حمید بارکزهی

بعد از خبر موفقیت ساره امیری و اینکه سرپرست یکی از بزرگترین پروژه های فضایی اخیر جهان برعهده ی این دختر بلوچ بود و از سویی دیگر به عنوان یکی از جوان ترین وزرای خاورمیانه شناخته می شود و دانشمند برتری هم در حوزه ی هوا فضا است واکنش های متفاوتی را شاهد بودیم.

این خبر برای جهان مهم بود و ساره امیری برای هموطنانش به این خاطر مهم است که به او بدون توجه به جنسیت و قومیتش بها داده و او را به عنوان یک انسان اهل علم و تلاش شناختند و به او ارزش دادند.

در ایران واکنش ها زیاد بود یکی از واکنش های تاسف برانگیز تعصبی و تنگ نظری بود که بعضی ها نسبت به نام بلوچ داشتند! فرقی نمی کند تحصیلکرده باشی یا روشنفکر خدا نکند وجودت را تعصب وتنگ نظری فرا بگیرد!
کار تا آن جا پیش رفت که حتی بعضی ها از ابراز خوشحالی بلوچ های ایران برای این دانشمند ناراحت شده و تحمل نکردند و به صراحت بی تابی خودشان را نوشتند!

همین ها برای سناتوری آلیا صبور، شادروان مریم میرزاخانی، پرفسور سرابندی و بسیاری از مفاخر در پوست خود نمی گنجند اما برای هموطنان خود حتی حق شادی هم نمی بینند!
چرا؟

چون ساره امیری یک زن بلوچ بوده که توانسته به این درجه ی رفیع علمی برسد. بلوچ بودن ساره به مذاق بعضی ها خوش نیامده است
به ما حق بدهید خوشحال باشیم وقتی تمام تلاش بانوان استان را رسیدن به چند بخشداری میبینیم و شاهد سوختن سهم بانوان را تحت لوای رانت های متعدد هستیم.