به گزارش رسانک، امروز دوشنبه ۴ اسفند ماه ۱۴۰۴، هزاران دستگاه خودروی سنگین و تانکر در پشت مرز ریمدان در شهرستان دشتیاری، با وجود ثبت نوبت اینترنتی برای عبور، برای روزهای طولانی در وضعیت بلاتکلیفی به‌سر می‌برند؛ در حالی‌ که به گفته رانندگان، روزانه تنها حدود ۵۰ تا ۶۰ کامیون اجازه عبور از مرز را پیدا می‌کنند و روند خروج به‌صورت محدود و گزینشی انجام می‌شود.

بر اساس اظهارات رانندگان حاضر در محل، با وجود آن‌که بیش از هزار خودرو در سامانه نوبت‌دهی ثبت شده‌اند، بسیاری از آنان چندین روز و حتی بین ۱۰ تا ۱۵ روز در صف انتظار باقی مانده‌اند. این در حالی است که به گفته آنان، برخی خودروها خارج از نوبت و بدون طی کردن فرآیند ثبت‌شده، با استفاده از نفوذ یا پرداخت مبالغی به برخی مسئولان، موفق به عبور از مرز می‌شوند و حتی پس از تخلیه بار، مجدداً بازمی‌گردند و در اولویت قرار می‌گیرند.

رانندگان معترض می‌گویند این روند ناعادلانه، علاوه بر تحمیل خسارات مالی سنگین ناشی از توقف طولانی‌مدت، فشار روحی و معیشتی زیادی بر آنان وارد کرده است. بسیاری از آنان ناچارند روزها در شرایط نامناسب در خودروهای خود اقامت داشته باشند، بی‌آن‌که چشم‌انداز روشنی از زمان عبورشان وجود داشته باشد.

به گزارش رسانک، امروز یکشنبه ۱۴ دی‌ماه ۱۴۰۴، شماری از رانندگان فعال در مرز ریمدان از اختلال گسترده، تبعیض و فساد در روند نوبت‌دهی و تردد کامیون‌ها خبر داده‌اند؛ به‌طوری که خودروهای فاقد نفوذ و امکان پرداخت رشوه، ناچارند بین ۱۰ تا ۱۵ روز در پارکینگ‌ها و محوطه‌های مرزی معطل بمانند، در حالی که هم‌زمان، برخی خودروهای خاص و متعلق به برخی افراد ذی‌نفوذ بدون رعایت نوبت و ضوابط، به‌صورت مکرر از مرز عبور می‌کنند.

بر اساس اظهارات رانندگان، با وجود آنکه طبق محاسبات، حتی در صورت وجود ۵۰۰ خودرو در صف و خروج روزانه حدود ۱۰۰ خودرو از دو پارکینگ، زمان انتظار نباید بیش از سه تا چهار روز باشد، اما در عمل، رانندگانی گزارش داده‌اند که پس از گذشت ۹ تا ۱۲ روز همچنان صدها خودرو جلوتر از آنان در صف ثبت شده است. این وضعیت از زمان راه‌اندازی سیستم جدید نوبت‌دهی تشدید شده و به گفته رانندگان، نه‌تنها موجب کاهش شفافیت نشده، بلکه زمینه دزدی، رشوه‌گیری و خواب غیرمنطقی مرز را چند برابر کرده است.

رانندگان اعلام کرده‌اند در حالی‌ که خودروهای عادی پس از ثبت نوبت باید روزها و حتی هفته‌ها در انتظار فراخوان بمانند، برخی کامیون‌ها با پرداخت مبالغ سنگین، بدون نوبت از مرز عبور کرده و حتی در یک ماه چندین سرویس حمل گاز انجام می‌دهند. این در حالی است که رانندگان فاقد نفوذ، در بهترین حالت، تنها یک یا دو سرویس در ماه موفق به تردد می‌شوند و فشار اقتصادی شدیدی را متحمل می‌گردند.

به گفته این رانندگان، کامیون‌های وابسته به افراد صاحب‌نفوذ یا فعالان بزرگ تجاری، بدون نیاز به فراخوان و ثبت نوبت، به‌صورت مستمر از مرز عبور می‌کنند، اما رانندگان عادی با پاسخ «نبود فراخوان» مواجه می‌شوند. این تبعیض آشکار، بسیاری از رانندگان را ناچار کرده تا برای جلوگیری از معطلی طولانی خودرو و ضررهای سنگین، به پرداخت رشوه تن دهند.

همچنین گزارش شده که در آستانه بازدید احتمالی مقامات، روند فراخوان‌ها به‌طور ناگهانی سرعت می‌گیرد تا وضعیت مرز عادی جلوه داده شود و امکان ارتباط مستقیم مسئولان با رانندگان معترض نیز عملاً سلب می‌شود. این رفتارها باعث شده که واقعیت شرایط مرز از دید نهادهای بالادستی پنهان بماند. این وضعیت نشان‌دهنده ضعف جدی نظارت، نبود شفافیت در سامانه‌های مرزی و بی‌توجهی مسئولان به معیشت رانندگان است؛ مسأله‌ای که نه‌تنها اعتماد عمومی را تضعیف کرده، بلکه مرز را به محلی برای رانت، فساد و سوءاستفاده از قدرت تبدیل کرده و هزینه آن مستقیماً بر دوش رانندگان زحمتکش و خانواده‌هایشان تحمیل می‌شود.

به گزارش رسانک، امروز سه‌شنبه ۲ دی‌ماه ۱۴۰۴، طرح کارت‌های الکترونیک مرزنشینی در شهرستان میرجاوه که قرار بوده به‌عنوان راهکاری قانونی برای تأمین معیشت مرزنشینان اجرا شود، در عمل به مسیری برای سوءاستفاده گسترده از سهمیه‌های وارداتی مرزنشینان بومی تبدیل شده و بخش عمده منافع آن از دست حدود ۴ هزار مرزنشین منطقه خارج شده است؛ موضوعی که با انتقال حدود ۲۰ هزار سهمیه کارت مرزنشینی از زابل به مرز میرجاوه، ابعاد نگران‌کننده‌تری پیدا کرده است.

بر اساس مصوبات دولت، هر مرزنشین دارای کارت الکترونیک در میرجاوه مجاز است ماهانه تا سقف ۶۰۰ دلار کالا را به‌صورت قانونی و معاف از مالیات و عوارض گمرکی از پاکستان وارد کند. با این حال، به دلیل ناتوانی بسیاری از مرزنشینان در انجام مستقیم فرآیند واردات، سهمیه کارت‌ها در اختیار افرادی قرار گرفته که به‌عنوان کارگزار فعالیت می‌کنند؛ افرادی که با تجمیع سهمیه‌ها اقدام به واردات گسترده کالا کرده، اما سود واقعی حاصل از این واردات را به صاحبان اصلی کارت‌ها به طور کامل پرداخت نمی‌کنند.

طبق گفته مرزنشینان، با وجود افزایش نرخ دلار و رشد چشمگیر قیمت کالاهای وارداتی از جمله برنج و سایر اقلام اساسی، مبالغ پرداختی به دارندگان کارت‌ها بسیار ناچیز بوده و به حدود ۲ میلیون و ۵۲۰ هزار تومان در ماه محدود شده است. این در حالی است که حتی حداقل سود تعیین‌شده نیز به‌طور کامل پرداخت نمی‌شود و برخی کارگزاران مدعی‌اند که به‌دلیل نوسانات ارز، این واردات سودی ندارد؛ در صورتی که ششصد دلار به نرخ امروز بیش از هفتاد میلیون تومان برای هر فرد مرزنشین می‌باشد.

مرزنشینان می‌گویند پس از بالا گرفتن نارضایتی‌ها، در مقطعی به برخی از آن‌ها وعده پرداخت مبلغی حدود یک میلیون تومان اضافه داده شد؛ مبلغی که از سوی کارگزاران نه به‌عنوان حق قانونی، بلکه تحت عنوان «کمک معیشتی» مطرح شد. این پرداخت‌ها نیز مدتی است به‌طور کامل متوقف شده و بسیاری از خانواده‌ها اکنون هیچ سهم مشخصی از کارت‌های مرزنشینی خود دریافت نمی‌کنند.

در کنار این مسائل، انتقال حدود ۲۰ هزار سهمیه کارت مرزنشینی از زابل به میرجاوه، نگرانی مرزنشینان میرجاوه را افزایش داده است. زابل خود دارای مرز رسمی میلک و چند گذرگاه مرزی فعال است و مرزنشینان می‌پرسند چرا باید چنین حجم بزرگی از سهمیه‌ها به مرزی منتقل شود که سهمیه بومی آن تنها ۴ هزار نفر بوده و حتی طرح اضافه شدن مرزنشینان حومه آن نیز متوقف مانده است.

به گفته منابع رسانک، پس از تغییر فرماندار پیشین و روی کار آمدن فرماندار جدید، اجرای توسعه طرح کارت‌های مرزنشینی در میرجاوه متوقف شده و هم‌زمان، برخی ارگان‌ها عملاً مانع از گسترش سهمیه مرزنشینان بومی شده‌اند. در چنین شرایطی، استفاده از سهمیه‌های منتقل‌شده از مناطق دیگر، عملاً ظرفیت مرز میرجاوه را به نفع گروهی خاص اشغال کرده است.

مرزنشینان میرجاوه این وضعیت را مصداق تضییع آشکار حقوق قانونی خود و شکل‌گیری یک چرخه رانت و سوءاستفاده می‌دانند و نسبت به آن معترض هستند. آن‌ها خواستار ورود جدی فرمانداری، نماینده مجلس حوزه خاش، سران طوایف و نهادهای نظارتی شده‌اند و هشدار می‌دهند ادامه این روند، در منطقه‌ای که مرز تنها منبع اصلی درآمد هزاران خانواده است، می‌تواند به تشدید فقر، بی‌اعتمادی و تنش‌های اجتماعی منجر شود.

به گزارش رسانک، روز شنبه ۱۹ مهر ۱۴۰۴، ویدئوی دریافتی نشان می‌دهد که شماری از مردم مرزنشین شهرستان میرجاوه در اعتراض به بسته‌بودن گذر مرزی «روتک» در مقابل قرارگاه قدس جنوب شرق کشور در زاهدان تجمع کردند. در این تجمع که به منظور پیگیری مطالبات معیشتی و اقتصادی مردم و بازگشایی مرز روتک برگزار شد، درخواست‌های مکرر باز شدن مرز میرجاوه به مسئولان ارائه شد.

معترضان در این تجمع تاکید کردند که بسته‌بودن گذر روتک صدها خانوار را از تنها منبع درآمد خود محروم کرده و معیشت مردم را با بحران جدی مواجه ساخته است. آنان گفتند: «اکنون ده‌ها هزار خانواده و ده‌ها هزار نفر در منطقه بیکار شده‌اند و این تنها آغاز مشکلات است و ناامنی‌‌های بیشتری در راه است. اگر واقعا مسئولان دلسوز کشور و مردم هستند، باید این مسدود بودن مرز را بردارند و اجازه دهند مردم همانند گذشته از مرز استفاده کرده و امرار معاش کنند، زیرا در منطقه هیچ کارخانه و فرصت شغلی وجود ندارد و مردم ناچار به انجام مشاغل سخت و طاقت‌فرسا هستند.»

معترضان همچنین افزودند: «ما بهترین عزیزان‌مان را برای حفظ این مرزها از دست داده‌ایم، اما امروز خانواده‌های همان شهدا در سخت‌ترین شرایط اقتصادی زندگی می‌کنند و مسئولان نه‌تنها حمایتی نمی‌کنند، بلکه با بستن مرزها راه نان مردم را هم بسته‌اند.»

گفتنی است که این شهروندان مرزنشین چندین ماه است که به صورت کاملاً مدنی و مسالمت‌آمیز در حال اعتراض به مسدود بودن مرز روتک در میرجاوه هستند، اما هیچ مسئولی از سپاه پاسداران که مسئول اصلی بسته بودن گذر است، استاندار، فرمانداری و دیگر مقامات به داد آنان نمی‌رسند.

رَسانک نیوز/ یکشمبے 13 مہر ماہ 1404 ءَ، دُزاپ ءِ بازیں جھمنندے ءَ سپاہ ئے روتک ءِ سیمسراں بند کنگ ءِ پد کرد ءَ بلوچستان ءِ اُستانداری ءِ ماڑی ئے دیم ءَ مُچ بوتگ ءُ زھرشانے کرتگ۔ اے مُچّی ءُ زھرشانے ھماں وھدا بوتگ کہ چہ روتک ءِ سیمسراں بند کنگ ءَ اُداں نندوکیں مردمانے مالی ءُ ماشی جنجال آں گیش بوھگ اَنت۔ باڈر ءَ کار بار ءُ دے گِرے نہ بوھگ ءَ روتک ءِ دمگ آں جھمنند آنے ماشی جیڑہ آں سکّ باز کرتگ.

سربوتگیں ھال آنے رِد ءَ، اے مُچی ءَ زھرشانے کنوکان ءَ روتک ءِ سیمسراں پیسریگیں وڑا پچ کنگے لوٹ کرتگ۔ سجھیں پابندی آن ءَ کہ سیمسراں نندوکیں مردمانے ماشی جنجال ءِ گیش بوھگ ءِ سوب زانگ بنت، آں پا بندیان ءَ چِست بہ‌ کن‌ اَنت.

گوستگیں ماہ آن ءَ واش ءُ شستون ءُ روتک ءِ جھمنندان ءَ پہ سپاہ ئے سیمسر آنے بند کنگ ءُ پا بندی ئے جنگ ءَ زھرشانے کرتگ۔ سیمسر آنے بندگ ءَ ھزار آں بلوچے ھاندان کہ آیانے ماش ءُ کٹّ کھمایی گوں سیمسر آنے کار ءُ باراں جوڑتگ تَچک ءَ ماشی لِھازا بیہار دیگ بوتگ اَنت۔ اے جاور آنے برجاہ بوھگ ءَ زمہ وارانے پہ بلوچستانے سیمسراں نندوکیں مردمانے ماشی جیڑہ آنے سِندَگ ءَ دلگوش نہ بیئگ ءَ درا کنت ءُ پیش داریت.

به گزارش رسانک، امروز شنبه ۱۲ مهر ماه ۱۴۰۴، شماری از شهروندان بلوچ در شهرهای پنجگور، ماشکید و نوکندی در شرق بلوچستان در اعتراض به بسته بودن مرزها و محدودیت‌های شدید علیه سوختبران دست به تجمع و اعتراض زدند. در پی این اعتراضات که با اعتصاب عمومی همراه بود، بازارها و مسیرهای اصلی در این شهرها تعطیل شد و نیروهای امنیتی با حضور مسلحانه و تیراندازی هوایی سعی در متفرق کردن مردم داشتند.

در این تجمعات، معترضان با سر دادن شعارهایی خواستار بازگشایی گذرگاه‌های مرزی، توقف تیراندازی به سوختبران و پایان دادن به سیاست‌های امنیتی و نظامی علیه معیشت مردم بلوچ شدند. در برخی مناطق، نیروهای امنیتی اقدام به تهدید و ضرب‌وشتم معترضان کرده‌اند.

در هفته‌های گذشته نیز در مناطق مرزی غرب بلوچستان از جمله شهرستان میرجاوه اعتراضات مشابهی در واکنش به بسته ماندن مرزها و کشتار سوختبران رخ داده بود. بسته ماندن گذرگاه‌های رسمی و محدودیت تردد، هزاران خانواده مرزنشین بلوچ را از تنها منبع درآمد خود محروم کرده است. در حالی که مسئولان جمهوری اسلامی ایران و پاکستان با نگاه امنیتی به مسئله سوختبری می‌نگرند، برای ملت بلوچ این کار نه جرم بلکه تنها راه بقا در شرایط فقر، بیکاری و تبعیض گسترده است.

رَسانک نیوز/ چارشمبے 2 مہر ماہ 1404 ءَ، لہتیں چہ ریک ملک ءِ جھمنندیں مردماں پہ مالی جاور آن ءُ مالی جنجال آں، جارتاک شنگ کرتگ۔ آیان ءَ روتک ءِ سیمسراں بند بوھگ ءِ بابت ءَ بیہار داتگ ءُ چہ زمہ واران ءَ لوٹتگ کہ آیانے مالی جنجال ءُ جیڑہ آں بہ سِند اَنت۔ اے جارتاک ئے یک بہرے رَسانک ءَ ھم سربوتگ.

اے جارتاک ءَ گوشگ بوتگ: سیمسر آنے دیواراں لک اِتگ ھچ اِبادتے ءَ چہ مھلوکے ھزمت کنگ ءَ گیشتر اردشت نیست، بلے راستی دگہ وڑیں سیمسراں نندوکیں مردماں بے روزگار اَنت، چہ مالی پیدا وار پَشت کپتگ اَنت ءُ آیانے پَر زونگ ھالیگ اَنت۔ ریک ملک ءُ اے دگہ نزّیکیں دمگانے نندوکیں مردمان ءَ گوشتگ چہ روتک ءِ سیمسراں بندگ ءَ ھزاراں ھاندانے زندماں گوں ھترا دیمپاں کرتگ، جاور ھمیں پیم ءَ دیما برو اَت زندمانے کنٹرول ءُ برداشت چہ وس ءَ ڈنّ بیت.

آیان ءَ لوٹتگ کہ روتک ءِ سیمسراں پیسریگیں وڑا پچ کنگ بہ بنت، ناکار آمدیں سیاست آنے چُش کہ زابلے سیاست ءِ کارمرز کنگ منّگ نہ بنت.

جارتاک ءِ لکّوک آن ءَ چہ زمہ واران ءَ لوٹتگ: ھُشکیں گپّ ءُ کول آں یلا بہ کن اَنت ءُ مردمانے لوٹ ءِ سرا کار بہ کن اَنت۔ اے جارتاک ءَ سیمسراں نندوکیں مردمانے دلیری ءُ اُوشت ساڑینگ بوتگ ءُ زور داتگ: اے مردم ماں چلّے زمستان ءَ، نپس بُرّیں گرم ءَ، گوات ءُ ھوراں، گوں دلیری ءُ اُوشت ءَ چہ سیمسراں ھیالدارے کرتگ، مہربانے بہ کنیت سیمسراں نندوکیں مردمانے مھنت آں مان بہ یار اِیت ءُ آیانی ھکّ ءَ بہ منّیت.

گوشگ لوٹیت: میر جاوہ ئے روتک ءِ سیمسراں پنچ ماہ ءَ بُرز اِنت کہ سپاہ ءَ بستگ اَنت، سپاہ ئے اے ناشریں کاراں دہ آں ھزار جھمنند چہ کار ءُ روزگار ءَ دور داتگ۔ لہتیں چہ اے جھمننداں بیکارانے کچ ءَ ھور اَنت ءُ لہتیں ھماں پت آنے کچّ ءَ ھور اَنت کہ وتی زھگان ءَ وانگجاہ ءَ دیم دات نہ کن اَنت۔ اے جاور ءَ مالی ءُ سماجی زور ھاندان آنے سرا گیش کرتگ.

به گزارش رسانک، امروز دوشنبه ۳۱ شهریور ماه ۱۴۰۴ ده‌ها تن از مردم مناطق ریگ‌ملک، روتک و روستاهای اطراف با در دست داشتن پلاکاردهایی در مقابل فرمانداری شهرستان میرجاوه دست به تجمع مسالمت‌آمیز زدند. این تجمع در اعتراض به ادامه بسته بودن مرز روتک و بی‌توجهی مسئولان نسبت به وضعیت معیشتی مردم برگزار شد و شرکت‌کنندگان خواستار بازگشایی مرز و فراهم شدن زمینه کار برای اهالی منطقه شدند.

به گفته منابع رسانک، اهالی این مناطق که سال‌ها از طریق سوختبری امرار معاش کرده‌اند، پس از بسته شدن مرز با بیکاری و بحران جدی اقتصادی روبه‌رو شده‌اند. یکی از معترضان حاضر در تجمع گفت: «ریگ‌ملک منطقه‌ای خشک و بیابانی است و هیچ کار و فعالیتی در آن وجود ندارد. مردم این منطقه تنها خواسته‌شان این است که مرز روتک مانند گذشته باز شود تا بتوانند با کار سوختبری زندگی خود را تأمین کنند.»

منابع افزوده‌اند: در شرایطی که فصل مدارس آغاز شده، خانواده‌های بسیاری در این مناطق توانایی تأمین نیازهای اولیه فرزندانشان را ندارند. بسته بودن مرز و نبود شغل جایگزین، مردم را در تنگنای شدید معیشتی قرار داده و مشکلات روزافزونی برای والدین و کودکان به وجود آورده است.

بی‌توجهی مسئولان نسبت به مطالبات مردم و عدم اقدام برای بازگشایی مرز روتک موجب شده که بحران بیکاری و فقر در این منطقه بیش از پیش تشدید شود و زندگی ساکنان در شرایطی دشوار و نگران‌کننده قرار گیرد.

به گزارش رسانک، امروز شنبه ۲۲ شهریور ماه ۱۴۰۴، شماری از شهروندان در منطقه ریگ‌ملک شهرستان میرجاوه در اعتراض به عدم بازگشایی مرز روتک و اجرای طرح موسوم به «طرح تانکری» برای دومین روز متوالی دست به تجمع زده و اعلام کردند تا زمانی که این مرز به روال قبلی بازگشایی نشود، اجازه تردد به سوختبران و اجرای این طرح که زیر نظر سپاه پاسداران و برخی از سران طوایف وابسته به حکومت است را نخواهند داد. معترضان تأکید کرده‌اند که این اعتصاب و راهبندان تا رسیدن به خواسته‌های مردم منطقه ادامه خواهد داشت.

پیشتر معترضان اعلام کرده‌اند: «تا زمانی که مرز روتک بازگشایی نشود و طرح تانکری جمع‌آوری نگردد، اجازه تردد به سوختبران داده نخواهد شد و از سوختبران خواسته می‌شود که بارگیری سوخت به مقصد مرز میرجاوه را متوقف کنند.»

گفتنی است که طی روزهای گذشته سپاه پاسداران و برخی سران طوایف وابسته اعلام کرده بودند که روز شنبه ۲۲ شهریور مرز روتک بازگشایی می‌شود؛ اما پس از بررسی‌های محلی مشخص شده که این بازگشایی صرفاً برای انتقال و فروش سوخت به تانکرهایی است که سپاه با همکاری افراد وابسته در نقاط صفر مرزی مستقر کرده و همین امر موجب تجمع و اعتراض منطقه شده است.

پیشتر در روز یکشنبه ۱۶ شهریور ماه ۱۴۰۴، پس از بی‌نتیجه ماندن اعتراضات مسالمت‌آمیز مردم، افراد ناشناس اقدام به آتش زدن تانکرهای جاگذاری‌شده برای اجرای طرح تانکری در نزدیکی مرز روتک کردند. این تانکرها در حدود پانصد متری پاسگاه و کنار دیوار مرزی روتک قرار داشتند که برخی از آنها به آتش کشیده شدند و تعدادی نیز سوراخ شده‌اند.

به گفته معترضان، طرح تانکری با هدف اختصاص بخشی از سوختبری به افراد وابسته به دستگاه‌های امنیتی و حکومتی و خرید ارزان سوخت از سوختبران و انتقال آن توسط سپاه و افراد ذی‌نفوذ اجرا می‌شود. مردم و طوایف مختلف بارها هشدار داده‌اند که این طرح باعث بیکاری بیش از چهل تا پنجاه هزار نفر خواهد شد و در برابر آن مقاومت خواهند کرد.

به گزارش رسانک، امروز ۱۶ شهریورماه ۱۴۰۴ شماری از شهروندان بلوچ در مقابل تیپ سلمان وابسته به نیروی قدس سپاه پاسداران در زاهدان تجمع کرده و اعتراض خود را نسبت به بسته شدن گذر مرزی روتک و اجرای طرح موسوم به «طرح تانکری» اعلام کردند. معترضان تأکید داشتند که این مرز از اصلی‌ترین راه‌های تأمین معیشت هزاران خانواده بلوچ بوده و بسته شدن آن فشار سنگینی بر زندگی مردم وارد کرده است.

بر اساس گفته‌های معترضان، طرح تانکری قرار است سهمی از سوختبری را به افراد وابسته به دستگاه‌های امنیتی و حکومتی اختصاص دهد و بخشی از سوخت‌ها نیز از طریق خرید با قیمت پایین از سوختبران و انتقال آن توسط سپاه و افراد ذی‌نفوذ انجام شود. مردم و طوایف مختلف منطقه اعلام کرده‌اند که با اجرای این طرح مقابله خواهند کرد، چرا که آن را عاملی برای بیکاری بیش از چهل تا پنجاه هزار نفر می‌دانند.

اعتراضات علیه این طرح پیش‌تر نیز در دو مرحله و در روزهای ۲۰ مرداد و ۵ شهریورماه ۱۴۰۴ مقابل استانداری بلوچستان و سیستان برگزار شده بود، اما تاکنون هیچ نتیجه‌ای در پی نداشته و مرز روتک همچنان توسط سپاه پاسداران مسدود باقی مانده است. برخی افراد طرح تانکری را به منطقه آورده و مستقر کرده‌اند، اما مردم بار دیگر تأکید کرده‌اند که در برابر اجرای این طرح خواهند ایستاد.

فعالان مدنی بلوچ می‌گویند مدیریت مرز توسط سپاه قدس نه‌تنها مشکلات معیشتی را حل نکرده بلکه با فساد، رانت‌دهی و واگذاری امتیازات به افراد وابسته همراه شده است. وضعیت کنونی منطقه با افزایش تنش و تهدید به ایستادگی مردم در برابر اجرای طرح تانکری نشان‌دهنده مقاومت شدید جامعه محلی در برابر سیاست‌هایی است که معیشت و زندگی آنان را تهدید می‌کند و پیامدهای آن می‌تواند بحران‌های اجتماعی گسترده‌تری در بلوچستان به وجود آورد.