رَسانک نیوز/ یکشمبے روچ 8 شهریور ماہ 1405، کرمان ءِ بندیگجاہ ءَ بلوچیں بندیگے کہ آییئے پجّار «جُما نارویی»، 35 سالگ، شهباز ئے چُک، آروس کرتگ ءُ پنچ زھگئے پت، دُزاپ ءِ نندوک زانگ بوتگ. رَند چہ اشیا کہ ماں ھوریں واڈ ءَ دل ءَ گِپتگ، چہ ڈاکٹرانی دلگوشئے کمی ءُ وھد ئے سرا درمانجاہ ءَ سر نہ بوھگ ءَ ساھی داتگ.

اے ھالئے رِد ءَ، جما نارویی چہ سال 1403 ءَ کرمان ئے بندیگجاہ ءَ پہ مواد ءَ گوں جُڑتگیں پرمندھئے دیما بندیگ بوتگ ءُ داں انگتا آییا اَلّمیں ھُکمی دیئگ نہ بوتگ.

ھاندانئے نزّیکیں ھال سرکنوکان ءَ گوَشتگ: انّیگیں وھدا آییئے زمانتئے سرا آجو کنگئے گپّ منّگ ءُ کرار بوتگ دو سال بندیگ بوھگ ءَ رَند زمانت ءِ سرا چہ زندان ءَ آجو ببیت. آییئے ھاندان ءَ لوٹتگ آجو بوھگ ءَ رَند آییئے درمان ءَ ڈنّ چہ زندان ءَ بکننت. گوں اے جاور ءَ جُما نارویی ءَ ماں بندیگجاھئے ھوریں واڈ ءَ دل ءَ گپتگ ءُ پہ درمان ءَ زندانئے درمانجاہ ءَ شور دیئگ بوتگ کہ ھموداں ساھی داتگ. ھاندان ئے نزّیکیں ھال سرکنوکان ءَ گوَشتگ: آییئے سرا ڈاکٹرانی دلگوشئے کمی ءُ وھد ئے سرا درمان نہ بوھگ، ھالت ئے نگیگ کنگئے سئوب بوتگ اَنت.

گوَشنت اے بندیگ ءَ دل ءِ نادُراھییے گوَست بوتگ ءُ انّیگیں ماھان ءَ دل ءِ ناجوڑیا سکّ ءَ تورینتگ. بلہ سربوتگیں ھالانی رِد ءَ، آییئے درمان ءُ ڈاکٹرانی دلگوش دیئگ وھد ئے سرا نہ بوتگ ءُ کرار بوتگ آجو بوھگ ءَ رَند ڈنّ چہ زندان ءَ آییئے درمان ءَ دیما ببر اَنت.

رَسانک نیوز/ شمبے روچ 7 شهریور ماہ 1405، واش ءَ بلوچیا پد چہ اشیا کہ انتزامی ٹولییا دزگیر کرتگ ساھی داتگ. ھاندانئے نزّیکیں ھال سرکنوکان ءَ گوَشتگ: پد چہ اشیا کہ آیی جُست پرس کنوکیں پلیسئے دارگجاہ ءَ شور دیئگ بوتگ، لٹّ شاپ ءُ آزار دیئگ ءَ رَند کہ لٹّانی رَد ءُ نشان آییئے جونئے سرا ایئر بوتگ اَنت ساھی داتگ.

رَسانک ءَ اے بلوچئے پجّار «انور شهلی‌بُر»، (شهنوازی)، بائیان ئے چُک، 40 سالگ ءُ واشئے نندوک زانتگ.

انور ئے سیادانی رِد ءَ، انور پہ کاریا وتی لوگئے بان ءَ سر کپتگ ءُ ھمے وھدا ھمسایگئے لوگا دُزّییے بوتگ. ھمسایگ ءَ انور کہ بان ئے سرا دیستگ دُزّییے بُهتان ءَ انور ئے سرا جتگ ءُ اے پئیما آیانی میان ءَ دپ جنگی بوتگ. پد چہ اشیا کہ ھمسایگ ءَ پلیس لوٹاینتگ، پلیس ءَ انور دزگیر کرتگ ءُ جُست پرس کنوکیں ادارھئے دارگجاہ ءَ شور داتگ.

انور ئے ھاندان ئے نزّیکیں ھال سرکنوکان ءَ گوَشتگ: جُست پُرس کنوکیں ادارہ ءَ پہ انور ئے منّینگ ءَ آیی باز لٹّ ءُ شاپ کرتگ. اے ھال سرکنوکانی رِد ءَ، ٹپّانی شونزیں پد ءُ نشان آییئے جونئے سرا درا بوتگ اَنت ءُ گُڑسرا ماں دارگجاہ ءَ ساھی داتگ.

اے ھال سرکنوکان ءَ گوَشتگ: انور ئے مرک ءَ رَند جُست پرس کنوکیں ادارھئے ٹولی ءَ آییئے بے ساھیں جون واشئے نادارہجاہ ئے اورژانسئے دیما یلہ کرتگ ءُ چہ اُداں شُتگ اَنت. گوں اشیا کہ آیی چہ پیسرا ماں ھمے ٹولییے دارگجاہ ءَ بوتگ.

به گزارش رسانک، روز یکشنبه ۸ شهریورماه ۱۴۰۵، یک زندانی بلوچ محبوس در زندان مرکزی کرمان با نام «جمعه نارویی»، ۳۵ ساله، فرزند شهباز، متأهل و دارای پنج فرزند و اهل زاهدان، پس از بروز ایست قلبی در بند عمومی و در پی عدم رسیدگی پزشکی به‌موقع و انتقال مناسب به مرکز درمانی، جان خود را از دست داد.

بر اساس این گزارش، جمعه نارویی از سال ۱۴۰۳ در زندان کرمان و در ارتباط با پرونده‌ای با اتهام مرتبط با مواد مخدر محبوس بوده و طی این مدت، بنا بر اطلاعات موجود، حکم نهایی درباره اتهام مطرح‌شده علیه وی صادر نشده بود.

به گفته منابع نزدیک به خانواده، اخیراً قرار وثیقه برای آزادی او پذیرفته شده و قرار بوده پس از نزدیک به دو سال بازداشت، با تودیع وثیقه از زندان آزاد شود. خانواده نیز قصد داشتند پس از آزادی، روند درمان و رسیدگی پزشکی او را در خارج از زندان پیگیری کنند. با این حال، جمعه نارویی در داخل بند عمومی دچار ایست قلبی شده و پس از انتقال به بهداری زندان جان خود را از دست داده است. منابع نزدیک به خانواده وضعیت رسیدگی پزشکی به وی در دوران حبس را نامناسب عنوان کرده و عدم دسترسی به مراقبت‌های پزشکی کافی را از عوامل مؤثر در وخامت وضعیت جسمانی او دانسته‌اند.

گفته می‌شود این زندانی سابقه بیماری قلبی داشته و طی ماه‌های اخیر از ناراحتی شدید قلبی و وخامت وضعیت جسمانی رنج می‌برده است، اما بنا بر اطلاعات رسیده، اقدامات درمانی و پزشکی لازم برای وی انجام نشده و قرار بوده ادامه درمان پس از آزادی و خارج از زندان انجام شود.

لازم به ذکر است که در سال ۲۰۲۵، دستکم ۹ زندانی بلوچ جان خود را از دست داده‌اند که ۸ نفر از آنان در داخل زندان و یک نفر در دوران مرخصی و در بیمارستان فوت و یک نفر در نتیجه ضرب‌وجرح مجروح شده است. سه مورد مرگ در زندان ایرانشهر و دو مورد در داخل زندان زاهدان و یک مورد بیرون آن و همچنین در زندان‌های شیراز، چابهار و یزد نیز هر کدام یک مورد مرگ گزارش شده که ۶ نفر به‌دلیل عدم رسیدگی پزشکی و در سه مورد دیگر، علت مرگ نامشخص باقی مانده است.

به گزارش رسانک، امروز سه‌شنبه ۱۰ شهریورماه ۱۴۰۵، فایل صوتی یک زندانی با نام «حمزه» که به گفته خودش حدود پنج سال است در زندان‌های کشور عمان محبوس است، در اختیار رسانک قرار گرفته که وی در این فایل صوتی با اشاره به بلاتکلیفی طولانی‌مدت زندانیان ایرانی در عمان، از مقامات جمهوری اسلامی ایران، از جمله رئیس‌جمهور، وزارت امور خارجه، قوه قضائیه و نمایندگان مجلس، خواستار پیگیری و تسریع روند انتقال این زندانیان به ایران شده است.

حمزه می‌گوید حدود ۷۰۰ شهروند ایرانی از نقاط مختلف کشور در زندان‌های عمان محبوس هستند که به گفته منابع رسانک، دست‌کم ۲۰ نفر از آنان اهل سیستان و بلوچستان هستند. در میان این افراد نوجوانان و افراد مسن نیز حضور دارند و برخی از آنان سال‌هاست در زندان‌های عمان به سر می‌برند.

به گفته این زندانی، در سفر مسعود پزشکیان، رئیس‌جمهور ایران، به عمان در تاریخ ۶ خردادماه ۱۴۰۴، موضوع تسریع روند انتقال زندانیان ایرانی مطرح و وعده پیگیری آن داده شده است. همچنین در تاریخ ۱۷ شهریورماه ۱۴۰۴، سلطان عمان با این درخواست موافقت کرده، اما با گذشت نزدیک به یک سال، اقدامی عملی برای انتقال این زندانیان انجام نشده است.

وی همچنین از مولوی عبدالحمید اسماعیل‌زهی، امام‌جمعه زاهدان، خواسته است با توجه به روابط میان علمای ایران و عمان، از جمله ارتباط با احمد الخلیلی، مفتی اعظم عمان، برای پیگیری و تسریع این روند کمک کند.

این زندانی با اشاره به مشکلاتی که طی سال‌های حبس برای خانواده‌های زندانیان ایجاد شده، می‌گوید خانواده‌ها و نزدیکان آنان در شرایط دشواری قرار دارند و پس از تحولات و درگیری‌های نظامی اخیر میان ایران، اسرائیل و آمریکا، نگرانی آنان نسبت به وضعیت اعضای خانواده‌شان افزایش یافته است. او از مسئولان جمهوری اسلامی و نهادهای مرتبط می‌خواهد این موضوع را به‌صورت جدی پیگیری و روند انتقال زندانیان را تسریع کنند.

هویت ۹ نفر از زندانیان بلوچ، «محمدرضا مرادی»، «علی بلوچ آرا»، «محمود بلوچ» ، «علی بلوچ»، «عیسی هوتی»، «بخشی بلوچ»، «صدیق بلوچ»، «عبدالرحمان بلوچ» و «زمان بلوچ» که همگی اهل روستای زیردان واقع در دهستان چاهان از توابع شهرستان نیکشهر هستند، احراز شده و از هویت، اتهامات و جزئیات پرونده قضایی این افراد و سایرین اطلاعی در دست نیست. رسانک تلاش خواهد کرد با بررسی و دریافت اطلاعات بیشتر، جزئیات مربوط به هویت و وضعیت قضایی این زندانیان را منتشر کند.

به گزارش رسانک، روز یکشنبه ۱ شهریورماه ۱۴۰۵، چهار شهروند بلوچ و از بازداشت‌شدگان اعتراضات سراسری ۱۴۰۱، توسط شعبه ۱۰۳ دادگاه کیفری دو زاهدان در مجموع به ۱۷ سال و یک روز حبس محکوم شدند و بر اساس مفاد رای دادنامه، رأی صادرشده ظرف ۲۰ روز از تاریخ ابلاغ واقعی قابل تجدیدنظرخواهی در دادگاه تجدیدنظر استان سیستان و بلوچستان است.

هویت این شهروندان «حمیدرضا کوهکن»، فرزند شیرجان، متولد ۲۰ اسفند ۱۳۵۵، راننده و متأهل، «محمد خروت دین‌محمدی» معروف به «حارث خروط»، فرزند آرمین (شملان)، متولد ۱۳۸۶، «احمدعلی کوهکن»، فرزند حلیم، متولد ۳ اردیبهشت ۱۳۷۸ و «خالد کاشانی»، فرزند طاهر، متولد ۱۳۷۲، عنوان شده است.

بر اساس حکم صادرشده و گزارش شبکه اسناد حقوق بشر بلوچستان، حمیدرضا کوهکن، احمدعلی کوهکن و محمد خروت دین‌محمدی هر کدام به پنج سال حبس با احتساب ایام بازداشت محکوم شده‌اند. خالد کاشانی نیز از بابت اتهامات «مشارکت در تخریب عمدی اموال عمومی و دولتی» و «معاونت در تخریب عمدی بنر تصویر مقام رهبری و تحریق اماکن عمومی و دولتی» به دو سال و یک روز حبس محکوم شده که اجرای این حکم به مدت سه سال به حالت تعلیق درآمده است.

حمیدرضا کوهکن در تاریخ ۱۷ بهمن‌ماه ۱۴۰۲ به همراه محمد خروت دین‌محمدی در زاهدان بازداشت و سپس به بازداشتگاه اداره اطلاعات زاهدان منتقل شد. وی پس از پایان مراحل بازجویی، در ۱۶ فروردین‌ماه ۱۴۰۳ به زندان زاهدان انتقال یافت. محمد خروت دین‌محمدی که هنگام بازداشت ۱۶ سال داشت، پس از بازداشت به کانون اصلاح و تربیت زاهدان منتقل شد و در تاریخ ۱۰ خردادماه ۱۴۰۳ با تودیع وثیقه یک میلیارد و ۵۰۰ میلیون تومانی آزاد شد.

احمدعلی کوهکن نیز در ۱۸ فروردین‌ماه ۱۴۰۳، پس از احضار و حضور در اداره اطلاعات زاهدان بازداشت شد و در ۲۵ اردیبهشت‌ماه همان سال با تودیع وثیقه از زندان زاهدان آزاد شد. وی پیش‌تر در جریان اعتراضات سراسری ۱۴۰۱، در تاریخ ۸ مهرماه ۱۴۰۱ در مصلای مکی زاهدان هدف گلوله جنگی قرار گرفته و از ناحیه لگن و کمر، در نزدیکی نخاع، به شدت مجروح شده بود.

خالد کاشانی نیز در جریان اعتراضات سراسری ۱۴۰۱ و در ارتباط با پرونده‌ای موسوم به «جمعه خونین زاهدان» بازداشت شده است.

صدور این احکام در حالی صورت گرفته که شهر زاهدان در جریان اعتراضات سراسری ۱۴۰۱ شاهد یکی از خونین‌ترین سرکوب‌های این اعتراضات بود. در روز ۸ مهرماه ۱۴۰۱، نیروهای انتظامی و امنیتی جمهوری اسلامی ایران با تیراندازی به سوی شهروندان و نمازگزاران در اطراف مصلای مکی زاهدان، بیش از ۱۰۰ شهروند بلوچ، از جمله دست‌کم ۱۵ کودک، را کشته و شمار زیادی را نیز مجروح کردند؛ رویدادی که بعدها به «جمعه خونین زاهدان» شهرت یافت.

به گزارش رسانک، روز شنبه ۷ شهریورماه ۱۴۰۵، یک شهروند بلوچ پس از بازداشت توسط نیروهای انتظامی در شهرستان خاش جان خود را از دست داده است. منابع نزدیک به خانواده این شهروند می‌گویند وی پس از انتقال به بازداشتگاه پلیس آگاهی، تحت شکنجه قرار گرفته و در حالی که وضعیت جسمانی وخیمی داشته و آثار کبودی بر بدنش دیده می‌شده، جان باخته است.

هویت این شهروند بلوچ، «انور شهلی‌بر» (شهنوازی)، فرزند بائیان، ۴۰ ساله و اهل خاش توسط رسانک محرز شده است.

به گفته نزدیکان این شهروند، انور برای انجام کاری به پشت‌بام منزل خود رفته بود که در همین زمان، از منزل همسایه مجاور سرقتی رخ داده بود. همسایه وی که انور را روی پشت‌بام دیده بود، او را به سرقت متهم کرده و میان آنها مشاجره‌ای شکل گرفته است. پس از تماس همسایه با پلیس، نیروهای انتظامی انور را بازداشت و به پلیس آگاهی منتقل کرده‌اند.

منابع نزدیک به خانواده این شهروند عنوان کرده‌اند که انور پس از انتقال به پلیس آگاهی، برای گرفتن اعتراف تحت شکنجه قرار گرفته و وضعیت جسمانی وی در جریان بازداشت به‌شدت وخیم شده است. به گفته این منابع، آثار کبودی و جراحت بر بدن او مشاهده شده و وی در نهایت در بازداشت جان خود را از دست داده است.

این منابع همچنین گفته‌اند که پس از مرگ انور، نیروهای اداره آگاهی پیکر وی را مقابل اورژانس بیمارستان در خاش رها کرده و محل را ترک کرده‌اند؛ این در حالی است که وی پیش از آن در بازداشت همین نیروها قرار داشته است.

لازم به ذکر است که در سال ۲۰۲۵، دستکم ۹ زندانی بلوچ جان خود را از دست داده‌اند که ۸ نفر از آنان در داخل زندان و یک نفر در دوران مرخصی و در بیمارستان فوت و یک نفر در نتیجه ضرب‌وجرح مجروح شده است. سه مورد مرگ در زندان ایرانشهر و دو مورد در داخل زندان زاهدان و یک مورد بیرون آن و همچنین در زندان‌های شیراز، چابهار و یزد نیز هر کدام یک مورد مرگ گزارش شده که ۶ نفر به‌دلیل عدم رسیدگی پزشکی و در سه مورد دیگر، علت مرگ نامشخص باقی مانده است.

به گزارش رسانک، روز گذشته ۴ شهریورماه ۱۴۰۵، یک قاضی نظامی آمریکا زمان آغاز محاکمه «خالد شیخ محمد»، متهم اصلی پرونده حملات ۱۱ سپتامبر و سه متهم دیگر را ۵ ژوئن ۲۰۲۸ تعیین کرد؛ محاکمه‌ای که نزدیک به ۲۷ سال پس از وقوع این حملات برگزار خواهد شد.

سرهنگ دوم مایکل ای. شراما، قاضی نیروی هوایی آمریکا، با رد درخواست دادستان‌ها برای آغاز محاکمه در ژانویه ۲۰۲۷، اعلام کرد برای رسیدگی به مسائل پیش از محاکمه، از جمله اختلاف‌ها درباره قابل‌قبول بودن مدارک برای ارائه در دادگاه، زمان بیشتری لازم است.

«خالد شیخ محمد» در سال ۲۰۰۳ بازداشت شد و از سال ۲۰۰۶ در بازداشتگاه گوانتانامو نگهداری می‌شود. او پیش‌تر گفته بود که عملیات ۱۱ سپتامبر ۲۰۰۱ را «از الف تا ی» طراحی کرده است. ولید بن عطاش، علی عبدالعزیز علی معروف به «عمار البلوشی» و مصطفی الحوساوی نیز سه متهم دیگر این پرونده هستند.

خالد شیخ محمد پیش‌تر با دادستان‌ها به توافقی برای پذیرش اتهام‌های خود دست یافته بود که بر اساس آن از مجازات اعدام در امان می‌ماند، اما این توافق در پی روندهای قضایی بعدی لغو شد و پرونده بار دیگر به سمت محاکمه پیش رفت.

حملات ۱۱ سپتامبر ۲۰۰۱ با ربوده‌شدن چهار هواپیما انجام شد؛ دو هواپیما به ساختمان‌های مرکز تجارت جهانی در نیویورک و یک هواپیما به ساختمان پنتاگون در ویرجینیا برخورد کرد و هواپیمای چهارم در پنسیلوانیا سقوط کرد. در این حملات نزدیک به سه هزار نفر کشته شدند و پیامدهای آن به آغاز جنگ‌های افغانستان و عراق و تحولات گسترده در سیاست و امنیت جهانی انجامید.

گفتنی است که «خالد شیخ محمد» و «علی عبدالعزیز علی»، معروف به «عمار البلوشی»، هر دو از خانواده‌هایی با تبار بلوچ هستند. این دو در کویت متولد یا بزرگ شده‌اند و عمار البلوشی برادرزاده خالد شیخ محمد است.

به گزارش رسانک، در پی اجرای حکم اعدام «علی‌اکبر (امید) شاهوزهی» در سحرگاه امروز سه‌شنبه ۳ شهریور ماه ۱۴۰۵ در زندان مرکزی زاهدان، یک فایل صوتی از وی که به گفته خودش دو سال پس از بازداشت ضبط شده، به دست رسانک رسیده است که در آن این زندانی بلوچ ضمن تأکید بر بی‌گناهی خود، اتهام قتل را رد کرده و از معتمدان و ریش‌سفیدان منطقه خواسته بود برای پیگیری پرونده و گفت‌وگو با شاکی وارد موضوع شوند.

در این فایل صوتی، امید شاهوزهی با تأکید بر اینکه مرتکب هیچ قتلی نشده است، از معتمدان و ریش‌سفیدان می‌خواهد در خصوص پرونده وی با شاکی گفت‌وگو کرده و برای روشن شدن موضوع و حل‌وفصل آن ورود کنند. او در اظهارات خود بار دیگر بر بی‌گناهی‌اش تأکید کرده و می‌گوید که اتهام مطرح‌شده علیه او را قبول ندارد.

علی‌اکبر (امید) شاهوزهی فرزند نعمت‌الله، متأهل و دارای دو فرزند و اهل زاهدان بود که حدود چهار سال پیش در پی یورش ماموران اداره آگاهی به منزلش بازداشت و در پرونده‌ای با اتهام «قتل» به اعدام محکوم شد.

به گفته منابع رسانک، شاهوزهی از زمان بازداشت اتهام قتل را رد کرده و مدعی بوده که مرتکب قتل نشده است. همچنین بنا بر اطلاعات رسیده، اتهام مطرح‌شده علیه وی به‌طور قطعی اثبات نشده بود، با این حال حکم اعدام علیه او صادر و بامداد امروز به اجرا گذاشته شد.

انتشار این فایل صوتی پس از اجرای حکم اعدام، بار دیگر ابهام‌ها درباره روند رسیدگی به پرونده و ادعای بی‌گناهی این زندانی را برجسته می‌کند؛ به‌ویژه آنکه وی پیش از اجرای حکم نیز در اظهارات خود بر بی‌گناهی تأکید داشته و از معتمدان و ریش‌سفیدان برای پیگیری موضوع و گفت‌وگو با شاکی درخواست کمک کرده بود.

بر اساس داده‌های گردآوری‌شده توسط رسانک، در سال ۲۰۲۵ دستکم ۱۳۷ مورد اجرای حکم اعدام علیه زندانیان بلوچ در ۲۷ زندان مختلف ایران ثبت شده است. در این میان، زندان زاهدان با ثبت ۳۴ مورد اعدام، بیشترین تعداد اجرای احکام را داشته است. از مجموع این موارد، ۹۴ نفر، معادل حدود ۶۸.۶ درصد، با اتهامات مرتبط با مواد مخدر، ۳۶ نفر، معادل حدود ۲۶.۳ درصد، به اتهام قتل و سایر افراد نیز با اتهامات سیاسی، عقیدتی، تجاوز به عنف یا اتهام نامشخص اعدام شده‌اند.

به گزارش رسانک، امروز یکشنبه ۱ شهریورماه ۱۴۰۵، یک شهروند بلوچ اهل روستای طبسین از توابع شهرستان نهبندان، با گذشت نزدیک به ۱۹۷ روز از زمان بازداشت، همچنان بدون تعیین تکلیف قضایی در زندان اردکان استان یزد محبوس است و تداوم این وضعیت موجب نگرانی خانواده و نزدیکان وی شده است.

هویت این شهروند بلوچ، «یونس یوسف‌زهی»، ۲۲ ساله، فرزند محمدنبی و اهل روستای طبسین واقع در دهستان بندان، بخش مرکزی شهرستان نهبندان عنوان شده است.

بر اساس این گزارش، یونس یوسف‌زهی در تاریخ ۱۸ بهمن‌ماه ۱۴۰۴ بازداشت شده و از آن زمان تاکنون در زندان اردکان یزد به سر می‌برد. گفته شده است که بازداشت او در ارتباط با اعتراضات روزهای ۱۸ و ۱۹ دی‌ماه ۱۴۰۴ صورت گرفته است.

منابع نزدیک به خانواده عنوان کرده‌اند که مبنای پرونده این شهروند، اظهارات یا ادعای مطرح شدن نام وی از سوی فردی دیگر در ارتباط با اعتراضات بوده است، با این حال تاکنون مستند یا مدرک مشخصی که مشارکت یونس یوسف‌زهی در این اعتراضات را اثبات کند، به خانواده ارائه نشده است.

با وجود گذشت نزدیک به شش ماه و نیم از زمان بازداشت، این شهروند همچنان در زندان به سر می‌برد و خانواده او از طولانی شدن روند رسیدگی و نبود تعیین تکلیف روشن درباره وضعیت قضایی وی ابراز نگرانی کرده‌اند.

تداوم بازداشت طولانی‌مدت بدون تعیین تکلیف روشن و دسترسی خانواده به اطلاعات شفاف درباره روند پرونده، نگرانی‌ها درباره رعایت حقوق قانونی و دادرسی عادلانه این شهروند بلوچ را افزایش داده است.

رَسانک نیوز/ جمے 23 مرداد ماہ 1405، کسرکند ئے تلنگ زِلّهئے سَریں کوچو ءُ جگرانوارو دمگان ءَ نزامی ءُ امنیتی ٹولییے پُرّیگیں لوگانی سرا اُرش ئے وھدا دزگیر کنگ بوتگیں بلوچئے پجّار زانگ بوتگ. زی بانگواہ ءَ نزامی ءُ امنیتی ٹولی ءَ گوں بے نندوکیں بالگراب ءُ دھاں گاڑی ءَ بید چہ سرکار ئے ھُکم ءَ دویں دمگانی بازیں لوگئے سرا اُرش کرتگ ءُ بلوچی ءَ دزگیر کنگ ءَ پد چیریں جاگهی برتگ.

رَسانک ءَ اے بلوچئے پجّار «پئیسل بلوچ»، کِساس 27 سالگ، جما(جمل) ئے چُک، آروس کرتگ ءُ دو زھگئے پت، کسرکند ءَ تلنگ زِلّهئے جگرانوارو دمگئے نندوک زانتگ.

رَسانک ءِ ھال سرکنوکانی رِد ءَ، امنیتی ٹولی ءَ ھماں وھدا کہ آیی لوگ ءَ واب بوتگ در چہ سرکار ئے ھُکم ءَ لوگ ءَ تها بوتگ اَنت ءُ پہ زور ءُ تُرندی ءَ دزگیرش کرتگ. اے اُرشاں سباھئے ساھت 4:30 ءِ وھدا پد چہ دو لوگئے گوں بے نندوکیں بالگراب ءَ ٹِکّ کنگ ءَ بُنگیج بوتگ اَنت. ائولسرا امنیتی ٹولی بُرزیں کوچو دمگ ءَ «رھیم ھوت» ئے لوگئے سرا کہ «پاروک لاشاری» ئے تُرو زاتک اِنت اُرش کرتگ ءُ لوگ ءَ تها بوتگ اَنت. بلہ اُرشئے وھدا رھیم ھوت لوگ ءَ نہ بوتگ.

ھمیں وھدا امنیتی ٹولی ءَ جگرانوارو دمگئے سرا اُرش کرتگ ءُ پئیسل بلوچ ءَ دزگیرش کرتگ ءُ چئیریں جاگهی برتگ. ھال سرکنوکان ءَ گوَشتگ اے اُرش ھماں وھدا کنگ بوتگ اَنت کہ لوگان ءَ چُکّ ءُ جنیں آدم واب بوتگ اَنت امنیتی ٹولییے مان رِچگ لوگئے چک ءُ جنیں آدمانی ترس ئے سئوب بوتگ.

«پاروک لاشاری»، 27 سالگ، امام بکش ئے چُک، راسکئے پیرزآباد دمگئے نندوک کہ پیشترا ماں تاریک 15 مرداد ماہ 1405 ءَ دگہ بلوچییے ھوری ءَ دشتیاری ئے سنگان دمگ ءَ چہ امنیتی ٹولییے تیرگواری ءَ ساھی داتگ.

گوَشگ لوٹیت اُرش ءَ پد سرکاری میڈیا ءَ جار جتگ رَند چہ اشیا کہ تنزیم ئے دو پدایی ماں سیستان ءُ بلوچستانئے زِرباریں دمگ ءَ کُشگ بوتگ اَنت، اے تیم ئے پَشت کپتگیں یک دگہ مردمی دزگیر کنگ بوتگ ءُ بازیں سلاہ ءُ ماں تراک ءَ کارمرز بیوکیں ساز ءُ سامانی چہ اے تیم ءَ دست کپتگ.