اخیرا دولت استرالیا مثل بسیاری از کشورها سپاه پاسداران را یک نهاد تروریستی اعلام نمود. تعجب اینجاست که حدود دویست مولوی بلوچ بیانیه ای را امضا کرده‌اند و گفته‌اند این اقدام استرالیا غیرقانونی است. آنها از نقش بی بدیل سپاه و جایگاه رفیع، اقتداربخش و افتخارآمیز آن دفاع کرده اند.
 
نکته بسیار مهم دیگر این است که هیچکدام از علمای سرشناس بلوچ از مولانا عبدالحمید و بقیه علمای برجسته و مردمی مسجد مکی گرفته تا مولانا طیب ملازهی, مولانا کوهی, مولانا نقشبندی, مولانا عثمان قلندرزهی, مولانا عبدالصمد ساداتی و بقیه علمای شناخته شده بیانیه طرفداری از سپاه را امضا نکرده اند که تقدیر و تبریک بر تک تک آنان باد. تنها مولوی شناخته شده, متاسفانه مولوی عبدالرحمن ملازهی (امام جمعه زادگاه من یعنی چابهار است) زهی تاسف!

به گزارش رسانک، روز شنبه ۸ آذر ماه ۱۴۰۴، کنفرانسی با محوریت «حق تعیین سرنوشت» در نروژ برگزار گردید که سخنرانان آن شامل دکتر هاشم احمدزاده، دکتر مجید حقی و فریبا برهانزهی، عضو شورای مرکزی حزب مردم بلوچستان بودند. در این کنفرانس، مباحث متنوعی درباره تاریخ، تمدن و حقوق ملت‌ها مطرح شد و شرکت‌کنندگان با دیدگاه‌های سخنرانان و مستندات ارائه شده از تاریخ و تمدن بلوچستان آشنا شدند.

فریبا برهانزهی سخنان خود را در سه بخش ارائه کرد. ابتدا به تاریخ، تمدن و جغرافیای بلوچستان پرداختند و تصاویری از تمدن ۱۱ هزار ساله مهرگره، تمدن‌های چندهزار شهرسوخته و جیرفت و همچنین نقشه‌هایی از سرزمین بلوچستان در سده‌های گذشته را به حضار نشان داد. وی تأکید کرد که قرار گرفتن این تمدن‌های کهن در کنار هم تصادفی نبوده و نشان از پیشینه تمدنی غنی این منطقه دارد که حتی پیش از بسیاری از تمدن‌های بین‌النهرین شکل گرفته است.

وی در بخش دوم، سخنان خود را به حق تعیین سرنوشت ملت‌ها بر اساس قوانین و میثاق‌های بین‌المللی اختصاص داد و تأکید کرد که این حق، نه امتیاز است و نه تهدید، بلکه اساس کرامت انسانی و بنیاد دمکراسی است. همچنین به شکل‌گیری همبستگی بی‌سابقه میان ملت‌های ساکن در ایران اشاره کرد و یادآوری نمود که آزادی هیچ ملتی در ایران به تنهایی حاصل نمی‌شود و آزادی فقط به صورت جمعی معنا پیدا می‌کند.

در بخش پایانی، خانم برهانزهی فدرالیسم را معقول‌ترین و قابل دسترس‌ترین راه حل در شرایط کنونی معرفی کرد و بر اهمیت حفظ کرامت انسانی و حقوق ملت‌ها در چارچوب قوانین بین‌المللی تأکید نمودند.

به‌ گزارش رسانک، امروز جمعه ۱۶ آبان‌ ماه ۱۴۰۴، با گذشت ۲۵ روز از ربوده شدن یک شهروند بلوچ در شهرستان زابل، همچنان هیچ اطلاعی از سرنوشت و محل نگهداری او در دست نیست و این موضوع موجب نگرانی شدید خانواده‌اش شده است.

هویت این شهروند بلوچ «امیرحسین براهویی» ۲۳ ساله، فرزند جلیل و اهل زابل عنوان شده است.

به‌ گفته منابع رسانک، امیرحسین روز ۲۱ مهرماه ۱۴۰۴، در حالی‌ که در تقاطع خیابان‌های بعثت و خمینی در شهر زابل در حال تردد بود، توسط چند فرد مسلح ربوده شده و او را به زور سوار خودرو کرده‌اند.

بر اساس گفته‌های نزدیکان این خانواده، پس از این حادثه، افراد گروگان‌گیر با خانواده امیرحسین تماس گرفته و در ازای آزادی او درخواست مبلغ سنگینی پول کرده‌اند که از توان این خانواده خارج است. پس از آن با وجود تلاش خانواده و میانجیگری ریش‌سفیدان محلی، گروگان‌گیران با پرداخت تدریجی پول موافقت نکرده و ارتباط خود را با خانواده قطع کرده‌اند.

با گذشت نزدیک به یک ماه از این حادثه، هیچ اطلاع مشخصی از وضعیت جسمی و محل نگهداری امیرحسین براهویی وجود ندارد و خانواده او، به‌ویژه مادرش، در نگرانی و اضطراب شدید به‌ سر می‌برند. بی‌توجهی و نبود پیگیری جدی از سوی نهادهای مسئول، موجب افزایش نگرانی عمومی درباره امنیت شهروندان در زابل و مناطق اطراف شده است.

گفتنی است که در قوانین جمهوری اسلامی ایران، جرم آدم‌ربایی در ماده ۶۲۱ قانون مجازات اسلامی (بخش تعزیرات) تعریف و مجازات آن تعیین شده است؛ بر اساس این ماده، هر کس به قصد مطالبه وجه یا مال یا به قصد انتقام یا هر منظور دیگری، شخصی را برباید یا مخفی کند، به حبس از پنج تا پانزده سال محکوم می‌شود و اگر سن فرد ربوده‌شده کمتر از پانزده سال باشد یا ربودن با وسیله نقلیه انجام گیرد یا همراه با آزار جسمی یا حیثیتی باشد، مرتکب به حداکثر مجازات (۱۵ سال حبس) محکوم خواهد شد. همچنین اگر در جریان آدم‌ربایی جرایمی مانند ایراد صدمه یا قتل رخ دهد، مجازات‌های مقرر برای آن جرایم نیز به طور جداگانه اعمال می‌شود.

به‌ گزارش رسانک، امروز یکشنبه ۱۳ آبان‌ماه ۱۴۰۴، سومین سالگرد جنایت نیروهای امنیتی و نظامی رژیم جمهوری اسلامی ایران در شهر خاش است؛ جنایتی که طی آن، مأموران با تیراندازی مستقیم به سوی مردم، فاجعه «جمعه خونین زاهدان» را پس از سی‌و‌پنج روز، این‌بار در خاش تکرار کردند و ده‌ها شهروند بلوچ را به خاک و خون کشیدند تا بلوچستان بار دیگر در سوگ فرزندان خود بنشیند.

در روز جمعه ۱۳ آبان‌ماه ۱۴۰۱، که به نام «جمعه خونین خاش» شناخته می‌شود، نیروهای امنیتی و نظامی جمهوری اسلامی در نقاط مختلف شهر به سوی مردمی آتش گشودند که تنها برای دادخواهی و اجرای عدالت نسبت به جنایتی مشابه در زاهدان تجمع کرده بودند؛ مردمی که به‌دلیل تعرض فرمانده نیروی انتظامی شهرستان چابهار، «ابراهیم کوچکزایی»، به یک دختر ۱۵ ساله بلوچ، خواهان پاسخگویی و مجازات عاملان بودند.

در این روز دستکم ۱۸ شهروند بلوچ جان خود را از دست دادند و ده‌ها تن دیگر زخمی شدند که در میان قربانیان، سه کودک زیر ۱۸ سال نیز دیده می‌شوند. نهادهای امنیتی رژیم از نخستین ساعات پس از کشتار، با فشار و تهدید، خانواده‌های قربانیان را وادار کردند تا از انتشار نام و تصویر شهدا خودداری کنند. با وجود این فشارها، هویت ۱۱ نفر از کشته‌شدگان به شرح زیر مشخص شده است:

۱ـ یونس میربلوچزهی، فرزند محمدانور، ساکن نازیل
۲ـ محمد شه‌بخش، فرزند نادر (میربلوچزهی)، ساکن بیت‌آباد و دانشجوی دانشگاه آزاد خاش
۳ـ عبدالله شهلی‌بر، فرزند اسماعیل
۴ـ عظیم محمودزهی، فرزند پیرداد
۵ـ سعید سهراب‌زهی، فرزند واحد
۶ـ صادق آرامش (براهویی)
۷ـ علی کرد کلاهوری (مرادزهی)، متولد ۱۳۷۶
۸ـ عبدالملک شهنوازی (کمال‌خان‌زهی)
۹ـ مبین میرکازهی، فرزند مراد (زیر ۱۸ سال)
۱۰ـ یاسر بهادرزهی، فرزند بیبگر، متولد ۱۳۸۳ و دارای معلولیت
۱۱ـ کامبیز ریگی، فرزند الله‌بخش

در جریان این کشتار، نیروهای امنیتی و نظامی حتی به سوی افرادی شلیک کردند که از جمعیت معترضان جدا بوده و در نقاط پراکنده شهر حضور داشتند. برخی از اجساد قربانیان پس از تیراندازی، توسط نیروهای حکومتی به اطراف شهر منتقل و رها شدند و مردم محلی صبح روز بعد پیکر آنان را یافتند. همچنین شماری از شهروندان که هیچ نقشی در اعتراضات نداشتند و در فاصله چند کیلومتری از مراکز نظامی و دولتی بودند نیز هدف گلوله قرار گرفتند و جان باختند؛ اقدامی که ابعاد جنایت «جمعه خونین خاش» را گسترده‌تر و فاجعه‌بارتر ساخت.

یاد و خاطره جان‌باختگان جمعه خونین زاهدان همچنان زنده است

امروز ۸ مهر ماه ۱۴۰۴ سومین سالگرد جمعه خونین زاهدان است؛ روزی که در ۸ مهر ماه ۱۴۰۱ نیروهای مسلح جمهوری اسلامی ایران با شلیک مستقیم به سوی نمازگزاران بلوچ در مقابل مسجد مکی، خونین‌ترین جنایت تاریخ معاصر بلوچستان را رقم زدند و بیش از صد تن به شهادت رسیدند و صدها نفر دیگر زخمی شدند.

یاد و خاطره شهدا و جان‌باختگان این فاجعه در دل ملت بلوچ همچنان زنده است و مردم با برگزاری مراسم‌های یادبود و روایتگری حقیقت، تلاش می‌کنند تا این روز تاریخی فراموش نشود. زنده نگه داشتن یاد شهدای جمعه خونین، نمادی از مقاومت و پایداری ملتی است که در برابر سرکوب و بی‌عدالتی ایستاده‌اند و عدالت‌خواهی را به نسل‌های آینده منتقل می‌کنند.

به گزارش رسانک، امروز سه‌شنبه ۸ مهر ماه ۱۴۰۴، خانواده و بستگان «نعمت‌الله کبدانی » معروف به «کالیا»، یکی از جان‌باختگان جمعه خونین زاهدان، در سومین سالگرد کشته شدن او بر مزارش حضور یافتند. پدر داغدار این جان‌باخته بلوچ به همراه دیگر اعضای خانواده با قرائت قرآن یاد و خاطره او را گرامی داشتند.

«نعمت الله کبدانی»، معروف به کالیا متولد ٢٠ اسفند ماه سال ١٣۶٩، فرزند رمضان (رحمت الله) و اهل منطقه بازار مشترک زاهدان بود که نیروهای امنیتی جمهوری اسلامی ایران با شلیک سه گلوله، او را به قتل رساندند.

شهید نعمت الله در بهشت محمد رسول الله شهر زاهدان دفن شد و نهادهای امنیتی در زمان جان باختن وی به خانواده این شهید اجازه برگزاری مراسم پرسه نداده بودند.

گفتنی است مادر وی، خانم “حوران پهلوان” در روز ۱۶ مرداد ماه ۱۴۰۲، به علت بیماری دیابت نوع ۲ و با توجه به پیشرفت بیماری که مجبور به چندین جراحی جهت «قطع عضو» شده بود، پس از چندین ماه تحمل درد و رنج بیماری، در بیمارستان جان خود را از دست داد.

تصاویری از «محمدصدیق نارویی» در سومین سالگرد جمعه خونین زاهدان

رسانک/ امروز سه‌شنبه ۸ مهر ماه ۱۴۰۴، همزمان با سومین سالگرد جمعه خونین زاهدان است که نیروهای نظامی و امنیتی رژیم جمهوری اسلامی ایران با تیراندازی به سمت شهروندان و معترضان به تجاوز فرمانده انتظامی شهرستان چابهار به یک دختر نوجوان پانزده ساله بلوچ، باعث کشته و زخمی شدن صدها نفر شدند.

شهید «محمدصدیق (رافع) نارویی» یکی از آنهاست. او فرزند سراج‌الدین، اهل زاهدان و متولد ۲ فروردین ماه ۱۳۷۵ و تک‌پسر خانواده بود که با خانواده‌ خود خصوصا مادرش وابستگی شدید داشت. محمد صدیق دیپلم خودش را در رشته معماری گرفته بود و برای اینکه کمک خرج هزینه‌های زندگی خانواده‌اش باشد در یک کارگاه طلاسازی مشغول به کار بود.

او ضمن اینکه در بین دوستانش به مودب بودن معروف بود و تعامل اجتماعی و رفت‌وآمد زیادی هم با مردم داشت. به رشته ورزشی بوکس علاقه شدیدی داشت و از دوستان صمیمی «مبین کهرازهی» که در ابتدای سال ۱۴۰۴ قهرمانی بوکس اروپا رو به دست آورد، بود و خودش هم ورزشکاری می‌کرد.

در روز جمعه ۸ مهر ماه ۱۴۰۱، پس از اقامه نماز همراه دوستان و هم‌رزمان خود در نزدیکی مصلی زاهدان از سوی نیروهای امنیتی مورد اصابت سه گلوله جنگی به ناحیه قلب و سر قرار گرفت و نامش در تاریخ بلوچستان جاودان شد.

نه می‌بخشیم و نه فراموش می‌کنیم.

به گزارش رسانک، روزهای شنبه و یکشنبه ۱۲ و ۱۳ مهر ماه ۱۴۰۴ مصادف با ۴ و ۵ اکتبر ۲۰۲۵، حزب مردم بلوچستان (بلوچستان استمان گَل) به مناسبت سومین سالگرد «جمعه‌های خونین زاهدان و خاش» و گرامیداشت یاد و خاطره جان‌باختگان این روزها، در پنج کشور اروپایی تجمعات مسالمت‌آمیز برگزار کرده و از همه فعالان حقوق بشری و سیاسی دعوت شده تا در این تظاهرات شرکت کنند و همبستگی خود را به خانواده‌های کشته و مجروح‌شدگان و همچنین مردم، در داخل بلوچستان نشان دهند.

طبق آنچه که حزب مردم بلوچستان اعلام کرده، این تجمعات در کشورهای آلمان، دانمارک، سوئد و انگلیس در روز شنبه و کشور نروژ در روز یکشنبه برگزار خواهد شد تا علاوه بر زنده نگه‌داشتن یاد کشته‌شدگان جنایات رژیم جمهوری اسلامی ایران در این روزها، بر اساس شعار «نه می‌بخشیم و نه فراموش می‌کنیم» به جمهوری اسلامی اعلام کنند که ملت بلوچ تا سرنگونی این حکومت و رسیدن به حقوق «حاکمیت ملی و تعیین سرنوشت» خود مبارزه‌اش را ادامه خواهد داد.

این تجمعات در شهرهای مختلف اروپا بر اساس اعلامیه حزب مردم بلوچستان در ساعات و مکان‌های زیر برگزار خواهند شد:

کلن – آلمان
مکان: میدان Heumarkt 50667
تاریخ: شنبه، ۴ اکتبر ۲۰۲۵
زمان: ۱۳:۰۰ تا ۱۶:۰۰
شعار: Frau, Leben, Freiheit (زن، زندگی، آزادی)

کپنهاگ – دانمارک
مکان: میدان Gammeltorv 1457
تاریخ: شنبه، ۴ اکتبر ۲۰۲۵
زمان: ۱۶:۰۰ تا ۱۸:۰۰
شعار: Vi tilgiver ikke, vi glemmer ikke (نه می‌بخشیم، نه فراموش می‌کنیم)

استکهلم – سوئد
مکان: میدان Mynttorget
تاریخ: شنبه، ۴ اکتبر ۲۰۲۵
زمان: ۱۴:۳۰
شعار: Vi förlåter inte, vi glömmer inte (نه می‌بخشیم، نه فراموش می‌کنیم)

لندن _ انگلیس
مکان:
10 Downing ST, London , SW1A 2AB
تاریخ: شنبه ۴ اکتبر ۲۰۲۵
زمان: ۱۴ تا ۱۶

اسلو – نروژ
مکان: میدان Eidsvolls plass، مقابل Stortinget
تاریخ: یک‌شنبه، ۵ اکتبر ۲۰۲۵
زمان: ۱۶:۳۰

بر اساس این گزارش‌، همه شهروندان و فعالان حقوق بشر دعوت می‌شوند تا در این تجمع‌ها شرکت کرده و پیام عدالت‌خواهی و همبستگی با ملت بلوچ را به جهانیان برسانند.

مراد بلوچ

صدور احکام ناعدالانه جمعه خونین زاهدان و خاش پس از گذشت سه سال انتظار و اضطراب، زخمی تازه بر پیکر ملت بلوچستان و خانواده‌های دادخواه گذاشت. در آستانه سومین سالگرد جمعه‌های خونین زاهدان و خاش، جمهوری اسلامی ایران بار دیگر نشان داد که نه تنها قاتل است، بلکه با صدور احکام مضحک و توهین‌آمیز علیه عاملان این جنایت هولناک، عدالت را به سخره گرفته است.

در حالی که بیش از ۴۰۰ انسان، از جمله ۱۸ کودک بی‌گناه، با شلیک مستقیم به سر و قلب در خون خود غلطیدند، رژیم برای قاتلان تنها حکم ده سال حبس صادر می‌کند؛ حکمی که بیش از آنکه معنای عدالت داشته باشد، خنجری تازه بر پیکر خانواده‌های داغدار بلوچستان است.

چگونه است که برای کشته شدن یک بسیجی، ۸۰ نفر بی‌گناه بازداشت می‌شوند، ۵ نفر اعدام می‌شوند و شدیدترین احکام در کوتاه‌ترین زمان صادر می‌گردد؛ اما وقتی پای کشتار ۱۳۰ انسان بی‌دفاع در میان است، پرونده با چند حکم نمایشی و کاغذی بسته می‌شود؟ این همان عدالتی است که جمهوری اسلامی به نمایش می‌گذارد: عدالت به معنای کشتار انسان‌های بی‌گناه و حمایت بی‌چون‌وچرا از جلادان و قاتلان.

این احکام صوری نه تنها هیچ‌گاه اجرا نخواهند شد، بلکه تلاشی مذبوحانه برای فریب افکار عمومی و کاستن از خشم ملتی است که سه سال است دادخواهی می‌کند. ملت دادخواه بلوچستان و خانواده‌های شهدا هرگز فریب این نمایش مسخره را نخواهند خورد. دادخواهی واقعی تنها زمانی محقق خواهد شد که آمران و عاملان این کشتار همان مجازات‌هایی را ببینند که جمهوری اسلامی هر روزه بر سر جوانان بلوچ، کرد و دیگر آزادی‌خواهان آوار می‌کند.

رژیم سفاک جمهوری اسلامی ایران باید بداند که خون فرزندان بلوچستان هرگز پایمال نخواهد شد. ملت بلوچ نه فراموش می‌کند و نه می‌بخشد. عدالت واقعی تنها در روزی تحقق می‌یابد که قاتلان و آمران این کشتار فجیع در برابر مردم به محاکمه کشیده شوند.

عبدالستار دوشوکی (مرکز مطالعات بلوچستان ـ لندن)

شب گذشته ۳۰ شهریور ماه ۱۴۰۴، ماجرای بازگشت قاتلین به محل جرم در مسجد مکی اتفاق افتاد. قصه تلخ زاهدان با همان حکایت ادامه دار اعدام  بلوچ (عبدالعزیز قلجایی, پدر چهار فرزند) سحرگاه در زندان زاهدان آغاز شد و با جلسه مقامات رژیم با تعدادی از مردم و به اصطلاح سران طوایف (بسیج عشایری سپاه) و علما در مسجد مکی زاهدان به وقت شام پایان یافت تا به گفته نادرست فرمانده انتظامی استان «پرونده جمعه خونین زاهدان برای همیشه بسته شود»، آن هم فقط هشت روز مانده به سالروز بزرگترین قتل عام بلوچ های بیگناه در زاهدان توسط ماموران جنایتکار و خونریز.
 
بیش از یک قرن پیش نیروی های انتظامی قاجار جنایت هولناکی را در بلوچستان مرتکب شدند که تا به ابد زنده خواهد ماند و نام قجر (گجر) برای همیشه در حافظه تاریخی بلوچستان حک شده است. خاطره تلخ جمعه خونین زاهدان با ده سال زندان برای یک یا دو قاتل بی‌رحم و یا دیه و خونشویی از خاطره مادران داغدار و فرزندان یتیم هرگز شسته نخواهد شد. زیرا ابعاد هولناک قتل عام بلوچ در هشتم مهر برای همیشه در حافظه تاریخی بلوچستان ثبت شده است و اعدام روزانه بلوچ ها همچنان ادامه دارد.

جمهوری اسلامی جنایتکار حتی برای ظاهرنمایی نشست نمایشی مسجد مکی حاضر نشد، اعدام را حداقل در روز یکشنبه تعطیل کند. اما نه! اعدام بلوچ تعطیل بردار نیست. زیرا این رژیم ذاتا دشمن بلوچ است و خون بی گناهان جمعه‌های خونین زاهدان و خاش برای همیشه آتش بیداری را در دل تاریخ بلوچستان افروخته است و پرونده خونین آن هرگز بسته نخواهد شد.