به گزارش رسانک، امروز چهارشنبه ۱۲ مهر ماه ۱۴۰۲، بیانیه‌ای از سوی ۳۲۰ تن از فعالان سیاسی، اجتماعی و فرهنگی ایران به مناسبت سالگرد “جمعه خونین زاهدان” انتشار یافته است.

در بیانیه‌ای که از سوی ۳۲۰ فعال سیاسی، اجتماعی و فرهنگی ایران به مناسبت سالروز “جمعه خونین زاهدان” منتشر شده است، امضاکنندگان “حمایت از مطالبات مردم بلوچستان و سیستان” را “وظیفه ملّی” خود دانسته‌اند.

در این بیانیه آمده است: “در روزهایی که یادآور جنبش سراسری زن، زندگی، آزادی و فاجعه بزرگ جمعه سیاهِ مهر ماه و اعتراض خونین مردم رنج‌ دیده و زحمتکش بلوچ است، ضمن تسلیت به خانواده‌های قربانیان، حمایت از مطالبات به حق هم‌وطنان، بویژه مردم آزادی‌خواهی بلوچستان و سیستان ‌را وظیفه خود می‌دانیم.”

امضاکنندگان می‌افزایند: “با آن‌ که در سالگرد جمعه خونین، ماموران با ایجاد جو امنیتی و ارعاب، ده‌ها نفر را بازداشت و عده‌ای را نیز مجروح و‌ مضروب کردند امّا مردم و تلاش‌گرانی که پدیدآورنده و ادامه‌ دهنده‌ی اصلیِ جنبشِ عدالت‌ طلبانه‌ی یک ساله‌ی اخیر در آن استان پُر نیاز و محروم هستند، همچنان از پای ننشسته‌اند.”

این بیانیه نقش روحانی مولوی عبدالحمید را ستوده و آن را الگویی برای روحانیان مستقل و منتقد دانسته است: “در این‌میان نقش مولوی عبدالحمید اسماعیل‌زهی در حمایت از زنان و مردان شجاع بلوچ و اعتراض‌های یک سال اخیرِ مردم زاهدان، الگویی برای روحانیان مستقل و منتقد است.”

گفتنی است در جریان خیزش مردمی ۱۴۰۱ در سراسر ایران و به دنبال تجاوز فرمانده انتظامی زاهدان به دختری بلوچ، تظاهرات گسترده‌ای از سوی مردم معترض در روز جمعه ۸ مهرماه ۱۴۰۱ در زاهدان صورت گرفت. در این روز معترضان هدف شلیک نیروهای امنیتی جمهوری اسلامی قرار گرفتند که بر پایه آمار شورای تأمین بلوچستان و سیستان ۳۵ نفر کشته شدند. فعالان بلوچ اما می‌گویند دستکم ۱۰۰ نفر از جان‌باختگان این روز را شناسایی کرده‌اند.

در پی این رویداد خونین، سپاه پاسداران گروه جیش‌العدل را مسئولیت حمله و تیراندازی معرفی کرد، اما این گروه ادعاهای سپاه را رد کرد. مولوی عبدالحمید، امام جمعه اهل‌سنت زاهدان، در ۲۹ مهر سید علی خامنه‌ای را مسئول کشته شدن معترضان دانست.

مقامات رژیم جمهوری اسلامی ایران تاکنون هیچ گونه اقدامی برای رسیدگی به روز خونین زاهدان انجام نداده‌اند. این در حالی است که اعتراضات در استان بلوچستان و سیستان به اشکال مختلف ادامه دارد.

امضاکنندگان بیانیه ۳۲۰ فعال سیاسی، اجتماعی و فرهنگی ایران ضمن حمایت از تداوم اعتراضات بر معیار خشونت‌پرهیزی و نیز حمایت از حقوق زنان تأکید کرده‌اند: “اکنون استمرار این اعتراضات گونه‌ای از یک سنّت سنجیده مبارزاتی را شکل داده‌ که پیوند مطالبات سیاسی، اقتصادی، اجتماعی، دینی، مذهبی و قومی با منافع ملی ایران، حمایت بی‌قید و شرط از حقوق دختران و زنان، تاکید بر حجاب اختیاری و مخالفت با حجاب اجباری، نفی هرگونه خشونت‌گرایی، اصرار بر حفظ تمامیت ارضی و منافع ملّی ایران و صحه‌گذاردن بر حقّ اعتراض مردم و حقّ تعیین سرنوشت از مهم‌ترین ارکان آن شمرده می‌شود و امید داریم بنیان‌های ایران آینده نیز بر همین مبانی پی‌ریزی شود.”

امضاکنندگان در پایان «عدالت، انصاف و آزادی» را برای همه ایرانیان آرزو کرده‌اند تا «به دور از هرگونه تبعیض، از جمله تبعیضِ دینی، مذهبی و قومی، در صلح، عدالت، توسعه و آزادی زندگی کنند».