به گزارش رسانک، کمبر، توله مَم (خرس سیاه بلوچستانی) از جایگاه خود در اداره محیط زیست شهرستان چهبار (چابهار) ناپدید شده است و از سرنوشت “مم کمبر” اطلاعی در دست نیست.

بنابر همین گزارش، فعالان محیط زیست درمورد سرنوشت «مم کمبر» توله خرس سیاه بلوچستانی، ابراز نگرانی و گمانه‌زنی می‌کنند که یا ربوده شده است، یا فرار کرده است و یا در طبیعت رهاسازی شده است که در هر سه مورد جان این گونه ارزشمند و در آستانه انقراض در خطر است.

برخی از فعالان محیط زیست چندین بار به اداره کل حفاظت محیط زیست استان که مسئولیت حفظ جان «مم کمبر» را به عهده دارد، تماس گرفته اند، اما هیچ کدام از مسئولین پاسخگو نبودند.

گفتنی است روز ۵ تیر ماه ۱۴۰۲، بدنبال ورود یک توله مَمّ (خرس سیاه بلوچی) به ساختمان دادگستری شهرستان چابهار، پرسنل آتش نشانی شهرداری چابهار، موفق به زنده‌گیری  آن شدند و طی هماهنگی با اداره محیط زیست شهرستان چهبار این توله مَم (خرس سیاه بلوچی) به نیروهای محیط زیست تحویل داده شد.

لازم به ذکر است که جمعیت این گونه از خرس سیاه در لبه پرتگاه انقراض قرار دارد و از تهدیدات اصلی این گونه، قاچاق توله‌های حیوان و استخراج معادن منطقه توسط رژیم جمهوری اسلامی که زیستگاه بومی این حیوان را از بین می برد، است.

به گزارش رسانک، علیرضا جعفری، مدیرعامل شرکت عمران شهرهای جدید گفته است که “بر اساس سیاست دولت در طول برنامه هفتم توسعه هفت درصد جمعیت کشور در سواحل مکران اسکان داده می‌شوند.”

گفتنی است با توجه به اینکه جمعیت بلوچستان در حدود سه درصد از کل جمعیت جغرافیای ایران می باشد، با اسکان جمعیتی بالغ بر بیش از دو برابر جمعیت فعلی ملت بلوچ در این اقلیم، پیامدی جز حذف هویت، فرهنگ، لباس، زبان و… برای ملت بلوچ نخواهد داشت.

رژیم جمهوری اسلامی در راستای آسمیله کردن و ‌نابود سازی فرهنگ، زبان و رسوم ملت بلوچ، با طرح های فاشیستی و خلاف قوانين بین‌المللی مانند “آمایش جمعیتی” ، در صدد نابودی هویت مردمان سرزمین بلوچستان می‌باشد.

رسانک/ آمریکا در دولت گذشته افغانستان، چابهار را از تحریم ها معاف کرد و بعد از به قدرت رسیدن طالبان و به رسمیت نشناختن آن توسط آمریکا هنوز معافیت چابهار پا برجاست و دو حکومت مذهبی و ضدآمریکایی جمهوری اسلامی و طالبان برای استفاده حداکثری از این معافیت تحریمی رایزنی می کنند. 

جمهوری اسلامی برای تطمیع طالبان و امتیاز دادن به آنها بسیار فعال است. طالبان تا به امروز علیرغم درخواست ظاهری حکومت ایران و درخواست مولوی عبدالحمید برای حقابه هامون نه تنها هیچگونه جوابی نداده است, بلکه گاه گاهی مامورین مرزی جمهوری اسلامی ایران را با خفت و خواری دستگیر می کند.

سود بندر چابهار به دیگران از جمله طالبان می رسد و دود کپرهای به آتش کشیده آن به چشم مردم بومی بلوچ می‌رود. تخریب محل سکونت و آلونک های حاشیه نشینان بلوچ و تبعیض و گرانی و تورم و فساد گسترده مردم عادی را به ستوه آورده است.

اکنون که دولت مورد حمایت آمریکا در افغانستان سقوط کرده است و دو حکومت ارتجاعی و ضد آمریکایی جمهوری اسلامی و طالبان از این معافیت ها سوءاستفاده می کنند, آمریکا باید بندر چابهار را شامل تحریم ها بکند زیرا نه تنها هیچ سودی برای مردم عادی ندارد, بلکه ضررهای فراوان دارد. 

بامداد روز سه شنبه ٩ اسفند ماه ۱۴۰۱ مامورین به اصطلاح حکومت مستضعفین در چابهار, هنگامی که مستضعف ترین قشر در مستضعف ترین استان کشور در خواب بودند به زاغه ها و کپرهای حصیری آنها همانند لشکر مغول حمله ور شدند و کپرها را  تخریب کرده و به آتش کشیدند حتی به کودکان و زنان هم رحم نکردند.

گزارش شده است که نیروهای سپاه پاسداران همراه با تیراندازی و ضرب و شتم زنان و کودکان کپرهایشان را آتش زدند.

چابهار قرار است در طرح به اصطلاح توسعه سواحل مکران “نگین شرق کشور” باشد اما بیش از نیمی از جمعیت ١۵٠ هزار نفری شهر چابهار حاشیه نشین و فقیر هستند که همگی بلااستثنا بومی و بلوچ هستند.

گرانی و فرق و فقر در چابهار بیداد می کند. قیمت زمین در چابهار با قیمت زمین در تهران همتراز است. در طی سال‌های گذشته این نوع اقدامات تخریبی و آوار کردن کپرها بر سر مردم فقیر و سپس آتش زدن آوار تا مبادا از چوب های شکسته و حصیرهای پاره شده باقی مانده دوبار کپر سازی شود تکرار شده است.

لذا این عمل جنایتکارانه برای چندین بار است رخ می دهد که در آن منازل کپری مردم حاشیه نشین و فقیر توسط نیروهای سپاه و بسیج تخریب می شود. 

دردناک است اگر بدانید از پول همین مردم و از بیت المال ملت برای بازسازی خانه های فلسطینی ها که توسط اسرائیل تخریب می شوند, مبالغ هنگفتی به آنها پرداخت می شود.