به گزارش رسانک، امروز چهارشنبه ۲۳ آبان ماه ۱۴۰۳، خانواده های جان باختگان جمعه های خونین زاهدان و خاش همزمان با روز “شهدای بلوچستان” در مسجد مکی زاهدان گرد هم آمده و با مولوی عبدالحمید اسماعیل زهی، امام جمعه این شهر دیدار و گفتگو کردند.

در این گردهمایی، “محمد نارویی”، از مجروحانی که پس از جنایت جمعه خونین زاهدان بدلیل اصابت گلوله مجبور به قطع عضو بدن شده بود، سخنرانی کرد و گفت: پای راست من قطع شده است. با گذشت بیشتر از دو سال به پرونده ما هیچ رسیدگی نشده و ما خواهان رسیدگی و تحقق عدالت هستیم.

وی ادامه داد: چگونه پس از یک حادثه که در کرمان رخ داد در طرف یک ماه رسیدگی شد و به بسیاری خدمات درمانی و دولتی رسید؟ چرا به پرونده ما رسیدگی نمی‌شود؟ چون بلوچ هستیم؟ چون اهل تسنن هستیم؟ کشور اسلامی است و ما مسلمانیم، قرآن حکم کرده که حق ما رعایت شود.  ما بیگناه بودیم و برای نماز رفته بودیم.

محمد نارویی اضافه کرد: بجای رسیدیگی به پرونده، تهدید و احضار می‌شویم. از این بدتر چه چیزی می‌خواهند بر سر ما بياورند؟ پای من را از من گرفته‌اند و من از زندگی و کار افتاده‌ام. به وضعیت ما رسیدگی نمی‌کنند و تهدید می‌کنند.  ما خواهان مجازات آمران و عاملان این جنایت بر اساس آنچه که قرآن می‌گوید، هستیم. هر تصمیمی که مولوی عبدالحمید بگیرد ما با دل و جان قبول خواهیم کرد.

گفتنی است که “محمد نارویی”، قبل از جمعه خونین زاهدان بعنوان شاطر نانوا شاغل بوده و پس از اصابت گلوله که منجر به قطع پای وی شده با مشکلات جدی مواجه شده ولی علیرغم این در ۱۸ اسفند ماه ۱۴۰۲، پس از آنکه سیلاب منطقه دشتیاری را غرق کرده بود، با پختن نان و جمع آوری کمک های مردمی برای حمایت از سیل زدگان دشتیاری اقدام کرده بود.

به گزارش رسانک، امروز چهارشنبه ۲۳ آبان ماه ۱۴۰۳، خانواده های جان باختگان جمعه های خونین زاهدان و خاش همزمان با روز “شهدای بلوچستان” در مسجد مکی زاهدان گرد هم آمده و با مولوی عبدالحمید اسماعیل زهی، امام جمعه این شهر دیدار و گفتگو کردند.

در این گردهمایی، بستگان یکی از شهدای جمعه‌ خونین زاهدان اعلام کرد که “ما خواهان قصاص هستیم. قصاص می‌خواهیم چرا که فرزندان ما بی‌گناه کشته شدند. نماز جرم نیست، در کشوری که اسلامی است. مجرمین جنایت جمعه خونین روی زمین راه می‌روند ولی عزیزان ما زیر خاک دفن هستند.”

وی ادامه داد: “عزیز از دست رفته ما منتظر بود که فرزند خود را پس از متولد شدن به آغوش بکشد اما او را این منافقین کشتند و از دیدار با فرزندش محروم ساختند. ما خواهان قصاص هستیم.”

لازم به ذکر است یکی از شهدایی که منتظر متولد شدن فرزند خودش بود، شهید “ابوبکر علیزهی”، متولد ٩ مهر ماه ١٣٧۵ است که یک روز قبل از سالگرد تولد خودش توسط نیروهای رژیم جمهوری اسلامی ایران کشته شد. شهید ابوبکر در انتظار فرزند خود بود ولی هرگز نتوانست او را ببیند. فرزند او ١۶٢ روز پس از شهادت پدر در تاریخ ٢٠ اسفند ماه ١۴٠١، به دنیا آمد. ابوبکر نام عبدالماجد را پیشتر برای فرزند خود انتخاب کرده بود.