به گزارش رسانک، صبح امروز دوشنبه ۲۳ مهر ماه ۱۴۰۳، جسد مجهول الهویه متعلق به یک زن که پس از کشته شدن در اثر اصابت گلوله به حوالی روستای ابتر واقع در شهرستان ایرانشهر منتقل و رها شده بود توسط اهالی منطقه کشف شد.

از هویت این شهروند زن تا لحظه تنظیم خبر اطلاعی در دست نیست.

گفته می‌شود که حوالی ساعت ۹:۰۰ صبح امروز پیکر این شهروند در کنار جاده در نزدیکی روستای ابتر در حالی پیدا شده که وی با تیراندازی مستقیم کشته و درون یک پارچه پیچیده شده و سپس در این محل رها شده است.

شاهدان عینی گفته‌اند که زمان زیادی از کشته شدن وی نگذشته است زیرا بدن او در هنگام پیدا شدن خشک نبوده است. از جزئیات بیشتر کشته شدن وی و هویت و انگیزه قاتل یا قاتلان تا لحظه تنظیم خبر اطلاعی در دست نیست.

بر اساس گزارش های جمع آوری شده در سال ٢٠٢٣، دستکم ١٩٢ شهروند بلوچ مورد حمله مسلحانه افراد ناشناس قرار گرفته اند که در بین آنها ١۵٠ نفر کشته و ۴٢ نفر زخمی شده‌اند. در بین این افراد دستکم پنج کودک و چهار زن نیز وجود دارند.

به گزارش رسانک، ابراهیم رئیسی که سال ۱۳۵۹ و در سن ۲۰ سالگی به عنوان دادستان کل کرج در استان البرز منصوب شد، به سرعت در سلسله‌ مراتب قضائی و اجرایی پیشرفت کرد و در سال ۱۴۰۰ به ریاست‌جمهوری رسید.

در ۴۴ سال گذشته، او به طور مستقیم در ناپدیدسازی‌ های قهری و اعدام‌ های فراقضایی هزاران مخالف سیاسی در دهه شصت، قتل، بازداشت خودسرانه، ناپدیدسازی قهری و شکنجه هزاران معترض و آزار و اذیت خشونت‌آمیز زنان و دیگر نقض‌های جدی حقوق بشر، مستقیما دست داشته یا بر آن‌ها نظارت داشته است.

او همچنین متهم بود در جریان کشتار زندانیان سیاسی در تابستان ۱۳۶۷ یکی از اعضای “هیئت مرگ” بوده و به طور مستقیم در اعدام‌های گروهی دست داشته است.

چراغ_رئیسی

“چراغ محمدی” در سال ۱۳۳۴ در روستای “دِهان” (در آن زمان از توابع ایرانشهر) به دنیا آمد و دوران دبیرستان را در روستای زادگاهش و تحصیلات متوسطه را در دبیرستان داریوش در روستای پنوچ یا ایرانشهر به پایان رساند.

او در سال ۱۳۵۳ وارد دانشسرای عالی زاهدان در رشته زبان انگلیسی شد و از همان اوایل ورودش با روحیه‌ای پرشور در نشست‌ها و جلسات دانشجویی به لزوم یک مبارزه صنفی_سیاسی در دانشسرای عالی تاکید داشت و در این رابطه با دانشجویان تماس گرفته و آنها را به مطالعه کتب سیاسی و علمی تشویق می کرد.

او به زبان و فرهنگ بلوچی علاقه زیادی داشت و در پخش نوارهای بلوچی که تا اندازه‌ای روحیه مبارزاتی و‌ جنگجویی را علیه ستم و استعمار مطرح می کردند، تلاش بسیاری می‌نمود.

چراغ محمدی پس از تحمل شکنجه‌های فراوان در سحرگاه خونین ۲۹ شهریور ماه ۱۳۶۰ همراه با شهید “خسرو مبارکی” (هوادار سازمان چریک های فدایی خلق_اقلیت) تیرباران شد.

عبدالرحیم_رئیسی

“عبدالرحیم رئیسی”، سال ۱۳۳۴ در روستای گُردهان (در آن زمان از توابع ایرانشهر) متولد شد. او در دوران کودکی پدرش را از دست داد و سرپرستی خانواده را پدربزرگش به عهده گرفت. وی در سال ۱۳۵۴ وارد دانشسرای عالی زاهدان در رشته زبان انگلیسی شد و مخارج تحصیلش را دایی اش به او می‌داد.

عبدالرحیم را با “کوردُم” که آلت جنگی قدیمی و شامل گلوله‌ای سربی با سیم متصل به آن است، همزمان با نواخته شدن سرود “شهیدان شهیدان” سازمان پیکار از ضبط صوت، به شدت شکنجه می دهند.

نیروهای رژیم جمهوری اسلامی ایران به او دو راه پیشنهاد می کنند: یا مرگ یا مصاحبه تلویزیونی و به وی یک شبانه روز مهلت می دهند تا انتخاب کند ولی او از قبل اعلام کرده بود که “این راه را آگاهانه انتخاب کرده‌ام و خونم رنگین تر از بقیه نیست.”

عبدالرحیم بعد از مدت کوتاهی از بازداشت و شکنجه‌های طاقت فرسای در دوره بازداشت، در ۲۷ تیر ماه ۱۳۶۰ تیرباران شد.

محمدگل_ریگی

“محمدگل ریگی” متولد ١٣٣۵، مجرد بود پس از انقلاب توسط نیروهای نظامی رژیم جمهوری اسلامی ایران با اتهام نامشخصی بازداشت و در سن ۲۵ سالگی یا در فروردین و یا در اردیبهشت ماه ۱۳۶۰ در زندان زاهدان، بر اثر شکنجه های شدید ماموران زندان کشته شد.

به گفته یکی از زندانیان سابق که در زندان شماره ۲ بوده؛ مسئولان زندان روز بعد (از کشتن محمدگل)، جسد او را در وسط حیاط زندان شماره ۲ به دیگر زندانیان نشان داده و به آنها گفته‌اند که محمدگل در حین فرار کشته شده است و برای ایجاد رعب و وحشت، خطاب به سایر زندانیان گفته‌اند که این است عاقبت کسی که فرار کند.

فقیرمحمدزینالدینی

فقیرمحمد (شفیع) زین الدینی در شهرستان قصرقند کنونی که در آن زمان جزو شهرستان چابهار بود در سال ۱۳۲۸ متولد شد. وی پس از اتمام دوره دانشسرا، به عنوان معلم روستاهای منطقه خودش مشغول به کار گردید.

او در سال ۱۳۶۰ دستگیر با اتهامات مرتبط با “ضد انقلاب” و زیر شدیدترین شکنجه‌ها در زندان ایرانشهر قرار گرفت و در تاریخ ١۵ اردیبهشت ماه ١٣۶٢ در سن ٣۴ سالگی به پای جوخه تیرباران رفت. مجالس یادبود شفیع در منطقه “لاشار” (در آن زمان از توابع ایرانشهر)، شهر تربت در شرق بلوچستان، کراچی، بحرین و دبی برگزار شد و حضور گسترده مردم در آن نشان از محبوبیت او داشت.

محمود_سنچولی

“محمود سنچولی” در سال ۱۳۳۵ در یکی از روستاهای شهرستان طبس خراسان و در خانواده‌ای زحمتکش دیده به جهان گشود. همه اعضای خانواده محمود در زلزله سال ۱۳۵۷ طبس کشته شدند و او تنها بازمانده خانواده اش بود.

او پس از به پایان رساندن تحصیلات ابتدایی و متوسطه در زادگاهش در سال ۱۳۵۴ وارد دانشسرای عالی زاهدان شد. وی در زمانی که دانشجوی دانشسرای عالی زاهدان همزمان از مسئولان دانشجویی پیکار در بلوچستان بود و در کلیه حرکت های صنفی دانشجویان، فعال و مبارزی پیشرو بود.

از سن، وضعیت تاهل و اتهام وی اطلاعی در دست نیست. او در نهایت در فروردین ماه سال ۱۳۶۱ در زندان زاهدان تیرباران شد.

به گزارش رسانک، شب گذشته ١٨ فروردين ماه ۱۴۰۳، یک شهروند بلوچ توسط افراد ناشناس بوسیله سلاح سرد چاقو پس از حدود بیست ضربه بدلیل شدت جراحات و خونریزی جان خود را از دست داد.

هویت این شهروند بلوچ، “باسط دبیغی (شاهوزهی)، ٣۶ ساله فرزند نبی بخش، متاهل و دارای فرزند شش ماهه و اهل زاهدان عنوان شده است.

بر اساس این گزارش، افراد ناشناس در خیابان فردوسی و حوالی کنسولگری هندوستان، زمانی که باسط از مسجد عزیزی و مراسم ختم در حال بازگشت به منزل بوده به او حمله کرده‌ و پس از به قتل رساندن وی، از محل متواری شده‌اند.

از هویت و انگیزه ضاربان تا لحظه تنظیم خبر اطلاعی در دست نیست.

بر اساس گزارش های جمع آوری شده در سال ٢٠٢٣، دستکم ١٩٢ شهروند بلوچ مورد حمله مسلحانه افراد ناشناس قرار گرفته اند که در بین آنها ١۵٠ نفر کشته و ۴٢ نفر زخمی شده‌اند. در بین این افراد دستکم پنج کودک و چهار زن نیز وجود دارند.

رسانک/ روز دهم اکتبر برابر با ۱۸ مهر ماه “روز جهانی مبارزه برای لغو مجازات اعدام” نام‌گذاری شده است.

ائتلاف جهانی علیه مجازات اعدام، مشتمل بر بیش از ۱۶۰ سازمان غیردولتی، در سال ۱۳۸۲ خورشیدی با هدف تقویت ابعاد بین‌المللی مبارزه با مجازات اعدام و همچنین تحقق لغو جهانی این مجازات بی‌رحمانه و برگشت‌ناپذیر این روز را به عنوان “روز جهانی مبارزه برای لغو مجازات اعدام” اعلام کرد.

مجازات اعدام که در تاریخ حقوق کیفری سنگین‌ترین مجازات بشری محسوب می‌شود، در حال حاضر در بیش از ۱۷۰ کشور دنیا یا به‌کلی لغو شده یا دست‌کم اجرای آن به‌موارد بسیار استثنایی محدود شده است.

ایران اما جزو معدود کشورهایی است که همچنان مجازات اعدام را برای دایره وسیعی از جرایم یا رفتارهای جرم‌انگاری‌شده نظیر قتل عمد، آدم‌ربایی، تجاوز به عنف، روابط جنسی خارج از چارچوب ازدواج، هم‌جنسگرایی یا اتهامات مبهمی همچون “محاربه” و “افساد فی الارض” به‌کار می‌گیرد.

طبق آخرین آمارهای ارائه‌شده از سوی سازمان حقوق بشر ایران، در شش ماه نخست سال جاری میلادی، (در فاصله دی‌ماه ۱۴۰۱ تا تیرماه ۱۴۰۲) دست‌کم ۳۵۴ نفر در زندان‌های سراسر ایران اعدام شده‌اند.

همچنین در بازه‌ای یک‌ساله، یعنی از سپتامبر ۲۰۲۲ تا سپتامبر ۲۰۲۳ (شهریورماه ۱۴۰۱ تا شهریورماه ۱۴۰۲) و به‌ویژه پس از آغاز خیزش سراسری مردم ایران علیه حکومت جمهوری اسلامی، دست‌کم ۶۹۷ تن در سراسر کشور اعدام شده‌اند که در بین آنان، نام هفت تن از شهروندان بازداشت‌شده در جریان این خیزش سراسری نیز به چشم می‌خورد.

به گزارش رسانک، رژیم جمهوری اسلامی با علم به اینکه بازداشت مولوی فتحی محمد نقشبندی، برای دولت بی هزینه نخواهد بود و ملت بلوچ در برابر این قضیه ساکت نخواهد نشست، جهت قدرت نمایی و ایجاد ارعاب و جلوگیری از اعتراضات، دستکم هفت شهروند بلوچ را با برنامه قبلی، در روزهای قبل به قرنطینه منتقل و صبح امروز، آنها را اعدام ‌کردند.

با توجه به کم هزینه بودن اعدام (قتل حکومتی) برای رژیم جمهوری اسلامی در جوامع حقوق بشری و ‌بین المللی، ابزاری است که رژیم ایران همیشه بر علیه ملت بلوچ، استفاده می کند.