به گزارش رسانک، امروز جمعه ۱۶ مردادماه ۱۴۰۵، مولوی عبدالباسط سجستانی در خطبه‌های نماز جمعه اهل سنت در شهرستان هامون، با انتقاد از وضعیت امنیتی سیستان و بلوچستان، نسبت به گسترش ناامنی، آدم‌ربایی، سرقت و ورود سلاح‌های غیرمجاز به منطقه هشدار داد و گفت که ناامنی در استان به مرحله‌ای نگران‌کننده رسیده است.

مولوی سجستانی با طرح این پرسش که «این همه ناامنی از کجاست؟» و «این همه سلاح غیرمجاز از کجا وارد منطقه شده است؟»، درباره افزایش آدم‌ربایی‌ها نیز گفت که باید بررسی شود آیا انگیزه این اقدامات صرفاً مادی است یا اینکه «سیاست دشمنان منطقه» پشت آن قرار دارد. او از مردم، معتمدان و سران طوایف خواست برای مقابله با ناامنی وارد عمل شوند و افرادی را که به گفته او برای دشمنان فعالیت می‌کنند و با ناامن کردن منطقه موجب فرار سرمایه می‌شوند، شناسایی کنند.

مولوی سجستانی خطاب به معتمدان و سران طوایف گفت همان‌گونه که مناطق مین‌گذاری‌شده را مین‌زدایی می‌کنند، باید طوایف خود را نیز از وجود افراد آدم‌ربا و دزد «پاک» کنند. او تأکید کرد که سران طوایف باید افرادی را که به نام فامیل و طایفه اقدام به سرقت می‌کنند، معرفی کنند.

وی همچنین با تأکید بر جایگاه ارزش‌های ملی و دینی در جامعه بلوچستان گفت فقر نباید موجب شود مردم از ارزش‌های خود عبور کنند و افزود که سیستان و بلوچستان با «غیرت، شهامت و شجاعت» شناخته می‌شود. مولوی سجستانی در بخش دیگری از سخنان خود با اشاره به فعالیت آنچه «تشکیلات زیرزمینی دشمنان» خواند، گفت برخی جریان‌ها تلاش می‌کنند منطقه را درگیر ناامنی نگه دارند و آبروی مردم را ببرند. او هشدار داد که ادامه ناامنی می‌تواند پیامدهای اقتصادی و اجتماعی گسترده‌ای برای استان داشته باشد.

او نبود امنیت را یکی از عوامل اصلی فرار سرمایه دانست و گفت زمانی که امنیت وجود نداشته باشد، سرمایه‌گذاران برای سرمایه‌گذاری به استان نخواهند آمد و حتی مردم بومی نیز ممکن است برای حفظ جان و مال خود، استان و کشور را ترک کنند. مولوی عبدالباسط سجستانی همچنین خطاب به استاندار سیستان و بلوچستان از توجه او به توسعه زیرساخت‌ها تشکر کرد، اما تأکید کرد که توسعه زیرساخت‌ها بدون تأمین امنیت کافی نیست و منطقه باید به همان اندازه که برای فقرزدایی تلاش می‌شود، برای «دزدزدایی» و ایجاد امنیت نیز اقدام شود.

وی در ادامه از قضات خواست از پذیرش سفارش‌های نادرست و غیرواقعی خودداری کنند و گفت اگر قضاوت امانت الهی است، باید «دیانت» اساس قضاوت قرار گیرد. سخنان مولوی سجستانی در حالی مطرح می‌شود که در ماه‌های اخیر موضوع آدم‌ربایی، سرقت مسلحانه و ناامنی در بخش‌هایی از سیستان و بلوچستان به یکی از نگرانی‌های جدی شهروندان تبدیل شده است. تأکید او بر نقش معتمدان و سران طوایف در مقابله با این پدیده نیز نشان‌دهنده افزایش نگرانی‌های اجتماعی درباره پیامدهای ناامنی و تأثیر آن بر زندگی، سرمایه‌گذاری و ماندگاری مردم در استان است.

او در پایان بر ضرورت همکاری مردم، معتمدان، سران طوایف و دستگاه قضایی برای مقابله با عوامل ناامنی تأکید کرد و خواستار آن شد که برخورد با آدم‌ربایان، سارقان و افرادی که امنیت جامعه را مختل می‌کنند، بدون ملاحظات طایفه‌ای و سفارش‌های خارج از چارچوب قانون انجام شود.

به گزارش رسانک، صبح امروز چهارشنبه ۱۹ شهریور ماه ۱۴۰۴، حوالی ساعت هفت، دو سارق مسلح که سرنشین یک دستگاه موتورسیکلت بودند، در خروجی شهر ایرانشهر و در حدفاصل روستای رسول‌آباد واقع در محور ارتباطی ایرانشهر به سمت سرباز، اقدام به سرقت از یک خودروی پیکان وانت کردند که در نهایت ناکام ماند.

به گفته منابع رسانک، این افراد در جریان تلاش برای سرقت با استفاده از یک اسلحه کلت کمری تیراندازی نیز انجام دادند اما به هیچ‌یک از سرنشینان خودرو آسیبی نرسید.

گفتنی است که در ماه‌های اخیر آمار سرقت‌های مسلحانه در نقاط مختلف بلوچستان به‌طور قابل توجهی افزایش یافته است. این روند علاوه بر ایجاد رعب و وحشت در میان شهروندان، نگرانی‌های گسترده‌ای درباره نبود امنیت در جاده‌ها به‌وجود آورده است. به باور بسیاری از فعالان مدنی و اجتماعی بلوچستان، مسدود کردن مرزها، نبود فرصت‌های شغلی و فشارهای اقتصادی از جمله عواملی هستند که به گسترش این ناهنجاری‌های اجتماعی دامن زده‌اند.

به گزارش رسانک، روز دوشنبه ۱۲ خرداد ماه ۱۴۰۴، در حالی که وب‌سایت «همشهری» در گزارشی تصویری از بحران بی‌آبی در شهرستان مرزی-ساحلی دشتیاری خبر داده و آن را وضعیتی بحرانی در گرمای ۵۰ درجه توصیف کرده، شواهد میدانی و روایت‌های مردمی از عمق ساختاری این بحران پرده برمی‌دارند. طبق گزارش همشهری، بیش از ۳۰ روستای دشتیاری با جمعیتی بالغ بر بیست هزار نفر بیش از ۲۵ روز است که با قطع کامل آب مواجه‌اند؛ آن‌هم در منطقه‌ای که در پایین‌دست دو سد بزرگ بلوچستان، زیردان و پیشین قرار دارد.

با وجود تکمیل خط لوله‌های آبرسانی از این دو سد طی سه سال اخیر و وعده‌های مسئولان مبنی بر توزیع آب آشامیدنی از طریق جیره‌بندی، حالا مردم منطقه می‌گویند که حتی به آن جیره اندک نیز دسترسی ندارند. اما پرسش اساسی این‌جاست: چرا دشتیاری با وجود منابع آبی گسترده در چنین بحران سهمگینی گرفتار است؟

بررسی‌های رسانک و شهادت ساکنان منطقه نشان می‌دهد که در سال‌های اخیر، سپاه پاسداران و شرکت‌های وابسته به آن از جمله “ماهان” با استفاده از نفوذ در نهادهای دولتی و امنیتی، بسیاری از زمین‌های کشاورزی این منطقه را تحت عناوین مختلف تصرف کرده‌اند. تصاحب این اراضی تنها به مالکیت زمین محدود نمانده و اکنون بخش عمده‌ای از آب ذخیره‌شده در سدهای زیردان و پیشین نیز به این بخش‌های وابسته تخصیص داده شده است.

مردم دشتیاری بارها برای پیگیری وضعیت به نهادهای منطقه از جمله فرمانداری، بخشداری، اداره آب و فاضلاب و دیگر ارگان‌ها مراجعه کرده‌اند، اما به گفته‌ خود آن‌ها، نه‌تنها اقدامی برای حل بحران صورت نگرفته، بلکه با بی‌تفاوتی و حتی تهدید نیز مواجه شده‌اند. در این میان، گرمای بی‌سابقه و نبود دسترسی به آب نه‌فقط شرایط زندگی را طاقت‌فرسا کرده، بلکه سلامت عمومی، کشاورزی محلی و دامداری سنتی را نیز به نابودی کشانده است.

بحرانی که امروز در دشتیاری مشاهده می‌شود، نمونه‌ای عینی از تبعيضات ساختاری در بلوچستان است؛ سیاستی که در آن نهادهای امنیتی و شبه‌نظامی با تصاحب منابع حیاتی، شهروندان را از حداقل‌های زیستی نیز محروم کرده‌اند.

به گزارش رسانک، روز جمعه ۲۵ آبان ماه ۱۴۰۳، “احمد شفائی”، سخنگوی رزمایش “شهدای امنیت” قرارگاه قدس نیروی زمینی سپاه و فرمانده سپاه سلمان در اظهاراتی خلاف واقع، مهاجرستیزانه و به دور از منطق یکی از دلایل عمده حاشیه نشینی در بلوچستان و سیستان را وجود «اتباع» دانست و گفت: “با توجه به تراکم حاشیه نشینی در شهرهای استان این امر یکی از مسائل جدی در استان است.”

این در حالی است که عوامل اصلی حاشیه نشینی را می توان در سیاست‌های تبعیض آمیز حکومتی، نبود زیرساخت‌های مناسب اقتصادی در روستاها و مناطق مختلف بلوچستان، تحمیل فقر، تورم لگام گسیخته در ایران، نداشتن شناسنامه و هویت بلوچ های ساکن منطقه که رفت و آمد به شهرها را برایشان سخت کرده، نبود شغل و امکانات اشتغالزایی در استان جستجو کرد، احمد شفائی با طرح این سخنان مهاجر ستیزانه سعی در پاک کردن صورت مسئله و فریب افکار عمومی دارد.

احمد شفائی از عدم امنیت در استان صحبت کرد اما به درستی به ریشه این معضل اشاره نکرد. با اینکه مرز همیشه یک فرصت برای ساکنان منطقه در خصوص کسب درآمد است، رژیم ایران با بستن مرز و کشتار سوختبران که منجر به ایجاد فقری گسترده می شود و توزیع سلاح توسط ارگان های رژیم در استان که منجر به افزایش سرقت ها و کشتار شهروندان عادی می شود، باعث افزایش ناامنی در استان گردیده است.

به گزارش رسانک، امروز پنجشنبه ۳ آبان ماه ۱۴۰۳، “ناصر بلیده‌ای” دبیرکل حزب مردم بلوچستان با انتشار پیامی در صفحه شخصی خود در شبکه اجتماعی ایکس (توییتر سابق) نسبت به رفتارهای برخی از فعالان و بلاگرهای فضای مجازی در برخورد تحقیرآمیز با مردم و علی الخصوص کودکان بلوچستان و همچنین سوءاستفاده آنها از فقر و محرومیت جهت بدست آوردن دنبال‌کننده (فالور) انتقاد کرد و از مردم خواست تلاش برای پایان دادن به‌ اینگونه رفتارها را جدی تر بگیرند.

وی با تیتر “عکس، فیلم و متن افتخاری با فقر” نوشت: “عکس گرفتن با مردم بلوچ که با سیاست‌های استعماری و ‌شوونیستی حاکمان در ایران در فقر نگه داشته شده‌اند با توسعه‌ی رسانه‌های اجتماعی تبدیل به یک رسم شده است.
برای ما مردم بلوچ، این سیاست‌ها و تفکرات استعماری با چاشنی تحقیر به شدت دردناک است. سیاست‌های شوونیستی و نژادپرستانه‌ حاکمان در ایران، ما را دچار فقر کرده است.

از آقای عباس خلعتبری وزیر خارجه‌ دولت پهلوی نقل شده‌ است که:”تصور ما در سنتو همیشه این بود که بلوچ‌ها در فرصتی سعی خواهند کرد با کمک شوروی دولت مستقل خود را ایجاد کنند. بنابراین تلاش ما این بود که تا حد ممکن آن‌ها را از نظر سیاسی ضعیف، عقب‌مانده و نامتحد نگه داریم.”

افرادی هستند که سخاوت خود را به رخ می‌کشند و از فقر و تحقیر ما برای سرگرمی و اضافه نمودن به فالورهای خود در شبکه‌های اجتماعی عکس می‌گیرند و آن را به نمایش می‌گذارند.

استعمارگران برای اثبات اینکه ملتی مستحق چنین فقری است، با سخاوت نمایشی خود جلوه‌گری می‌کنند. آن‌ها می‌خواهند بگویند که برای آبادانی ملتی آمده‌اند که فقر و تحقیر بخشی از زندگی‌شان شده و گویی این ملت مستحق چنین شرایطی است. خود را به عنوان آقا و خانم برتر با لباس‌های شیک و‌ شاید لبخندی بر لب و فردی موفق از “فرهنگ و زبان برتر” و‌ یا ملهم از “فرهنگ برتر” معرفی می‌کنند و به مستعمره‌ شدگان نشان می‌دهند که چگونه “زبان و فرهنگ برتر” را به کسانی که از نظر آن‌ها فرهنگی ضعیف‌تر دارند، آموزش می‌دهند و کمک می‌کنند.

همزمان، منابع سرزمینی آن ملت را کشف و به نفع خود بهره‌برداری می‌کنند و شاید به استعمارشونده کارهایی با درآمد کم بدهند. به جای حقوق برابر در مواقعی هم به این ملت مظلوم نمایشی از سخاوت ارائه می‌دهند. در فیلم‌ها و عکس‌هایشان، بخشش یک جفت کفش یا افتتاح یک مدرسه، بخشش یک کتاب یا چیز دیگری را به تصویر می‌کشند تا تحقیر را از سطح فردی به تحقیر ملی تبدیل کنند. شاید در دلشان نیت خوبی داشته باشند، اما عملاً بخشی از سیستم استعمارگری و شوونیستی هستند و ‌به پایداری آن با نمایش موفقیت استعمار کننده و ناموفق بودن استعمار شونده به لحاظ فرهنگی ‌و اقتصادی کمک می‌کنند.

ما بلوچ‌ها باید به فکر گریز از این ظلم و‌ ستم و‌ سخاوت تحقیر کننده استعمارگران خود با نیت بد و ‌یا حتی خوب باشیم.”

به گزارش رسانک، رحیم بندویی، عضو شورای مرکزی حزب مردم بلوچستان می‌گوید: جمهوری اسلامی ایران با ایجاد فقر و محرومیت عمدی در بین ملت های ساکن در ایران تلاش می‌کند که انسجام اجتماعی این ملت ها را در هم ریخته و از آنها به نفع خود بهره برداری کند.

وی معتقد است که نگاه امنیتی و نظامی رژيم جمهوری اسلامی ایران به مناطقی مانند بلوچستان باعث شده تا از یک سو نهادهای امنیتی با ایجاد تفرقه بین طوایف نفوذ کنند و از سوی دیگر با بهره گیری از نام طوایف و سردارهای خودساخته توسط سپاه و نه مردمی، از مردم به عنوان رای دهنده سوءاستفاده کند.

به گزارش رسانک، روز شنبه ۱۸ فروردین ۱۴۰۳، یک نوجوان بلوچ در پخش ارتوپدی بیمارستان خاتم زاهدان به دلیل عدم توانایی پرداخت هزینه تخت، در بیمارستان نگه داشته شده و مسئولان بیمارستان همچنان پس از گذشت بیست و یک روز از ترخیص وی خودداری کرده‌اند.

هویت این بیمار، “مصطفی ریگی”، حدودا ۱۵ ساله و اهل زاهدان عنوان شده است.

گفتنی است که روز یکشنبه ۲۷ اسفند ماه ۱۴۰۲، یک شهروند خبرنگار بلوچ با ضبط و ارسال ویدئویی از تحویل ندادن جنازه یک شهروند بلوچ فاقد شناسنامه فوت شده در اثر بیماری توسط مدیریت بیمارستان تامین اجتماعی زاهدان به خانواده بخاطر عدم توانایی پرداخت هزینه دويست میلیون تومانی بیمارستان خبر داده بود.

به گزارش رسانک، صبح امروز شنبه ۴ فروردین ماه ۱۴۰۳، یک نوجوان بلوچ که صبح روز گذشته با استفاده از بنزین خود را در حیاط منزل در شهر زاهدان به آتش کشیده بود بر اثر شدت جراحات وارد جان خود را از دست داد.

هویت این نوجوان بلوچ، «ب.ش» ۱۷ ساله، محصل و اهل زاهدان عنوان شده است.

بر اساس این گزارش، این نوجوان صبح روز گذشته پس از بیدار شدن از خواب زمانی که خانواده در خواب بودند به حیاط منزل رفته و با استفاده از بنزین خود را به آتش کشیده و امروز در بیمارستان بر اثر شدت جراحات وارده ناشی از سوختگی جان خود را از دست داده است.

به گفته یکی از نزدیکان وی، این فرد هیج گونه مشکل خانوادگی و یا اختلاف با شخصی نداشته و صرفا دارای بیماری افسردگی بوده که گاهاً از حالت عادی خارج می‌شده و به گمان خانواده در زمان حادثه نیز در این حالت بوده که خود را به آتش کشیده است.

به گزارش رسانک، امروز سه‌شنبه ۲۲ اسفند ماه ۱۴۰۲، ویدئوی منتشر شده نشان می دهد که نبود سرویس مدرسه و وسیله نقلیه استاندارد برای رفت و آمد دانش آموزان روستای تاسیان از توابع مئگس (مهرستان) سبب شده تا دانش آموزان این منطقه بوسیله خودروهای سوختبر به مدرسه بروند.

بر اساس این گزارش، دانش آموزان برای رفتن به مدرسه مجبورند هر روز با خودرو سوختبران به طرز خطرناک و ناایمنی به مدرسه بروند.

گفتنی است که نبود سرویس مدرسه استاندارد برای حمل و نقل دانش‌ آموزان و غیراستاندارد بودن محورهای مواصلاتی باعث شده تا هر از گاهی، خبرهایی مبنی بر کشته و مجروح شدن دانش آموزان در حین رفت و آمد از خانه به مدرسه و بالعکس خبرساز شده.

بسیاری از مدارس روستاهای بلوچستان هنوز هم کتاب و آموزگار ندارند و عموما دختران بلوچ ساکن روستاها در مقاطع راهنمایی و دبیرستان بدلیل مسافت زیاد محل سکونت از مدارس شهری و مشکلات رفت و آمد بدلیل نبود سرویس مدرسه از تحصیل باز مانده اند.

رسانک/ روز پنجشنبه ۲۶ بهمن ماه ۱۴۰۲، ویدئوی منتشر شده نشان می دهد که یک شهروند در شهرستان سب سوران برای پیدا کردن غذا داخل سطل زباله را جستجو کرده و آن غذا را می‌خورد.

فقر مطلق، بیکاری و تورم شدید بنیه اقتصادی شهروندان را در سایه بی توجهی مسئولان عالیه کشور سبب شده تا شهروندان کم درآمد به زباله گردی روی بیاورند.