان مُدام منی سلامان بِدئے۔ ھر وھدا ٹیلپون کُرتگ گُڑا وتی دْرستێن ھمساھگانی یک یکا ھال جست کنان کرتگ ۔ کریمه بلۆچئے یات نون منی زندے آسان انت و من انچش گمان بیت که ھپت اێن آزمانا کسێا منی سرا دئور داتگ اَنت بله منی چمّان چه ارس درایَگ نه‌اِنت پرچا که منی چُکّا پگر کرتگ۔ اے راہ په وت درگێچتگ۔ آ تهنا په وت زندگ نبوتگ بلکێن ھر بێگواھێن بلۆچ ورنایانی آجویئے جنگا بوتگ۔

نون منی پشکپتگێن زِند کریمه یاتانی سارتێن ساھگا گوَزیت ۔ من نومبر 2015ئے ھما بێگاهَ هچبر بے ھال نکنان که من مگربے نماز وانت ھلاس کرت گُڑا آ درِکا آتک وتی سری منی کۆنڈ سرا اێر کرت و منا گوشگا لگّت من سک دُور رئوگا آن.
من آییئے سر سمارِت گْوشت من ندر و کئولیگ باتان بله کُجا رئوگائے تئو؟ وتی ماتا وتی مێتگا پرچا یل کنگ و رئوگائے؟ ترا ھچبر ڈنا رئوگ و نندگ کدی دوست نبوتگ۔ البت من اے وھدا ھاموش بوتان پرچا که لھتئے سالا پێش آییئے ویزا اتکگ اَت بله آ ڈنا نه‌شُت۔ آييا گْوشت “من ھرچه کُرت کنان بله منا اینچُک ھمت نێست که وتی مێتگا یل بکن آن و دگه جاھێا برئوان. بله اے رندا آ لهتێن رۆچانی تها در آتک و شُت۔ وھدے که من آییئے رسێنگا بالی پَٹا شُت آن. گُڑا اودا من لهتئے بلۆچی شئێر وانت که آییانی تها گۆن وتی ملک و مێتگا مهر کنگئے زێباێن ھئیال اَتنت۔ آییا منا گوشت که “امّان اے شئێران پرچیا وانگائے ؟ زانان اے شئێر منا چه رئوگا نه دار اَنت؟”

گڑا من وتی چُک موکل دات که برئو اودا وتی وانگا سرجم کن، وتی مول و مُرادا سرجم کن و زوت پدا واتر بیا۔ اے ساھتا منی چم ارسیگ اَتنت بله من نه لوٹێت که کریمه منی چمانی ارسان بگندیت و رئوگا کوتاہ بکنت پمێشکا من چه آییا وتی چم چێر دات اَنت۔

دْرێگتێن ھما وھدا من چۆش مه کرت اێن که بلکێن آییئے ٹورنٹوا مرکئے شکار نبوتگ‌اَت۔ چه کسانیا کریما سورے گپ بوتگ من تُرسێتگ که آ چمان دور رئوت بله پدا ھم ما آییئے سورا وتی رسم و رئواج آن ھُب بوتگ۔ بله بَژن ما چُش کرت نه کُت۔ وھدے آ کینڈایا شُت گڑا اے وھدا ھمل ھێدرا ھَبر آورت۔ ھملی لوگئےمردمان گۆن پجارۆکی ھست اَت۔ ھمل ھم ڈنا اَت۔ کریمه پِت و برات رازیگ بوت اَنت گُڑا ھمه سئوبا من ھمل زۆرت کینڈایا سور بوت۔ ھمه وھد و جاورانی زۆراکیان پجیگا آ دوئێنانی سور ات اے رۆچان منی کسترێن برات ماسٹر نور اھمدے ژانگولێن کُنٹ مارا رستگ اَت۔ ھمه سئوبا ما ھم بلۆچستانا کریمه سورا شاتکامی نکرت.

رسانک/ پس از قتل بانک “کریمه بلوچ” در تورنتو کانادا در بیست دسامبر ۲۰۲۰ توسط اجیرشدگان دیکتاتورهای منطقه خاورمیانه، ملت بلوچ نسبت به این جنایت اعتراض کرده و در شرق بلوچستان به خیابان ها آمدند.

در این میان ملت بلوچ در غرب بلوچستان نیز به این عمل شنیع معترض هستند.

بیداری نسل کنونی بلوچستان جهت احقاق حقوق ستانده شده خود نقطه عطفی در مبارزات ملت بلوچ جهت بدست آوردن حق حاکمیت ملی و تعیین سرنوشت خود می باشد.

نسلی که دخترانی شجاع همچون هانی رئیسی از شهر گِه را تربیت کرده، مطمئنا می تواند امیدهای بدست آوردن این حقوق را دو چندان کند و چه بسا انقلاب زنان شجاع بلوچ به راه بیافتد.